BAND OF THE WEEK: THERION

27 Φεβρουαρίου, 2018 - 01:45

Οι Σουηδοί symphonic metallers, THERION, έρχονται στην Θεσσαλονίκη στις 8 Μαρτίου και την επόμενη μέρα στην Αθήνα, έξι χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση, Μάλιστα, μόλις κυκλοφόρησαν το τριπλό (!!!) “Beloved Antichrist”, αποζημιώνοντάς μας για την έλλειψη δισκογραφικών προσπαθειών τα τελευταία χρόνια. Οι THERION αποτελούν διαχρονική αξία για το ελληνικό κοινό και οι συντάκτες του Rock Hard γράφουν την άποψή τους, ενώ όλοι εσείς, όπως πάντα, ψηφίζετε για το αγαπημένο σας άλμπουμ τους!

Ο Christofer Johnsson είναι ένας εξαιρετικά ενδιαφέρον άνθρωπος για να μιλήσεις για μουσική και πολύ παθιασμένος. Το έχουμε κάνει αρκετές φορές κατά το παρελθόν άλλωστε. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Markus Staiger, το αφεντικό της Nuclear Blast, επέλεξε εκείνον να είναι ο άνθρωπος που θα έκανε την επένδυση της ζωής του, με το “Theli”. Του έδωσε ότι ακριβώς χρειαζόταν και το αποτέλεσμα δικαίωσε και τους THERION και τη Nuclear Blast και της άλλαξε επίπεδο ως εταιρία. Εξαιρετικά τα “Vovin” και “Deggial” που ακολούθησαν, μέχρι και τα ενδιάμεσα EP. Για κάποιον λόγο, αμέσως μετά, με έχασαν. Μου αρέσουν δίσκοι όπως το “Gothic Kabbalah” ή το “Lemuria”, απλά δεν με συνέπαιρναν όπως παλιότερα. Ιδιαίτερα στο “Beloved Antichrist”, με κούρασε φοβερά η πολύ μεγάλη διάρκειά του. Αλλά, όσες φορές τους έχω δει στην Ελλάδα και το εξωτερικό, είναι απλά καθηλωτικοί. Ένα από τα συγκροτήματα που αξίζουν στο έπακρο τα χρήματα που δίνεις για να τους δεις κι νομίζω ότι το ίδιο θα συμβεί και τώρα.

Σάκης Φράγκος

 

 

Δεν είμαι και ο μεγαλύτερος οπαδός τους. Έχω μόνο τρία άλμπουμ τους στην κατοχή μου, οπότε δεν μπορώ να έχω ολοκληρωμένη άποψη για αυτούς εδώ τους λεβέντες. Θεωρώ ότι είναι μια πολύ ξεχωριστή μπάντα, που έκανε αρκετό θόρυβο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 με άλμπουμ όπως τα “Theli” και “Vovin”. Αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν ένα έργο ζωής όπως αναφέρει ο ηγέτης τους. Δεν ξέρω αν έχω τα κουράγια να κάτσω να ακούσω έναν δίσκο που διαρκεί τρεις ώρες, ειλικρινά. Πάντως αυτό που ξέρω, είναι πως όποιος αποφασίσει να πάει στη συναυλία τους θα περάσει καταπληκτικά γιατί οι τύποι ετοιμάζουν ολόκληρη υπερπαραγωγή!

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

Αν θυμάμαι καλά, με εξαίρεση κάποια σκόρπια κομμάτια, την πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με τους THERION ήταν όταν αγόρασα το εκπληκτικό “Vovin” πίσω στο μακρινό 1996. Από τότε μέχρι σήμερα κύλησε πολύ καιρό στο αυλάκι και η μπάντα του Christofer Johnsson έχει εξελιχθεί τόσο πολύ που δεν καλουπώνεται εύκολα σε κάποια στεγανά. Ηγέτες πλέον  του οπερετικού και συμφωνικού metal, οι THERION τολμούν τους πειραματισμούς στη μουσική τους με απόλυτη επιτυχία χωρίς να παρεκκλίνουν ούτε στο ελάχιστο από το όραμα του ηγέτη τους. Θέλετε και απόδειξη; Το νέο άλμπουμ της μπάντας με τίτλο “Beloved Antichrist” είναι τριπλό. Ξέρετε πολλούς εκεί έξω που να τολμούν κάτι ανάλογο; Από εκεί και πέρα, τόσο ο νέος δίσκος τους, όσο και η επερχόμενη συναυλία τους αναμένονται με τεράστιο ενδιαφέρον, κυρίως για το πώς θα μεταφερθεί η ατμόσφαιρα των δίσκων τους στο σανίδι. Πάντως όσοι τους έχουν δει από κοντά, μιλούν για μια ανεπανάληπτη εμπειρία. Μέχρι τότε, ξεσηκώνουμε θρησκόληπτους και μη με το επικό “The rise of Sodom and Gomorrah” και αδημονούμε για την επιστροφή των Σουηδών στη χώρα μας.

