70000 Tons Of Metal Cruise @Miami, 23-27/01/2012

17 Φεβρουαρίου, 2012 - 14:30

70000 TONS OF METAL CRUISE – THE WORLD’S BIGGEST FLOATING HEAVY METAL FESTIVAL. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 23 – 27, 2012. MIAMI, FL – GEORGE TOWN, CAYMAN ISLANDS – MIAMI, FL.

 

ΜΠΑΝΤΕΣ: ALESTORM, AMORPHIS, ANNIHILATOR, ATHEIST, CANDLEMASS, CANNIBAL CORPSE, CHANNEL ZERO, CHILDREN OF BODOM, CORONER, CROWBAR, DARK FUNERAL, DIAMOND PLATE, EDGUY, ELUVEITIE, EXCITER, GOD DETHRONED, GRAVE DIGGER, HAMMERFALL, IN EXTREMO, KAMELOT, KATAKLYSM, MASSACRE, MEGORA, MOONSORROW, MY DYING BRIDE, NIGHTWISH, ORPHANED LAND, OVERKILL, PESTILENCE, PRETTY MAIDS, RIOT, SAMAEL, SAPIENCY, STRATOVARIUS, SUFFOCATION, TANKARD, THERION, TRISTANIA, VENOM, VICIOUS RUMORS, VIRGIN STEELE, WHIPLASH.

 

MAJESTY OF THE SEASΈνας χρόνος πέρασε από το παρθενικό ταξίδι του πλοίου “Majesty of the seas” για την Heavy metal κρουαζιέρα “70000 Tons of metal” κι ευτυχώς για εμάς δεν είχε την κατάληξη του Τιτανικού ώστε να μπορέσουμε να είμαστε εκεί και στα επόμενα events. Όπως έγινε τον Ιανουάριο του 2011 λοιπόν, έτσι έγινε και τώρα και το πολυτελές αυτό κρουαζιερόπλοιο σάλπαρε από το λιμάνι του Miami με προορισμό τα Cayman Islands και πιο συγκεκριμένα το George Town, στις 23 του Γενάρη που μας πέρασε, φορτωμένο με 42 μπάντες, 2000 οπαδούς από όλο τον κόσμο (φέτος ήταν και sold out) και φυσικά πολύ καλή διάθεση και άφθονο αλκοόλ.

POOL STAGEΓια όσους μπορεί να μην γνωρίζουν, αφού το event αυτό είναι αρκετά νέο, πρόκειται για το μεγαλύτερο πλωτό φεστιβάλ του κόσμου, όπου οι μπάντες παίζουν σε 3 διαφορετικές σκηνές για 5 συνεχόμενες μέρες και μάλιστα η κάθε μπάντα εμφανίζεται δύο φορές ώστε αν κάποιος θέλει να τις παρακολουθήσει όλες να μπορεί να το κάνει. Ορισμένες μπάντες διατήρησαν το ίδιο setlist και για τις δύο εμφανίσεις. Άλλες επέλεξαν να παίξουν διαφορετικά κομμάτια, κάτι που φυσικά έχει περισσότερο ενδιαφέρον. Όπως ανέφερα λοιπόν, το πλοίο έχει 3 σκηνές, οι δύο εκ των οποίων βρίσκονται εσωτερικά και η τρίτη (που περιέχει όλη τη μαγεία της κρουαζιέρας) βρίσκεται στο πάνω κατάστρωμα και πιο συγκεκριμένα δίπλα στην πισίνα και το… τζακούζι! Πέρα από τις συναυλίες, το πλοίο περιέχει πολλά «καλούδια» ώστε κανείς να μην βαρεθεί ούτε λεπτό. Μερικά από αυτά είναι τα πολλά bars που δεν κλείνουν ποτέ, το γήπεδο basket, ο κατάλληλα διαμορφωμένος χώρος για ορειβασία, γυμναστήριο, εστιατόρια, καζίνο και πολλά άλλα. Ο σκοπός που εμείς βρισκόμασταν πάνω στο συγκεκριμένο πλοίο βέβαια δεν ήταν όλα αυτά, αλλά οι συναυλίες, οι οποίες αποκτούν διαφορετικό νόημα όταν αυτές γίνονται στην Καραϊβική στην καρδιά του χειμώνα. Να σημειώσουμε πως την περίοδο αυτή στο Miami αλλά και γενικότερα στην ευρύτερη περιοχή της Καραϊβικής ο καιρός είναι ζεστός και θυμίζει καλοκαίρι.

