BAND OF THE WEEK: U.D.O. – DIRKSCHNEIDER

19 Ιουνίου, 2018 - 19:45

Ο σπουδαίος Udo Dirkschneider, εμφανίζεται το Σάββατο 30 Ιουνίου, με τους DIRKSCHNEIDER, παίζοντας θρυλικά και αγαπημένα τραγούδια των ACCEPT για τελευταία φορά, στο Chania Rock Festival και οι συντάκτες του Rock Hard κλήθηκαν να γράψουν την άποψή τους για τη σόλο –κυρίως- καριέρα του «Στρατηγού» κι όλοι εσείς να ψηφίσετε τον αγαπημένος σας δίσκο των U.D.O. (αφού με τους DIRKSCHNEIDER, έχει βγάλει μόνο live, φυσικά).

Όταν αποχώρησε ο Udo από τους ACCEPT προς τα τέλη της δεκαετίας του ‘80, είχε γίνει ένας μεγάλος χαμός. Όπως σχεδόν σε κάθε περίπτωση που κάποιο μέλος αποχωρεί από μεγάλο σχήμα, η σόλο καριέρα του δεν έχει την πρότερη «λάμψη» και πάντα είναι «καταδικασμένος» να μιλά για το παρελθόν κι όχι για το παρόν. Αυτό ήταν άδικο για τον Udo Dirkschneider, καθώς, κατά την άποψή μου, οι πρώτοι δίσκοι των U.D.O. ήταν σαφώς ανώτεροι από τους αντίστοιχους των ACCEPT την ίδια περίοδο και σε μερικές περιπτώσεις, τολμώ να πω ότι προσέγγιζαν τις μεγάλες στιγμές του Wolf Hoffman και της παρέας του, στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Οι δε εκτελέσεις των τραγουδιών των ACCEPT με τους DIRKSCHNEIDER, είναι μνημειώδεις και τολμά να παίζει obscure κομμάτια, που σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να ακούσουμε από τους «αυθεντικούς» ACCEPT πλέον. Θέλετε κι άλλον λόγο για εκείνο το ταξιδάκι στα Χανιά;

Σάκης Φράγκος

 

Ο «Στρατηγός». Η μία λέξη που μπορεί να καλύψει απόλυτα τον καλλιτέχνη που ονομάζεται Udo! Από τότε που πρωτοεμφανίστηκε με τους ACCEPT σαν άλλο στρατιωτικό μαντρόσκυλο μέχρι και σήμερα, αποτελεί μουσική εγγύηση για τους απανταχού metallers ανά τον πλανήτη. Δύσκολα θα βρεις κακό άλμπουμ στην δισκογραφία του, καταπληκτικός στις ζωντανές του εμφανίσεις και για μία ακόμα φορά ετοιμάζεται να βουλιάξει την πόλη των Χανίων με ένα farewell show στα τραγούδια των ACCEPT. Είπαμε… Εγγύηση!

Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης

 

Η αγάπη μου για το Στρατηγό όλα αυτά τα χρόνια είναι δεδομένη και μπορώ να πω με σιγουριά ότι παραμένει αναλλοίωτη με το πέρασμα του χρόνου λόγω κυρίως της εργασιακής ηθικής του (χαρακτηριστικό γνώρισμα των Γερμανών) αλλά και της ποιότητας των κυκλοφοριών του. Ναι, σίγουρα υπήρξαν κανά 2-3 μέτριες στιγμές (κυρίως την περίοδο 2007-2013) αλλά ύστερα από 30 σχεδόν άλμπουμ στο ενεργητικό του (με ACCEPT + U.D.O.) αυτό μόνο φυσιολογικό μπορεί να είναι. Η τελευταία διετία βρήκε τον Στρατηγό να αποχαιρετά -με ιδιαίτερη εισπρακτική επιτυχία- τους ACCEPT παίζοντας αποκλειστικά και μόνο κλασικά κομμάτια από τη δεκαετία του ‘80 προσφέροντας χαρά σε χιλιάδες οπαδούς τους ανά τον κόσμο. Προσωπικά, μου άρεσε σαν κίνηση να δω τους...DIRKSCHNEIDER επί σκηνής αλλά περιμένω με μεγάλη αγωνία την επιστροφή των U.D.O. Εκεί χτυπά η καρδιά του Στρατηγού και εμείς θα είμαστε πάντα δίπλα του! Το "Blind eyes" είναι μέσα στα τρία αγαπημένα μου τραγούδια των U.D.O. μέσα από το τεράστιο "Thunderball"! 

