BAND OF THE WEEK: DISTURBED

23 Οκτωβρίου, 2018 - 01:00

Οι Αμερικάνοι DISTURBED έχουν ήδη κυκλοφορήσει πριν λίγες μέρες το νέο τους άλμπουμ, με τίτλο “Evolution”, αναμένοντας μερικά εκατομμύρια πωλήσεις, για μία ακόμη φορά. Όπως είναι φυσικό, οι συντάκτες του Rock Hard, κλήθηκαν να καταθέσουν την άποψή τους για το συγκρότημα κι όλοι εσείς να ψηφίσετε τον αγαπημένο σας δίσκο από την καριέρα τους!

Οι DISTURBED είναι ίσως το αγαπημένο μου σχήμα από το επονομαζόμενο ιδίωμα του groove metal, πάλαι ποτέ nu metal (ποτέ δεν κατάλαβα αυτόν τον όρο, αλλά τέλος πάντων). Ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν από τους οπαδούς, τον Τύπο ακόμα και την εταιρία τους με τη δέουσα σοβαρότητα στην Ελλάδα. Δεν θα ξεχάσω ότι το “Ten thousand fists” είχε βγει τον Σεπτέμβριο του 2005 και μας το έστειλαν για παρουσίαση τα Χριστούγεννα της χρονιάς εκείνης (πάλι καλά!). Ως έντυπο, τους είχαμε κάνει εξώφυλλο για το “Indestructible”, αλλά μάλλον αυτό είναι σταγόνα στον ωκεανό όταν έχεις πουλήσει στην Αμερική πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα κι έχεις κάνει τουλάχιστον 10 χιτάρες. Χαρακτηριστικό είναι ότι τεράστιες επιτυχίες τους είναι δύο διασκευές, αρχικά στο “Land of confusion” των GENESIS κι εσχάτως στο “The sound of silence” των SIMON & GARFUNKEL που μπήκαν σε όλα τα σπίτια, αφού η διασκευή παίζει σε όλα τα ραδιόφωνα του κόσμου. Σε προσωπικό επίπεδο, γουστάρω πάρα πολύ τη φωνή του Draiman, που όμοιά της δεν υπάρχει στη φάση που παίζουν και πραγματικά τους κάνει να ξεχωρίζουν, φυσικά, μαζί με το ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ groove που βγάζουν τα κομμάτια τους. Ρεφρενάρες ατελείωτες και τουλάχιστον 3 τεράστιοι δίσκοι, με αγαπημένο μου το “Ten thousand fists”, το οποίο ακούω πολύ τακτικά ακόμα και σήμερα. Ξέρετε, έχει απενοχοποιηθεί εδώ και πολλά χρόνια το να λες πως ακούς DISTURBED. Μην ντρέπεστε. 

Σάκης Φράγκος

 

Πολλοί τους θεώρησαν nu metal (λες και υπήρχε και παλιό), πολλοί τους λοιδόρησαν στη χώρα του γνήσιου metal, την Ελλαδάρα μας. Εγώ τους γνώρισα με το ”Ten thousand fists” λόγω του φίλτατου Σάββα Στανή, στην κοινή ραδιοφωνική εκπομπή μας στον Ατλαντίς. Αν κάτι με τράβηξε από την πρώτη στιγμή, ήταν τα φωνητικά του David Draiman με την υποβόσκουσα Αμερικάνικη power metal χροιά και το δυνατό ρυθμικό, αλλά πάντα μεταλλικό στοιχείο. Οι DISTURBED άλωσαν το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο, έκαναν ένα μεγάλο διάλλειμα και τόλμησαν να γνωρίσουν σε μια ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων, το κλασικό “Sound of silence” σαν δική τους σύνθεση, αγνώριστο προς το καλύτερο κατ’ εμέ. Η κόρη μου, στα 11 της, το έπαιξε στις εξετάσεις πιάνου για να αποσπάσει συγχαρητήρια από ανθρώπους που η σχέση τους με την ροκ μουσική είναι όση του Γανίτη, με τα μανίκια σε T-shirt. Αν κάτι πρέπει να καταλάβουμε σε αυτή την γωνία της Νοτίου Ευρώπης είναι ότι το metal, αλλάζει, μεταβάλλεται, εξελίσσεται, ελίσσεται και μουσικοί σαν τους  DISTURBED του δίνουν τις αναγκαίες ανάσες για να αγγίξει τις μάζες που του χρειάζονται για να επιζήσει. Αν αντί του πολυπαιγμένου “Sound of silence” ή του “Ten thousand fists” προτιμάτε Μάκη Δημάκη, Ραλλία Χρηστίδου και Ξύλινα Σπαθιά, καμία αντίρρηση, γιατί ενδιάμεσο δεν έχει. 
Το μέλλον της σκληρής μουσικής είναι σχήματα που συνδυάζουν το ραδιοφωνικό, τον όγκο, τις δυνατές κιθάρες και την εφευρετικότητα. Σχήματα σαν τους DISTURBED είναι τα παιδιά του “Black album”, μεγαλωμένα στα mall των Η.Π.Α, όσοι πιστοί προσέλθετε. Επειδή οι SAVAGE GRACE έχουν λίγα άλμπουμ και δεν αρκούν, εγώ προσήλθα.