POOLΣε αυτό το σημείο, θα ήθελα να τονίσω πως το report που ακολουθεί για κάθε μπάντα είναι μόνο για τη μια της εμφάνιση εκτός και αν χρειαστεί να αναφέρουμε κάτι συγκεκριμένο. Επίσης, λόγω του ότι οι μπάντες ήταν πολλές, η κούραση μεγάλη και τα προσωπικά γούστα του καθενός ποικίλουν, για ορισμένες μπάντες δεν θα γράψουμε καθόλου αφού την ώρα που έπαιζαν εμείς θα σκοτώναμε την ώρα μας σε κάποιο από τα bars του πλοίου.

Μέρα πρώτη, 23/01: Μετά το απαραίτητο check in, ήμασταν έτοιμοι να αφήσουμε τα πράγματα στις καμπίνες και να ξεκινήσουμε το πανηγύρι που ονομάζεται 70000 Tons of metal. Αφού επιβιβάστηκαν όλοι, μπάντες και οπαδοί, ακολούθησε η ενημέρωση για τους κανόνες ασφαλείας του πλοίου σε ένα από τα καταστρώματα του, όπου όλοι είχαμε συγκεντρωθεί αλλά κανείς δεν έδινε ουσιαστική σημασία. Και πώς να το κάνει άλλωστε, όταν ξέρει πως αυτό που θα ακολουθήσει είναι το “trip of a lifetime”. Η συνταγή για αργότερα είναι γνωστή. Μια μπύρα στο ένα χέρι, το running order στο άλλο και ξεκινάμε!

GRAVE DIGGER: Υπάρχει καλύτερος τρόπος να ξεκινήσει μια κρουαζιέρα σαν και αυτή; Μάλλον όχι! Μπορεί να τους έχουμε δει πολλές φορές, μπορεί η δημοτικότητά τους να μην είναι στα ύψη τα τελευταία χρόνια αλλά όπως και να το κάνουμε είναι οι GRAVE DIGGER που αγαπήσαμε και αφού ανήκουμε και στο Ελληνικό κοινό δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως λατρέψαμε! “Highland farewell”, “The last supper”, “Hammer of the Scots”, “Rebellion”, “Scotland united” ήταν μερικά από τα κομμάτια που απολαύσαμε. Η μπάντα έδειχνε να απολαμβάνει το γεγονός πως βρίσκεται πάνω σε ένα κρουαζιερόπλοιο, αν και επειδή έπαιζαν στην μεγάλη εσωτερική σκηνή (Chorus line theater), αυτό δεν γινόταν ιδιαίτερα αισθητό αφού δεν έχει και μεγάλη διαφορά από τα συνηθισμένα clubs σε μαγαζιά που βρίσκονται… στην στεριά! Οι Γερμανοί ήταν δεμένοι και ορεξάτοι (όπως συνήθως), το κοινό τραγουδούσε σχεδόν όλους τους στίχους και όπως αρμόζει στην περίσταση η μπύρα έρεε άφθονη. Γενικώς μας άφησαν καλές εντυπώσεις και συνεχίζουμε με τους επόμενους.

CORONER 2 webCORONER: Ήμασταν σε καφετέρια του Miami λίγες ώρες πριν σαλπάρει η κρουαζιέρα όταν ανακοινώθηκε το πρόγραμμα της πρώτης ημέρας και η χαρά που πήρα όταν είδα το όνομα των CORONER για το βραδινό show δεν περιγράφεται. Κάτι που φάνταζε σαν όνειρο μερικά χρόνια πριν τώρα γινόταν πραγματικότητα και μάλιστα θα γινόταν για 4η φορά μέσα σε ένα μήνα. Παίζοντας ένα setlist σχεδόν ίδιο με των ελληνικών συναυλιών, κάνανε γερό ποδαρικό στην πρώτη μέρα του φεστιβάλ. Μετά το εισαγωγικό “Golden cashmere” ήρθε το “Internal conflicts” και μας παρέσυρε όλους για τα επόμενα 45 λεπτά σε μια θύελλα από riffs και ψυχεδέλειας. “Metamorphosis”, “Masked jackal”, “Serpent moves” και το WITH CORONERθεόρατο “Grin” ήταν μερικά από τα highlights της εμφάνισης. 3 ημέρες αργότερα εμφανίστηκαν στο μεγάλο Pool Stage του φεστιβάλ και εκεί τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά όσον αφορά το setlist. Ανοίγοντας με το “Die by my hand” έδειξαν ότι είχαν πιο thrash διαθέσεις για την τελευταία μέρα του φεστιβάλ. Ακολούθησαν τα “D.O.A.” και για κλείσιμο η διασκευή του “Purple haze” από Jimi Hendrix και το “Reborn through hate”. Δυστυχώς απουσίαζε το “Grin” από αυτή την εμφάνιση, σαν να πηγαίνεις σε συναυλία BLACK SABBATH και να λείπει το “Paranoid” ένα πράγμα αλλά και πάλι δε γίνεται να έχεις παράπονα μετά από μια εμφάνιση όπως αυτή. Η πιο “dark” μπάντα του φεστιβάλ τόσο από θέμα μουσικής, attitude και image όσο και στο γεγονός ότι συνέχεια οι Ron και Tommy ήταν οι πιο μαυροντυμένοι άνθρωποι ανάμεσα σε 2000 μεταλλάδες.