Σάκης Νίκας

 

Όλοι μας έχουμε συνδέσει τον Udo Dirkschneider με τους ACCEPT. Και πώς να μην τους συνδέσουμε δηλαδή αφού μαζί του οι ACCEPT ηχογράφησαν μερικά από τα πιο καλσικά άλμπουμ της ιστορίας τους. “Restless And Wild”, “Balls to the Wall”, “Metal Heart”….  Δεν είναι και λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι ο αντικαταστάτης του στους ACCEPT Mark Tornillo αν και πολύ καλός, δεν είναι τόσο καλός ώστε να αντικαταστήσει τον μεγάλο κοντό. Το θέμα μας όμως δεν είναι οι ACCEPT αλλά ο ίδιος ο Udo που επιστρέφει στη χώρα μας , αυτή τη φορά στα πλαίσια του Chania Rock Festival. Κατά πάσα πιθανότητα είναι η τελευταία φορά που ο Udo θα τραγουδήσει τόσα πολλά τραγούδια των ACCEPT, εξάλλου έχει και μια πολύ αξιόλογη solo καριέρα. Το γεγονός αυτό και μόνο καθιστά την παρουσία όσων μπορούν επιτακτική καθώς αναμένεται ένα καυτό, από όλες τις απόψεις, βράδυ. Όσο για την επιλογή μου, αποφάσισα να μην ακολουθήσω την πεπατημένη που θα ήταν κάτι από ACCEPT, αλλά από την πολύ αξιόλογη, όπως προανέφερα, solo καριέρα του.

Θοδωρής Κλώνης

 

Τεράστια φυσιογνωμία και από τις επιδραστικές περσόνες στα 80’s με την πλέον χαρακτηριστική φωνή και antimarketing image για frontman. Τεράστια συνεισφορά με τους ACCEPT αλλά και μετά το '87 που αποφάσισε να προχωρήσει σε solo καριέρα. Οι συνολική του δισκογραφική πορεία δεν κατάφερε μεν να περάσει την αντίστοιχη των ACCEPT, αλλά κυκλοφόρησε πολύ καλούς δίσκους ειδικά στα τέλη 80’s και αρχές 90’s, με αγνό heavy metal κόντρα σε οποιαδήποτε trends. O UDO κέρδισε το σεβασμό όλων των οπαδών στην μουσική που ακούμε και κατάφερε μετά την εκτόξευση με τους ACCEPT, να κυκλοφορήσει 15 δίσκους σε διάστημα 30 ετών. Δεν το λες και λίγο ...

Θάνος “Thanoz” Κολοκυθάς

 

