BAND OF THE WEEK: ELUVEITIE

16 Απριλίου, 2019 - 12:45

Όγδοο στούντιο άλμπουμ για τους Ελβετούς folk metallers ELUVEITIE και πρώτης τάξεως ευκαιρία για να γίνουν Band of the week στο Rock Hard. Ως είθισται, διαβάζετε τη γνώμη της συντακτικής ομάδας και ψηφίζετε τον αγαπημένο σας δίσκο από το συγκρότημα!

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας δίσκος από τους ELUVEITIE;

Spirit

Slania

Evocation I - The arcane dominion

Everything remains (as it never was)

Helvetios

Origins

Evocation II - Pantheon

Ategnatos

Δεν το έχω πολύ με τα «τσιφτετέλια». Θεωρώ ότι υπάρχει μία λεπτή γραμμή που διαχωρίζει το κιτς από το ποιοτικό. Το συγκρότημα που ΜΑΚΡΑΝ του δεύτερου έχει επιτύχει να παίζει καρα-folk (εξαιρώ τους τεράστιους SKYCLAD, που μεγαλούργησαν σε περασμένες δεκαετίες και ήταν πιο heavy/thrash) και να έχει γυναικεία φωνητικά, death metal, πάρα πολλά παραδοσιακά όργανα και να μην ακούγεται σαν επαρχιακό πανηγύρι, είναι σίγουρα οι ELUVEITIE. Δεν με ενδιαφέρει πόσο περίεργος τύπος είναι ο Chrigel που αποχώρησε το μισό συγκρότημα (και είναι και πολλοί, πανάθεμά τους!!!), δεν πρόκειται να του δώσω την αδερφή μου (δεν έχω άλλωστε αδερφή). Εγώ ξέρω ότι είναι μουσική ιδιοφυία, με ξεκάθαρο όραμα για το συγκρότημά του κι έχει καταφέρει, εδώ και χρόνια, να κάνει τους ELUVEITIE τεράστιους, όχι μόνο στην Ευρώπη, που οι folk ρίζες του σχήματος είναι πιο συμβατές με την παράδοσή μας, αλλά και στην Αμερική, που ο ήχος τους μπορεί να θεωρηθεί εντελώς αλλότριος. Μην ξεχνάμε επίσης ότι υπάρχουν τραγούδια που έχουν στίχους στα Γαλατικά!!! Δεν θα ξεχάσω την κουβέντα που είχα πριν κάποια χρόνια με τον tour manager τους, που μου εξηγούσε την παραδοξότητα αυτού του γεγονότος και πόσο είχα ξαφνιαστεί… Όπως και να έχει, λατρεύω άλμπουμ όπως το “Slania” και το πρώτο ακουστικό, “Evocation I: The arcane dominion”, θεωρώ φυσιολογική την κάμψη τους πριν μερικά χρόνια, με τη φυγή πολλών μελών, αλλά το “Ategnatos” είναι ένα βήμα στον σωστό δρόμο, ένα άλμπουμ που είναι από τα καλύτερα που έχω ακούσει τη φετινή χρονιά.

Σάκης Φράγκος

 

 