CANNIBAL CORPSE webCANNIBAL CORPSE: Μια από τις προσωπικές μου αδυναμίες, όχι μόνο από αυτές που βρίσκονταν πάνω στο πλοίο, αλλά σε γενικότερο επίπεδο. Είμαι της άποψης πως η συγκεκριμένη μπάντα μπορεί να είναι κάπως ιδιαίτερη στο άκουσμα αφού η αλήθεια είναι πως δεν μπορούν όλοι να εκφραστούν μέσω της μουσικής τους, είναι γεγονός όμως πως όταν παίζουν ζωντανά τα ισοπεδώνουν όλα στο πέρασμα τους, χάρη στην τεχνική, την επιθετικότητα και την αλητεία που βγάζουν. Αυτό λοιπόν έκαναν και εδώ, παρά το γεγονός πως εμφανίζονταν δίπλα σε μια πισίνα με τον ζεστό αέρα της Καραϊβικής να δημιουργεί μια περίεργη, για τέτοια ακούσματα, ατμόσφαιρα. Ο George Fisher και η παρέα του είχαν έρθει με όρεξη πάνω στο πλοίο, κάτι που φάνηκε και εκτός σκηνής αφού ήταν παρόντες σε όλα. Με κομμάτια όπως “Death walking terror”, “Hammer smashed face”, “Priests of Sodom”, “Make them suffer”, “Gutted” και γενικότερα κομμάτια από όλη τους τη δισκογραφία κατάφεραν να ξεσηκώσουν το κοινό το οποίο είχε επιδοθεί σε ένα ανελέητο head banging μετά από τις προτροπές του frontman. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως άτομα από το προσωπικό του πλοίου, φορώντας χαβανέζικα πουκάμισα, είχαν αφήσει τα πόστα τους και παρακολουθούσαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη σφαγή των CANNIBAL CORPSE. Τη συγκεκριμένη μπάντα την έχω παρακολουθήσει αρκετές φορές live στο παρελθόν αλλά σίγουρα αυτή ήταν η πιο ιδιαίτερη. Η καλύτερη επιλογή για «το πλοίο της αγάπης»!

WITH CANNIBAL CORPSENIGHTWISH: Το unofficially «μεγάλο» όνομα του φεστιβάλ ήταν οι Φιλανδοί NIGHTWISH και ο λόγος των εισαγωγικών δεν είναι για να μειώσω το συγκρότημα, αλλά για να τονίσω ότι δεν υπήρχαν ουσιαστικοί headliners στην κρουαζιέρα και όλες οι μπάντες είχαν μικρές διαφορές στις διάρκειες των playlist τους. Και στις 2 εμφανίσεις μας παρουσίασαν κομμάτια κυρίως από τον τελευταίο τους δίσκο “Imaginaerum” ενώ οι διαφορές στο setlist τους ήταν μηδαμινές. Αναμφισβήτητα η μπάντα που μάζεψε τον περισσότερο κόσμο και η πιο επαγγελματική όσο αφορά το στήσιμο και το όλο show. Οι τελευταίες δισκογραφικές τους δουλειές μου κάθονται πολύ ευχάριστα στο αυτί οπότε και απόλαυσα τα 2 live τους με την Anette να έχει προσαρμοστεί 100% με τη μπάντα. Στο Pool Stage όπου και εμφανίστηκαν την 3η μέρα έβλεπες γύρω σου κάθε λογής γνωστούς από τις περισσότερες μπάντες του φεστιβάλ, ακόμα και του πιο «κάφρους» με μια μπύρα στο χέρι να απολαμβάνουν μια καθαρή νύχτα στη μέση της Καραϊβικής και τους NIGHTWISH να δίνουν ένα άψογο show. Αναφορικά, κάποια κομμάτια που ακούσαμε ήταν τα “Storytime” (το οποίο και άνοιξε την εμφάνιση), “Wish I had an angel”, “Amaranth”, “Nemo”, “Planet hell” και η διασκευή “Over the hills and far away” που έκλεισε τη δεύτερη εμφάνισή τους με το “Imaginaerum” να είναι το closer της πρώτης βραδιάς.

