BAND OF THE WEEK: IMMORTAL

3 Ιουλίου, 2018 - 00:15

Καιρός ήταν να σκληρύνουμε λίγο τη στήλη μας, Band of the week λοιπόν, οι Νορβηγοί θρύλοι του black metal, IMMORTAL, οι οποίοι κυκλοφορούν το ένατο άλμπουμ τους, “Northern chaos Gods” σε λίγες μέρες και οι συντάκτες του Rock Hard, λέμε τη γνώμη μας για το πολύ σημαντικό αυτό σχήμα της ακραίας μουσικής και όπως πάντα, μπορείτε όλοι να ψηφίσετε το αγαπημένο σας άλμπουμ από το γκρουπ στο poll που υπάρχει αμέσως από κάτω!!!

 

Οι IMMORTAL, δεν ανήκουν στη σφαίρα των ακουσμάτων μου. Η αλήθεια είναι πως λόγω των φωτογραφιών τους που έχουν γίνει απίστευτα memes, έχουν λοιδορηθεί μάλιστα από αρκετό κόσμο που δεν έχει δώσει τη δέουσα σημασία στη μουσική τους, αλλά και από τα video clip τους (ιδιαίτερα αυτό το “Blashyrkh”, έχει δώσει άφθονη τροφή για σχόλια και όχι αδικαιολόγητα). Από εκεί και πέρα όμως, έχει τύχει και τους έχω δει όσες φορές έχουν έρθει στη χώρα μας αλλά και στο εξωτερικό και μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Ιδιαίτερα σε μία από τις τελευταίες τους εμφανίσεις με τον εμβληματικό Abbath, όπου ήταν headliners, μου έκανε εντύπωση πως γέμιζαν τη σκηνή του Wacken όντας τρίο, παίζοντας μπροστά σε 80.000 κόσμου που τους έκαναν ότι ήθελαν… Βέβαια, ασχολούμενος λίγο περισσότερο με τη φάση των συναυλιών, δεν τους δικαιολογώ καθόλου που μας άφησαν στα κρύα του λουτρού το 2002, για να περιοδεύσουν με τους MANOWAR στην Αμερική (εμάς και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους οπαδούς τους), αλλά ποιος σας είπε ότι στο black metal δεν υπάρχει χρήμα; Για δείτε τι έγινε με τα δικαιώματα του ονόματος που τρέχουν στα δικαστήρια… Για προσπαθήστε να τους φέρετε και για συναυλία… Ο νέος τους δίσκος, “Northern chaos Gods”, είναι φτιαγμένος για να ικανοποιήσει τους old school οπαδούς τους, χωρίς να προσθέτει κάτι συγκλονιστικό στη δισκογραφία τους, αλλά και χωρίς να είναι μέτριος. Το video που παραθέτω, δεν αφορά το αγαπημένο μου τραγούδι, αλλά το video clip που δεν μπορεί να είναι άλλο από το “Blashyrkh”.

Σάκης Φράγκος

 

 

