BAND OF THE WEEK: AT THE GATES

27 Νοεμβρίου, 2018 - 15:45

Αν χρειάζεται να αναζητήσουμε κάποιους από τους πρωτεργάτες του κινήματος του μελωδικού death metal εκ Σουηδίας, ίσως το πρώτο γκρουπ που θα μας έρθει στο μυαλό, είναι οι AT THE GATES. Το συγκρότημα που κάποια στιγμή αποφάσισε να διαλυθεί κι επέλεξε την Αθήνα για να κάνει την «τελευταία» του συναυλία, όπου μαγνητοσκοπήθηκε κιόλας. Έκτοτε, έχουν παίξει άλλες δύο φορές και πλέον, την Παρασκευή 30/11, θα παίξουν στο Piraeus Academy με τους UNLEASHED και τους MEMORIAM, ενώ την επόμενη μέρα, στη Θεσσαλονίκη (Principal), μόνο με τους MEMORIAM. Η συντακτική ομάδα του Rock Hard, ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση για το γκρουπ της εβδομάδας κι όλοι εσείς, καλείστε να ψηφίσετε για τον αγαπημένο σας δίσκο.

Εντάξει, δεν έχουν τις μελωδίες των IN FLAMES, ούτε την πιο prog αισθητική των DARK TRANQUILLITY, είναι όμως αρκούντως «πριονιστές», μ’ έναν από τους καλύτερους τραγουδιστές στον συγκεκριμένο ήχο, τον “Tompa” Lindberg. Ποτέ δεν έγιναν οι πιο δημοφιλείς όλων, έχουν όμως μία ισχυρή βάση οπαδών και οι δίσκοι που κυκλοφόρησαν μετά την επανασύνδεσή τους, είναι αξιοπρεπέστατοι, με το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, το φετινό “To drink from the night itself”, να είναι εξαιρετικό. Με τις συναυλίες τους να είναι ισοπεδωτικές και το πακέτο που τους συνοδεύει αρκούντως θελκτικό, δεν μπορώ να φανταστώ έναν λόγο να μην βρεθεί κάποιος που τους γουστάρει, στο live τους.

Σάκης Φράγκος

 

 

