BAND OF THE WEEK: MAGNUM

20 Νοεμβρίου, 2018 - 12:15

Υπάρχουν κάποια συγκροτήματα, που όποιο είδος της metal μουσικής ακούς, θα παραμένουν από τα πιο αγαπητά, ακόμα κι αν δεν είναι του απόλυτου γούστου σου. Οι Βρετανοί rockers, MAGNUM, είναι σίγουρα ένα από αυτά και με αφορμή την πρώτη εμφάνισή τους για συναυλία στην Ελλάδα, την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου, η συντακτική ομάδα του Rock Hard, έγραψε τη γνώμη της για το σχήμα και όλοι εσείς καλείστε να ψηφίσετε τον αγαπημένο σας δίσκο.

 

Ομολογώ ότι τους MAGNUM, ποτέ δεν τους είχα στην πρώτη σειρά των προτεραιοτήτων μου, σε ότι αφορά τα ακούσματά μου. Η πρώτη μου επαφή μαζί τους, ήταν εξαιτίας του εξαιρετικού εξωφύλλου του “On a storyteller’s night”, όπου μαγεύτηκα ακούγοντας το επικό “How far Jerusalem”. Για κάποιον αδιευκρίνιστο όμως λόγο, ενώ έπεσαν στα χέρια μου πολλοί δίσκοι τους (σχεδόν όλοι για την ακρίβεια, ακόμα και το project HARD RAIN των Catley και Clarkin), ποτέ δεν τους έδωσα τη δέουσα σημασία. Προφανώς και είναι λάθος μου, αφού ο τρόπος με τον οποίο αναμιγνύουν το pomp rock με το AOR είναι αριστοτεχνικός. Εσείς, μην κάνετε το λάθος και δεν πάτε στη συναυλία τους, διότι δεν ξέρω αν θα ξαναέχουμε την ευκαιρία να τους δούμε στο μέλλον…

Σάκης Φράγκος

 

Υπάρχουν μπάντες και μπάντες, συγκροτήματα και συγκροτήματα. Καλά, κακά, κορυφαία, απλησίαστα. Για τους MAGNUM δεν μπορώ να εκφέρω αντικειμενική άποψη. Βρίσκονται ανάμεσα στις πέντε καλύτερές μου μπάντες όλων των εποχών μαζί με τους IRON MAIDEN, DEF LEPPARD, KISS και RAINBOW! Τόσο ψηλά τους έχω και θα τους έχω μέχρι να κλείσουν τα μάτια μου. Τεράστιο μέγεθος, μία κατηγορία μόνοι τους. Μιλάμε για ένα συγκρότημα του οποίου οι μελωδίες είναι τόσο χαρακτηριστικές όσο ο ήχος της κιθάρας του Iommi, το μπάσο του Harris, το “Yeaahh” του Hetfield, το τζατζίκι στο πιτόγυρο! Δεν γίνεται να μην σου αρέσουν με λίγα λόγια. Για μένα οι MAGNUM θα είναι πάντα συντροφιά, το βιβλίο που θα διαβάζω και θα μου δημιουργεί εικόνες κοιτάζοντας το εξώφυλλο, διαβάζοντας τους στίχους, ακούγοντας την κιθάρα του Clarkin, μένοντας παγωτό από τη φωνή του Catley. Η φωνή του Catley… Ότι πιο παραμυθένιο έβγαλε το Νησί… Και το λέω με πλήρη επίγνωση αυτών που γράφω. Η φωνή του είναι βγαλμένη από τον Παράδεισο. Πως όχι, αφού μιλάμε για έναν Θεό! Περίμενα καρτερικά όλα αυτά τα χρόνια για τη μία και μοναδική ευκαιρία που θα έχω για να δω μία από τις αγαπημένες μου μπάντες στο σανίδι. Και η μέρα αυτή είναι κοντά. Ανήμερα του Αγίου Ανδρέα, στη Λιοσίων, στο Gagarin205, θα γραφτεί ιστορία και το τελευταίο συναυλιακό κεφάλαιο του γράφοντα. Άλλωστε, μετά από αυτό το live δεν θα υπάρχει νόημα να ξαναδώ συναυλία. Θα πηγαίνω για κοινωνικοποίηση. Τα δάκρυα θα κυλήσουν, το κορμί θα ανατριχιάσει, η φωνή θα κλείσει και η ένωση με το άυλο θα είναι πραγματικότητα έστω για δύο ώρες. Τα λόγια στερεύουν, οι λέξεις αδυνατούν να βγουν. Το λιοντάρι περιμένει καρτερικά. Θα είμαι εκεί, στην πρώτη γραμμή! Ανατρίχιασα… Σταματάω εδώ…