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

 

Είμαι ο τελευταίος που θα γυρίσει να πει πως μπάντες όπως DISTURBED, KORN, SLIPKNOT ακόμα και οι LIMP BIZKIT είναι σκουπίδια. Ειδικά για τους SLIPKNOT μόνο καλά έχω να πω, μιας και ο Joey Jordison είναι μάλλον στους τοπ 10 heavy metal ντράμερ που έχω ακούσει. Όσον αφορά τους πρώτους, ο David Draiman είναι φωνάρα και η μπάντα αποτελείται από φτασμένους μουσικούς που ξέρουν να γράφουν τραγούδια που θα αγαπηθούν από εκατομμύρια οπαδών. Δεν είναι και λίγο να έχεις γράψει μερικά από τα πιο εθιστικά και μεταδοτικά κομμάτια των τελευταίων δεκαετιών (“The sickness”, “Ten thousand fists”) που απηχούν σε nu metal και heavy metal οπαδούς που ακούνε METALLICA στο ίδιο playlist με DISTURBED πλέον. Άσε που μετά από τη διασκευή τους στο “Sound of silence” και τα Grammy που ακολούθησαν, παίζει η μπάντα να έχει αποκτήσει τετραπλάσιο αριθμό οπαδών. Βλέπετε, η μπάντα ξέρει σε τι κοινό έχει να απευθυνθεί στο παρόν και το μέλλον. Εγώ όμως δεν είμαι σίγουρος κατά πόσο ανήκω εκεί. Οι DISTURBED πάντοτε μου φαίνονταν πως παίζουν κάτι τυποποιημένο, βγαλμένο από κάποια επιχείρηση, με υπέρ του δέοντος επεξεργασμένο ήχο και μια τάση να παίζουν πάντοτε μια από τα ίδια (πράγμα που νομίζω επαληθεύεται με τα όσα έχουμε ακούσει μέχρι τώρα από το “Evolution”).  

Φίλιππος Φίλης

 

Δυστυχώς η γενιά μου δεν πρόλαβε πολλά και τεράστια συγκροτήματα στην ακμή τους. Επίσης είχα την ατυχία να χάσω ιστορικά live που έγιναν στην χώρα μας λόγω ηλικίας και για τις παραπάνω αιτίες πολλές φορές έχω σκεφτεί πως γεννήθηκα την λάθος εποχή. Από τα συγκροτήματα όμως της νεότερης εποχής μας είχα την τύχη να παρακολουθήσω αρκετά, από τα πρώτα τους κιόλας βήματα. Οι DISTURBED είναι ένα από αυτά και ας μην τους είχα σε μεγάλη υπόληψη στο ξεκίνημά τους, κυρίως γιατί εκείνη την εποχή ήμουν πολύ φρέσκος στο heavy metal και οι προτεραιότητές μου ήταν στους τιτάνες του είδους. Παρόλα αυτά, οι DISTURBED είναι το αγαπημένο μου συγκρότημα από το groove metal της Αμερικής. Η εξαιρετική φωνή του Draiman είναι το λιγότερο συγκλονιστική. Μελωδική, εκφραστική και άλλοτε επιθετική, με τα χαρακτηριστικά «oh wa-ha-ha-ha» να είναι το σήμα κατατεθέν του. Επίσης τα κοφτά, στακάτα riffs του Dan Donegan και οι ρυθμοί των ντραμς, συνέθεσαν έναν ήχο που εδώ και χρόνια έχει την δική του ταυτότητα. Έχω την αίσθηση πως ο νέος τους δίσκος θα είναι και αυτός μία ακόμα επιτυχία. Αναρωτιέμαι όμως... Θα παίξουν τα ραδιόφωνα της χώρας κάποιο τραγούδι από αυτόν; Είναι τουλάχιστον αστείο που ανακάλυψαν τους DISTURBED από την πολύ όμορφη διασκευή τους στο “Sound of silence”, που με την συνεχόμενη επανάληψη του στα FM είναι σαν να αγνοείται μία ολόκληρη δισκογραφία. Θα μου πείτε πως εδώ και χρόνια δεν έχουμε ακούσει ένα τραγούδι των IRON MAIDEN στους λεγόμενους rock σταθμούς, θα παίξουν κάτι διαφορετικό από DISTURBED; Ας τους τιμήσουμε εμείς από την πλευρά μας και ας ελπίσουμε κάποια στιγμή το metal να βρει την θέση που του αξίζει στα ραδιόφωνα της χώρας.