Θοδωρής Κλώνης

 

 

Αν έπρεπε να ονομάσω κάποιες μπάντες που να αντιπροσωπεύουν την έννοια «πρόοδος» και «αλλαγή ηχητικής κατεύθυνσης» καλύτερα, μια από αυτές θα ήταν οι THERION. Από εκείνο το CELTIC FROST-ικό thrash - death των πρώτων δίσκων, στο συμφωνικό death όπου άρχιζαν τα φωνητικά να «καθαρίζουν» και μετά στο απόλυτο ορχηστρικό και οπερατικό avant - garde. Στη πατρίδα μας έκαναν ιδιαίτερη αίσθηση αρχικά με το “Theli” (1996) και εδραιώθηκαν με το “Vovin” (1998), το οποίο εξακολουθώ να θεωρώ το καλύτερό τους. Παραδέχομαι και σέβομαι τα πρωτόλειά τους άλμπουμ, αλλά αυτό που ακούμε από το “Theli” και ύστερα, δεν έχει αντίπαλο στο είδος του. Ναι, για ορισμένους ίσως κάπου να έχουν «πελαγώσει» στις καλλιτεχνικές ανησυχίες του mastermind Christofer Johnsson, ίσως κάπου και να έχουν χάσει το (βαρυ)μεταλλικό τους χαρακτήρα, αλλά η ποιότητα είναι ποιότητα φίλε μου, και τους έχει πια γίνει μέρος του dna. Αν έπρεπε να κρατήσω έναν δίσκο τους, αυτός θα ήταν το “Vovin”, όπου υπάρχει, μεταξύ άλλων φοβερών και τρομερών, και το παρακάτω έπος

Δημήτρης Τσέλλος

 

 

Από τη στιγμή που άκουσα ως μικρός και με τρομερή όρεξη για νέα μουσική μεταλάς το “To mega therion” από το “Theli” απλά κόλλησα. Σε πολύ μικρή ηλικία είχα ήδη γνωριστεί με τη κλασσική μουσική και την όπερα που έπαιζαν συνεχώς στο σπίτι. Στα 13 κόλλησα με μπάντες του επικού ήχου και του power metal από τους MANOWAR μέχρι τους STRATOVARIUS. Παράλληλα, άκουγα σε επανάληψη PARADISE LOST και AMORPHIS. Όταν έπεσε στα χέρια μου το “Theli” αποκαλύφθηκε από το πρώτο άκουσμα μια μουσική που να συνδυάζει όλες μου τις μέχρι τότε μουσικές οδούς. Μια υποχθόνια και ατμοσφαιρική μουσική όσο και επική, με φωτεινές αποχρώσεις που σε πάει από επικούς καλπασμούς (“Invocation of Naamah”) σε χιτζάζ ριφ και μυσταγωγία (“Desert of Set”) και μελαγχολικά gothic έπη (“Siren of the woods”). Το κόλλημα μου με τη μπάντα του Christofer Johnsson συνεχίστηκε και διογκώθηκε με μετέπειτα κυκλοφορίες και μάλιστα, πρέπει να ομολογήσω, πως το πέρασμα σε ένα πιο εμπορικό ύφος με τα “Sirius B”, “Lemuria” και το ανυπέρβλητο “Gothic Kabbalah” δεν με ξένισαν καθόλου. Κορυφαία και πολύ αγαπητή μπάντα είκοσι και χρόνια μετά!