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

 

Υπάρχουν κάποιες μπάντες που εκπέμπουν ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑ. Που έχουν μια τρομερή αύρα ρε παιδί μου, μια έμφυτη ΑΡΧΟΝΤΙΑ. Οι MAGNUM όχι μόνο συγκαταλέγονται σε αυτές, αλλά είναι από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της «κλειστής» ομάδος. Είναι ο συνδυασμός της υπέροχης φωνής του Bob Catley, της κιθάρας του Tony Clarkin και των μαγευτικών πλήκτρων του Mark Stanway μαζί με τις χαρακτηριστικές τους πολυφωνικές γραμμές που το πετυχαίνει αυτό. Ξέρετε, για κάποιες μπάντες, μπροστά από τον όρο A.O.R βάζουμε τον επιθετικό προσδιορισμό “pomp”. Επίθετο που δηλώνει επισημότητα, λαμπρότητα, μεγαλοπρέπεια. Επομένως, αν δεν έχετε ακούσει ποτέ σας MAGNUM, και δεν σας αρέσει το A.O.R, μην αποστρέψετε το βλέμμα. Εδώ δεν θα ακούσετε (μόνο) radio-friendly rock όπως αυτό των FOREIGNER και JOURNEY. Εδώ θα ακούσετε τους «πατεράδες» τεραστίων (σε αξία) συγκροτημάτων όπως οι TEN, ROYAL HUNT και BALANCE OF POWER. Γιατί δίπλα σε ένα εκπληκτικό “Start talking love”, υπάρχει ένα “How far Jerusalem”. Όσο για την επικείμενη συναυλία τους στην Αθήνα, τι να πει κανείς… Το επίπεδό τους δεν έχει πέσει ποτέ, ούτε μια στιγμή, οποιοδήποτε και να είναι το set τους, το δάκρυ θα πάει κορόμηλο, οι τρίχες θα τεντωθούν, θα ανατριχιάσει μέχρι και η σπονδυλική μας στήλη. Μια “once in a lifetime” συναυλία, που δεν χάνεται. Απλά δεν χάνεται. Είτε ακούς τη μπάντα, είτε όχι. Το παρακάτω κομμάτι που διάλεξα, συγκαταλέγεται στις πραγματικά ΜΕΓΑΛΕΣ στιγμές όχι μόνο των MAGNUM, αλλά γενικά της ιστορίας του ευρύτερου rock. Ακούστε προσεκτικά την εισαγωγή του, με τα πλήκτρα του μαέστρου Stanway (ο οποίος δυστυχώς θα λείπει). Αν σας θυμίσει το outro ενός κομματιού μιας πολύ γνωστής μπάντας που αρχίζει από ICED και τελειώνει σε EARTH και το intro μιας κομματιού μιας άλλης που αρχίζει από DIMMU και τελειώνει σε BORGIR, δεν θα έχετε άδικο. Χμ…

Δημήτρης Τσέλλος

 

 