Αν πρέπει να κάνω γνωστό έστω και σε έναν από σας τον κύριο Udo Dirkschneider, τότε καλό θα ήταν να το κλείσουμε το μαγαζί, να το παρατήσουμε το σπορ και να πάμε για ψάρεμα σολομού στον Καναδά (σχόλιο Παναγιώτη Γιώτα: «Επιτέλους! Φορτώστε δολώματα»). Θες ACCEPT; Θες προσωπική καριέρα; Παντού πρωτιές και τεράστια κληρονομιά. Το bulldog του γερμανικού metal, φορά ακόμη τα στρατιωτικά του, γρυλίζει, δαγκώνει, στέκει απειλητικό, επιβλητικό αλλά αν προσέξεις το πρόσωπό του, ισόποσα συνεσταλμένο και ευγενικό. Αρκεί μόνο μια φορά στη σκηνή, για να τον κατατάξεις στους πλέον χαρισματικούς frontmen που «γέννησε» αυτή η μουσική. Και ας μη τρέχει πάνω κάτω. Και ας μην είναι πολυλογάς και ατακαδόρος. Θα σε πιάσει από το λαιμό και θα σε αφήσει μετά από τουλάχιστον δύο ώρες, αφού έχεις σκάσει και δεν αντέχεις άλλο. Και σε αυτό το δίωρο, θα έχει γεμίσει τη ψυχή σου με το ίδιο heavy metal που κάποιοι, κάποτε, τον έμαθαν και αυτόν. Ποιος έχει ανάγκη τα λόγια τα πολλά όταν μιλάμε για τέτοιες ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ προσωπικότητες; Όσοι είδατε αυτό που πρόκειται να παρουσιαστεί στα Χανιά πριν δύο χρόνια στην Αθήνα, ξέρετε. Όσοι έχετε τη δυνατότητα να πάτε, κάντε το. Τελευταία φορά, μόνο ACCEPT classics και μάλιστα με τον έτερο commander, Stefan Kaufmann στη κιθάρα. Έχει και αυτό τα θετικά του, γιατί πλέον ο Στρατηγός θα αφοσιωθεί στη προσωπική του καριέρα, που πιστέψτε με, δεν υστερεί. Αντί επιλόγου, θα έπρεπε να ακουστεί το ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΟ, λυρικό “In the Darkness”, αλλά… “come on and roll it, so fucking hold it, move your ass!”

Δημήτρης Τσέλλος

 

Η πραγματική φωνή των ACCEPT θα μας επισκεφτεί ακόμη μια φορά στην Κρήτη, για να πετύχει όσα δεν κατάφεραν οι Αλεξιπτωτιστές το ‘41 και φοβάμαι θα το πετύχει. Ο κύριος Udo Dirkschneider κατάφερε να δημιουργήσει μια επιτυχημένη καριέρα μετά την αποχώρησή του το 1987, από το μεγαλύτερο Γερμανικό heavy metal σχήμα των 80’s. Με τη βοήθεια της εκπληκτικής φωνής του, σαν να έχει καταπιεί χαλίκια ως άλλος Δημοσθένης, που ποτέ δεν θα αποκτήσει ορθοφωνία και της ανδρικής ομορφιάς του, ποιός δεν συμπαθεί ένα μπουλντόγκ, γέρικο πια, που γαβγίζει τόσο γλυκά, δημιούργησε κλασικά άλμπουμ τευτονικού metal, ειδικά τα τρία πρώτα του σόλο άλμπουμ. Στη συνέχεια κρατούσε πάντα το επίπεδο των άλμπουμ του σε υψηλά επίπεδα, όταν δεν έκανε επανασυνδέσεις με τους παλιούς  φίλους (ACCEPT) ή όταν δεν περιόδευε για να μας θυμίσει ότι κάποτε υπήρξαν οι ACCEPT με τον Udo. Με τον ήχο του να βασίζεται στις κιθαριστικές δισολίες, τις αρμονίες, mid tempo άσματα και μια φωνή φτιαγμένη για να κάνει το Ρόδον, να ιδρώνουν και οι τοίχοι όπως στο Reunion του 93. Ο Dirkschneider είναι μια ζωντανή απόδειξη, ότι το heavy metal δεν απαιτεί να είσαι όμορφος, καλλίφωνος ή εμπορικός, αλλά αυθεντικός. Ντυμένος με την φθαρμένη παραλλαγή του, με την καρδιά του να είναι υπό επισκευή, συνεχίζει να κοκκινίζει όταν ουρλιάζει τους στίχους του "Fast as a shark" να μας απογειώνει με τραγούδια σαν τα "We re history", "Madhouse", "They want war", "Holy"  και να έχει βρει την ηρεμία του, με την αποδοχή του από τη Ρωσική αγορά. Μαζί με τον Klaus Meine, δείχνει ότι η Γερμανία των 80’s σφυρηλάτησε μέταλλο, αψύ, αντρίκιο, δίχως πολιτική κορεκτίλα (ορθότητα), αλλά γεμάτο αιχμές, ατόφιο, έτοιμο να νοτίσει με το αίμα των βαρβάρων. Ο Udo Dirkschneider είναι η επιτομή του heavy metal των 80’s, γκρινιάρης και κολλημένος σε όσα έμαθε, αλλά με συνθέσεις που θα κάνουν και τον πιο μοδάτο οπαδό των GHOST, GRAVEYARD να τραγουδήσει "We ‘re history". Τα Χανιά, θα παραδοθούν αμαχητί, στην τιμιότητα, τη γνησιότητα αλλά και το ταλέντο του Ευρωπαίου κοντού. Εγώ θα παραμείνω πιστός οπαδός, φίλος και λάτρης ειδικά της πρώιμης περιόδου του, χωρίς να απορρίπτω κανένα άλμπουμ. Μέτρια κυκλοφόρησε, άσχημα ποτέ. Αλλά για όσους τον είδαμε στο Ρόδον solo, τη δεκαετία του 90, με σετ μισό δικό του, μισό ACCEPT ,το "Animal house" παραμένει κλασικό.