O γενικότερος folk metal ήχος έχει γνωρίσει μία σταδιακά τρομερή άνοδο, ειδικά στην κεντρική Ευρώπη, τα τελευταία 10-15 χρόνια περίπου. Οι Ελβετοί ELUVEITIE, είναι μία από τις μπάντες που ευθύνονται για αυτό και προσωπικά είναι η καλύτερη μπάντα του ήχου στην εποχή μας. Και αυτοί με τα πάνω και τα κάτω τους δισκογραφικά, έχοντας όμως δώσει αρχικά μία τρομερή πρώτη δυάδα δίσκων (“Spirit” και ειδικά το “Slania”), έναν πολύ καλό διάδοχο (“Everything remains…”), βγάζοντας ακόμα δύο καλά μεν, κατώτερα δε των προηγούμενων (“Helvetios”, “Origins”), για να δείξουν ότι επανέρχονται στις πάρα πολύ καλές εποχές τους με το τελευταίο τους πόνημα, το “Ategnatos”. Βάλτε και στο ενδιάμεσο δύο διαφορετικά, πιο ακουστικά και folk άλμπουμ, τα “Evocation I & II” και έχουμε μία οκτάδα δίσκων σε διάστημα 13 χρόνων. Εργατικοί σίγουρα. Αφού κατάφεραν και κέρδισαν και το στοίχημα με την αλλαγή τριών βασικότατων μελών τους, των αμέσως πιο σημαντικών μάλιστα μετά τον ιδρυτή/ηγέτη τους, Chrigel Glanzmann, όλα δείχνουν ότι η μπάντα θα συνεχίσει να είναι στις κορυφαίες θέσεις, αν όχι στην κορυφαία, του folk ήχου των ημερών μας. Προσωπικά, ο συνδυασμός που είχαν παρουσιάσει του folk στοιχείου με την melodic death νοοτροπία/riff-ολογία (στο μυαλό μου τουλάχιστον, οι DARK TRANQUILLITY πρέπει να είναι μπάντα την οποία έχουν «λιώσει» στο άκουσμα), με είχε κερδίσει από το “Spirit” και παρόλο που στην πορεία κάπου το έχαναν και το ξαναέβρισκαν, η ιδιαιτερότητά τους, μαζί με την ύπαρξη κάποιων τραγουδιών-χιτ, κατάφερε να τους ξεχωρίσει. Από τις ωραίες στιγμές των εμφανίσεών τους στη χώρα μας, εκείνο το live στο AN Club το 2011, που οι καημένοι με το ζόρι χωρούσαν στη σκηνή και πολλές κινήσεις τους ήταν στα όρια των «ρομποτικών» για να γλιτώσουν κάποιο ατύχημα. Ωραία μπάντα, τόσο στουντιακά, όσο και live! Πολλά αγαπημένα κομμάτια, όμως το “Slania” σαν δίσκος θα είναι πάντα ο αγαπημένος και το παρακάτω κομμάτι στην κορυφαία τριάδα μου.

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

 

Δεν είμαι ιδιαίτερα οπαδός της folk metal μουσικής, αλλά κατά καιρούς, αρέσκομαι να ακούω μπάντες που συνδυάζουν το folk με όχι τόσο τετριμμένα στοιχεία. Μία από αυτές είναι οι Ελβετοί ELUVEITIE. Το πάντρεμα του folk με melodeath στο στυλ των DARK TRANQUILLITY (ακόμα και στα φωνητικά μου θυμίζουν τον Mikael Stanne), σε συνδυασμό με τις ωραίες εναλλαγές σε μελωδία και εξτρεμισμό, με έκανε να ασχοληθώ αρκετά μαζί τους. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, έχουν πολλά σκαμπανεβάσματα στην ποιότητα των δίσκων τους. Για παράδειγμα, λάτρεψα “Slania” (2008) και “Origins” (2014), αλλά ξενέρωσα με “Helvetios”, τον οποίο βρήκα το λιγότερο βαρετό. Άκουσα πρόσφατα ένα καινούριο τραγούδι από τον επερχόμενο δίσκο τους “Ategnatos”, το οποίο βρήκα αρκετά χλιαρό (ούτε το τίτλο δε θυμάμαι). Πολύ φοβάμαι ότι μετά τη φυγή της ταλαντούχας Anna Murphy (CELLAR DARLING), τα πράγματα δε θα παν και τόσο καλά. Ελπίζω να διαψευστώ.

Γιώργος Δρογγίτης

 

Μπάντα της εβδομάδος αυτής οι ELUVEITIE. Ναι. Οι ELUVEITIE. Γιατί βγάζουν λέει νέο δίσκο. Ωραία. Καταρχάς, να σας πω πως το folk metal μου αρέσει. Και αυτό διότι μου αρέσουν ιδιαίτερα οι Θ-Ε-Ο-Ι SKYCLAD. Εντάξει ως εδώ; Εντάξει. Πάμε παρακάτω. Όσο καλό έκαναν λοιπόν οι SKYCLAD, άλλο τόσο κακό έκαναν. Καλό διότι εκτός από τις εκπληκτικές δισκάρες τους άνοιξαν γενικά νέους δρόμους στην αγαπημένη μας μουσική, κακό διότι από αυτό το μονοπάτι μετά πέρασε η Σάρα, η Μάρα και το Κακό Συναπάντημα. Θα πω την αλήθεια. Μου αρέσει να φτιάχνω θεματικές συλλογές και να τις ακούω είτε σπίτι, είτε κυρίως στον δρόμο (αμάξι, περπάτημα). Οι ELUVEITIE έχουν δώσει κομμάτια τους στις συλλογές μου, κυρίως αυτά τα μικρά instrumentals όπου κυριαρχεί η γκάιντα και τα μεσαιωνικά όργανα, χωρίς καθόλου metal ήχους μέσα, εκτός του standard “Tegernakô”. Αν το «γύριζαν» σε κάτι τέτοιο, θα γίνονταν μπαντάρα και δεν κάνω πλάκα. Αλλά τώρα, όχι, δεν λένε και πολλά πλην του ντεμπούτου ίσως. Τι να κάνουμε, δεν έχουν όλοι το ταλέντο των SKYCLAD, WAYLANDER, SAOR, CRUACHAN, CALADAN BROOD, MAEL MORDHA κλπ. Και μη γυρίσει κανείς να μου πει για ENSIFERUM (γελάω) και KORPIKLAANI (ποιος κλάνει;) γιατί θα πάρω πέτρα!