Σεβασμός όταν μιλάμε για έναν εκ των νονών του πολυαγαπημένου μου αποκαλούμενου melodic death metal!
Ναι, ΟΚ, κάποιο τσινάτε με αυτόν τον όρο, αλλά τι να κάνουμε που έτσι επικράτησε, έτσι το λέμε για να συνεννοούμαστε, έτσι το λένε άλλωστε και οι ίδιες οι μπάντες εκεί έξω (που μάλλον ξέρουν καλύτερα από όλους μας).
Οι AT THE GATES είναι 90’s ιστορία. Έτσι απλά. Και μεγάλη ιστορία. Και μπορεί να χρειάστηκαν το τέταρτο άλμπουμ τους για να σφραγιστεί κι επίσημα η σημαντικότητά τους, όμως είναι μία μπάντα που από τις πρώτες μέρες της, είχε φροντίσει να δώσει αριστουργήματα Σουδικού death metal ήχου και μετέπειτα του λεγόμενου melodic death metal. 
Τα αδέρφια Bjorler είναι τεράστια. Τι AT THE GATES, τι THE HAUNTED (να πούμε ότι το πρώτο THE HAUNTED έσωσε τότε το thrash ή θα φάμε ξύλο;), η συνεισφορά τους στο death/thrash είναι αδιαμφισβήτητη. Έχοντας στα πρώτα εξαιρετικά τους χρόνια μαζί τους τον υπέροχο Tomas Lindberg στα φωνητικά και τον «έχω παίξει σε τόσα άλμπουμ που κι εγώ δεν ξέρω πόσα» Adrian Erlandsson στα τύμπανα, είχαν φτιάξει ομάδα-δυναμίτη. Κάτι που αποτυπώθηκε από το πρώτο άλμπουμ τους, “The red in the sky is ours” και επιβραβεύτηκε απόλυτα στο τέταρτο, το μνημειώδες “Slaughter of the soul”. Kαι τότε μάλιστα έβγαζαν και ένα δίσκο κάθε χρόνο, δείγμα του πόσου ταλέντου και συνθετικού οίστρου είχαν! Το “Slaughter of the soul”, μαζί με το “The jester race” των IN FLAMES και το “The gallery” των DARK TRANQUILLITY, είναι τα τρία άλμπουμ που οριοθέτησαν το melodic death metal και έκαναν το Γκέτεμποργκ για τα καλά πρωτεύουσα αυτού του ήχου. The Gothenburg sound ή The Gothenburg death metal sound. Χαρακτηρισμοί που μόνο τιμητικοί μπορούν να πιαστούν. 
Η επαναδραστηριοποίησή τους μας έδωσε ένα πολύ καλό πρώτο άλμπουμ, ένα (προσωπικά) μέτριο δεύτερο, όμως το να βλέπεις τους AT THE GATES και πάλι στις επάλξεις, είναι σημαντικό, όπως και να το κάνουμε. Το «λιώσιμο» που είχα ρίξει τότε στα 4 πρώτα άλμπουμ τους και ειδικά στα “Slaughter” και “The red…” δε λέγεται! Μαζί με το αντίστοιχο στις άλλες προπατορικές δυνάμεις του χώρου. Καθαρά και μόνο για λόγους σημαντικότητας/ιστορικότητας, το “Slaughter of the soul” ήταν και θα είναι το απόλυτο άλμπουμ τους. Με βίντεο που έπαιζε στο MTV, δίσκος που έβαλε στα metal σαλόνια ένα ολόκληρο νέο σχετικά τότε κίνημα. 
Αγαπημένο κομμάτι, για ακόμη μία φορά ανάλογα τη μέρα. Θα πάω όμως με το διαχρονικά λατρεμένο μου, το “World of lies” από το “Slaughter…”. Θυμάμαι ακόμα την ΤΥΧΗ που είχα, όταν στην εμφάνισή τους στο Rockwave του 2013, όπου έχω ήδη χάσει την αρχή του set επειδή ο αγαπημένος φίλος και συν-RockHard-ας Γιώργος Μακόης είναι κουτσός και δε μπορεί να πάει πιο γρήγορα και σκάει το intro του “World of lies” και τρελαίνομαι. Και μέσα στα συνεχόμενα καντήλια μου, απλά παύση… τρυπάει η κάσα (αν δεν κάνω σοβαρό λάθος) και οι θεοί το ξαναπαίζουν από την αρχή με το που έχουμε πλέον πάρει θέση στο χώρο. Αν σου κάτσει.
Μωρή Σουηδία με τα ωραία σου!

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

 

 

Τους γνώρισα με το “Terminal spirit disease” και αμέσως κατάλαβα έστω και αργοπορημένα ότι θα απογειωθούν, ξεπερνώντας τα στενά όρια του σουηδικού death metal. Όταν κυκλοφόρησε το “Slaughter of the soul” το πήρα κατευθείαν  χωρίς να το ακούσω σε βινύλιο και συνειδητοποίησα ότι έχουμε να κάνουμε  με ένα δίσκο –τομή στην σκληρή μουσική. Δεν περίμενα με τίποτα όμως να έχει τόσο μεγάλο αντίκτυπο, γιατί διαλύθηκαν και πέρασαν στη λήθη ειδικά με τη δημιουργία και επιτυχία από των THE HAUNTED. Όπως και να έχει μετά την επανασύνδεση καρπώνονται την υστεροφημία που δεν είχαν αποκτήσει όταν κυκλοφόρησε αυτό το album που θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι είναι το “Master of puppets” των 90’s. Οι πρώτες τους κυκλοφορίες αν και πρωτόλειες έχουν τα ψήγματα της μεγάλης μπάντας που έγιναν στα mid 90’s σε καλλιτεχνικό και μόνο επίπεδο!
Ο τελευταίος τους δίσκος θαρρώ ότι είναι καλύτερος από τον προηγούμενο και ανυπομονώ να τους δω μαζί με τους έτερους αειθαλείς UNLEASHED και τους MEMORIAM .

