BAND OF THE WEEK: DARK TRANQUILLITY

17 Απριλίου, 2018 - 01:30

Οι Σουηδοί melodic death metallers, DARK TRANQUILLITY, έρχονται για μία ακόμα φορά στη χώρα μας το Σαββατοκύριακο 21-22 Απριλίου σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αντίστοιχα και φυσικά, εδώ στο Rock Hard δεν χάσαμε την ευκαιρία να τους παρουσιάσουμε στην αγαπημένη μας στήλη, το Band of the week. Διαβάστε την άποψη των συντακτών και φυσικά, όπως πάντα, ψηφίστε τον αγαπημένο σας δίσκο τους!

Άλλο ένα αγαπημένο σχήμα, οι Σουηδοί δεν έγιναν ποτέ mega stars όπως οι φίλοι και συμπατριώτες τους, IN FLAMES, έχουν καταφέρει όμως να κερδίσουν την αγάπη και την συμπάθεια του κόσμου από το ξεκίνημα της καριέρας τους, χωρίς να τον απογοητεύσουν ποτέ. Η πρώτη μου επαφή μαζί τους, ήταν η Μ. Παρασκευή του 2007, όταν και άκουσα το “The mind’s I” κι από τότε κόλλησα μαζί τους. Πειραματίστηκαν αρκετά, χωρίς να απομακρύνονται ούτε να απαρνούνται τις ρίζες τους (βλέπε “Projector”) και γι’ αυτό παρέμειναν αγαπημένοι ακόμα και σήμερα στους οπαδούς τους από το ξεκίνημά τους. Η μορφάρα που λέγεται Mikael Stanne, είναι από τους πιο χαρισματικούς frontmen του ιδιώματος και οι ζωντανές τους εμφανίσεις στην Ελλάδα, έχουν πάντα μία ιδιαίτερη αίσθηση, αφού η λατρεία του κόσμου απέναντί τους, είναι δεδομένη. Αγαπημένα κομμάτια έχω πολλά, αλλά θα επιλέξω το πρώτο που μου έκανε εντύπωση, από τον πρώτο δίσκο τους που άκουσα.

Σάκης Φράγκος

 

Μια φορά και έναν καιρό, σε μία μεγάλη πόλη της Σουηδίας ονόματι Gothenburg, δημιουργήθηκε ένα συγκρότημα που έμελλε να μεγαλουργήσει και να ισοπεδώσει ότι βρει στο διάβα του. Εντάξει, δεν είναι και η ιδανική εισαγωγή για ένα παραμύθι, στην περίπτωση όμως των DARK TRANQUILLITY ταιριάζει γάντι. Μία από τις αγαπημένες μου μπάντες που ακολουθώ ασταμάτητα για πάνω από 15 χρόνια, την μισή ζωή μου δηλαδή, και που θα έχω μέσα στην καρδιά μου για πάντα. Και πως να μην τους έχω άλλωστε με τόσα βιώματα που έχω αποκτήσει με την μουσική τους; Να θυμηθώ εκείνο το βροχερό πρωινό που έκανα κοπάνα για να κατέβω κέντρο και να αγοράσω το “Haven”; Την πρώτη φορά που τους είδα στην Μαλακάσα, πρώτη σειρά στο κάγκελο, με τον Mikael Stanne να έχει κατέβει στο ενδιάμεσο της σκηνής και του κοινού, έχοντας ακουμπήσει το κεφάλι του στο δικό μου με το μικρόφωνο ενδιάμεσα για να τραγουδάμε μαζί; Τα λεφτά που ακουμπούσα στα internet café (ναι, δεν είχαμε τότε internet στα σπίτια μας οι περισσότεροι), για να βλέπω στο youtube το “The wonders at your feet”; Τις ανατριχίλες που μου δημιουργούνται κάθε φορά που ακούω το “Fiction”; Το έπος “The gallery”, που είναι συνυπεύθυνο μαζί με τα “Jester race” και “Slaughter of the soul”, των IN FLAMES και AT THE GATES αντίστοιχα, για την δημιουργία του σκανδιναβικού death metal; Το μαγευτικό “Projector” και τον δυναμίτη “Damage done”; Πρωτοπόροι, με εξέλιξη και πειραματισμό, με ιστορία, με δισκάρες. Ε τι άλλο θέλετε να σας πω; Ότι είναι θεοί; Άντε θα το πω (άλλο που δεν θέλω), οι DARK TRANQUILLITY είναι οι ΘΕΟΙ του σκανδιναβικού death metal και μία από τις αγαπημένες μου heavy metal μπάντες! Θα έπρεπε να είναι και η δική σας!