Δημήτρης Τσέλλος

 

 

Πάνω από δέκα χρόνια παρουσίας μετρούν οι Ελβετοί στο μεταλλικό προσκήνιο, και πάνω που νομίζαμε ότι ερχόταν το τέλος τους μετά από την απoχώρηση τριών από τα βασικά μέλη τους, αυτοί επανέρχονται πολύ δυναμικά με τον νέο τους- όγδοο κατά σειρά δίσκο, το “Ategnatos”. Πραγματικά πολύ δυνατή επιστροφή για την μπάντα που μας έχει χαρίσει πολύ ωραίες δουλειές στο παρελθόν όπως  είναι τα “Spirit”, “Slania” , και το “Evocation I-Τhe arcane dominion”, τα τρία πιο ενδιαφέροντα albums της δισκογραφίας τους κατά την άποψή μου.
Η αλήθεια είναι ότι κάπου τους είχα για τελειωμένους, μιας κανένα από τα επόμενα album τους δεν με είχε εντυπωσιάσει όπως οι πρώτες δουλειές τους (και οι CELLAR DARLING δεν ήταν κάτι το σπουδαίο μεταξύ μας). Η αλήθεια είναι ότι χάρηκα όταν άκουσα τον νέο τους δίσκο, ας ελπίσουμε αυτή η αναγέννηση να κρατήσει όσο πιο πολύ και να υπάρξει και  ανάλογη συνέχεια για τους ΕLUVEITIE. 

Γιάννης Παπαευθυμίου

 

Μυστήρια που είναι τα γούστα του ανθρώπου μερικές φορές. Ενώ το μελωδικό death metal δεν είναι του γούστου μου, ετούτοι οι λεβέντες από την Ελβετία μου αρέσουν τρόμερα.  Ίσως επειδή πάντα είχα μια συμπάθεια στη μουσική σκηνή της χώρας του έμενταλ, ίσως πάλι επιδή πάντα μου προξενούσαν το ενδιαφέρον τα folk στοιχεία στη μουσική. Η ουσία είναι ότι οι ELUVEITIE, χωρίς να έχουν κάνει το μεγάλο breakthrough διακρίνονται από μια σταθερότητα και μια συνέπεια καθώς έχουν κυκλοφορήσει οκτώ δίσκους που, χωρίς να είναι κάτι το φοβερά εξαιρετικό, είναι άκρως ενδιαφέροντες και σίγουρα δεν είναι του πεταματού. Ο νέος τους δίσκος με τίτλο “Ategnatos” για κάποιους θεωρείται η καλύτερη τους δουλειά ενώ για άλλους είναι ένας μέτριος και χλιαρός δίσκος. Για μένα προσωπικά είναι μια πολύ καλή δουλειά που σίγουρα δεν θα θέσει νέα δεδομένα στο μουσικό ιδίωμα που καταπιάνονται οι Ελβετοί αλλά οπωσδήποτε θα ενθουσιάσει τους φίλους του είδους.