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

 

Η πορεία του Udo Dirkschneider δεν μπορεί να μειωθεί, δεν πρέπει να υποτιμηθεί, διότι δεν υπάρχει άλλος να μετρηθεί σε κυκλοφορίες, ποιοτικές δουλειές με τόση πίστη και αφοσίωση στο ιδίωμα, όσο ο Γερμανός. Η φωνή του ήταν ανέκαθεν περιορισμένη, αλλά αναγνωρίσιμη, ιδιαίτερη, με γρέζο και χαρακτήρα. Ξεκίνησε πιο Bon Scott αν και στην πορεία έγινε ακόμα πιο βραχνός, αλλά ο συνδυασμός ενέργειας και καλών μουσικών συνθέσεων τον κράτησε στο προσκήνιο, ακόμα και μετά την αποχώρησή του από τους ACCEPT. Μιλάμε για τον άνθρωπο που τραγούδησε μερικούς από τους μεγαλύτερους ύμνους στον χώρο του Heavy metal και παρότι του παρουσιάστηκαν διάφορες δυσκολίες, προσπάθησε πιστά και μεθοδικά να επιβιώσει. Το έκανε με περηφάνια και στην πορεία εδραίωσε το προσωπικό του σχήμα, τους U.D.O. με 15 άλμπουμ σε 3 δεκαετίες. Μπορεί λίγοι στην χώρα μας να έχουν ακολουθήσει πιστά αυτά τα 15 άλμπουμ, αν και στην γενέτειρά του οι πωλήσεις του ήταν ικανοποιητικές. Ναι για μας πάντα θα είναι ο αυθεντικός τραγουδιστής των ACCEPT. Έτσι δεν είναι; Ακριβώς γι' αυτό αξίζει η προσπάθεια να τον δείτε για μια ύστατη φορά να αποδίδει όλες τις μεγάλες στιγμές των Τευτόνων στο Chania Rock Festival. "Back to the (Cretan) Roots" που λέει κι ο ίδιος λοιπόν.
Από τα καλύτερά του τραγούδια ever!!!

Γιώργος Κουκουλάκης

 