Φίλιππος Φίλης

 

 

Πολύ περίεργη μπάντα αυτοί οι THERION. Μου θυμίζουν την ατάκα “αλλιώς ξεκίνησα και αλλού έφτασα”, από μία cult ελληνική ταινία. Προσωπικά βέβαια εγώ γουστάρω πολύ τις αλλαγές και την εξέλιξη στα συγκροτήματα και η αλλαγή των THERION από ένα death metal συγκρότημα σε ένα symphonic goth, ήταν εξαιρετική και επιτυχημένη. Το γλυκό πάντρεμα της αναγεννησιακής κλασικής μουσικής με το σκοτάδι του goth, ήταν ένας συνδυασμός που τους ξεχώρισε και τους ανέδειξε. Η αλήθεια είναι όμως πως ποτέ δεν εμβάθυνα όσο θα ήθελα στην δισκογραφία τους, αλλά ότι έχω ακούσει από αυτούς προσωπικά το βρίσκω πολύ καλό και άρτιο, με προσωπικά αγαπημένα άλμπουμ το επικό “Theli”, με το οποίο τους γνώρισα, και το εξαιρετικό “Vovin”.

Δημήτρης Μπούκης

 

 

Οι THERION είναι σιγουρα ένα από τα πιο πρωτοποριακά συγκροτήματα που έχει αναδείξει η metal σκηνή. Και αν τα πρώτα 4 albums τους από το 1991 μέχρι το 1995 (“Of Darkness”, “Beyond Sanctorum”, “Symphony Masses:Ho Drakon Ho Megas” και “Lepaca Kliffoth”) «άγγιξαν» μόνο όσους άκουγαν κυρίως death metal σχήματα, το 1996 με το “Theli” κατάφεραν να «μπουν» σε κάθε σπίτι. Θεωρώ πως το εν λόγω album είναι μια από τις καλύτερες δουλειές που έχουν κυκλοφορήσει και δεν πρέπει να λείπει από καμία ενημερωμένη δισκοθήκη. Ο συνδυασμός σχεδόν όλων των σκληρών μουσικών εκφάνσεων είναι απλά ιδανικός. Ευτυχώς από εκείνο το σημείο και μετά το group «εξελίσσεται» ολο και πιο πολύ χαρίζοντας μας μόνο καλές δουλειές. “Theli” δεν ξανά κυκλοφόρησαν ποτέ αλλά «πάτησαν» πάνω σε αυτό και έγραψαν τραγούδια που αφενός έχουν «μεγαλώσει» γενιές μεταλλάδων αλλά αφετέρου το μουσικό τους υπόβαθρο είναι τέτοιο που χρήζει σεμιναριακής καταγραφής σε κάποια από αυτά. Σίγουρα υπάρχει μεγάλη ευφυΐα σε πολλές από τις μετέπειτα συνθέσεις κάτι που για μένα είναι ένας από τους πολλούς λόγους που ένα μουσικό σχήμα χαρακτηρίζεται «μεγάλο». Όταν αποφασίσουν να διαλύσουν θεωρώ πως η metal σκηνή θα χάσει πολλά! Μέχρι τότε ας ακούμε το αέναο “To Mega Therion”…. 

Θοδωρής Μηνιάτης  

 

 