Θοδωρής Κλώνης

 

Συμπαθέστατη μπάντα οι Ελβετοί ELUVEITIE, που έχουν κατορθώσει να εκπροσωπούν επάξια τη χώρα τους στο είδος της metal μουσικής. Έπεσαν στην αντίληψή μου πριν  από εννέα χρόνια περίπου, την εποχή του  καλύτερου άλμπουμ της καριέρας τους, του “Slania”. Βρήκα εξαιρετικά ελκυστικό, ενδιαφέρον και πρωτότυπο τον ήχο τους, τον συνδυασμό δηλαδή του μελωδικού death με τη folk μουσική και την ενσωμάτωση τόσων, ορισμένων ασυνήθιστων κιόλας οργάνων για την συγκεκριμένη μουσική, όπως οι ποικίλες γκάιντες, τα φλάουτα, τα βιολιά κλπ. Από την πρώτη στιγμή με κέρδισαν και παρακολουθώ με ενδιαφέρον κάθε τους κυκλοφορία, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι τις βρίσκω όλες εξίσου καλές. Κάτι το οποίο επίσης αναγνωρίζω σε αυτούς, είναι το πόσο ποιοτικά και ξεχωριστά είναι τα live τους. Τους έχω δει στις δυο τελευταίες τους επισκέψεις στη χώρα μας και πραγματικά τους απόλαυσα. Γενικότερα θεωρώ ότι οι ELUVEITIE έχουν καταφέρει να έχουν τον δικό τους αναγνωριστικό ήχο, στοιχείο που αποτελεί μεγάλο επίτευγμα, αφού είναι αυτό που σε κάνει να ξεχωρίζεις. Μένει να δούμε κατά πόσο θα μπορέσουν να συνεχίσουν να αυξάνουν τη δημοτικότητα και να κάνουν ποιοτικές δουλειές, μετά κιόλας τις αποχωρήσεις των τριών βασικών μελών τους. Οι πρώτες αντιδράσεις από το ολόφρεσκο “Ategnatos” είναι θετικές, οπότε μάλλον το μέλλον διαγράφεται ελπιδοφόρο. Όπως προανέφερα, το καλύτερο κατ’ εμέ και πιο αγαπημένο άλμπουμ από αυτούς είναι το “Slania”, εντούτοις για σήμερα τουλάχιστον θα διαλέξω ένα κομμάτι από το “Everything Remains as It Never Was”, το εθιστικό “Thousandfold”. 

Χαρά Νέτη

 

Δεν είναι από τις μπάντες που περνάνε απαρατήρητες, ειδικά σε ένα festival. Και καθόλου τυχαία έχουν την αποδοχή που τους καθιστά στις top μπάντες του folk metal. Ο νέος τους δίσκος που κυκλοφορεί αυτή την περίοδο προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τη φυγή βασικών μελών τους για να σχηματίσουν τους CELLAR DARLING. Προσωπικά δεν με έπεισε, μιας και πιστεύω ότι έπαιξαν ακριβώς με τον τρόπο που θα ικανοποιήσει τους οπαδούς τους, χωρίς να έχουν κάτι καινούριο ή έστω καινοφανές να παρουσιάσουν. Πιστεύω ότι αν συνεχίσουν έτσι, το όνομα τους ολοένα και θα χάνει το status που με πολλούς αξιόλογους δίσκους έχουν κερδίσει.

Λευτέρης Τσουρέας

 

Ήταν 6 Φεβρουαρίου 2009, θυμάμαι. Οι πολυαγαπημένοι μου KREATOR περνούσαν από την Ελλάδα στα πλαίσια της Chaos Over Europe 2009 περιοδείας. Μαζί τους οι ανεκδιήγητοι EMERGENCY GATE (τι σκεφτόσουν ρε Mille;) και CALIBAN (οκ στους τελευταίους δίνω μερικά ωραία riffs, ως εκεί) και ένα συγκρότημα που δεν είχα ιδέα ποιοι ήταν, ούτε τι ρόλο βαρούσαν. Αρχίζουν παίζουν τα παραδοσιακά όργανα στο soundcheck και οι thrashers χορεύουν συρτάκι (παιδιά, αλήθεια, δεν το έχω ξαναδεί στη ζωή μου αυτό, δε θα το ξεχάσω ποτέ!), μέχρι και “σαλάγα ταααααααααα” φωνάξαμε (ναι, και ο γράφων). Έλα όμως που οι τύποι αυτοί, απεδείχθησαν το καλύτερο support της βραδιάς, ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ. Ο λόγος για τους μοναδικούς ELUVEITIE εκ Ελβετίας, οι οποίοι έκτοτε τιμήθηκαν από εμένα άλλες 2 φορές (2013 με SABATON, 2015 ως headliners). Η μίξη folk με μελωδικό death metal σε συνδυασμό με την εξαιρετική live παρουσία τους, είναι κάτι που με τράβηξε επάνω τους, ακόμα κι αν δεν είμαι ο ταγμένος οπαδός τους. Επιλέγοντας κομμάτι, θα πω το υπέροχο “Thousandfold” που ήταν το πρώτο τους κομμάτι που άκουσα. 