Οι MAGNUM έρχονται στην Ελλάδα. Ναι, οι MAGNUM. Καταλαβαίνετε πόσο σημαντικό είναι αυτό; Ίσως επειδή δεν είναι το συγκρότημα που έκανε τρομερό θόρυβο με μια του κυκλοφορία, ή διότι δεν είναι από τα πρώτα που αναφέρουν οι αγαπημένοι μας καλλιτέχνες ως επιρροή, ίσως επειδή κρατούν χαμηλό προφίλ και δεν απασχολούν τα κοινωνικά δίκτυα πολύ. Κι όμως οι MAGNUM είναι μια σπουδαία καλλιτεχνικά παρέα που δεν έχει βγάλει άσχημο δίσκο στα 40 χρόνια που δισκογραφεί, ένα όνομα που εγγυάται την ποιότητα των συνθέσεών τους σε κάθε δεκαετία. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια, κυκλοφορούν πραγματικά εξαιρετικά τραγούδια και παρότι είναι σε προχωρημένη ηλικία, διέπονται από μια μουσική νεότητα και φρεσκάδα. Βέβαια, μιλάμε για Βρετανική rock μπάντα που αρέσκεται σε μελωδία και ένα κλασικό μοτίβο τραγουδιών, που δεν είναι για όλους. Μπορεί να μην τους λάτρεψα, αλλά οι MAGNUM έχουν κερδίσει το σεβασμό μου από νωρίς κι ευτύχισα να τους δω ζωντανά πριν αρκετά χρόνια στο Λονδίνο για πρώτη φορά, παίζοντας "εντός έδρας" στο κατάμεστο London Astoria. Βλέποντάς τους επί σκηνής, συνειδητοποίησα και την πραγματική δυναμική των τραγουδιών του Tony Clarkin. Όσο για τον μικροκαμωμένο Bob Catley, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Γενικά οι MAGNUM έχουν μια μεγάλη λίστα με εξαίρετα τραγούδια. Ελπίζω η επερχόμενη εμφάνισή τους στην Αθήνα, να σας βρει εκεί και να το νιώσετε κι εσείς.

Γιώργος "Kay" Κουκουλάκης

 

Οι MAGNUM θα είναι πάντα ένα από τα συγκροτήματα που ειλικρινά δεν μπορώ να εκφράσω συγκεκριμένες λέξεις που να αντιπροσωπεύουν την άποψη μου για αυτούς. Ο λόγος απλός. Όταν έχεις ένα group τόσο ψηλά στην εκτίμηση σου, σε κάνει με τις μελωδίες των τραγουδιών του να ανατριχιάζεις και με τα συνθέσεις του να ταξιδεύεις και να έχεις μόνο θετικά συναισθήματα μετά από κάθε ακρόαση, δεν γίνεται να πεις κάτι. Είναι δισκογραφικά συνεπέστατου, δουλεύουν συνεχώς και παράγουν μόνο καλά albums. Ειδικά η αρχή της καριέρας τους με ότι κυκλοφόρησαν μέχρι και το 1989, νομίζω ότι είναι μοναδική με δίσκους που έχουν μόνο επιτυχίες. Σαφώς και πιο μετά οι δουλειές τους είναι μια χαρά ,αλλά θεωρώ ότι από το 1978 μέχρι το 1988 δημιούργησαν τον μύθο και την αίγλη γύρω από το όνομα τους και από τότε μέχρι σήμερα απλά τα διατηρούν και «κρατάνε ζεστό» το σχήμα στον κόσμο. Είναι από τα λίγα σχήματα που περιμένω με ιδιαίτερη προσμονή και χαρά την κάθε νέα τους δουλειά και ακούγοντας την δεν βαριέμαι. Μακάρι να μπορέσουν να δισκογραφούν για πολλά χρόνια ακόμα προς τέρψη όλων μας.         

Θοδωρής Μηνιάτης 

 