Αγαπημένο black metal γκρουπ. Κι από εκείνες τις μπάντες που δεν χρειάστηκε ποτέ να ψάξουν να βρουν μία μασκότ, ένα έμβλημα, ένα κάτι, καθώς έχουν ένα από τα κορυφαία: τον ίδιο τον Abbath! Μεγάλες οι στιγμές που μας έχει χαρίσει με φωτογραφίες και φυσικά μία από τις επικότερες τούμπες metal μουσικού στην ιστορία! 
Όμως πέραν του χαβαλέ, μεγάλες είναι και οι δισκογραφικές στιγμές που μας έχουν χαρίσει οι IMMORTAL, μία από τις κορυφαίες μπάντες στο χώρο του black metal, στο χαλαρό κιόλας. Με εννιά πλέον άλμπουμ στο ενεργητικό τους (μετράμε και το φετινό “Northern chaos Gods”), οι IMMORTAL ήταν από τις κινητήριες δυνάμεις της χρυσής για τον ακραίο χώρο δεκαετίας των 90s. Μέχρι και το 1999 και το ΤΙΤΑΝΙΟ “At the heart of winter”, τι να πάρεις και τι να αφήσεις από τη δισκογραφία τους! Όχι ότι μετά τα πήγαν άσχημα, ασχέτως που πολλοί, πιο πιστοί στον πρώιμο ήχο τους, οπαδοί τους τους γύρισαν την πλάτη. Μια χαρά είναι οι άνθρωποι. Μετά το “All shall fall” και την αποχώρηση (;) του Abbath, η μπάντα μπήκε στον πάγο ας πούμε, με τη φετινή τους επιστροφή πάντως να είναι καλύτερη από αυτό που περιμέναμε ίσως!
Πρώτη επαφή μαζί τους, κλασικά εικονογραφημένα από κασέτα-συλλογή εκεί στα μέσα των 90’s και συγκεκριμένα το 1995. Κομμάτι, το «χιτ» “Blashyrkh (Mighty ravendark)” και καπάκια η ακρόαση ολόκληρου του “Battles in the north”. Τρελό οπαδό του ήχου δε με λες, όμως οι IMMORTAL είναι μπάντα που γουστάρω και μάλιστα πολύ. Όχι ισάξια όλες τις δουλειές τους και το ύφος τους, όμως δε μπορεί κάποιος να μην παραδεχθεί ότι τουλάχιστον η ποιότητα σε κάθε μία από αυτές είναι σε υψηλό επίπεδο για το ύφος που αντιπροσώπευαν σε κάθε στιγμή. 
Μακράν αγαπημένος δίσκος τους το “At the heart of winter”. Ένα άλμπουμ που μοιάζει με επιστέγασμα της πορείας τους μέχρι εκείνη τη στιγμή και είναι στα πάντα του ένα επίπεδο πάνω, στα δικά μου αυτιά και μάτια. ΕΞΩΦΥΛΛΑΡΑ, η καλύτερη παραγωγή που είχαν ως τότε, το αγαπημένο μου κομμάτι τους (“Withstand the fall of time”) και μία διαφορετική, πιο πολύπλευρη προσέγγιση στον ήχο τους, που ξένισε μεν κάποιους, όμως δεδομένα, μόνο καλό έκανε στο συγκρότημα.
Δύο φορές έχει τύχει και έχω δει τη μπάντα live και τις δύο το καταχάρηκα. Τόσο στο Rockwave του 1999, όσο και ένα χρόνο αργότερα, στο Woodstock (αν δεν κάνω κάποιο σοβαρό λάθος, καθώς γερνάμε και ξεχνάμε κάποια πράγματα). 
Οι IMMORTAL μπορεί να γύρισαν όλα τα video clip τους την ίδια μέρα στην ίδια πλαγιά του ίδιου βουνού, όμως είναι μία μπάντα-ιστορία στο χώρο του black metal, με δισκάρες και μεγάλη επίδραση στο χώρο, μουσικά, αλλά και στη γιγάντωσή του. Respect.

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

 

 