SAMAEL: Τους έχουμε δει πολλές φορές σε όλες τις φάσεις της καριέρας τους αλλά πάντα αποτελούν εγγύηση. Η εμφάνιση τους έλαβε χώρα στην μικρή εσωτερική σκηνή του πλοίου (Spectrum lounge) και ο χώρος ήταν γεμάτος από οπαδούς οι οποίοι μάλιστα έδειχναν αρκετά ενθουσιασμένοι ενώ τραγουδούσαν και έδειχναν έμπρακτα την αγάπη τους στους Ελβετούς. Τα κομμάτια που ακούσαμε ήταν κυρίως από την πρόσφατη δισκογραφία τους αλλά δεν έλειψαν και τα παλιά κλασικά και αγαπημένα όπως το “Into the pentagram”, “Baphomets throne” κτλ. Ο καλός ήχος ήταν σύμμαχος τους σε όλη τη διάρκεια του set.

CANDLEMASS 3 webCANDLEMASS: Ίσως η μπάντα που πετύχαινες περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στο καράβι, με μια μπύρα στο χέρι και να παρακολουθεί το πρόγραμμα των υπολοίπων συγκροτημάτων. Με το που είδα ανάμεσά τους τον Johan Langquist δεν μπόρεσα να κρύψω τη χαρά μου και έπρεπε να τον ρωτήσω αν πράγματι θα ερμήνευε μαζί τους όλο το θρυλικό άλμπουμ “Epicus doomicus metallicus” και η απάντηση ήταν καταφατική. Στην πρώτη τους εμφάνιση στο Pool Stage, είχαν την ατυχία να πέσουν σε μεγάλη καθυστέρηση λόγω τεχνικών προβλημάτων και να βγουν κατά τις 2 μετά τα μεσάνυχτα. Κάτι τέτοιο βέβαια σύμφωνα με τον Robert Lowe (ο οποίος τραγούδησε όλο το σετ τους για την πρώτη συναυλία τους) ήταν ιδανικό μιας και αυτές οι ώρες είναι οι καλύτερες για το doom metal των Σουηδών. Οι λίγοι που είχαν δυνάμεις και έμειναν να τους δουν (μην ξεχνάμε άλλωστε ότι από το πρωί μέχρι αργά μετά τα μεσάνυχτα οι μπάντες έπαιζαν non stop) αποθέωσαν τη μπάντα η οποία με «αναπληρωματικό» κιθαρίστα στη θέση του Lars είχανε τον Markus των EVERGREY και μπορώ να πω ότι παρόλο που είχε μόλις 1 εβδομάδα να βγάλει το υλικό, έκανε καταπληκτική δουλειά και όποια λάθη ή αυτοσχεδιασμοί στα σόλο, του συγχωρούνται. Στο “Emperor of the void” βέβαια χάθηκε λίγο η μπάλα όταν ο καθένας βρέθηκε να παίζει λίγο ότι να ναι και ο Leif να τους κοιτάει με αμηχανία αλλά και αυτό τους το συγχωρούμε λόγω του περασμένου της ώρας. Αυτό που δεν συγχωρούμε όμως είναι από CANDLEMASS 4 webτον Robert να κάνει λάθος στους στίχους του πιο γνωστού κομματιού της μπάντας, του “Solitude”! Απολαυστικό setlist με κομμάτια όπως “If I ever die”, “Hammer of doom”, “Samarithan”, “Well of souls” κτλ. Όπως προανέφερα όμως, λίγο η κούραση, λίγο τα ποτά, έχοντας δει τη μπάντα καμιά δεκαριά φορές, αυτή δεν ήταν και από τις καλύτερες. Κάλυψαν όμως και με το παραπάνω τα παράπονα την τελευταία μέρα του φεστιβάλ όπου και πάλι εμφανίστηκαν κατά τις 2 τα μεσάνυχτα και αν δεν κάνω λάθος ήταν η προτελευταία μπάντα που έκλεισε αυτό το 4ήμερο πανδαιμόνιο. Ξανά η κούραση στον κόσμο ήταν εμφανής, τα ποτά αυτή τη φορά ήταν ακόμα περισσότερα, περίμενα μια ανάλογη απόδοση με την πρώτη ημέρα αλλά έπεσα πολύ έξω και είδα μια από τις πιο δυνατές εμφανίσεις του γκρουπ που έχω δει ποτέ μου. Οποιοδήποτε στρες μπορεί να υπήρχε την πρώτη ημέρα τώρα είχε εξαφανιστεί μιας και γνώριζαν ότι σε λίγες ώρες πιάναμε λιμάνι κι όλα τελείωναν, η μπάντα με ακόμα περισσότερο αλκοόλ στις φλέβες της και με το μεγάλο όπλο της, τον Johan στα φωνητικά και όλο το πρώτο άλμπουμ της έτοιμο προς εκτέλεση. Αυτός ο τραγουδιστής πραγματικά μπορεί να απογειώσει τους CANDLEMASS και δεν μπορώ να φανταστώ πιο ιδανικό για τη θέση του frontman τους τόσο σε θέμα φωνής όσο και σε σκηνική παρουσία. Ο τύπος είναι DOOM. Όσοι έτυχε να τους παρακολουθήσουν αυτή τη φορά (και ήταν αρκετοί) έφυγαν με ένα χαζό χαμόγελο ευτυχίας (ευτυχία μετά από doom συναυλία;; ε ναι, ακόμα και αυτό μπορεί να το καταφέρει αυτή η μπάντα!).

