BAND OF THE WEEK: SOILWORK

15 Ιανουαρίου, 2019 - 16:45

Μετά την καθιερωμένη παύση για τις γιορτές των Χριστουγέννων, η στήλη Band of the week, επιστρέφει με πρώτο συγκρότημα για το 2019, τους Σουηδούς melodic death metallers, SOILWORK. Η παρέα του Bjorn “Speed” Strid, μόλις κυκλοφόρησε το “Verkligheten”, το οποίο έχει αφήσει άριστες εντυπώσεις στους οπαδούς τους και όπως πάντα, μπορείτε να διαβάσετε την άποψη της συντακτικής μας ομάδας, αλλά και να ψηφίσετε όλοι σας, το αγαπημένο σας άλμπουμ από τους SOILWORK.

Όταν έβγαλαν το “A predator’s portrait”, είχα πιστέψει ότι θα έφταναν τη δημοτικότητα των IN FLAMES μετά από λίγα χρόνια. Δυστυχώς, έπεσα έξω, διότι ενώ έβγαλαν μία σειρά από εξαιρετικούς δίσκους στο ξεκίνημα της καριέρας τους, εδώ και πλέον από μία δεκαετία και πιο συγκεκριμένα μετά το μαγικό “Stabbing the drama”, κυκλοφορούσαν μέτριους έως και αδιάφορους δίσκους για το ταλέντο τους. Εν μέρει είχε να κάνει με την αποχώρηση του Peter Wichers, ιδρυτικού μέλους κι εκ των βασικών συνθετών, ο οποίος και που επανήλθε για μερικούς δίσκους, φαινόταν «κουρασμένος». Μάλλον η εμπειρία του “Speed” με τους NIGHT FLIGHT ORCHESTRA, ήταν το φιλί της ζωής για τους SOILWORK, αφού το πρόσφατο “Verkligheten”, είναι ένα εξαιρετικό άλμπουμ (με πολλά NFO στοιχεία βέβαια) και φαίνεται ότι ξαναβάζει το γκρουπ σε μία ανοδική πορεία κι όχι σε πρόωρη συνταξιοδότηση… Θα πρέπει να τονίσω ότι χάρηκα πάρα πολύ που αναγνωρίστηκε και η τεράστια αξία του ντράμερ-χταποδιού που είχαν, του Dirk Verbeuren, ο οποίος πήγε στους MEGADETH εδώ και κάποια χρόνια, κάνοντας το βήμα παραπάνω στην καριέρα του.

Σάκης Φράγκος

 