Είναι από τα πιο προβεβλημένα σχήματα της νορβηγικής σκηνής του black metal, γεγονός που υφίσταται από τις πρώτες μέρες τους. Ειδικά όταν κυκλοφόρησε το “Pure holocaust” είχαν «διαφημιστεί» σαν η πιο «γρήγορη» μπάντα της σκηνής και «κέρδισαν» τον άτυπο αγώνα δρόμου που είχαν αναλωθεί τα σχήματα της εποχής εκείνης. Ο δίσκος αυτός τους καθιέρωσε και τους έδωσε και θέση στην πρώτη black metal περιοδεία, την περίφημη “Fuck Christ tour” μαζί με τους BLASPHEMY και τους δικούς μας ROTTING CHRIST.
Ο δίσκος που έδειξε την εμπορική άνοδο τους και συνολικά της μαυρομεταλλικής σκηνής ήταν το “Blizzard beasts” – 25.000 αντίτυπα σε προπαραγγελίες δεν είναι και λίγα για το 1997 έτσι δεν είναι; Σε αυτό το δίσκο – που με απογοήτευσε όσο και το “Battles in the north” -  μπόλιασαν πολλά στοιχεία από τους MORBID ANGEL, με τους οποίους είχαν βγει περιοδεία, έχοντας μαζί τους το hired gun ονόματι Hellhammer! Ηταν η περίοδος που ήταν πραγματικά στο εμπορικό τους απόγειο, κάτι που φάνηκε και στο γεγονός ότι ήταν headliners στα No mercy festivals βάζοντας από κάτω κραταιά σχήματα όπως τους CANNIBAL CORPSE και τους OBITUARY! Ήταν και η πρώτη φορά που o Abbath άφησε το μπάσο και έπιασε την κιθάρα, αφού ο Demonaz έπαθε τενοντίτιδα και έπαψε να είναι ενεργό μέλος τους, τόσο συνθετικά όσο και εκτελεστικά.
Ο κομβικός δίσκος που σήμανε και την δεύτερη φάση της καριέρας τους ήταν το “At the heart of winter”. Εκεί πραγματικά ο Abbath έδειξε πόσο ευφάνταστος συνθέτης είναι όταν θέλει πραγματικά να γράψει ένα δίσκο για πάρτη του. Είναι και ο δεύτερος πιο αγαπημένος μου δίσκος τους μετά το “Pure holocaust”. Μεγάλη τύχη είχαμε να τους δούμε στο Rockwave του 1999, όπου ήταν φανταστικοί και μας έκαναν βάλουμε τα γέλια βλέποντας το επιμελημένο make up τους να «λιώνει» από τη ζέστη! Οι IMMORTAL ήταν τότε στο απόγειό τους καλλιτεχνικά, αφήνοντας τους παλιούς οπαδούς τους να γκρινιάζουν ακόμα και για την αλλαγή του λογότυπου τους σε κάτι πιο ευκρινές – εμπορική κίνηση σίγουρα!
Με το “Damned in black” thrashισαν όσο ποτέ και άρχισαν πλέον να εισρέουν οπαδοί που να μην είναι blacksters ακόμα περισσότερο από ό,τι με το “At the heart of winter”. Τυχεροί όσοι τους είδαμε σε ένα club που ανάθεμα αν ξαναέγινε εκεί συναυλία – στο «νέο» Woodstock όπως λέγανε! Μυθική βραδιά που σφραγίστηκε από το χαμό στο τέλος με το “Blashyrkh - Mighty ravendark”.
To μεγάλο μπαμ ήρθε, όμως, με το deal με τη Nuclear Blast! Εκεί πραγματικά με «έχασαν», βάζοντας εξώφυλλο τον εαυτό τους και τίτλο το “Sons of northern darkness”. Σε αυτό το δίσκο ηχητικά και συνθετικά ξέφυγαν πλήρως από το black metal και άρχισαν να παίζουν ένα υβρίδιο που είναι αρεστό στους εκτός black metal οπαδούς! Και τα κατάφεραν μια χαρά αφού βγήκαν σε περιοδεία και με τους MANOWAR! Καθόλου τυχαία για εμένα μπήκαν στον πάγο, μιας και είχαν κάπως ξεφύγει σαν προσανατολισμός…
Τα χρόνια που δεν υπήρχαν, η νορβηγική σκηνή απογειώθηκε, έχοντας μπάντες να φιγουράρουν σε περίοπτη θέση ακόμα και στο Wacken! Η ανακοίνωση ότι επαναδραστηριοποιούνται τους έδωσε κι εκείνους μια headline συναυλία στο Wacken το 2007 που φυσικά και έγινε DVD! Το “All shall fall” που ακολούθησε είναι πραγματικά ο πιο «τετράγωνος» δίσκος τους. Και χρησιμοποιώ αυτό τον όρο γιατί πραγματικά πιστεύω ότι είναι η πιο safe μεγάλη μπάντα εμπορικά του black metal. Δεν νοείται IMMORTAL χωρίς corpsepaint και τα κοστούμια και γενικότερα ένα επιτηδευμένο στήσιμο ηχητικά και οπτικά. Τους είδα στο Hellfest το 2013 και πραγματικά δεν μου είπαν τίποτα μπροστά στο μεγαθήριο των άλλων δυο εμφανίσεων που τους έχω δει. 
Αυτό που γίνεται τώρα πάντως δεν είναι IMMORTAL! Δεν νοείται να υπάρξει η μπάντα χωρίς τον άνθρωπο που τους πήρε από το χεράκι και τους έφτασε στο σημείο που ήταν μέχρι και τις αρχές αυτής της δεκαετίας. Είμαι πολύ περίεργος να δω τι κάνει ο Demonaz στο νέο δίσκο, αλλά αν είναι σαν το προσωπικό του album τότε αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι τους ανέλαβε για καθαρά εμπορικούς λόγους.
Τα video clip τους προκαλούν γέλιο, όπως και το ντοκιμαντέρ της νορβηγικής τηλεόρασης που θεωρείται λανθασμένα από πολλούς ως επίσημο video clip του “Call of the wintermoon”. Γενικά εμένα μου προκαλεί γέλιο όλο το στήσιμο τους χωρίς βέβαια να τους θεωρώ ψεύτικους. Απλώς τους νιώθω όπως το σλόγκαν «Βλέπεις IMMORTAL, είναι καλό». Στα 90’s πιστεύω, λοιπόν, ότι έβγαλαν δύο τεράστιους δίσκους (“Pure holocaust”, “At the heart of winter”). Τα επόμενα τρία album τους θαρρώ πως ήταν «άνοιγμα» σε μεγάλα ακροατήρια! Το γεγονός ότι τα κατάφεραν είναι μεγάλο credit και το πέτυχαν και με τις εμφανίσεις τους που στα 00’s ήταν καταιγιστικές! Αυτό που είδα στο Hellfest ήταν μια κουρασμένη μπάντα χωρίς νεύρο και ενέργεια, σαν ξενερωμένη που έπαιζε στη μικρή σκηνή και όχι στη μεγάλη! Γι’ αυτό και δεν έπεσα από τα σύννεφα όταν έμαθα ότι φεύγει ο Abbath… Μάλλον γιατί δεν ένιωθε πλέον δημιουργικός μαζί με το Demonaz και τίναξε στον αέρα τόσο κόπο για να ξεκινήσει από την αρχή! Για να δούμε ποιος θα πάει καλύτερα από εδώ και πέρα…