Την πρώτη μέρα επίσης εμφανίστηκαν οι ALESTORM, MOONSORROW, EDGUY μεταξύ άλλων, αλλά όπως ανέφερα και νωρίτερα τα προσωπικά γούστα ποικίλουν οπότε προτίμησα να σκοτώσω την ώρα μου στο εξωτερικό bar του πλοίου αλλά και στο γήπεδο basket (ξέρω πως μπορεί να ακούγεται κάπως περίεργο το γεγονός πως προτίμησα να παίξω basket σε ένα τέτοιο event αλλά μέσα στις επόμενες μέρες υπήρχε χρόνος για όλα!).

Μέρα δεύτερη 24/01: Η δεύτερη μέρα της κρουαζιέρας ήταν αυτή που είχε το περισσότερο τρέξιμο. Ο λόγος ήταν πως όλες οι μπάντες που βρίσκονταν εκεί έλαβαν μέρος στο καθιερωμένο meet n greet και σαν μανιακός συλλέκτης αυτόγραφων, βρισκόμουν στον κατάλληλα διαμορφωμένο αυτό χώρο για πολλές ώρες έχοντας μαζί μου μια τσάντα γεμάτη με booklets. Αυτό είχε σαν συνέπεια να χάσω αρκετά από τα συγκροτήματα που έπαιζαν αλλά κατάφερα να ξεκλέψω λίγο χρόνο κυρίως για αυτά που ήθελα να δω περισσότερο.

WHIPLASH: Η πρώτη μπάντα που εμφανίστηκε εκείνο το πρωινό και με τον καφέ στο χέρι σπεύσαμε να θαυμάσουμε τους βετεράνους του Thrash metal, στην εξωτερική σκηνή του πλοίου. Παρόλο που η ώρα ήταν μόλις 10, ο Tony Portaro και η παρέα του κατάφεραν να μας ταρακουνήσουν και να μας προετοιμάσουν κατάλληλα για την ημέρα που θα ακολουθούσε. Σαν να μην τον έχει αγγίξει ο χρόνος, έδωσε τον καλύτερο του εαυτό και δεν φάνηκε να τον ενοχλεί ιδιαίτερα το γεγονός πως ο κόσμος ήταν ελάχιστος, κάτι που ήταν λογικό αφού οι περισσότεροι είτε κοιμόντουσαν ακόμα είτε βρίσκονταν στο εστιατόριο για πρωινό. Κάποια προβλήματα ήχου ξεπεράστηκαν γρήγορα και οι WHIPLASH μας διασκέδασαν για 45 λεπτά.