Δημήτρης Μπούκης

 

Οι DISTURBED είναι μια από τις μπάντες που παρόλο που υπηρετούν έναν πιο μοντέρνο ήχο σχετικά με τα ακούσματά μου, εντούτοις οι συνθέσεις τους μου δημιουργούν πάντα παράξενα συναισθήματα εσωτερικής ευμάρειας και διέγερσης. Αυτό το στακάτο, κοφτό mid tempo ριφ που υπάρχει στην πλειοψηφία των τραγουδιών τους με έχει καθηλώνει σαν μια μαγική κίνηση που δεν με αφήνει να κάνω κάτι άλλο παρά να ακούσω την σύνθεση. Σε αντίθεση με άλλους συναδέλφους τους, έχουν επιλέξει να έχουν «καθαρά» φωνητικά και να υπάρχουν κραυγές ή γρυλλίσματα από μικροφώνου. Αυτό τουλάχιστον σε μένα τους έχει δώσει πολλούς πόντους. Ο συνδυασμός που έχουν κάνει με τα άκρως πωρωτικά ριφ αλλά και τον τρόπο που ερμηνεύει ο David Drainman έχουν δημιουργήσει ένα τέλειο μίγμα που αντανακλάται στα τραγούδια τους που σφύζουν από ενέργεια και νομίζω είναι πολύ καλή συντροφιά για κάθε στιγμή ενός οπαδού. Η πρώτη μου γνωριμία και ταυτόχρονο «κόλλημα», ήταν το album τους “Indestructible” το 2008. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το σοκ που βίωσα ακούγοντας τα “Inside The Fire”, “Indestructible” και “The Night” από την εν λόγω δουλειά. Μέχρι και σήμερα όσες φορές και να τα ακούσω παίζουν στο repeat. Οι DISTURBED είναι από τα λίγα μη αμιγώς metal μουσικά σχήματα που ποτέ μάλλον δεν θα μπορέσω να αναλύσω τους ακριβείς λόγους που μου έχουν τόσο μεγάλο κλικ. Όπως λέει και μια διαφήμιση ελαφρώς παραφρασμένη: “Γιατί Έτσι Μου Αρέσει”    

Θοδωρής Μηνιάτης 

 

Τους Αμερικανούς τους έμαθα (και εγώ) από το πασίγνωστο τραγούδι “Down with the sickness”, από το soundtrack της ταινίας “Queen of the damned”. Παρόλο που δεν ήμουν ποτέ λάτρης αυτού του ήχου, η ρυθμός της μουσικής, αλλά κυρίως, αυτή η μοναδική χροιά της φωνής του David Draiman, κόλλησαν στο μυαλό μου σαν βδέλλα. Απέκτησα πολύ σύντομα το ντεμπούτο τους “The sickness”, στο οποίο διαπίστωσα ότι τα μισά από τα υπόλοιπα κομμάτια ήταν πολύ ανώτερα του hit, το οποίο τους έκανε γνωστούς ανά την υφήλιο. Ένας δίσκος γεμάτος catchy riffs και τρομερό rhythm section, ντυμένα με μοναδική φωνή. Ακολούθησαν αρκετοί δίσκοι μέχρι σήμερα, με το “Believe” και το “Ten thousand fists” να είναι σούπερ και πιο ώριμοι, ενώ στα τρία τελευταία άλμπουμ, με εξαίρεση το πολύ κακό “Asylum”, τα “Indestructible” και “Immortalized”, είναι αρκετά καλά. Στις 2 δεκαετίες που είναι ενεργή η μπάντα, έχει και πάμπολλες διασκευές σε πασίγνωστα κομμάτια, όπως “Shout”, “The sound of silence”, “Land of confusion” και άλλα πολλά, τα οποία τα έκαναν καρά-δικά τους. Μου αρέσουν τόσα πολλά τραγούδια από τη μπάντα, αλλά ομολογώ ότι η αδυναμία μου βρίσκεται στο ντεμπούτο τους, το οποίο εξακολουθεί να είναι και το αγαπημένο μου άλμπουμ.