Ήταν κάτι το εξωφρενικό το άκουσμα του “Τheli” όταν κυκλοφόρησε. Ομολογώ πως δεν είχα ασχοληθεί πιο πριν με την μπάντα αλλά όταν άκουσα τον δίσκο έμεινα με το στόμα ανοιχτό, γιατί κάτι ανάλογο δεν είχα ξανακούσει όχι μόνο εγώ αλλά και χιλιάδες άλλοι ακροατές που παρακολουθούσαν την σκηνή στα μέσα των 90’s. Το ‘95 μας είχε σκάσει το “Mandylion” από το πουθενά, έτσι ένα χρόνο μετά το όνομα των THERION ήρθε για να κάνει κάτι ανάλογο. Για την ιστορία, κοιτάζω τώρα τα κιτάπια μου με την λίστα μου του 1996, για να δείτε τι δίσκους ακούγαμε, παραθέτω μερικά εξίσου φοβερά δισκάκια  που βγήκαν εκείνη την χρονιά που το “Theli” είχε πάρει τα πρωτεία . Πάρτε ανάσα:
ΑNGRA (“Holy land”), SOUL CAGES (“Moments”), SKYCLAD (διπλό χτύπημα με “Irrational anthems” και “Qui avant-garde a chance”), PSYCHOTIC WALTZ (“Bleedind”), THEATRE OF TRAGEDY (“Velvet darkness they fear), MOONSPELL (“Irreligious”), POVERTYS NO CRIME (“The autumn years”), RAGE (“Lingua Mortis”), SENTENCED (“Down”), AMORPHIS (“Elegy”), ANATHEMA (“Eternity”), MY DYING BRIDE (“Like gods of the sun”), ICED EARTH (“Dark saga”), VIRGIN STEELE (“The marriage of heaven and hell Pt2”), RUSH (“Test for echo”),PORNO FOR PYROS (“Good god’s urge”), TYPE O NEGATIVE (“October rust”), SOLITUDE AETURNUS (“Downfall”), METALLICA (“Load”), SOUNDGARDEN (“Down on the upside”), MORGANA LEFAY (“Maleficium”), IN FLAMES (“The jester race”), MINISTRY (“Filth pig”), SEPULTURA (“Roots”), PANTERA (“The great southern trend kill”), TOOL (“Aenima”). Οι πιο σημαντικοί για τα δικά μου πάντα γούστα.   
Δεκάδες ήταν οι ακροάσεις του δίσκου και ακόμα θυμάμαι την κασέτα που το είχα γράψει για να την έχω μαζί μου στον στρατό (στην β’ πλευρά υπήρχε άλλο ένα θρυλικό “Velvet darkness they fear” των THEATRE OF TRAGEDY). 
Υπάρχει μια ιστορία που την έχω συνυφασμένη με το “Τheli” και την σπουδαιότητα του  που δεν την ξεχνάω ποτέ.  Ήταν Νοέμβριος του ‘96 όταν γνώρισα στο στρατόπεδο νεοσυλλέκτων έναν φαντάρο που είχε τα μαύρα του τα χάλια γιατί είχε χωρίσει με την κοπέλα του (όσοι έχουν πάει στρατό και έχουν χωρίσει πιο πριν, δεν περνάνε και την καλύτερη φάση της ζωής τους ως γνωστόν). Του άρεσε το κλασσικό metal το οποίο το είχε ψιλοπαρατήσει  και άκουγε πάρα πολύ FIELDS OF THE NEPHILIM. Ξαφνικά μια μέρα του έδωσα να ακούσει ΤHERION , λέγοντάς του ότι αυτό θα σου αρέσει. Όταν τον ξαναείδα μετά από κάποιες μέρες, έλαμπε το πρόσωπό του και το μόνο που έκανε όλο αυτόν τον καιρό ήταν να ακούει μανιωδώς  τον δίσκο των ΤΗΕRΙΟΝ, ξεχνώντας τις στεναχώριες του και το πρόβλημα με την σχέση του. 
Επειδή πολλοί από μας έχουμε πάθει κάτι ανάλογο σε κάποια φάση της ζωής μας και έχουμε στηριχθεί πάνω σε ένα δίσκο, ήταν ένα ισχυρό μήνυμα για την δύναμη της μουσικής και πόσο είναι δίπλα σου να σε βοηθά στα προβλήματα που αντιμετωπίζεις. “Η μουσική μου έχει σώσει την ζωή, περισσότερες από μια φορές” είχε πει κάποτε- αν δεν κάνω λάθος - ο Eddie Vedder των PEARL JAM , και νομίζω ότι μιλούσε εκ μέρος όλων μας. 
Πίσω στους ΤΗΕRΙΟΝ, το “Τheli” τους άνοιξε μια τεράστια πόρτα και ο Christofer  Johnsson σαν ικανότατος δημιουργός που ήταν, κατάφερε να φτιάξει και άλλους σπουδαίους δίσκους,  με πιο σημαντικούς τα “Vovin”,  “Degial” και “Secret of the runes”.
Έχω περάσει μαγικές στιγμές στις συναυλίες τους επί ελληνικού εδάφους και σκοπεύω να τους ξαναδώ- μετά από αρκετά χρόνια είναι η αλήθεια- στην επερχόμενη συναυλία τους σε λίγες εβδομάδες. Δεν έχω καταφέρει να ακούσω ακόμη ολόκληρο το τριπλό νέο τους album “Beloved antichrist”, αλλά οι πιο γενναίοι που το έχουν κάνει,  μιλούν για έναν πολύ καλό δίσκο. Οφείλω πάντως να επιβραβεύσω για άλλη μια φορά τον Christofer Johnsson γιατί δεν επιλέγει την εύκολη λύση, βουτά στα βαθιά και ρισκάρει προκειμένου να πραγματοποιήσει το καλλιτεχνικό του όραμα. 