O Udo είναι μια μεγάλη μορφή των 80’s, ένας τραγουδιστής με μια ιδιόμορφη και άμεσα αναγνωρίσιμη φωνή. Με τους ACCEPT έγραψε ιστορία στον metal ήχο,  στο πρώτο μισό δε των 80’s μας παρέδωσε μόνο αριστουργήματα, που επηρέασαν και συνεχίζουν να επηρεάζουν δεκάδες σχήματα ανά τον κόσμο καθημερινά. 
Το παρόν band of the week έχει να κάνει με την προσωπική του πορεία, που έχει διάφορες διακοπές και διακυμάνσεις. Για να δούμε. Όταν έφυγε από τους ΑCCEPT μετά το “Russian Roulette”, αμέσως σύστησε την προσωπική του μπάντα, χάραξε πορεία και ουσιαστικά συνέχισε τον ήχο της πρώην μπάντας του βγάζοντας  σερί τέσσερα πολύ καλά albums την περίοδο 1978-1991. Τα οποία πρέπει να ακούσουν όλοι όσοι τους αρέσουν οι ACCEPT στα 80’s.  
Το 1993 θα έρθει στο προσκήνιο η επανασύνδεση του με τους  ACCEPT που εκτός του ότι θα μας χαρίσει τρία albums με καλύτερο όλων το “Objection overruled”(1993), θα είναι και η πρώτη φορά που θα τον δούμε στην Αθήνα στο θρυλικό Ρόδον club με τους ΑCCEPT, μια αξέχαστη εμφάνιση στα τέλη Μάιου του ‘93, τέσσερις μέρες μετά την πρώτη εμφάνιση των GUNS N’ ROSES στο Ολυμπιακό στάδιο. Έτσι την θυμάμαι αυτήν την συναυλία. Έφαγα την ψυχρολουσία και την απίστευτη ταλαιπωρία με τους GUNS Ν ROSES και μετά ήρθε αυτό το live για να με στείλει και εμένα και όλο το club στα ουράνια.
Πίσω στο Udo, μετά την αποχώρησή του από τους ΑCCEPT  για δεύτερη φορά, θα συνεχίσει την προσωπική του πορεία κάνοντας αυτό που ξέρει να κάνει πολύ καλά. Να παίζει κλασικό heavy metal, με τον τρόπο που το παίζει όλα αυτά τα χρόνια με όλα τα κλισέ του χώρου και να κινείται σε αξιόλογα τις περισσότερες φορές επίπεδα. Στα μέσα των 00’s είχα μαζί του και μια τηλεφωνική συνέντευξη και μου είχε αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. Πραγματικά ήταν ένας πολύ ευγενικός και γλυκομίλητος τύπος. 
Ενώ οι ACCEPT διανύουν μια δεύτερη νεότητα με την προσθήκη του  Mark Tornillo στην μπάντα από το 2000 μέχρι και σήμερα και κυκλοφορώντας αξιοθαύμαστους δίσκους, ο Udo θα μας ανακοινώσει το 2015 ότι θα περιοδεύσει με το όνομα DIRKSCHNEIDER και θα παίξει για τελευταία φορά τραγούδια των ACCEPT για να κλείσει οριστικά αυτό το κεφάλαιο για τον ίδιο. Από αυτές τις συναυλίες θα κυκλοφορήσει το εξαιρετικό live album “Live- back to the roots”.   
Φέτος θα επισκευθεί ξανά την χώρα μας, για να εμφανισθεί στο Chania Rock Festival σε λίγες μέρες. Οι ύμνοι των ACCEPT θα δονήσουν όλο το νησί και όσοι πιστοί μπορείτε, κατεβείτε μέχρι την Κρήτη και θα περάσετε μια χαρά. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Η πορεία των UDO θα συνεχιστεί ακάθεκτη, αφού στις 31 Αυγούστου έχει προγραμματιστεί η κυκλοφορία του νέου δίσκου που θα ονομάζεται “Steelfactory”.  

Γιάννης Παπαευθυμίου  

 

 