GOD DETHRONED 3 webGOD DETHRONED: Ή με μια λέξη μακελειό. Είναι πραγματικά κρίμα μπάντες σαν αυτούς να διαλύονται έτσι άδικα. Και μάλιστα ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία ενός εξαιρετικού δίσκου. Σίγουρα δεν συμφωνώ με την απόφαση του Henri Sattler να διαλύσει τη μπάντα αλλά τι να κάνουμε, άλλοι αποφασίζουν οπότε εμείς πάμε πάσο. Προφανώς θα έχει τους λόγους του. Παρά το ότι ήταν αρκετά νωρίς (11.30 το πρωί) αρκετός κόσμος είχε συγκεντρωθεί στο κατάστρωμα για να παρακολουθήσει τους Ολλανδούς. Ένας από αυτούς ήμουν και εγώ αφού πρόκειται για μια από τις top 5 μπάντες μου. Με συνοπτικές διαδικασίες ο Henri και η παρέα του ανοίγουν τους ενισχυτές τους και ξεκινάει ο πανικός! “No mans land”, “Sigma enigma”, “The grand grimoire”, “Chaos reigns at dawn”, “The warcult”, “Soul weeper”, “Serpent king” μεταξύ άλλων είναι τα κομμάτια που αρχίζουν να προκαλούν τους πρώτους πόνους στον αυχένα μου αλλά και τα πρώτα εγκαύματα αφού ο ήλιος πλέον έκαιγε για τα καλά. Ποιος νοιάστηκε όμως…! Οι GOD DETHRONED ήταν για μια ακόμα φορά μπροστά μου κάνοντας αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα, δηλαδή να παίζουν μουσική με ουσία και την απαραίτητη καφρίλα χωρίς πολλά πολλά και χωρίς ανούσια πράγματα. Εξαιρετικός ήχος, δυνατό setlist που κάλυψε σχεδόν ολόκληρη τη δισκογραφία, δεμένη παρουσία αλλά και μια νότα μελαγχολίας αφού όλοι ξέραμε πως ήταν ένα από τα τελευταία τους Live. Ευτυχώς όμως, θα είχαμε την ευκαιρία να τους δούμε για μια τελευταία φορά, την τελευταία μέρα του festival. Λεπτομέρειες παρακάτω.

ORPHANED LAND 4 webORPHANED LAND: Η μπάντα που μπήκε τις τελευταίες μέρες στο billing και όπως είχε γίνει πέρυσι με τους CIRCLE II CIRCLE προκάλεσαν ένα κύμα συζητήσεων στο forum και στο facebook του φεστιβάλ για το αν θα έπρεπε να συμμετάσχουν αφού για πολλούς «δεν είναι metal» και άλλες τέτοιες βαρετές και ανούσιες κουβέντες. Προσωπικά η μουσική τους με ταξιδεύει και πιστεύω πως όχι μόνο έκαναν πολύ καλά που ήταν εκεί αλλά έδεσαν και απίστευτα αφού πάντα καταφέρνουν να κάνουν τους οπαδούς τους να περνάνε καλά με τη μοναδικότητα, το ταλέντο τους αλλά και την θετική διάθεση που κουβαλάνε 24/7. Έχοντας στις αποσκευές τους το νέο τους DVD με τίτλο “The road to OR-Salem”, οι Ισραηλινοί για μία ώρα μας παρουσίαζαν κομμάτια από όλες τις κυκλοφορίες στους δίνοντας περισσότερη βάση στις πιο πρόσφατες και πιο συγκεκριμένα στο τελευταίο άλμπουμ που φέρει τον τίτλο “The never ending way of ORwarriOR”. Η μπάντα σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας ήταν ευδιάθετη με το χαμόγελο να φτάνει μέχρι το κούτελο και τα θετικά vibes να βρίσκονται παντού. Μεταξύ των κομματιών δεν έλειψαν και τα σχόλια από τον frontman Kobi Farhi, περί θρησκείας και διαφορετικότητας των λαών γενικότερα, καταλήγοντας πως η μεγαλύτερη και ομορφότερη θρησκεία είναι το Heavy metal και έχει τη δυνατότητα να ενώνει τους λαούς. Μερικά από τα κομμάτια που ακούστηκαν ήταν τα “Barakah”, “Kiss of Babylon”, “Birth of the three”, “Sapari”, “From broken vessels”, “Ocean land”, “In thy never ending way”, “Norra el norra” και άλλα. Σίγουρα ήταν η πιο διαφορετική μπάντα της κρουαζιέρας αλλά παράλληλα ήταν και μια από τις καλύτερες χωρίς αμφιβολία. Οι ORPHANED LAND είναι η απόδειξη πως οι μουσικές μπορούν να συνδυαστούν μεταξύ τους και μπορούν να φέρουν κοντά διαφορετικούς λαούς όπως επίσης είναι και η απόδειξη ότι το μπουζούκι με σωστή χρήση είναι ένα εξαιρετικό όργανο και δεν συνοδεύεται απαραίτητα από καλάθια με λουλούδια και φτιαχτούς – ατάλαντους μοντέρνους «καλλιτέχνες».