Γιώργος Δρογγίτης 

 

Οι DISTURBED είναι από τα πλέον σημαντικά συγκροτήματα του 21ου αιώνα αλλά φαντάζομαι ότι δεν χρειαζόσασταν εμένα να σας το πω αυτό. Μπορεί στη χώρα μας το σύγχρονο αμερικάνικο metal να μην είναι καθόλου δημοφιλές, αλλά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού οι DISTURBED πουλάνε εκατομμύρια δίσκους σε μία εποχή που οι πλατίνες απονέμονται σε ελάχιστους πλέον καλλιτέχνες. Επιπλέον, η επίδραση τους σε άλλα παρεμφερή σχήματα είναι τεράστια και αδιαμφισβήτητη ενώ η ηγετική παρουσία του David Draiman πίσω από το μικρόφωνο ανεβάζει περαιτέρω το ήδη υψηλό συνθετικό επίπεδο της μπάντας.
Έτυχε να ακούσω το ντεμπούτο των Αμερικανών μόλις κυκλοφόρησε το 2000 σε μία εποχή όπου σε όποιο rock club και να πήγαινες δεν γινόταν να μην ακούσεις το "Down with the sickness". Από τότε οι DISTURBED κυκλοφόρησαν καλύτερους δίσκους αλλά το συγκεκριμένο κομμάτι εκτός από αγαπημένο μου, είναι και άκρως χαρακτηριστικό ενός ιδιώματος και γιατί όχι μίας νέας εποχής για το Αμερικάνικο rock/metal.

Σάκης Νίκας

 

Mε τον νέο τους, έβδομο κατά σειρά δίσκο, επανέρχεται η μπάντα αυτή από το Chicago. Ένα σχήμα που με το πρώτο τους album “The sickness” το 2000, είχε προκαλέσει μεγάλη αίσθηση. Σε μια εποχή που το nu metal ήταν σε άνθιση, τραγούδια σαν τα ”Stupify” και “Down with the sickness” με την χαρακτηριστική φωνή του David Draiman και τον φρέσκο ήχο του σχήματος  δημιούργησαν μια σειρά πιστών οπαδών και ακολούθων του ήχου τους. 
Η μεγάλη πορεία για την μπάντα είχε ξεκινήσει, και τα επόμενα χρόνια αρχής γενομένης από το “Believe”(2002) μέχρι και το “Immortalized” (2015) κυκλοφόρησαν πέντε δίσκους , από πολύ καλούς έως εξαιρετικούς για μένα. Αυτό που πρέπει να σημειώσουμε όμως για τους  πέντε αυτούς  δίσκους, είναι ότι ο καθένας από αυτούς κατάφερε να πάει στο #1  του billboard 200 στην χώρα τους. Ήταν πράγματι ένα μεγάλο κατόρθωμα για τους DISTURBED που δείχνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την δημοτικότητα που είχε η μπάντα στην Αμερική. Αυτό και οι GODSMACK πλέον κατατάσσονται στα πιο εμπορικά ονόματα του σκληρού ήχου από το 2000 και ύστερα. Σύμφωνα με  τις πωλήσεις πάντα κι όχι με το τι θεωρεί ο καθένας εμπορικό.   
Η μεγάλη απήχηση που είχε και εκτός του metal κοινού η σχετικά πρόσφατη (κι εξαιρετική κατά τ’ άλλα) διασκευή τους στο “Τhe sound of silence“ των SIMON & GARFUNKEL, νομίζω ότι εξέπληξε και τους ίδιους, γι’ αυτό και ρώτησαν  τους οπαδούς τους αν θα ήθελαν για  πρώτο single του νέους τους δίσκου “Εvolution” heavy κομμάτι ή μπαλάντα. Tο αφοσιωμένο τους κοινό απάντησε συντριπτικά υπέρ του πρώτου και για τον λόγο αυτό επιλέχθηκε το “Are you ready” σαν πρώτο single. 
Προσωπικά αναμένω να ακούσω τον νέο δίσκο πιο διεξοδικά τις επόμενες ημέρες και είμαι πάρα πολύ περίεργος να δω αν  καταφέρει το “Evolution” να συνεχίσει το σερί των 5 # 1 billboard album charts. Στην δική μου ατζέντα, οι DISTURBED είναι ένα από τα καλύτερα σχήματα της δεκαετίας του 2000 για το heavy metal και τον σκληρό ήχο γενικότερα.  Έχουν τον δικό τους χαρακτηριστικό ήχο, μια εξαιρετική φωνή που ξεχωρίζει ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες και το πιο σημαντικό,  μια σειρά σπουδαία τραγούδια και δίσκους. Μεγάλη μπάντα! 