Λευτέρης Τσουρέας 

 

 

Μία από τις κορυφαίες μπάντες του ιδιώματος και έμελλε να είναι από τις πρώτες που με έβαλαν στην όλη φάση. Σαφώς όταν λέμε για Black Metal εννοούμε Νορβηγία στα 90’s. Πρώτο άκουσμα ήταν o δίσκος “Battles in the North”. Χάος στο κεφάλι μου... Δεν είχα ξανακούσει κάτι τέτοιο ή όμοιό του και με καθήλωσε με το “καλημέρα”. Έκτοτε έχουν περάσει πάνω από 2 δεκαετίες και τους παρακολουθώ στενότατα όλα αυτά τα χρόνια. Δεν έχουν κακό δίσκο, με εξαίρεση το “All Shall Fall” που δεν μου άρεσε πέρα από 2-3 τραγούδια. Ο νέος δίσκος τους είναι αρκετά καλός και παρά την απουσία του Abbath αυτή δεν είναι ...τόσο αισθητή όσο φανταζόμουν. Οι IMMORTAL θα αποτελούν μία σταθερή αξία όσα χρόνια κ να περάσουν και έναν από τους θεματοφύλακες του τίμιου και παραδοσιακού Black Metal.

Θάνος “Thanoz” Κολοκυθάς

 

 

Την συγκεκριμένη μπάντα την έμαθα ελέω του αδερφού μου που ήταν μαυρομέταλλο. Είχε αγοράσει τον δίσκο, το “At the heart of the winter”,  και τον είχε βάλει να παίζει στο στερεοφωνικό όταν και άκουσα ένα τραγούδι που μου θύμισε το “Dark side of Aquarius” του αγαπημένου μου Bruce Dickinson. Μεταφέρθηκα στο σαλόνι και έκατσα μαζί του για να ακούσω όλο το άλμπουμ. Να πω την αλήθεια μου άρεσε αρκετά και συνέχισα να το ακούω. Ο επόμενος δίσκος που άκουσα ήταν το “Damned in black” το οποίο ακόμα και σήμερα τον βρίσκω καταπληκτικό λόγω των έντονων heavy metal στοιχείων. Αυτοί οι δύο δίσκοι ήταν και η μόνη μου επαφή με την μπάντα. Τους θεωρώ κορυφαίους σαν συγκρότημα, έγραψαν ιστορία αλλά μέχρι εκεί.

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

 

H θερμοκρασία αναμένεται να πέσει αισθητά τον Ιούλιο. Πολικό ψύχος θα καλύψει τη χώρα και ριπές παγωμένου αέρα θα διαπερνούν σαν λεπίδες όποιον βρεθεί απροετοίμαστος. Όχι, δεν έγινα μετεωρολόγος, απλά ξέρω τι θα συμβεί όταν κυκλοφορήσει το νέο άλμπουμ των IMMORTAL. Ένας δίσκος που προσωπικά περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία καθώς σαν μπάντα δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ, ενώ είμαι περίεργος να δω αν και κατά πόσο τους έχει επηρεάσει η αποχώρηση του Abbath. Από εκεί και πέρα και με τον καύσωνα που έχει όταν γράφονται τούτες οι γραμμές μάλλον ήρθε η ώρα να ακούσω το λατρεμένο μου “At the Heart of Winter”. Δίσκος ψυχρός, επικός, επιβλητικός, αγέρωχος. Με λίγα λόγια… IMMORTAL.