SUFFOCATION: Ή αλλιώς τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Τι να πει κανείς για αυτή την υπέρτατη μπάντα… Όσες φορές είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους SUFFOCATION στο παρελθόν, το συναίσθημα που μου έμενε ήταν πάντα το ίδιο. Απόλυτο χάος σε συνδυασμό με πολύ πόνο από τον κατεστραμμένο αυχένα μου. Έτσι και τώρα λοιπόν, δεν άλλαξε απολύτως τίποτα. Το θετικό ήταν πως η συγκεκριμένη συναυλία έγινε στην εσωτερική σκηνή του πλοίου και έστω και για λίγο γλιτώσαμε από τον ήλιο. Δεν γλιτώσαμε όμως από το ισοπεδωτικό setlist των Αμερικανών το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εύκολα η χαρά του κάφρου. Είναι περιττό να πούμε το πόσο πολύ τα έσπασαν πάνω στη σκηνή και πόσο τρομερή σκηνική παρουσία είχαν. Όσοι τους έχουν δει ξέρουν. Όσοι δεν τους έχουν δει, αν τους δοθεί αυτή η ευκαιρία, παρακαλούνται να μην την χάσουν.

ATHEIST 4 webATHEIST: Στην πρώτη τους συναυλία του φεστιβάλ, εμφανίστηκαν στο μικρότερο venue από τα 3 και το γέμισαν με αποτέλεσμα τη δεύτερη φορά να τους κλείσουν στο μεγάλο Pool Stage. Παρόμοιο setlist και στα 2 show τους χωρίς ιδιαίτερες διαφορές με άξιο αναφοράς το “Piece of time” το οποίο λόγο χρόνου δεν τους επιτράπηκε να παίξουν στην δεύτερη συναυλία τους με το διοργανωτή να κάνει νόημα να σταματήσουν άμεσα και τον κόσμο από κάτω να ζητάει έντονα τη μπάντα να συνεχίσει να παίζει. Ο Kelly ανακοίνωσε ότι θα το παίξουν και ας γίνει ότι είναι να γίνει, αλλά δυστυχώς ο ηχολήπτης τους έκοψε τον ήχο και έτσι είχε άδοξο τέλος η δεύτερη εμφάνισή τους. Σε όλη τη διάρκεια του σετ πάντως, η μπάντα απέδωσε αψεγάδιαστα το δαιμονισμένο τεχνικό progressive death metal της με τον πιτσιρικά μπασίστα να βγάζει μάτια ενώ τους έσωσε τελευταία στιγμή από ακύρωση της εμφάνισης ένας άλλος νέος κιθαρίστας ο οποίος κλήθηκε να μάθει τα κομμάτια σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κλασικά τραγούδια όπως το “Motherman” και πιο πρόσφατα όπως το “Second to sun” έτυχαν θερμής ανταπόκρισης από το prog κοινό της κρουαζιέρας.

 

STRATOVARIUS 2 webSTRATOVARIUS: Για τους Φιλανδούς δεν θα αναφέρω πολλά. Είναι η μπάντα που δεν με ενθουσίασε σχεδόν καθόλου. Αρχικά θα βρίσκονταν στο billing της πρώτης κρουαζιέρας αλλά για κάποιους λόγους είχαν ακυρώσει. Έτσι λοιπόν, έχοντας και νέο δίσκο, εμφανίστηκαν σε αυτή αλλά το performance τους δεν συγκίνησε. Δεν λέω πως δεν έπαιξαν καλά, απλά στα μάτια μου δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια συνηθισμένη μπάντα που απλά κάνει τη δουλειά της. Το πάθος έλειπε όπως επίσης και η όρεξη. Ίσως να φταίνε και όλα αυτά τα γεγονότα που τους έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια. Who knows? Μερικά από τα κομμάτια ήταν φυσικά το “Hunting high and low”, “Visions”, “Paradise”, “Distant skies” κ.α.