Γιάννης Παπαευθυμίου       

 

Πόσο καθυστερήσαμε να αγκαλιάσουμε τους DISTURBED εδώ στην συντηρητική και κλασικομεταλλική Ελλάδα; Κάλλιο αργά, παρά ποτέ όμως. Ο David Draiman, μπορεί να μην είναι κι ο πιο αγαπητός, εύθυμος ή ερωτιάρης, αλλά απέδειξε πως είναι ένας μουσικοσυνθέτης που προσέχει τα βήματά του και γουστάρει αυτό που κάνει. To "Believe" ήταν η πρώτη μου επαφή μαζί τους. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν το νέο άλμπουμ των MORBID ANGEL κρατώντας το στα χέρια μου, αλλά το αποτέλεσμα έμελλε να με αποζημιώσει. Έκτοτε δεν έχασα ούτε μια στάση από την δισκογραφική τους πορεία και οι περισσότερες το άξιζαν. Αν και παραπονιόμουν ότι καθυστερούν για να βγάλουν άλμπουμ, τελικά ο μέσος όρος των τριών χρόνων ίσως και να είναι για καλό τους. Το "Immortalized" είναι ήδη 3 ετών και εύχομαι να μας ικανοποιήσουν με το "Evolution". Το groove των DISTURBED δεν συναντάται εύκολα με τόση επιτυχία σε άλλες μπάντες που συνδυάζουν ένταση, μελωδία και σκληρές κιθάρες. Ιδιαίτερα τα "Believe" και "Ten thousand fists" είναι γεμάτα ύμνους, στο γνωστό πλέον μοτίβο των Αμερικάνων. Ο Draiman μπορεί συχνά πυκνά να δείχνει αποπροσανατολισμένος μουσικά, αλλά δεν υπάρχει άλμπουμ του δίχως κάποια τραγουδάρα. Αφαιρούμε τις παρωπίδες κι απολαμβάνουμε!

Γιώργος "Kay" Κουκουλάκης

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: SOULFLY

30 Οκτωβρίου, 2018 - 00:30 Rockhard

“Ritual” ονομάζεται το 11ο στούντιο άλμπουμ των SOULFLY, που μόλις κυκλοφόρησε και άφησε –αν μη τι άλλο- πολύ θετικές εντυπώσεις. Οι συντάκτες του Rock Hard, μαζεύτηκαν να εκφράσουν τη γνώμη τους για...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: BEHEMOTH

16 Οκτωβρίου, 2018 - 01:30 Rockhard

Η μπάντα αυτής της εβδομάδας, ανήκει στον ακραίο ήχο και δεν είναι άλλη από τους Πολωνούς extreme metallers, BEHEMOTH. Με τον ηγέτη τους, Nergal, να είναι μία από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες του...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: SLASH

8 Οκτωβρίου, 2018 - 23:45 Rockhard

Λίγες εβδομάδες πριν, είχαμε στη στήλη μας, Band Of The Week τους GUNS N’ ROSES. Τώρα ήρθε η ώρα του μυθικού κιθαρίστα τους, με το ημίψηλο καπέλο, του Slash, ο οποίος κυκλοφορεί νέο δίσκο με την...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: RUNNING WILD

2 Οκτωβρίου, 2018 - 02:15 Rockhard

Οι πειρατές του metal, οι RUNNING WILD, κυκλοφορούν ένα box set, με τον τίτλο “Pieces of eight” κι εμείς άλλο που δεν θέλαμε, αφορμή ψάχναμε, για να τους κάνουμε μπάντα της εβδομάδας!!! Οι συντάκτες...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: STRATOVARIUS

25 Σεπτεμβρίου, 2018 - 16:00 Rockhard

Οι Φιλανδοί power metallers, STRATOVARIUS, κυκλοφορούν τον δίσκο “Enigma: Intermission 2”, τον διάδοχο, ουσιαστικά, του “Intermission” του 2001, και είπαμε εδώ στο Rock Hard, να ασχοληθούμε με το...

[περισσότερα]