Λευτέρης Τσουρέας

 

Gothenburg , Sweden. Μια πόλη, μια χώρα, μια μοναδική σκηνή, ένα μουσικό σχολείο, η "λεβεντογέννα" όπως συνηθίζω να λέω. Αρκετές από τις αγαπημένες μου μπάντες προέρχονται από εκεί, και όλος ο πρόλογος έχει να κάνει στο ότι πολλοί από τους τρανούς Σουηδούς, οφείλουν μεγάλο ποσοστό credits στους AT THE GATES. Αυτοί έδειξαν το μονοπάτι στους υπόλοιπους (IN FLAMES, DARK TRANQUILLITY, THE HAUNTED, ENTOMBED, EDGE OF SANITY κτλ κτλ) να βάλει ο καθένας κάτι διαφορετικό και να δημιουργηθεί αυτή η παντοδύναμη σκηνή γνωστή ως "μελωδικό death metal". 
Η ιστορία των AT THE GATES περιλαμβάνει λίγες αλλά πολύ αξιόλογες κυκλοφορίες, αποχωρήσεις μελών, δίδυμα αδέρφια, 2 break ups, 2 reunions, αρκετές "αλλαξοκωλιές" μουσικών, και μέσα σε όλα αυτά, την κορυφή του παγόβουνου με ένα δίσκο κειμήλιο που αυτοκρατορικά αυτοχαρακτηρίζεται ως το Ευαγγέλιο του μελωδικού death metal, και δεν είναι άλλο από το "Slaughter Of The Soul", το 1995, που μαζί με το προηγούμενο έπος τους, το "Terminal Spirit Disease" του 1994, απλώς απαγορεύεται να λείπουν από την δισκοθήκη όποιου έμβιου οργανισμού θέλει να δηλώνει metaller. Αυτό.
Οι AT THE GATES επέστρεψαν δισκογραφικά φέτος, κυκλοφορώντας το κατά τη γνώμη μου εξαιρετικά καλό "To Drink From Τhe Night Itself" και ανυπομονώ να τους δω (επιτέλους...) live σε λίγες μέρες στη Θεσσαλονίκη, παρέα με τους MEMORIAM. Έτσι, για να σβήνουμε απωθημένα από το "live concert" bucket list.
Οφείλουμε όλοι να παραδεχτούμε ότι έχουμε πει τα λογάκια "...we are blind to the World within us, waiting to be born..." κι έχουμε γυμνάσει σβέρκο με αυτό το έπος... Κι ας βγει επιτέλους κάποιος και να μας πει υπεύθυνα, τι στο ΔΓΙΑΟΛΟ είναι αυτό το μαραφέτι που μας ξεσκίζει τα σωθικά στο intro του "Blinded by fear"...;;;
Λόγω αντιδραστικού χαρακτήρα, επιλογή τραγουδιού από τα underrated gems. Άκυρο, όχι και underrated gem αυτό το έπος που προσθέτει πινελιές ο ημίθεος Andy LaRocque. 

Μίμης Καναβιτσάδος

 

 

Οι AT THE GATES είναι από κείνες τις μπάντες που και μέτριο δίσκο να βγάλουν (όπως περίπου έγινε φέτος με το “To drink from the night itself”) θέλω και εν τέλει θα τον αγαπήσω. Και αυτό διότι χρωστάω πολλά στους  AT THE GATES.  Με μύησαν στο σκληρό ήχο του Σουηδικού death metal και μέσα από την ενασχόληση μου αγάπησα τους DARK TRANQUILITY, IN FLAMES, SOILWORK, DARKANE, CARNAL FORGE και άλλες μπάντες. Η εφηβεία μου και η ενήλικη μου ζωή συνοδεύτηκαν από ατέλειωτες ώρες με το πιο-κλασσικό-πεθαίνεις “Slaughter of the soul” να παίζει επί μονίμου βάσεως στο Walkman αρχικά και πιο μετά στο discman (οι δεινόσαυροι θυμούνται) προτού το γυρίσουμε στη ψηφιακή τεχνολογία. Και φυσικά τα ίδια κάναμε με τα επίσης σπουδαία “Terminal spirit disease”, “At war with reality” και τους πρώτους πιο σκοτεινούς και «ασαφείς» δίσκους. Είναι αυτή η ριμάδα η σύζευξη μελαγχολίας και μελωδίας με τραχύτητα, ταχύτητα και μια σύζευξη του thrash με τον ατμοσφαιρικό ήχο και τη μινόρε μελωδία που χαρακτηρίζει το Σουηδικό death metal και που οι AT THE GATES πάντοτε έπαιζαν καλύτερα απ όλους που με κέρδισε και που με κρατάει ακόμα. Ενίοτε, ανάλογα με τα κέφια, βάζω στη νοητή μου λίστα κορυφαίων δίσκων το “Slaughter of the soul” στη κορυφή έτσι για να κάνουμε τη διαφορά και γιατί στο μυαλό μου οι AT THE GATES είναι τιτάνες όσο και οι ιερές αγελάδες του heavy metal. 