Δημήτρης Μπούκης

 

Οι DARK TRANQUILLITY αποτελούν μία από τις πλέον αγαπημένες μπάντες. Όντας ένα από τα κύρια συγκροτήματα που συνέχισαν και έχτισαν τον ήχο του φημισμένου N.W.O.S.D.M. (New Wave Of Swedish Death Metal), δεν αφήνουν αμφιβολίες για την αξία τους στον χώρο τόσο του ιδιώματος, όσο και εν γένει της metal μουσικής. Προσωπικά τους έμαθα και ερωτεύτηκα με τα ανεπανάληπτα “The mind’s I” και “The gallery” που μου τα είχε δανείσει ο άλλος μεταλλάς στο σχολείο (ναι, 2 ήμαστε τότε στο συγκεκριμένο). Τους λάτρεψα με το “Projector” που έδειξαν ότι και τολμούν να κάνουν το βήμα του πειραματισμού και μπορούν να συνεχίζουν να είναι κορυφαίοι. Τους αγάπησα με τα “Haven” και “Damage done”, όπου φάνηκε να καταλήγουν περισσότερο στο ύφος τους. Ένα ύφος που συνεχίζουν να ακολουθούν μέχρι και τις μέρες μας, πάνω από 15 χρόνια, με ορισμένες διακυμάνσεις. Είχαν και τα αναπόφευκτα σκαμπανεβάσματά τους με άλμπουμ ψιλομέτρια όπως το “We are the void” και “Construct”. Ευτυχώς επανήλθαν συνθετικά με το πολύ δυνατό “Atoma” που μου θύμισε γιατί τους είχα αγαπήσει in the first place. Διατηρώντας μία σχετικά σταθερή σύνθεση, καταφέρνουν να μην επαναλαμβάνονται και να συνεχίζουν δυναμικά. Κάθε τους συναυλία είναι μία εμπειρία από μόνη της. Θυμάμαι όταν τους είχα πρωτοδεί στο παλιό Woodstock club, στο Περιστέρι, που έπαιζαν με τους THE HAUNTED, με τους δεύτερους να είναι support, όπου παρόλο που είχαν χάλια ήχο, η πώρωση τόσο της μπάντας όσο και του κοινού ήταν τέτοια που νιώσαμε την ισοπέδωση σε όλο της το μεγαλείο. Δεδομένης της μεγάλης καριέρας τους και της συνεχούς αρέσκειάς μου, υπάρχουν πολλά κομμάτια που μου έχουν χαραχτεί στη μνήμη. Για παράδειγμα, τα τελευταία χρόνια, όποτε βάζω στο shuffle τα άλμπουμ τους για να ακούσω, βάζω πάντα πρώτο να παίζει το “Am I 1?”, ενώ από το “Atoma” που τους ξαναβρήκα λατρεύω τα “Faithless by default” και το bonus track “Time out of place”. Όμως επειδή οι έρωτες μένουν, όσο κι αν είναι μακρινοί, θα προτιμήσω το ανυπέρβλητο “Lethe”.

Κωνσταντίνος Βασιλάκος

 

 

Οφείλω να ομολογήσω ότι η περιβόητη μελωδική death metal σκηνή του Γκέτεμποργκ δεν είναι και το δυνατό μου σημείο. Μία από τις ελάχιστες μπάντες όμως του συγκεκριμένου ιδιώματος που γουστάρω με χίλια και παρακολουθώ προσεκτικά την καριέρα τους, είναι ετούτοι εδώ οι λεβέντες. Πρωτοπόροι στο είδος τους, μαζί τους IN FLAMES, οι DARK TRANQUILLITY κατάφεραν να σταθούν όρθιοι σε αντίξοες συνθήκες και σε αντίθεση με τους πρώτους  που, δυστυχώς ουδεμία σχέση έχουν πλέον με το ένδοξο παρελθόν τους, συνεχίζουν αξιοπρεπώς στον δρόμο που έχουν χαράξει όλα αυτά τα χρόνια. Μπορεί οι πρόσφατες δουλειές τους να είναι ελαφρώς κατώτερες από τις προηγούμενες, αυτό όμως δεν αναιρεί την ποιότητα μιας μπάντας που πάντα προσπαθούσε και προσπαθεί για το καλύτερο. Σε λίγες μέρες ο Mikael Stanne με την παρέα του θα μας επισκεφθούν ξανά για άλλο ένα, κατά τα φαινόμενα, καταιγιστικό live. Αξίζουν, και με το παραπάνω, την στήριξη μας.