Σουηδία… melodic death… αγάπες!!!
Οι SOILWORK ξεκίνησαν και αυτοί, τότε, τις ένδοξες μέρες του melodic death της Σουηδικής σκηνής και μάλιστα ήταν «κολλητάρια» και με τους IN FLAMES, βγάζοντας άλλωστε παράλληλα τότε και οι δύο τα βίντεο των “Rejection role” οι πρώτοι και “Trigger” οι δεύτεροι σε ένα πολύ ωραίο σκηνικό τότε. Η εμπορική τους πορεία βέβαια δεν έχει την παραμικρή σχέση, όμως ποιοτικά, μόνο «δεύτεροι» δεν είναι οι SOILWORK, ειδικά συγκρίνοντάς τους με την τωρινή κατάσταση (ΟΚ… κάτι χρόνια βασικά) των IN FLAMES.
Mε 11 άλμπουμ σε 21 χρόνια, δείχνουν ότι είναι μία μπάντα που δεν σταματάει να παράγει μουσική και πλην ελαχίστων εξαιρέσεων η ποιότητα αυτής είναι αδιαμφισβήτητη, ασχέτως τους πειραματισμούς και τις αλλαγές τους, με πιο πρόσφατο παράδειγμα το πολύ καλό νέο άλμπουμ τους, “Verkligheten”. Η χρυσή τους εποχή ήταν εκεί στις αρχές των 00’s, με την τριάδα “A predator’s portrait”, “Natural born chaos”, “Figure number five” και “Stabbing the drama”, να τους καθιερώνει στην εκτίμηση του κόσμου, ξεφεύγοντας μεν από τα αυστηρά πλαίσια του melodic death metal και προσθέτοντας πάρα πολλά groove metal ή και ακόμα και metalcore στοιχεία στον ήχο τους. Με τις μελωδίες να είναι χαρακτηριστικότατο στοιχείο της μπάντας και τον χαρισματικό frontman τους, τον κύριο Bjorn “Speed” Strid να δίνει το έναυσμα για τη μουσική κατεύθυνση της μπάντας, αφού είναι άλλωστε και το μόνο μέλος που έχει επιβιώσει στις αρκετές είναι η αλήθεια αλλαγές στο lineup του σχήματος ανά τα χρόνια. Η παράλληλη ενασχόληση με τους εξαιρετικούς THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA έχει περάσει στοιχεία και στη μουσική των SOILWORK βέβαια, αλλά τελικά τους κάθετε πολύ καλά. Και μόνο ότι ακόμα πειραματίζονται μεν, αλλά δε ρίχνουν την ποιότητά τους κυκλοφορώντας αξιοπρεπέστατα άλμπουμ, δείχνει πολλά για τη μπάντα, τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά και μάτια (όποια λέξη σας βολεύει). 
Το γιατί δεν έγιναν μεγαλύτεροι δεν το ξέρω. Η ποιότητα σίγουρα δεν έλειπε. Ίσως «μπέρδευαν» πολύ κόσμο αφού πάταγαν πάνω σε αρκετά ετερόκλητες μουσικές φόρμες πολλές φορές, αλλά οι SOILWORK είναι από τις πλέον ωραίες και ενδιαφέρουσες μπάντες της Σουηδικής melodic death metal (τιμής ένεκεν) σκηνής και από αυτές που απολαμβάνεις να ακολουθείς σαν οπαδός επειδή δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει στο επόμενο άλμπουμ με δαύτους.
Μπορεί το πρώτο κομμάτι που άκουσα τότε, το μακρινό πλέον 1998 και την εποχή ακόμα των κλασικών συλλογών σε κασέτα να είναι το “Skin after skin”, αλλά αγαπημένο κομμάτι πραγματικά δε νομίζω ότι έχω. “Room no. 99”, “Bastard chain” (ΕPOC), “Black star deceiver”, “Light the torch”, “Stabbing the drama”… μεγάλη λίστα από αγαπημένα. Απλά ανάλογα την όρεξη υπάρχει και κάποιο άλλο που παίρνει την πρώτη θέση. Ας βάλω λοιπόν σήμερα το αγαπημένο μου από το “The living infinite” του 2013, το “This momentary bliss”. 
Μωρή Σουηδία με τα ωραία σου!

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

 

 

Αλήθεια τώρα; Έχουν κλείσει οι SOILWORK είκοσι χρόνια ζωής; Σαν χθες μου φαίνεται που τους είδα πρώτη φορά στη συναυλία των ANNIHILATOR και NEVERMORE, ως support. Δεν μου είχαν κάνει καμία εντύπωση τότε. Όντας εξοικειωμένος με τον ήχο τους, αφού εκείνη την εποχή ΟΦΕΙΛΕΣ να ακούς DARK TRANQUILITY, IN FLAMES και AT THE GATES, να πω την αλήθεια μου φάνηκαν «μια ακόμη τέτοια μπάντα». Τους έδωσα όμως τη δεύτερη ευκαιρία που έπρεπε, ακούγοντας τους δίσκους που μέχρι τότε είχαν κυκλοφορήσει (μέχρι το “Natural born chaos”) και τους είδα με πιο καλό μάτι. Πλέον πιστεύω πως είναι ένα απλά καλό συγκρότημα, με ισορροπημένη δισκογραφική παρουσία, χωρίς πατάτα αλλά και χωρίς μεγάλη στιγμή (οι δίσκοι τους για μένα με άριστα το δέκα «παίζουν» από 6 ως 8, ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο). Τα πρώτα δείγματα της νέας τους δουλειάς όμως κάπου με αποπροσανατόλισαν. Μάλλον ο Björn Ove Ingemar Strid (ολογράφως), θα πρέπει να διαλέξει μεταξύ SOILWORK και THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA. Μεταξύ μας; Τον βλέπω για τους δεύτερους. Άλλωστε το NWOSDM έκανε τον κύκλο του, τελείωσε, πάμε για άλλα τώρα. Δεν θα χάσει η Βενετιά βελόνι αν σταματήσουν να υπάρχουν.