Γιάννης Σαββίδης

 

Αυτά θέλω, έτσι να γράφουμε για μπάντες-μεγάλες συμπάθειες! Και φυσικά οι ELUVEITIE είναι μία από αυτές! Θα έχετε διαβάσει ήδη μερικά κείμενα των συντακτών από πάνω και μία άποψη θα έχετε σχηματίσει όσοι δεν ξέρετε την μπάντα. Προσωπικά, ενώ οι ELUVEITIE δεν ανήκουν στις “μεγάλες” μπάντες, θεωρώ πως είναι από τα συγκροτήματα που σεβάστηκαν το folk και το ανέδειξαν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Δεν συμφωνώ καθόλου με όσους τους βάζουν στο ίδιο καζάνι με KORPIKLAANI και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία σοβαρή μπάντα (και όχι τίποτα χαβαλέδες) που πήρε την παραδοσιακή κέλτικη folk μουσική και την συνδύασε με το σκανδιναβικό melodic death. Υπάρχουν φυσικά και οι πιο radio friendly (eurovision) στιγμές τους, με τραγούδια πιο εμπορικά, αλλά που κρατούν την συνθετική ποιότητα ψηλά. Αγαπημένος δίσκος είναι προφανώς το “Slania” αλλά αγαπώ εξίσου όλες τις δισκογραφικές τους προσπάθειες μέχρι και το “Origins”. Η αποχώρηση της συμπαθέστατης Anna Murphy πριν από τρία χρόνια περίπου είναι αλήθεια πως με ξενέρωσε και περίμενα κάτι αρκετά δυνατό για με κάνει να ασχοληθώ με τις νέες τους προσπάθειες. Το “Ategnatos” είναι αυτή η δυνατή στιγμή και είναι ο δίσκος που φανερώνει πως αυτό το συγκρότημα έχει ακόμα πράγματα να προσφέρει. Με τον καιρό που επικρατεί τις τελευταίες ημέρες δεν θα μπορούσα να διαλέξω άλλο τραγούδι.. Αχ αυτά είναι κομμάτια μωρέ!

Δημήτρης Μπούκης

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: MOONSPELL

5 Νοεμβρίου, 2019 - 14:15 Rockhard

Για πάνω από 25 χρόνια, οι Πορτογάλοι MOONSPELL, παράγουν μοναδική μουσική, ιδιαίτερα αγαπητή στη χώρα μας κι όχι μόνο. Ένα μείγμα gothic κι extreme metal, όπως ελάχιστοι το έχουν κάνει, με τον...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: Concept albums

29 Οκτωβρίου, 2019 - 17:45 Rockhard

Πριν λίγες μέρες, στις 26/10, έκλεινε 20 χρόνια ύπαρξης το “Metropolis Pt. 2 – Scenes from a memory”, των DREAM THEATER, ένας από τους κορυφαίους concept δίσκους στο heavy metal και στη σκληρή...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK – CRIMSON GLORY

22 Οκτωβρίου, 2019 - 02:15 Rockhard

Το ημερολόγιο έγραφε 20/10/1986 και τότε κυκλοφόρησε το ομώνυμο ντεμπούτο των CRIMSON GLORY. Ενός σχήματος που αγαπήθηκε παράφορα στην Ελλάδα αλλά και σε αρκετές άλλες χώρες, φτάνοντας τα όρια του...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: HELLOWEEN

15 Οκτωβρίου, 2019 - 14:00 Rockhard

Η μπάντα της εβδομάδας αυτής, δε νομίζω ότι χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Οι HELLOWEEN, οι αγαπημένες «κολοκύθες», εκ των θεμελιωτών του Γερμανικού μελωδικού power metal αλλά και του speed metal...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: NIGHTSTALKER

9 Οκτωβρίου, 2019 - 17:30 Rockhard

Χαίρομαι πάρα πολύ όταν έχουμε Band of the week, εγχώριο σχήμα. Οι βετεράνοι NIGHTSTALKER, μόλις κυκλοφόρησαν το νέο άλμπουμ τους, “Great hallucinations” και διανύοντας πλέον την τρίτη δεκαετία της...

[περισσότερα]