Θοδωρής Κλώνης

 

 

DARK TRANQUILLITY. Από τη σκηνή του Gothenburg, ή Gaythenburg, για τους οπαδούς της Florida. Εκ των ιδρυτικών συγκροτημάτων της «χαρούμενης» σχολής του death metal. Μεγάλη μπάντα για τους μισούς deathsters, τσαρλατάνοι φλώροι για τους άλλους μισούς. Αν μπορείς να απολαύσεις πλήκτρα, progressive και MAIDEN-ικά, σχεδόν power metal μέρη στον death metal ήχο σου, εδώ θα βρεις ένα σχήμα που θα σε μαγέψει. Αν για σένα ο necro ήχος είναι μόνο η ανελέητη σατανίλα, κακία και μοχθηρία των MASSACRE και MORBID ANGEL, ή το επικότατο, αντρίκιο feeling των BOLT THROWER, μη κάνεις τον κόπο. Ή έστω άκου πρώτα το ντεμπούτο “Skydancer” που είναι ό,τι πιο «βαρβάτο» έχουν να επιδείξουν οι Σουηδοί μάστορες. Έχει και black περάσματα μη σου πω. Αγαπημένος δίσκος τώρα, μάλλον το “Damage Done” (γι’ αυτή τη βδομάδα, την άλλη μπορεί να αλλάξει), αλλά τραγούδι σίγουρα το ανυπέρβλητο “Leffe”… ωχ συγγνώμη, αυτή είναι μπύρα. “Lethe” ήθελα να γράψω. Και επειδή τα λέμε όλα, αξίζει να ασχοληθείς ως το live “Where death is most alive”. Από εκεί και ύστερα προχώρησε με δική σου ευθύνη. Εγώ  σταμάτησα, δεν μου έκαναν πια «κλικ». Άκου μπασάκι ρε φίλε…

Δημήτρης Τσέλλος

 

 

Αν και δε μου φαίνεται, έχω παρακολουθήσει ένα πολύ μεγάλο μέρος της καριέρας των DARK TRANQUILLITY. Συγκεκριμένα μέχρι και το “Damage done” του 2002. Μετά μαύρα σκοτάδια. Πάντως οφείλω να ομολογήσω πως μιλάμε για μια συνεπέστατη μπάντα με πάρα πολλούς έως και εξαιρετικούς δίσκους μέχρι εκείνο το διάστημα, τουλάχιστον για μένα. Θεωρώ πως θα είναι μια καταπληκτική συναυλία μιας και έρχονται στη χώρα μας και αν βρω τον χρόνο θα ήθελα πολύ να δω μια μπάντα που άκουγα στην εφηβεία μου και δεν έχω δει ποτέ ζωντανά. Το τραγούδι που διαλέγω είναι στανταράκι... 

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

 

Από τα σχήματα που μαζί με τους PARADISE LOST και τους IN FLAMES, άλλαξαν την ροή της ακραίας μουσικής στα 90’s και 00’s, διαδίδοντας τον σκληρό ήχο, με έντονες τάσεις μελωδίας σε ένα ευρύτερο μεταλλικό κοινό. Η πεντάδα από την Σουηδία, έχει μία από τις πιο δημιουργικές προσεγγίσεις στον μοντέρνο metal ήχο. Η ανάμιξη ακραίων φωνητικών, με γοτθικά στοιχεία, πλήκτρα, κλασικό μαυρομεταλλικό ήχο, thrash επιρροές και την μαυρίλα του Βορρά, μπορεί να μην μιλά πάντα στη Νότια ψυχή μου, αλλά οι αρμονικές και τα πιασάρικα ρεφρέν τους δεν με άφησαν αδιάφορο. Η αδυναμία τους να εξελίξουν το υβρίδιο, δεν πέρασε απαρατήρητη από τους οπαδούς τους, όπως δεν πέρασε απαρατήρητη και η αδιαμφισβήτητη συνθετική τους δεινότητα. Ένα σχήμα που μαζί με τους PARADISE LOST δημιούργησε ουσιαστικά δική του σχολή και παραμένει ακόμα προσηλωμένο στα μεταλλικά ιδεώδη, χωρίς να λοξοκοιτάζει, λόγω σκοπιμότητας, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι συνοδοιπόροι τους. Απολαμβάνουμε άλμπουμ σαν τα "Character" και "Fiction" και τραγούδια σαν το "Lost to apathy".