Δημήτρης Τσέλλος

 

Λίγο πολύ εξέφρασα εμμέσως πλην σαφώς την αγάπη, εκτίμηση και σεβασμό που έχω για τους SOILWORK στην δισκοκριτική του τελευταίου τους καταπληκτικού δίσκου. Από την πρώτη τους απόπειρα ‘’Steelbath suicide’’ ήμουν εκεί, πιστός και έτοιμος για πώρωση. Τους είδα σαν συμπληρωματικό αφροδισιακό στην όλη τρέλα που είχε ξεσπάσει με τους THE HAUNTED. Ήταν ο καιρός που οι Σουηδοί δείχνανε ότι μεταξύ άλλων ήξεραν να θρασ-άρουν εξίσου καλά με τα υπόλοιπα ήδη και σαν πύρινη λαίλαπα, οι SOILWORK  ειδικά στις πρώτες τους μέρες έκαιγαν τα πάντα στο διάβα τους. Η συνέχεια έφερε απουσία του ξύλου, ενίσχυση της γκρούβας και της μελωδίας, αλλά πάντα υπό ένα πρίσμα ανανέωσης, τσίπας και φυσικά διαβολεμένης έμπνευσης. Με μπροστάρη πάντα τον φοβερό Bjorn ‘’Speed’’ Strid στη φωνή (πουλέν από τα λίγα) και τον παιχταρά Peter Wichers ως κύριο συνθέτη, το σερί από δισκάρες έδινε και δεν έσωνε. Έτσι από τις thrash καταιγίδες των ‘’Steelbath suicide’’ και ‘’The chainheart machine’’ (O δίσκος, ΤΟ ξύλο, Η πώρωση), περάσανε στο επόμενο επίπεδο αναγνώρισης με το ‘’A predator’s portrait’’ που άρχισαν να γίνονται λίγο πιο μοντέρνα Αμερικάνικοι σε ήχο και με καταπληκτικές εναλλαγές κάφρικων/μελωδικών φωνητικών, στη συνέχεια κυκλοφόρησαν το εκπληκτικό ηχητικά ‘’Natural born chaos’’ με τον «πολύ» Devin Townsend στην παραγωγή να τους βγάζει τον καλύτερο τους εαυτό και μετέπειτα με τα ‘’Figure number five’’ και ‘’Stabbing the drama’’κατέκτησαν κι επίσημα –και δίκαια- τον κόσμο. 
Η φυγή του Peter Wichers συνεχίζω να πιστεύω ότι τους στέρησε τη δυνατότητα να κάνουν ακόμα μεγαλύτερο όνομα, το ‘’Sworn to a great divide’’ ήταν τροχοπέδη στην πορεία τους (όχι κακό απαραίτητα αλλά σίγουρα πολύ υποδεέστερο των υπολοίπων), ο ερχομός του εκ νέου έφερε το φοβερό ‘’The panic broadcast’’ και η δεύτερη φυγή του έδειχνε ότι η μαγιά δεν είχε φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Και τρία χρόνια μετά, έρχεται η στιγμή που τους έβγαλα το καπέλο, με το ‘’The living infinite’’ να είναι ένας διπλός (!) δίσκος με 20 (!!) κομμάτια και διάρκεια 84’ (!!!) χωρίς μισό filler, με απίστευτη φρεσκάδα και με τρομερή ποικιλία κομματιών. Το ‘’The ride majestic’’ στη συνέχεια δεν έπεισε δυστυχώς, ο υπερντράμερ Dirk Verbeuren έφυγε για… τους MEGADETH (οκ, μη λέμε βλακείες, ο καθένας μας το ίδιο θα