Θοδωρής Κλώνης

 

 

IMMORTAL. Όταν μας είχαν επισκεφτεί για πρώτη φορά στα πλαίσια του Rockwave το 1999, άκουγα από πολλούς πως η εμφάνισή τους ήταν τρομερή. Εγώ πάλι, ήμουν στους επίσης πολλούς που είχαν γυρίσει μέχρι και τη πλάτη τους στη σκηνή, μην αντέχοντας το οπτικό και ηχητικό θέαμα. Τα χρόνια πέρασαν, τα στεγανά έσπασαν ολοκληρωτικά, οι ορίζοντες άνοιξαν και οι IMMORTAL εδώ και αρκετά χρόνια, ανήκουν στις μπάντες του black metal που με μεγάλη ευκολία όχι μόνο ακούω, αλλά αναμένω με περισσή ανυπομονησία τη στιγμή που θα τους δω ζωντανά. Γιατί αυτή τη φορά, δεν θα έχει γύρισμα πλάτης και hot dog. Θα έχει ολική, πλήρη επαφή με το «αντικείμενο». Τι και αν ο Abbath έφυγε. Ο Demonaz μας είχε ενημερώσει για το τι μπορεί να κάνει, με εκείνο το τρομερό (πραγματικά όμως τρομερό) προσωπικό του άλμπουμ “March Of The Norse”. Έτσι λοιπόν, οι Νορβηγοί είναι έτοιμοι για έναν ακόμη δίσκο που θα φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους και θα αξίζει να πλασαριστεί δίπλα στα υπόλοιπα διαμάντια τους. Γιατί έχουν διαμάντια ρε φίλε, πώς να το κάνουμε. Ο Demonaz κραδαίνει ξανά το «τσεκούρι» του, ο Quorthon από κει ψηλά χαμογελά, οι BATHORY μελωδίες απ’ όσο καταλάβαμε από τα πρώτα δείγματα λογικά θα κατακλύσουν ξανά το ακουστικό μας πεδίο και εγώ πάω να ακούσω πάλι το παρακάτω ΤΙΤΑΝΙΟ ΕΠΟΣ, γιατί μπορώ.

Δημήτρης Τσέλλος

 

 

Ο άνεμος φυσά παγωμένος, στα υψίπεδα. Οι ορδές των χαμένων ψυχών, σε σώματα ορκς  ξεκινάνε να σπιλώνουν τα χωριά των ανθρώπων. Το αιώνιο σκοτάδι έρχεται. Σφίγγουμε στα παγωμένα χέρια μας, τις λαβές των όπλων, αλλά όλα είναι μάταια... Από το φαράγγι ακούγεται ο ήχος των τυμπάνων, βαρύς επιθετικός, ογκώδης σαν χιονοστιβάδα. Το μπάσο, ακολουθεί σαν μαύρο φίδι της κόλασης που συνθλίβει με το θανατηφόρο αγκάλιασμά του τον άνθρωπο. Η κιθάρα ουρλιάζει ύμνους στην προαιώνια μητέρα φεγγάρι, αιχμηρή σαν χιόνι που έχει παγώσει από την ανθρώπινη κακία. Ο παιάνας του σκότους τραγουδιέται από τον τυραννισμένο Νορβηγό που είναι στο τιμόνι των IMMORTAL. Οι σάλπιγγες των αγγέλων του σκότους από το Βορρά, δίνουν το κάλεσμα ... Η τελευταία ήττα στη μάχη ενάντια στο σκοτάδι, έχει μόλις ξεκινήσει. 
Black metal, Abbath, IMMORTAL έννοιες μέχρι πρόσφατα συνδεδεμένες. Από τα σχήματα που σέβεσαι για την μαυρίλα τους, που πηγάζει από το βαθύτερο συναίσθημα, την μοναξιά, τον μισανθρωπισμό αλλά και τις αντοχές τους στην κοροϊδία. Όσο εμβληματικοί έγιναν για το Black metal, άλλο τόσο γνωστοί έγιναν για τα διάφορα meme με τις φωτογραφίες τους, με το γνωστό βάψιμο. Η ένταση και το πάθος της μουσικής τους, μου φέρνουν στο μυαλό τους πρώιμους MANOWAR στην Black metal εκδοχή τους. Άλμπουμ σαν τα "At the heart of winter", "Sons of Northern darkness"  αποτελούν σταθμό στο είδος με τις thrash αναφορές τους και την σκοτεινή επιθετικότητα τους. Χωρίς τον Abbath πλέον, συνεχίζουν και ο κόσμος κρυφοκοιτά καθώς οι μαύροι πολεμιστές του Βορρά για μια ακόμη φορά επελαύνουν σε μια επίθεση δίχως έλεος, με σημαία την μαύρη καρδιά τους.