Μπάντα-λατρεία για εμένα οι Βρετανοί hard rockers θρύλοι MAGNUM οι οποίοι και επισκέπτονται για πρώτη φορά την χώρα μας και εγώ λόγο δουλειάς (κλασικά) είμαι αναγκασμένος να καταπιώ την πίκρα της απουσίας μου από το εν λόγω γεγονός. Θα πάω λοιπόν παρακάτω και θα ευχαριστήσω τον συγχωρημένο θείο μου που μέσα στον χαμό από βινύλια που είχε, διαφόρων μουσικών και χρωματισμών, μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω σε νεαρή ηλικία μερικές θρυλικές μπάντες. Μια εξ αυτών οι MAGNUM λοιπόν καθώς μέσα στο ψάξιμο έπεσε στα χέρια μου το ιστορικό ''Chasing the dragon'' φυσικά και την άκουσα πρώτα με την εξωφυλλάρα που είναι σωστό έργο τέχνης μιας και μόνο η εικόνα έφτανε για να δημιουργήσει σε έναν δεκατετράχρονο την περιέργεια να ακούσει τι μπορεί να κρύβει και το ηχητικό περιεχόμενο. Έκρυβε προφανέστατα το δεύτερο άκουσμα για εμένα, ένα υπέροχο και άκρως εθιστικό και μεθυστικό hard rock. Φυσικά και δεν συζητάμε ότι με τα χρόνια άκουσα όλα τους τα άλμπουμ λάτρεψα πολλά από αυτά και για να πω την αλήθεια ακόμα και αυτά που δεν θα τα έβαζα στην πρώτη γραμμή έχουν μέσα πολλές υπέροχες στιγμές να κρατήσεις και να λατρέψεις αυτό και μόνο για μια μπάντα με  40 χρόνια στην πλάτη και 20 δισκογραφικές δουλειές είναι τεράστιο επίτευγμα. Το κυριότερο όμως από προσωπικής άποψης είναι το γεγονός ότι οι MAGNUM μπορούσαν και μπορούν από ότι δείχνουν μέχρι σήμερα να γράφουν μουσική πάντα με το βλέμμα στο μέλλον τους και στην εποχή που βρίσκονται και όχι προσκολλημένοι στο παρελθόν τους. Για το τελείωμα θα πω πως το βλέπω δύσκολο να μην μαγευτεί, εθιστεί, λατρέψει, ερωτευτεί και πάει λέγοντας, όποιος αποφασίσει να εμπιστευτεί την μουσική αυτής της υπέροχης και ιστορικής μπάντας. Καλά να περάσετε και να τους ευχαριστηθείτε όσοι έχετε αποφασίσει να πάτε στο επερχόμενο live τους στην χώρα μας, όσο για εμέ θα βρίσκομαι κάπου νοερά σίγουρα και μέχρι να έρθει η ώρα εκείνη ελπίζω να γίνει κάτι και να μπορέσω να παραβρεθώ και ως φυσική παρουσία. Τώρα σοβαρά πρέπει να διαλέξουμε άλμπουμ και κομμάτι Φράγκο(?) πλάκα κάνουμε 20 δίσκοι είναι αυτοί τι να πρωτοδιαλέξω.  Ας πω για την ιστορία και μόνο πριν αλλάξω γνώμη και αραδιάσω καμιά δεκαριά και βάλε το ''On a storyteller's night'' του 1985 και κομμάτι ένα από την πιο πρόσφατη δισκογραφική ιστορία τους ''Burning river'' από το υπέροχο ''Escape from the shadow garden'' του 2014.

Παναγιώτης Γιώτας

 

 