έκανε αν είχε την ευκαιρία) και πέρασαν τρεισήμισι χρόνια για να επιστρέψουν με το ‘’Verkligheten’’ το οποίο είναι φοβερά επίκαιρο ενώ γράφονται αυτές οι γραμμές, έχει κάνει όσους του άκουσαν να τους βγάλουν το καπέλο, έχει ήδη θέσει υποψηφιότητα για μία από τις σημαντικότερες – αν όχι καλύτερες- στιγμές της χρονιά και πιστεύω τους έχει περάσει εκ νέου σε άλλο επίπεδο. 
Θα σταθώ στην μεγάλη μεταγραφάρα του Δανού ντράμερ Bastian Thusgaard ο οποίος τηρεί ήδη την παράδοση των μεγάλων παιχταράδων στο σκαμνάκι των SOILWORK όπως ο προαναφερθέντας Verbeuren και ο κοντός δολοφόνος Henry Ranta παλιότερα (μηχανάκι από τα λίγα, μεγάλη η στεναχώρια όταν είχε φύγει). Το μέλλον των SOILWORK διαγράφεται λαμπρό, ο τρόπος με τον οποίο προσαρμόζονται σε κάθε εποχή και υπερπηδούν τα εμπόδια που τους παρουσιάζονται είναι θαυμαστός, είναι από τις ελάχιστες μπάντες (και δη Σουηδικές και ειδικότερα μη Στοκχόλμης) που ξέρουν να χρησιμοποιούν ολόσωστα τις μελωδίες και να μην ακούγονται βαρετοί και τυρένιοι (ονόματα δε λέμε) και συνεχίζουν να προκαλούν χαμόγελα και να φτιάχνουν νέες γενιές οπαδών. Όσο για μας που ήμασταν εκεί στην αρχή του ταξιδιού τους, έχουμε ένα λόγο παραπάνω να χαιρόμαστε, βλέποντας ότι η μπάντα αυτή στην οποία δίκαια πιστέψαμε τόσο κάποτε, είχε όντως τα φόντα και τη συμπεριφορά να δείξει την αξία της. Απίστευτο αλλά μετά από 21 χρόνια δισκογραφίας, τα μέλη τους οριακά φέτος έφτασαν τα 40. Πράγμα που μας λέει ότι έχουν τουλάχιστον 10 χρόνια ακόμα και 3-4 άλμπουμ ποιότητας να προσφέρουν αν όλα πάνε καλά. Ήδη έχουν κάνει και δώσει περισσότερα απ’ όσα θα περίμεναν πολλοί. Από τα πολλά αναρίθμητα σούπερ κομμάτια τους θεωρητικά θα είχα δύσκολη επιλογή, αλλά είναι μονόδρομος να διαλέξω το εναρκτήριο ομότιτλο κομμάτι του δεύτερου και καλύτερου δίσκου τους, διότι συν τοις άλλοις, το 2001 όταν τους είδα στο πλάι των ANNIHILATOR / NEVERMORE / RAWHEAD REXX άνοιξαν μ’ αυτό και διέλυσαν τα πάντα, δώσανε μία από τις καλύτερες και πλέον φρενήρεις συναυλίες που έχω δει και άφησαν το κοινό με το στόμα ανοιχτό.
Υ.Γ. : Επειδή όλα πρέπει να γράφονται και η λεπτομέρεια έχει τη σημασία της, ο καλύτερος δίσκος που έχει τραγουδήσει ο Strid είναι το ‘’Slaughterhouse supremacy’’, το ντεμπούτο των TERROR 2000. Ακούστε το και ανακαλύψτε με πόσους τρόπους μπορείτε να κάνετε διάλυση νοικοκυριού.