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

 

 

Το black metal είναι ένα πολύ ιδιότροπο και γενικότερα πολύ ιδιαίτερο ιδίωμα. Ποτέ δεν ήμουν φανατικός οπαδός του και από τα περισσότερα black metal συγκροτήματα δεν μπορώ να ακούσω ούτε ένα τραγούδι. Υπάρχουν όμως αυτές οι 3-4 μπάντες που δεν είμαι απλά οπαδός τους, αλλά τις αγαπώ και πάρα πολύ. Οι IMMORTAL μαζί με τους DIMMU BORGIR, αν και οι δεύτεροι προσέγγισαν μία εμπορικότερη, τρομερή κατ’ εμέ, προσέγγιση του black metal, είναι τα δύο συγκροτήματα που αγαπώ περισσότερο από αυτό το είδος. Η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με την μουσική των Νορβηγών blacksters, ήταν με το “At the heart of winter”. Το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι ένα αξεπέραστο έπος και προφανώς η αγαπημένη μου δουλειά της μπάντας. Τα “Pure holocaust”, “Damned in black”, “Sons of northern darkness” και “All shall fall”, είναι επίσης από τα αγαπημένα μου άλμπουμ τους, το καθένα με τις δικές του κομματάρες μέσα. Δεν περίμενα να πω την αλήθεια, μετά την φυγή του ηγέτη της μπάντας, τον Abbath, να συνεχίσουν την πορεία τους και να γράψουν νέα τραγούδια. Ομολογώ πως το “Mighty ravendark” από το επερχόμενο “Northern chaos gods”, γιατί υπάρχει και η κομματάρα “Blashyrk – mighty ravendark” από το “Battles in the north”, με έπιασε εξαπίνης, και αν ο δίσκος κυμαίνεται σε αυτά τα επίπεδα θα μιλάμε για μία τρομερή κυκλοφορία και φυσικά για την ικανότητα του Demonaz να συνεχίσει επάξια το έργο των Νορβηγών, χωρίς τον επί χρόνια frontman και συνιδρυτή της μπάντας, τον Abbath.

Δημήτρης Μπούκης

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: SACRED REICH

1 Οκτωβρίου, 2019 - 14:00 Rockhard

Όταν ένα αγαπημένο σχήμα επιστρέφει στη δισκογραφία ύστερα από 23 ολόκληρα χρόνια, δεν βρίσκετε ότι δίκαια κατέχει θέση στο Band of the Week του Rock Hard; Ο λόγος για τους Αμερικάνους SACRED REICH,...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: SAVIOUR MACHINE

24 Σεπτεμβρίου, 2019 - 02:30 Rockhard

Ξεχασμένοι; Από άλλους μπορεί, όχι όμως από το Rock Hard. Οι SAVIOUR MACHINE (υπό τη μορφή του Eric Clayton and the Nine), έρχονται στη χώρα μας μετά από πολλά-πολλά χρόνια, στα πλαίσια του Demon’s...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: SOTO

17 Σεπτεμβρίου, 2019 - 15:30 Rockhard

Στις 28 Σεπτεμβρίου, έρχεται στο Crow ένας από τους σημαντικότερους τραγουδιστές της γενιάς του, ο Jeff Scott Soto με την μπάντα του, τους SOTO. Ως Rock Hard, μερικά χρόνια πριν είχαμε διοργανώσει κι...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: TOOL

10 Σεπτεμβρίου, 2019 - 13:15 Rockhard

Οι TOOL, πέρα από το γεγονός ότι είναι ένα από τα επιδραστικότερα σχήματα της τελευταίας 20ετίας, γίνονται Band of the week στο Rock Hard, επειδή επιτέλους κυκλοφόρησαν το “Fear inoculum”, τον πιο...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: SLIPKNOT

3 Σεπτεμβρίου, 2019 - 01:30 Rockhard

Και οι μόνιμες στήλες θέλουν τις διακοπές τους, γιατί όχι; Έτσι και η αγαπημένη μας στήλη, Band Of The Week, έκανε τα μπάνια της, γέμισε μπαταρίες κι επανήλθε δριμύτερη τον Σεπτέμβριο. Και μάλιστα...

[περισσότερα]