Πριν από πολλά χρόνια γράφοντας την κριτική του “Mastercutor”, είχα αναφέρει ότι τα τραγούδια που εμπεριέχονταν σε αυτό το δίσκο ήταν η καλύτερη γυμναστική σβέρκου κατά των αλάτων του αυχένα. Αυτό ίσως ηχεί υπερβολικό αλλά είναι η πλήρης περιγραφή σε κάποιον για το ποιόν των album που έχει κυκλοφορήσει ο U.D.O. αν φυσικά δεν τα έχει ακούσει, κάτι περίεργο για εμένα αν ασχολείσαι ενεργά με το heavy metal. Από το μακρινό 1987, που κυκλοφόρησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά, “Animal House” και μέχρι και σήμερα που αισίως έχει φτάσει τα 15 albums, με το 16ο να είναι προ των πυλών τους επόμενους μήνες, έχει καταφέρει να μην στεναχωρεί τόσο πολύ τους οπαδούς η φυγή του από τους ACCEPT. Αντί να τα «παρατήσει», χαρίζοντάς μας δουλειές μια στο τόσο, αντιθέτως έχει ένα σχετικά συνεπές ραντεβού με το κοινό ανά περίπου δυο χρόνια. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι οι δουλειές του είναι εφάμιλλες ηχητικά και συνθετικά με ότι είχαμε αγαπήσει στα χρυσά χρόνια 1979-1986. Ο Udo Dirkschneider, θα συνδέει για πάντα το όνομα του με το heavy metal κι ο λόγος δεν είναι μόνο οι ACCEPT.  Είναι η ποιότητα που διακατέχει κάθε νέα του κυκλοφορία, που είναι απλά μια ωδή στην μουσική που υπηρετεί με ευλάβεια σαν σκλάβος και θα συνεχίσει να το κάνει μέχρι είτε να χάσει την φωνή του, είτε να «κλείσει» τα μάτια του. Η λίστα με τις επιτυχίες του είναι μεγάλη και τι ακόμα πιο ωριαίο είναι ότι ο καθένας έχει και μια δικιά του να φτιάξει, δείγμα του πόσο πολλά και καλά τραγούδια έχει. Τραγούδια που διασκεδάζουν τον κόσμο, χαρίζοντας του πολλές ώρες συντροφιάς, αυτό που άτυπα πρέπει να κάνει κάθε καλλιτέχνης. Είναι από αυτούς τους μουσικούς που πραγματικά ξέρεις ότι θέλουν να αφήσουν την τελευταία τους πνοή επί σκηνής. Για αυτό έχουν γεννηθεί, αυτό ξέρουν να κάνουν και κανείς δεν μπορεί να τους σταματήσει. UDO το ευχαριστώ μας είναι λίγο και όταν σταματήσεις να υπάρχεις η heavy metal μουσική θα είναι ακόμα φτωχότερη.                   

Θοδωρής Μηνιάτης 

 

Θυμάμαι πριν 2-3 χρόνια που διάβαζα στο Rock Hard μια δήλωση του Στρατηγού, που έλεγε πως θεωρεί ότι είναι πιο γνωστός από τις δουλειές του με το προσωπικό του σχήμα παρά από τη θητεία του στους ACCEPT. Αναλογιζόμουν για αρκετή ώρα μετά, κατά πόσο αυτό μπορεί άραγε να ισχύει και κατέληξα πως η άποψη ίσως να περιέχει μια δόση αλήθειας δεδομένου πως με τους U.D.O. έχει κυκλοφορήσει πέντε δίσκους παραπάνω, παρόλα αυτά  όμως για μένα όπως και για τους περισσότερους φαντάζομαι, ο Udo Dirkschneider θα είναι για πάντα άρρηκτα συνδεδεμένος με τους ACCEPT και στο άκουσμα του ονόματός του, η γερμανική μπάντα θα είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό. Δεν είναι τυχαίο προφανώς άλλωστε, πως στην αποχαιρετιστήρια αυτή περιοδεία του θα τραγουδήσει αποκλειστικά τραγούδια από τα χρόνια του σε αυτούς. 
Θεωρώ κατά τ’ άλλα τεράστια την προσφορά του Γερμανού καλλιτέχνη στη heavy metal μουσική, αφού στη μακρόχρονη θητεία του στους ACCEPT μας χάρισε πραγματικά αριστουργήματα, ενώ αρκετές από τις προσωπικές του δουλειές περιείχαν κάποια εξαιρετικά κομμάτια. Αναντίρρητα ο Udo κατάφερε να δημιουργήσει μια δική του σχολή με τις ερμηνείες του από τις αρχές των 70’s μέχρι σήμερα, χαίρει τρομερού σεβασμού από τους πάντες στη metal σκηνή και είναι μεγάλο επίτευγμά του επίσης το ότι έχει επιδείξει μια αξιοθαύμαστη συνέπεια εδώ και δεκαετίες. 
Είμαστε πολύ τυχεροί που θα επισκεφθεί την χώρα μας εκ νέου, γι’ αυτή την special tour και πραγματικά αξίζει να τον απολαύσουμε, μια και πολύ πιθανόν να μην μας ξαναδοθεί αυτή η δυνατότητα, όσον αφορά την Ελλάδα τουλάχιστον! 
Αν πρέπει να διαλέξω αγαπημένο δίσκο του Στρατηγού, θα δυσκολευτώ αρκετά, αφού τουλάχιστον οι μισοί απ’ αυτούς είναι υψηλού επιπέδου. Και μολονότι το “Faceless world” δεν είναι και τόσο ψηλά στην προτίμησή μου, θα επιλέξω ένα τραγούδι απ’ αυτό, αφού ήταν απ’ τα πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό, το “Heart of gold”. 