Άγγελος Κατσούρας

 

 

Η πρώτη μου επαφή με τους SOILWORK έτυχε να είναι ζωντανά καθώς τους είδα τον Μάρτιο του 2001 ως support στη συναυλία των NEVERMORE/ ANNIHILATOR. Χωρίς να είμαι ιδιαίτερα φίλος του είδους της μουσικής τους, οι Σουηδοί κατάφεραν να με κερδίσουν τόσο με τη σκηνική τους παρουσία όσο και με τα κομμάτια τους, σε σημείο που αναζήτησα την τελευταία τους, τότε, δουλειά, το “A predator’s portrait” που είχε κυκλοφορήσει έναν μήνα πριν. Η αλήθεια είναι ότι ο συγκεκριμένος δίσκος μου άρεσε πολύ, όπως και το επόμενο,το “ Natural born chaos”. Όμορφο, μελωδικό,καθηλωτικό death metal. Το πρόβλημα κατά την ταπεινή μου άποψη ξεκίνησε με την μεταστροφή τους στο metalcore, κάτι που για τους ίδιους μπορεί να θεωρείται ως επιτυχία, εμένα πάντως με απομάκρυνε από το περιβάλλον τους. Παρόλα αυτά, ακούω θετικά λόγια από τους πιο ειδικούς για το νέο τους άλμπουμ, οπότε μάλλον θα του δώσω μια ευκαιρία.

Θοδωρής Κλώνης

 

Γνώρισα τους SOILWORK το 2001 πρώτη φορά με το εξαιρετικό, και μάλλον το αγαπημένο μου άλμπουμ τους, “A predator’s portrait”. Ύστερα, και καθώς βουτούσα στα βαθιά νερά του Gothenburg μελωδικού death metal, έπαθα ακόμα μεγαλύτερη ζημιά με το “The chainheart machine” του 2000 και από κει και πέρα, τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Μιλάμε για μια εκπληκτική και παραγνωρισμένη μπάντα που έχει επαναπροσδιορίσει το μελωδικό death metal τουλάχιστον τρεις φορές από το “A predator’s portrait” και μετά. Με το “Figure number five” έκαναν κάτι που πολλοί δεν θα τολμούσαν – εισήγαγαν groove στοιχεία αφού ήδη είχαν αρχίσει να δίνουν βάρος στην ατμόσφαιρα, το συναίσθημα και τα καθαρά φωνητικά με το “Natural born chaos”. Στη πορεία πολλοί κολλημένοι σποδοί έφυγαν αφού είδαν ότι η μπάντα είχε αρχίσει να «γλυκαίνει». Απ’ την άλλη όμως, η μπάντα άρχισε να κερδίζει πολλούς νέους οπαδούς. Στη πορεία έχασαν και μένα αφού συγκαταλεγόμουν στους σκληροπυρηνικούς που σταμάτησαν στο “A predator’s portrait”. Πλέον όμως, και αφού μεγάλωσα και ωρίμασα κάπως, βλέπω τις ηχητικές και στυλιστικές μεταβολές της μπάντας με άλλο μάτι και αυτί και ομολογώ πως τους βγάζω το καπέλο. Μετά από ανακατατάξεις  και το σχίσμα με τον Peter Wichers, καταφέρνουν και μας κάνουν να υποκλινόμαστε αφού, με τον Bjorn Strid στα ηνία, ανανεώθηκαν για ακόμα μια φορά και αυτή τη φορά έκαναν ένα εκπληκτικό πείραμα που τους βγήκε σ’ ένα αριστουργηματικό άλμπουμ με το “Verkligheten”: ανέμιξαν το trademark Σουηδικό death metal με τον 80’s ήχο των THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA, κίνηση που ελπίζω να αφήσει και άλλους ισάξιους δίσκους. Δεν ξέρω αν οι SOILWORK είναι ακόμα μια death metal μπάντα του κινήματος του Gothenburg, αλλά είναι μια κορυφαία και πολύ αγαπημένη μπάντα που πιστεύω τώρα θα γνωρίσει τεράστια επιτυχία όπως ποτέ πριν. Και τους αξίζει!

Φίλιππος Φίλης

 

Θα πω την αμαρτία μου, κι ας με κάψετε: άργησα να εκτιμήσω τους συγκεκριμένους Σουηδούς. Θες ότι τους είχα πάντα μετά τους IN FLAMES, DARK TRANQUILLITY και τους πατέρες AT THE GATES, θες οι συγκυρίες, δεν είχαμε “συναντηθεί” μουσικά εγώ και εκείνοι ποτέ ιδιαίτερα, παρότι πάντα τους είχα σε γερή εκτίμηση, μιας και αποτελούν ισότιμο μέλος της Goteborg death metal σκηνής (ή μελωδικό death metal όπως θέλετε πείτε το). Και ακόμα θυμάμαι τη πρώτη φορά που είδα το video clip το 2005 για το ομώνυμο κομμάτι του (τότε) καινούργιου τους δίσκου “Stabbing the drama”. Ο καινούργιος τους δίσκος, στάθηκε ευκαιρία να τους εκτιμήσω σε βάθος, και να τους δώσω τη δέουσα προσοχή. Επιλέγω το πρώτο κομμάτι τους που άκουσα ποτέ, το “Stabbing the drama”, κυρίως για συναισθηματικούς λόγους. 