Ο ορισμός της πιο αντιπροσωπευτικής μπάντας αγνού hard rock ήχου και ειδικά για τη δεκαετία των 80’s, θεωρώ πως είναι οι MAGNUM. Μπορεί να υπάρχουν κι άλλοι που θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς στην συγκεκριμένη ερώτηση, προσωπικά όμως αυτοί θα ήταν οι πρώτοι που θα μου έρχονταν στο μυαλό. Συγκρότημα με φοβερό, χαρακτηριστικό ήχο, πληθώρα καλών δίσκων, τρομερούς ύμνους για το ιδίωμα, ποιοτική μουσική, ψαγμένους στίχους και φυσικά μια τεράστια ιστορία. Ένας ακόμα λόγος που το βρετανικό σχήμα έχει καταφέρει να διακριθεί σε τέτοιο βαθμό, πιστεύω πως είναι το γεγονός πως στις τάξεις τους έχει μια από τις μοναδικότερες φωνές στην ιστορία της ροκ μουσικής, τον Bob Catley, αλλά και έναν από τους πιο χαρισματικούς συνθέτες, τον Tony Clarkin, τον άνθρωπο που βρίσκεται σχεδόν πίσω από κάθε μεγάλη επιτυχία του συγκροτήματος. Το σημαντικότερο ίσως όμως επίτευγμα των MAGNUM, νομίζω πως είναι πως μετά από 40 χρόνια δισκογραφίας συνεχίζουν και βγάζουν αλμπουμάρες, όπως η τελευταία τους, το “Lost on the Road to Eternity” που πραγματικά με εντυπωσίασε, όχι μόνο για τις καλές του συνθέσεις αλλά και για το ότι διέθετε ένα hard rock ήχο φρέσκο, που δεν ήταν σε καμία περίπτωση μια από τα ίδια, που δεν θα μπορούσε για κανένα λόγο να χαρακτηριστεί παλιομοδίτικος. 
Το ότι σε λίγες μέρες επισκέπτονται τη χώρα μας, έχοντας μαζί και ένα τόσο καλό νέο άλμπουμ στην φαρέτρα με τις επιτυχίες τους, μόνο υπέρμετρο ενθουσιασμό μπορεί να με κάνει να αισθανθώ, ιδίως εφόσον πρόκειται για την παρθενική τους εμφάνιση εδώ. Μακάρι το ίδιο να νιώσουν και όλοι οι φίλοι της hard rock μουσικής και να σπεύσουν να τους δουν, αφού είναι σίγουρο πως θα πρόκειται για μια ξεχωριστή εμπειρία! 
Μολονότι οι αγαπημένοι μου δύο δίσκοι τους προέρχονται από τη δεκαετία των 80’s και δεν είναι άλλοι από τους “Chase the dragon” και “On a storyteller's night”, θα επιλέξω κάτι πιο σύγχρονο αλλά φουλ αγαπημένο, από το 2004. Διότι αυτό είναι το φοβερό με τους MAGNUM… πως μπορούν διαχρονικά να προσφέρουν όμορφα τραγούδια! 

Χαρά Νέτη

 

 

Μια μπάντα-θρύλος, η επιτομή του ποιοτικού hard rock, οι Βρετανοί MAGNUM έρχονται για πρώτη φορά στη χώρα μας ικανοποιώντας ένα συναυλιακό απωθημένο πολλών φίλων της μουσικής αυτής. Μιλάμε για μια μπάντα που ηχογραφεί αδιάκοπα από το 1978 μέχρι και σήμερα, με ένα μικρό κενό ανάμεσα στο 1995 και το 2001.  Δεν ξέρω πόσος κόσμος θα πάει να τους τιμήσει, ελπίζω όμως εκείνη τη βραδιά να γίνεται πραγματικός χαμός. Δεν υπάρχει συχνά η ευκαιρία να απολαύσεις ζωντανά την φωνάρα του Catley  και την κιθάρα του Clarkin. Και για όσους τυχόν έχουν ακόμα επιφυλάξεις ή δεν γνωρίζουν την δισκογραφία των MAGNUM, μια ακρόαση στο παρακάτω έπος αρκεί να πείσει και τον πιο δύσπιστο.

Θοδωρής Κλώνης

 