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

 

 

Όταν ακούω DARK TRANQULLITY ο νους μου πάντοτε πάει σε κείνο το καταραμένο live το έτος 2000 στο παλιό Woodstock στο Περιστέρι όπου έπαιζαν οι DARK TRANQULLITY παρέα με τους THE HAUNTED. Οι μεν είχαν μόλις βγάλει το “Haven” ενώ οι δε το “The Haunted made me do it”. Θα μιλούσαμε για κορυφαίο γεγονός εάν δε μιλούσαμε επίσης για φριχτή διοργάνωση, χώρο, ήχο και το γεγονός ότι έσπασαν τα γυαλιά μου μέσα στο κακό χαμό. Ήμουν τότε 16 χρόνων και περίμενα πως και πώς να ακούσω τους DARK TRANQULLITY με το καινούργιο ύφος και ήχο όπως ξεδιπλωνόταν στο “Haven”. Βέβαια, πιο πριν είχα μυηθεί στο συγκρότημα και στο Σουηδικό death metal με το “The gallery” και το “Mind’s I” που παραμένουν κορυφαία δείγματα του είδους. Αν έρθουν βασικά ποτέ εξωγήινοι στη Γη και ρωτήσουν τι είναι Σουηδικό death metal, θα τους έδινα το “Slaughter of the soul” των AT THE GATES και το “Mind’s I” αν και το “Character” ακόμα και το “Fiction” είναι εξαιρετικά δείγματα του είδους. Ακόμα όμως και όταν κάνανε μια σχεδόν ολική στροφή στο ύφος και τον ήχο τους, οι DARK TRANQUILLITY κλείνανε στόματα όπως και έγινε με το κορυφαίο, το αριστουργηματικό “Projector” που βρίθει από πηγαίο συναίσθημα, μελαγχολία, πόνο χωρίς να χάνει σε τίποτα από όσα κάνουν το Σουηδικό death metal αυτό που είναι: τραχύ, μελωδικό, γρήγορο, κοφτό και παράλληλα τίγκα στο συναίσθημα. Για τις δύο τελευταίες κυκλοφορίες βέβαια των DARK TRANQUILLITY δεν είμαι και τόσο σίγουρος και κάπου εκεί αρχίζει και χωλαίνει το πράγμα δυστυχώς.

Φίλιππος Φίλης

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: GODSMACK

11 Ιουνίου, 2018 - 23:45 Rockhard

Άλλοι τους λένε groove metal, άλλοι απλώς hard rock, όπως και να έχει, οι GODSMACK είναι από τα σημαντικότερα αμερικάνικα σχήματα των τελευταίων 15 ετών, ένα από τα ελάχιστα σχήματα που κατάφεραν να...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: FIVE FINGER DEATH PUNCH

5 Ιουνίου, 2018 - 00:00 Rockhard

Οι Αμερικάνοι FIVE FINGER DEATH PUNCH, είναι ένα σχήμα που μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στη χώρα μας, είναι όμως ένα από τα πιο εμπορικά σχήματα στο metal την τρέχουσα δεκαετία, με...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: CRADLE OF FILTH

29 Μαίου, 2018 - 00:00 Rockhard

Ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα του extreme metal, οι CRADLE OF FILTH, έρχεται για δύο συναυλίες, το Σάββατο 2 Ιουνίου στην Αθήνα (Gagarin205) και μία μέρα νωρίτερα στη Θεσσαλονίκη (Principal Club...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: IHSAHN

22 Μαίου, 2018 - 01:00 Rockhard

Ο πάλαι ποτέ ηγέτης και ιδρυτής των πρωτοπόρων του black metal, EMPEROR, o Ihsahn, κατά κόσμον Vegard Sverre Tveitan, εδώ και χρόνια συνεχίζει την καριέρα του κυκλοφορώντας σόλο δίσκους, ο έβδομος...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: AMORPHIS

15 Μαίου, 2018 - 11:30 Rockhard

Οι Φιλανδοί AMORPHIS, κυκλοφορούν σε λίγες μέρες το νέο, 13ο άλμπουμ τους, με τίτλο “Queen of time”, το οποίο συνεχίζει την παράδοση των καλών έως πολύ καλών δίσκων με τον Tomi Joutsen στα φωνητικά...

[περισσότερα]