Γιάννης Σαββίδης

 

Παλιά αγάπη οι SOILWORK… Από τα πρώτα συγκροτήματα του μελωδικού death ήχου που μου κίνησαν την περιέργεια και ασχολήθηκα μαζί τους, αποκομίζοντας εξ αρχής θετικές εντυπώσεις είναι η αλήθεια. Με τους Σουηδούς πάντως μου συμβαίνει το εξής περίεργο. Με εξαίρεση τρεις δουλειές τους που αγαπώ ιδιαίτερα, τα “Natural born chaos”, “The panic broadcast” και το ντεμπούτο τους, από όλες τις υπόλοιπες σχεδόν πάντα  ξεχωρίζω 3 με 4 τραγούδια. Το θέμα είναι όμως με αυτά, πως δεν τα ξεχωρίζω απλά… Μου αρέσουν τρομερά πολύ με αποτέλεσμα οι SOILWORK να αποτελούν μια μπάντα από την οποία έχω έναν πραγματικά μεγάλο αγαπημένο αριθμό τραγουδιών, κάτι που δε νομίζω να μου έχει ξανασυμβεί με άλλο σχήμα. 
Τους παραδέχομαι χρόνια τώρα για το πόσο εξελίσσουν τον ήχο τους και ωριμάζουν σε κάθε τους κυκλοφορία και πάντα γοητεύομαι από τη φωνή του τόσο συμπαθέστατου  Bjorn “Speed” Strid, που μπορεί και υποστηρίζει απόλυτα τα σκληρά φωνητικά αλλά και τα μελωδικά, αφού διαθέτει μια τρομερή χροιά και μελωδικότητα! Αν και δεν το έχω ακούσει ολόκληρο ακόμα, κάτι μου λέει ότι ολοκαίνουριο “Verkligheten”, θα προστεθεί στα τρία αγαπημένα μου άλμπουμ της καριέρας τους. 
Κι όσο κι αν νομίζω πως με ευκολία θα επέλεγα το “Natural born chaos” ως τον αγαπημένο μου SOILWORK δίσκο, το να επιλέξω τραγούδι από εκεί μέσα μου είναι πολύ δύσκολο. Θα πάω λοιπόν βάση του mood της ημέρας και θα προτιμήσω το “As we speak”! 

Χαρά Νέτη

 