Χαρά Νέτη

 

Ο στρατηγός του metal Udo Dirkschneider έχει την τιμητική του αυτή την εβδομάδα στο band of the week και πολύ απλά τι μπορεί να πει κανείς για μια από τις πιο αναγνωρίσιμες και ιστορικές φωνές του heavy metal. Έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα, έχει τραγουδήσει και γράψει αρκετούς από τους κορυφαίους ύμνους του metal, έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του κερδίζοντας τον τίτλο του στρατηγού μέσα από τους ACCEPT και έχει καταφέρει να συνεχίσει τον θρύλο του μέσα από το προσωπικό του σχήμα τους U.D.O. Προφανέστατα και ανήκω σε εκείνους που τον λατρεύουν είτε την περίοδο των ACCEPT, είτε στις περιόδους που δραστηριοποιείται με το προσωπικό σχήμα του. Σίγουρα θα ήθελα να βρίσκεται ακόμα και σήμερα στις τάξεις των ACCEPT, όμως αν το καλοσκεφτεί κανείς η αλήθεια είναι πως ο Udo μοιάζει να αισθάνεται πολύ πιο άνετα συνεχίζοντας την καριέρα του μέσα από τους U.D.O. παρά να βρισκόταν ακόμα στις τάξεις της μπάντας που τον και τους ανέδειξε. Μάλλον το ίδιο φαίνεται όπως έχουμε δει όλοι να συμβαίνει και με τους ACCEPT μιας και πορευόμενοι χωρίς αυτόν, έχουν κατορθώσει να βγάλουν εξαιρετικούς δίσκους τα τελευταία χρόνια. Κάτι που ισχύει βέβαια και για τους U.D.O. Όπου με δίσκους όπως τα ''Dominator'', ''Rev-Raptor'', ''Steelhammer'' καταφέρνει να κρατά την δυναμική του και την αξία του σε πολύ υψηλά επίπεδα. Από την άλλη φυσικά και δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς και παλιότερες δουλειές του όπως τα ''Animal house'', ''Mean machine'', ''Time Bomb'', ''No limits''. Πιστεύω λοιπόν από το πρώτο δείγμα που ακούσαμε από την καινούργια του δουλειά πως ο πήχης δείχνει να κρατιέται και πάλι ψηλά για τους U.D.O. Τελειώνοντας θα διαλέξω από την δεξαμενή του προσωπικού του σχήματος του στρατηγού σαν κομμάτι το ''Metal maniac master mind'' έτσι γιατί πιστεύω ότι του ταιριάζει ο τίτλος , ενώ για άλμπουμ παρότι είναι πολλά αυτά που θα μπορούσα να διαλέξω από το παρελθόν θα πάω σε κάτι πιο καινούργιο λέγοντας ''Steelhammer'' γιατί νομίζω δεν είναι τόσο εύκολο να μπορεί κανείς μετά από τόσα χρόνια καριέρας να κρατά τόσο ψηλά τα στάνταρ του. 