Αφού ξεπεράσω την επιθυμία να αστειευτώ με το όνομα του σχήματος σε σχέση με το γνωστό παγωτό, θα κάνω με μικρή δήλωση.
Είχα δει τους MAGNUM στο Αστόρια του Λονδίνου παρέα με τον Κουκουλάκη, την δεκαετία του 2000. Γιόρταζαν τα 25 νομίζω χρόνια πιο την κυκλοφορία του “On a storytellers night” και έπαιξαν ένα σετ με όλο το άλμπουμ και ένα δεύτερο σετ με τα πιο γνωστό τραγούδια τους. Είχαμε την τύχη τότε να μιλήσουμε με τον Catley και τον –τότε- νέο μπασίστα τους. Η συναυλία είναι από τις καλύτερες  στιγμές των ζωντανών εμφανίσεων που έχω παρακολουθήσει. Το σχήμα, άκρως επαγγελματίες, με δυνάμεις, η φωνή σταθερά σε υψηλά επίπεδα , ο Tony Clarkin εκτός πιο τρομερός συνθέτης κι πολύ καλός κιθαρίστας, τα πλήκτρα να δίνουν άλλη αίσθηση στα τραγούδια.
Από τότε πέρασαν χρόνια, ο Έλληνας οπαδός δύσκολα  θα πάει να δει τέτοιες συναυλίες, ας είναι καλά η φιλόμουση πολιτική του Αλέξη, αλλά οι MAGNUM έχουμε την τύχη να έρθουν στη χώρα μας. Προβλέπεται το αδιαχώρητο, όπως και στους THUNDER... Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα, υπάρχει κόσμος που λατρεύει την πρώτη περίοδο τους, την αριθμολογική I,II κτλπ που πλην των “Kingdom of madness” και “Chase the dragon”βασικά είναι βαρετό, χωρίς πολλή έμπνευση δεύτερης κατηγορίας progressive. Υπάρχει και κόσμος που λατρεύει την περίοδο ακμής τους με τα άλμπουμ σταθμούς “On a storytellers night”, “Goodnite LA”, “Vigilante” και το παρεξηγημένο αριστούργημα το “Rock art” αν και κάποιοι τους βρήκαν πολύ μελωδικούς. Ελάχιστοι αγάπησαν τη συνέχεια των MAGNUM , τους HARD RAIN με το δίδυμο Catley/ Clarkin ενεργό αν και παρεξηγημένο. Κάποιοι τους παρακολούθησαν και μετά την επανασύνδεση που χωρίς να έχουν  κυκλοφορήσει κακό άλμπουμ, μετά τα δυο πρώτα, επαναλαμβάνονται, με κάποια τραγούδια να ξεχωρίζουν. Το γεγονός είναι ένα , το σχήμα έρχεται να προωθήσει τις τελευταίες δουλειές του και με τόσο μεγάλο όγκο δουλειάς, πολλά τραγούδια που θα θέλαμε δεν θα ακουστούν. Όμως όσοι αρέσκεστε στο Βρετανικό hard rock, με προοδευτικά στοιχεία και ραδιοφωνικές βλέψεις, αν δεν έρθετε , θα χάσετε. Αλήθεια ποσά σχήματα ξέρετε που να μετασχηματίζουν σε ρέγκε, τραγούδια ορόσημα της καριέρας τους, όπως έκαναν οι MAGNUM στο ξεχασμένο ακουστικό “Keep the night light burning” του 1993... Αν το ψάξετε ελάχιστα έως κανένα... Απολαύστε τους τώρα, γιατί λόγω ηλικίας, σύντομα το φως θα σβήσει 

Στέλιος Μπασμπαγιάννης 

 