Ήρθε ο καιρός να μπούμε στον ρυθμό μας, οι γιορτές πλέον έχουν φύγει για τα καλά και καλή χρονιά να έχουμε. Και δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε καλύτερο ποδαρικό με την στήλη band of the week και με την μπαντάρα τους SOILWORK! Αυτός ο λεβέντης o Björn "Speed" Strid, έχει βαλθεί να μας τρελάνει για τα καλά. Μία με τους THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA, όπου με το retro τους στιλ έχουν αναβιώσει με τον δικό τους τρόπο τον ήχο των 70’s, και μία με τους SOILWORK που ότι και να πεις για την πορεία τους είναι λίγο. Και εξηγούμαι ευθύς αμέσως. Ανακάλυψα τους SOILWORK μέσω των IN FLAMES και της τράμπας που είχαν κάνει στα video clip τους για τα τραγούδια “Trigger” και “Rejection role”. Με αυτόν τον τρόπο, η πρώτη μου ολοκληρωμένη επαφή μαζί τους ήταν με τον δίσκο “Figure number five”, τον οποίο αγάπησα αμέσως. Δυστυχώς οι SOILWORK είχαν την ατυχία να έχουν πολύ δυνατούς συναγωνιστές, με αποτέλεσμα να μένουν στην σκιά των IN FLAMES, που εκείνη την εποχή μονοπωλούσαν και δικαιολογημένα την πλειοψηφία των οπαδών του Σκανδιναβικού death metal. Περνώντας όμως τα χρόνια και ο καιρός, οι πορείες των δύο συγκροτημάτων ήρθαν τούμπα, με τους SOILWORK να παραδίδουν συνεχόμενους καλούς δίσκους, παρουσιάζοντας εξέλιξη σε μία πιο groove-άτη ηχητική παλέτα και κερδίζοντας ολοένα και μεγαλύτερο κοινό. Ε όλο αυτό δεν το λες και εύκολο.. Με σκληρή όμως δουλειά και με ταπεινότητα απέναντι στην μουσική, οι SOILWORK με δίσκους όπως τα “Stabbing the drama” (έπος), “The panic broadcast”, “The living infinite” και “The ride majestic”, ήταν καταδικασμένοι να πετύχουν. Οι SOILWORK πρέπει να σταματήσουν να είναι στο μυαλό όλων μας μία υποτιμημένη μπάντα. Είναι ένα συγκρότημα που αξίζει την μέγιστη αναγνώριση. Και για τους δύσπιστους μπορώ μόνο να προτείνω να ακούσουν το νέο τους, πάρα πολύ καλού, άλμπουμ το “Verkligheten”. Πιστέψτε με, δεν θα το μετανιώσετε.

Δημήτρης Μπούκης

 

 

Η μόνη επαφή που έχω με το συγκεκριμένο συγκρότημα είναι ο τραγουδιστής τους, Bjorn Strid, και αυτό διότι συμμετέχει στους THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA, τους οποίους και πραγματικά λατρεύω. Δεν είμαι κάποιος ειδικός στο να αναλύσω τι σημαίνει το όνομα της μπάντας στο σύνολο του σκληρού ήχου, από την  άλλη όμως, μπορώ να αφουγκραστώ πως όταν μία μπάντα είναι τόσα χρόνια στο χώρο κάτι κάνει πάρα πολύ καλά. Πάντως το τελευταίο τους τραγούδι το απόλαυσα πάρα πολύ!

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης 

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: AT THE GATES

27 Νοεμβρίου, 2018 - 15:45 Rockhard

Αν χρειάζεται να αναζητήσουμε κάποιους από τους πρωτεργάτες του κινήματος του μελωδικού death metal εκ Σουηδίας, ίσως το πρώτο γκρουπ που θα μας έρθει στο μυαλό, είναι οι AT THE GATES. Το συγκρότημα...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: MAGNUM

20 Νοεμβρίου, 2018 - 12:15 Rockhard

Υπάρχουν κάποια συγκροτήματα, που όποιο είδος της metal μουσικής ακούς, θα παραμένουν από τα πιο αγαπητά, ακόμα κι αν δεν είναι του απόλυτου γούστου σου. Οι Βρετανοί rockers, MAGNUM, είναι σίγουρα...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: THE GATHERING

13 Νοεμβρίου, 2018 - 12:45 Rockhard

Μπάντα της εβδομάδας, είναι οι Ολλανδοί GATHERING. Ένα συγκρότημα που ταρακούνησε τα νερά για τα καλά με το “Mandylion”, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και ήταν από τα πιο σημαντικά για την...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: CONCEPTION

6 Νοεμβρίου, 2018 - 16:15 Rockhard

Οι επανασυνδεδεμένοι Νορβηγοί prog metallers, CONCEPTION, κυκλοφόρησαν το single “re:Conception”, μετά από πάρα πολλά χρόνια αδράνειας, αφήνοντάς μας με τις καλύτερες εντυπώσεις. Ο Roy Khan, ο Tore...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: SOULFLY

30 Οκτωβρίου, 2018 - 00:30 Rockhard

“Ritual” ονομάζεται το 11ο στούντιο άλμπουμ των SOULFLY, που μόλις κυκλοφόρησε και άφησε –αν μη τι άλλο- πολύ θετικές εντυπώσεις. Οι συντάκτες του Rock Hard, μαζεύτηκαν να εκφράσουν τη γνώμη τους για...

[περισσότερα]