Παναγιώτης Γιώτας

 

Εγώ δύο στρατηγούς ξέρω, τον Σάκη Νίκα και τον Udo Dirkschneider! Η ιστορία και τα έργα του πρώτου στο Rock Hard είναι γνωστά όπως και η αγάπη του για τον πρώην τραγουδιστή των ACCEPT. Ο Udo, που διαθέτει μία από τις χαρακτηριστικότερες φωνές στο heavy metal, είναι ένας από τους πιο παραγωγικούς καλλιτέχνες στον χώρο. Αν και τον έχω χάσει στις τελευταίες κυκλοφορίες του, ο Udo έχει κυκλοφορήσει τιτάνιους ύμνους με τους ACCEPT, αλλά και τεράστια άλμπουμ με το προσωπικό του σχήμα τους U.D.O.. Το εντυπωσιακό με τον Udo είναι πως μέχρι σήμερα, ενώ και αυτός, όπως είναι φυσιολογικό, είχε τα πάνω του και τα κάτω του, ως επί το πλείστων δημιουργεί αξιόλογα άλμπουμ. Αν και το “Animal house” θα έχει την τιμητική του, εγώ θα προτιμήσω μία από τις αγαπημένες μου στιγμές του, που είναι το “Mean machine”.

Δημήτρης Μπούκης

 

Ο Udo είναι από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές στην ιστορία της σκληρής μουσικής. Σφράγισε στα 80’s μια ολόκληρη εποχή με τα φωνητικά του στους ACCEPT και με την παρουσία του έγινε αρχέτυπο του heavy metal frontman. Δεν έχω ακούσει όλες τις προσωπικές του δουλειές, αλλά κατάφερε με αυτές να κρατήσει «ζεστούς» τους fans της μπάντας που τον ανέδειξε όσο εκείνοι ήταν ανενεργοί. Εκείνο που μου είχε κάνει εντύπωση ήταν σε συνέντευξη που είχα κάνει με τον Hoffman, μου είπε ότι δεν ήξερε καν αγγλικά! Και η προφορά του ήταν μια χαρά, γεγονός που του δίνει ένα παραπάνω credit για την προσπάθεια του. Όταν, λοιπόν, μιλάμε για κλασικό heavy metal κατευθείαν μου έρχεται το “Aiming high”, που είναι και το αγαπημένο μου τραγούδι τους!

Λευτέρης Τσουρέας

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

BAND OF THE WEEK: MEGADETH

26 Ιουνίου, 2018 - 02:15 Rockhard

Έφτασε και η ώρα να έχουμε τους MEGADETH ως “Band of the week”. Μόλις επανακυκλοφόρησαν –για μία ακόμη φορά- το ντεμπούτο τους, κάναμε μία συνέντευξη που διαδόθηκε από τα μεγαλύτερα sites του κόσμου...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: GODSMACK

11 Ιουνίου, 2018 - 23:45 Rockhard

Άλλοι τους λένε groove metal, άλλοι απλώς hard rock, όπως και να έχει, οι GODSMACK είναι από τα σημαντικότερα αμερικάνικα σχήματα των τελευταίων 15 ετών, ένα από τα ελάχιστα σχήματα που κατάφεραν να...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: FIVE FINGER DEATH PUNCH

5 Ιουνίου, 2018 - 00:00 Rockhard

Οι Αμερικάνοι FIVE FINGER DEATH PUNCH, είναι ένα σχήμα που μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στη χώρα μας, είναι όμως ένα από τα πιο εμπορικά σχήματα στο metal την τρέχουσα δεκαετία, με...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: CRADLE OF FILTH

29 Μαίου, 2018 - 00:00 Rockhard

Ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα του extreme metal, οι CRADLE OF FILTH, έρχεται για δύο συναυλίες, το Σάββατο 2 Ιουνίου στην Αθήνα (Gagarin205) και μία μέρα νωρίτερα στη Θεσσαλονίκη (Principal Club...

[περισσότερα]

BAND OF THE WEEK: IHSAHN

22 Μαίου, 2018 - 01:00 Rockhard

Ο πάλαι ποτέ ηγέτης και ιδρυτής των πρωτοπόρων του black metal, EMPEROR, o Ihsahn, κατά κόσμον Vegard Sverre Tveitan, εδώ και χρόνια συνεχίζει την καριέρα του κυκλοφορώντας σόλο δίσκους, ο έβδομος...

[περισσότερα]