Γιάννης Παπαευθυμίου 

 

 

Οι THERION του “Symphony Masses: Ho Drakon Ho Megas” και του “Lepaca Kliffoth” είναι για εμένα η απόλυτη συμφωνική metal μπάντα. Σε αυτά τα δύο album ο Christofer Johnsson κατάφερε να βρει την ισορροπία που απαιτείται για να ακουστούν αρμονικά οι συνθέσεις χωρίς να γέρνει η πλάστιγγα προς τη μια ή την άλλη πλευρά – ό,τι ακριβώς έθεσε το “Into the pandemonium” με κομμάτια όπως το “Rex Irae”!
Εκεί που άλλαξαν όλα ήταν με το “Theli” όπου και πήρε ένα μεγάλο ποσό από τη Nuclear Blast για την παραγωγή του. Με το “To Mega Therion” single έβαλε και στον τελευταίο οπαδό της metal μουσικής να καταλάβει ότι η συμφωνική ορχήστρα και οι σοπράνο με τους βαρύτονους μπορούν να εμπλουτίσουν ολοκληρωτικά την rock ενορχήστρωση. Εκεί ακριβώς η πλάστιγγα πήγε προς το συμφωνικό και τα θέματα στις κιθάρες και στο rhythm section απλά ακολουθούσαν, προκαλώντας μου όπως ήταν φυσιολογικό δυσφορία! Ναι, σαν αποτέλεσμα το “Theli” ήταν εντυπωσιακό, αλλά προμήνυε την απαρχή της νέας εποχής τους που συνεχίστηκε σε ακόμα πιο απλοϊκές 70’s rock/metal φόρμες με το “Vovin”.
Με τα επόμενα albums απλώς έχασα το ενδιαφέρον μου μαζί τους και κάθε που έβγαζαν ένα album απλώς το άκουγα χωρίς να με ενθουσιάζουν. Όλα αυτά με μοναδική εξαίρεση το τελευταίο τους album, που για έναν παράξενο λόγο μου έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον να τους δω στην επερχόμενη συναυλία τους! Μάλλον θα μιλάμε για το πιο μεγαλεπήβολο εγχείρημα του Σουηδού!

Λευτέρης Τσουρέας 

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: GODSMACK

11 Ιουνίου, 2018 - 23:45 Rockhard

Άλλοι τους λένε groove metal, άλλοι απλώς hard rock, όπως και να έχει, οι GODSMACK είναι από τα σημαντικότερα αμερικάνικα σχήματα των τελευταίων 15 ετών, ένα από τα ελάχιστα σχήματα που κατάφεραν να...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: FIVE FINGER DEATH PUNCH

5 Ιουνίου, 2018 - 00:00 Rockhard

Οι Αμερικάνοι FIVE FINGER DEATH PUNCH, είναι ένα σχήμα που μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στη χώρα μας, είναι όμως ένα από τα πιο εμπορικά σχήματα στο metal την τρέχουσα δεκαετία, με...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: CRADLE OF FILTH

29 Μαίου, 2018 - 00:00 Rockhard

Ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα του extreme metal, οι CRADLE OF FILTH, έρχεται για δύο συναυλίες, το Σάββατο 2 Ιουνίου στην Αθήνα (Gagarin205) και μία μέρα νωρίτερα στη Θεσσαλονίκη (Principal Club...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: IHSAHN

22 Μαίου, 2018 - 01:00 Rockhard

Ο πάλαι ποτέ ηγέτης και ιδρυτής των πρωτοπόρων του black metal, EMPEROR, o Ihsahn, κατά κόσμον Vegard Sverre Tveitan, εδώ και χρόνια συνεχίζει την καριέρα του κυκλοφορώντας σόλο δίσκους, ο έβδομος...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: AMORPHIS

15 Μαίου, 2018 - 11:30 Rockhard

Οι Φιλανδοί AMORPHIS, κυκλοφορούν σε λίγες μέρες το νέο, 13ο άλμπουμ τους, με τίτλο “Queen of time”, το οποίο συνεχίζει την παράδοση των καλών έως πολύ καλών δίσκων με τον Tomi Joutsen στα φωνητικά...

[περισσότερα]