Φίλιππος Φίλης

 

Ήταν αρχές των 90’s όταν τρεις μπάντες από το Gothenburg αποφάσισαν να αλλάξουν το ρου της ιστορίας, κάνοντάς μας αρρωστάκια με την πάρτη τους αλλά και με την κληρονομιά που έχτισαν για ένα ολόκληρο ιδίωμα, που βρήκε τα καλύτερα θεμέλια επάνω στο έργο τους. Προφανώς και μιλάμε για την αγία τριάδα του melodic death metal που αποτελείται από τους AT THE GATES, DARK TRANQUILLITY και IN FLAMES. O ήχος του Gothenburg γεννήθηκε από αυτούς και το σκανδιναβικό metal μεγάλωσε επάνω στον ήχο αυτόν. Αν και οι τρεις τους ξεκίνησαν περίπου την ίδια χρονική περίοδο, με τα πρώτα τους άλμπουμ να είναι ένα δείγμα ακατέργαστου death metal, οι πατέρες του ιδιώματος αυτού δεν είναι άλλοι από τους AT THE GATES και αυτό γιατί το “Slaughter of the soul”, η επιτομή του new wave of Swedish death metal, προηγήθηκε χρονολογικά από τους άλλους δύο πυλώνες, το “Jester race” των IN FLAMES και το “The gallery” των DARK TRANQUILLITY. Τα πρώτα δείγματα της στροφής τους σε πιο μελωδικές φόρμες τα είχαν δείξει στο “Terminal spirit disease”. Το “Slaughter of the soul” όμως δεν έχει αντίπαλο. Μιλάμε για το άλμπουμ-ευαγγέλιο, την αρτιότερη εκδοχή του melodeath και τον φάρο που οδήγησε μία ολόκληρη σκηνή. Το σοκ της διάλυσής τους μετά από αυτό το άλμπουμ ήταν ισχυρό, ακόμα πιο δυνατό όμως ήταν το σοκ της επιστροφής τους. Το τελευταίο τους άλμπουμ σίγουρα δεν είναι μία από τις καλύτερές τους δουλειές, είναι όμως μία ποιοτική κυκλοφορία. Η φυγή του Anders Bjoler είναι μία μεγάλη απώλεια για τους AT THE GATES (και για τους THE HAUNTED επίσης), το συγκρότημα όμως φαίνεται πως μπορεί να συνεχίσει και χωρίς αυτόν και σίγουρα η εμφάνιση τους στην χώρα μας, είναι κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενη. Προσωπικά θα δω μία από τις αγαπημένες μου μπάντες από το αγαπημένο μου είδος μουσικής και αυτό μου αρκεί για να είμαι εκεί για να ακούσω τις τραγουδάρες τους όπως το από κάτω άσμα. 

Δημήτρης Μπούκης

 

Το όνομα τους προκαλεί σοκ και δέος στους φίλους του ακραίου ήχου καθώς είναι κοινά παραδεκτό ότι οι AT THE GATES υπήρξαν όχι μόνο πρωτοπόροι σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε, αρκετά απλοϊκά θα έλεγα, ήχο του Γκέτεμποργκ, αλλά επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό την μελωδική death metal σκηνή. Η διάλυσή τους το 1996, αμέσως μετά την κυκλοφορία του επικού “Slaughter of the soul” άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό που καλύφθηκε μόνο από τους ίδιους με την επαναδραστηριοποίηση τους αρκετά χρόνια αργότερα. Πλέον οι AT THE GATES έχοντας ήδη δύο στούντιο δουλειές στο ενεργητικό τους μετά την επανασύνδεση τους, έρχονται ξανά στη χώρα μας παρέα με τους Βρετανούς MEMORIAM και τους Σουηδούς UNLEASHED σε ένα άκρως ελκυστικό πακέτο. Είμαι σίγουρος και αυτή η εμφάνισή τους θα αφήσει ιστορία.