Mεγάλη μπάντα οι MAGNUM για τα δικά μου βιβλία, φέτος επίσης συμπληρώνουν τα 40 χρόνια πορείας από το ντεμπούτο τους που κυκλοφόρησε το 1978. Μια πορεία που ξεκίνησε εξαιρετικά και με δίσκους όπως το αγαπημένο μου “Chase the dragon” (1982) έβαλε την δική της σφραγίδα στο Βρετανικό pomp hard rock. Στο ίδιο επίπεδο τοποθετώ και τα αμέσως δύο επόμενα album τους “The Eleveth hour” και “On a storyteller’s night”. Mια τριάδα εξαιρετικών πραγματικά δίσκων, με φοβερά τραγούδια και πραγματικά έργα τέχνης με τα ονειρικά εξώφυλλα του Rodney Matthews.
Aπό εκεί και έπειτα κάπου τα AOR στοιχεία άρχισαν να υπερκαλύπτουν τον hard rock πυρήνα της μουσικής τους και προσωπικά μετά το “Vigilante” άρχισα να τους εγκαταλείπω, και δεν έχω ακούσει νότα από τους δίσκους που έβγαλαν στα 90’s.  
Ευτυχώς, από την επανασύνδεσή τους του 2002 και το “Breath of life” η εμπιστοσύνη μου προς την μπάντα επανήλθε οριστικά και αμετάκλητα και κάθε φορά που βγάζουν δίσκο τον αγοράζω με κλειστά μάτια πια. Μέσα σε αυτά τα χρόνια οι MAGNUM έχουν προσφέρει μια σειρά με πάρα πολύ καλά albums που αξίζουν την προσοχή όλων, όπως τα ”Princess and the broken arrow”, “The Visitation”, “ Escape from the shadow garden” , “Sacred blood “divine” lies” αλλά και το φετινό “Lost on the road to eternity”. Δίσκοι που τους ακούς και περνάς καλά ρε παιδί μου. Επίσης με όποιον δίσκο τους και αν καταπιαστείς όμως, θα βρεις κάτι να σε συναρπάζει, ο λυρισμός και η μελωδία δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα αν αυτό είναι που αναζητάς. 
Είναι η πρώτη φορά που θα δούμε την μπάντα στην χώρα μας και αυτό από μόνο του είναι ένα πολύ σπουδαίο γεγονός. Είναι ένα σχήμα που διαθέτει τον ήχο και την Βρετανική φινέτσα που μας θυμίζει τα τόσα σπουδαία σχήματα που βγήκαν από το νησί στα 70’s. Νομίζω ότι οι MAGNUM είναι από τους τελευταίους  θεματοφύλακες μιας μουσικής παράδοσης που μέσα από τα έμπειρα χέρια/μυαλά τους καταφέρνουν όχι μόνο να μας την θυμίζουν αλλά και να την μεταλαμπαδεύουν στις νεότερες γενιές. Είναι τόσο σπουδαία η  σύμπραξη των Bob Catley / Τοny Clarkin που πραγματικά ανυπομονώ να έρθει η 30η του Νοέμβρη.  Το παρακάτω κομμάτι (που η λέξη ύμνος νομίζω ότι του πέφτει λίγη) έτυχε να το ακούσω πριν λίγες ημέρες, τριάντα χρόνια μετά από την πρώτη του ακρόαση και έμεινα έκπληκτος γιατί θυμόμουν απ΄ έξω κάθε στίχο, κάθε νότα… Αλλά έτσι δεν γίνεται με τα τραγούδια που σε συντροφεύουν σε όλη σου την ζωή; Είναι αποθηκευμένα στην μακροπρόθεσμη μνήμη για να τα κουβαλάμε πάντα μέσα μας.    

Γιάννης Παπαευθυμίου 

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: DISTURBED

23 Οκτωβρίου, 2018 - 01:00 Rockhard

Οι Αμερικάνοι DISTURBED έχουν ήδη κυκλοφορήσει πριν λίγες μέρες το νέο τους άλμπουμ, με τίτλο “Evolution”, αναμένοντας μερικά εκατομμύρια πωλήσεις, για μία ακόμη φορά. Όπως είναι φυσικό, οι συντάκτες...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: BEHEMOTH

16 Οκτωβρίου, 2018 - 01:30 Rockhard

Η μπάντα αυτής της εβδομάδας, ανήκει στον ακραίο ήχο και δεν είναι άλλη από τους Πολωνούς extreme metallers, BEHEMOTH. Με τον ηγέτη τους, Nergal, να είναι μία από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες του...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: SLASH

8 Οκτωβρίου, 2018 - 23:45 Rockhard

Λίγες εβδομάδες πριν, είχαμε στη στήλη μας, Band Of The Week τους GUNS N’ ROSES. Τώρα ήρθε η ώρα του μυθικού κιθαρίστα τους, με το ημίψηλο καπέλο, του Slash, ο οποίος κυκλοφορεί νέο δίσκο με την...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: RUNNING WILD

2 Οκτωβρίου, 2018 - 02:15 Rockhard

Οι πειρατές του metal, οι RUNNING WILD, κυκλοφορούν ένα box set, με τον τίτλο “Pieces of eight” κι εμείς άλλο που δεν θέλαμε, αφορμή ψάχναμε, για να τους κάνουμε μπάντα της εβδομάδας!!! Οι συντάκτες...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: STRATOVARIUS

25 Σεπτεμβρίου, 2018 - 16:00 Rockhard

Οι Φιλανδοί power metallers, STRATOVARIUS, κυκλοφορούν τον δίσκο “Enigma: Intermission 2”, τον διάδοχο, ουσιαστικά, του “Intermission” του 2001, και είπαμε εδώ στο Rock Hard, να ασχοληθούμε με το...

[περισσότερα]