Θοδωρής Κλώνης

 

Μπάντα μύθος, μπάντα κολοσσός για έναν ολόκληρο ήχο. Βασικά όχι μόνο για το death metal αλλά για ολάκερο το στερέωμα που αγαπάμε και ακούμε. Εμένα ο συγκεκριμένος ήχος ποτέ δε με συγκίνησε, δεν βρήκα κάτι για το οποίο θα πρέπει να ασχοληθώ μαζί του. Αλλά… Πάντα υπάρχει ένα αλλά. Τα δύο άλμπουμ που έχω στην δισκοθήκη μου από τους ΑΤ ΤΗΕ GATES (“Terminal spirit disease” και “Slaughter of the soul”) είναι κορυφαία άλμπουμ, ειδικά το δεύτερο. Θεωρώ ότι θα γίνει μία εξαιρετική συναυλία, άλλωστε είναι μία μπάντα η οποία δεν αστειεύεται και θα παρασύρει το κοινό στις ορέξεις τις! Τα υπόλοιπα τέλος του μήνα στο Piraeus Academy. Εσύ θα λείπεις;

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

AT THE GATES λένε τους «μπαμπάδες» όλων των melodic death συγκροτημάτων. AT THE GATES λένε τους δημιουργούς μιας ολόκληρης σχολής.
AT THE GATES λένε τους δημιουργούς του έπους “Slaughter of the Soul”.
AT THE GATES λένε αυτούς που στις 30/11 θα γαζώσουν όπως όλα δείχνουν και μαρτυρούν την Αθήνα.
AT THE GATES λένε τη μπάντα για την οποία έγραψα το συντομότερο band of the week μου ως τώρα.

Δημήτρης Τσέλλος

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: DISTURBED

23 Οκτωβρίου, 2018 - 01:00 Rockhard

Οι Αμερικάνοι DISTURBED έχουν ήδη κυκλοφορήσει πριν λίγες μέρες το νέο τους άλμπουμ, με τίτλο “Evolution”, αναμένοντας μερικά εκατομμύρια πωλήσεις, για μία ακόμη φορά. Όπως είναι φυσικό, οι συντάκτες...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: BEHEMOTH

16 Οκτωβρίου, 2018 - 01:30 Rockhard

Η μπάντα αυτής της εβδομάδας, ανήκει στον ακραίο ήχο και δεν είναι άλλη από τους Πολωνούς extreme metallers, BEHEMOTH. Με τον ηγέτη τους, Nergal, να είναι μία από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες του...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: SLASH

8 Οκτωβρίου, 2018 - 23:45 Rockhard

Λίγες εβδομάδες πριν, είχαμε στη στήλη μας, Band Of The Week τους GUNS N’ ROSES. Τώρα ήρθε η ώρα του μυθικού κιθαρίστα τους, με το ημίψηλο καπέλο, του Slash, ο οποίος κυκλοφορεί νέο δίσκο με την...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: RUNNING WILD

2 Οκτωβρίου, 2018 - 02:15 Rockhard

Οι πειρατές του metal, οι RUNNING WILD, κυκλοφορούν ένα box set, με τον τίτλο “Pieces of eight” κι εμείς άλλο που δεν θέλαμε, αφορμή ψάχναμε, για να τους κάνουμε μπάντα της εβδομάδας!!! Οι συντάκτες...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: STRATOVARIUS

25 Σεπτεμβρίου, 2018 - 16:00 Rockhard

Οι Φιλανδοί power metallers, STRATOVARIUS, κυκλοφορούν τον δίσκο “Enigma: Intermission 2”, τον διάδοχο, ουσιαστικά, του “Intermission” του 2001, και είπαμε εδώ στο Rock Hard, να ασχοληθούμε με το...

[περισσότερα]