HAMMERFALL 2 webHAMMERFALL: Ανήκω και εγώ στην κατηγορία αυτών που είχαν πάθει shock όταν είχε κυκλοφορήσει ο πρώτος δίσκος των Σουηδών “Glory to the brave”. Ανήκω επίσης στην κατηγορία αυτών που πιστεύουν πως οι πρώτοι τρεις δίσκοι είναι ότι καλύτερο έχουν να επιδείξουν όλα αυτά τα χρόνια. Ήμουν περίεργος να δω την συγκεκριμένη εμφάνιση και τελικά η περιέργεια έβγαλε σε καλό. Ευτυχώς για εμένα έπαιξαν κομμάτια από τους τρεις πρώτους δίσκους αλλά έπαιξαν και πολλά καινούργια με αποτέλεσμα να βαρεθώ λίγο σε συνδυασμό με την μεγάλη κούραση αλλά και το hangover (η ώρα είχε ήδη πάει 12.45 το βράδυ). Η μπάντα παρουσιάστηκε δεμένη και με τρελό αέρα, έχοντας επικοινωνία με το κοινό, ενώ ο τραγουδιστής δεν έπαψε να τονίζει το πόσο καλά περνάνε πάνω στο πλοίο και πως μια μέρα θα επιστρέψουν ξανά. Οι αντιδράσεις του κοινού ήταν θερμότατες στα παλιά κομμάτια ενώ από τα καινούργια σιγοτραγουδούσαν μόνο κάποια ρεφρέν. Η ώρα πέρασε ευχάριστα βλέποντάς τους πάντως και επίσης θα είχαμε την ευκαιρία να τους ξαναπαρακολουθήσουμε με άλλο setlist την τελευταία μέρα της κρουαζιέρας.

MY DYING BRIDE 2 webMY DYING BRIDE: Μίζεροι Βρετανοί έχουν καταλάβει ένα πλοίο στην Καραϊβική. Θα μπορούσε να είναι σενάριο ταινίας, αλλά όλο αυτό δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Ίσως κάποιοι να πιστεύουν πως αυτή η μπάντα δεν ταίριαζε με το όλο κλίμα του φεστιβάλ αφού όλοι είναι χαρούμενοι και ευδιάθετοι και δύσκολα θα επιτρέψουν σε κάτι να τους χαλάσει τη διάθεση. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Λίγη ποιοτική μιζέρια χρειάζεται ακόμα και πάνω σε ένα κρουαζιερόπλοιο και οι MY DYING BRIDE είναι οι πιο κατάλληλοι άνθρωποι για αυτό. Η ώρα είχε πάει 1.45 (το βράδυ) και τα πόδια δύσκολα με κράταγαν. Δεν υπήρχε περίπτωση όμως να χάσω ένα τέτοιο set και ευτυχώς για εμένα, δεν το έχασα. Ο Aaron όταν βγήκε στην σκηνή δεν παρέλειψε να τονίσει πως «είμαστε η λάθος μπάντα γι’ αυτό το φεστιβάλ οπότε θα θέλαμε να μας συγχωρέσετε». Μιζέρια με αρκετή δόση από Βρετανικό χιούμορ λοιπόν. Συνηθισμένα πράγματα ιδιαίτερα για κάποιους που πάνω στην σκηνή φαίνονται σαν να είναι έγκλειστοι σε κάποιο ψυχιατρείο και εκτός σκηνής σαν να είναι χαρούμενοι τουρίστες που κάνουν τον χαβαλέ τους με το κάθε τι. Έτσι είναι οι MY DYING BRIDE γι’ αυτό τους αγαπάμε! Ας μην μακρηγορούμε όμως. Οι πρώτες νότες του “Sear me” ακούστηκαν και η τρίχα έγινε κάγκελο. Λίγες μόνο νότες ήταν αρκετές για να παγώσουν τους πολύ ζεσταμένους οπαδούς που ήταν εκεί. Τρομερή MY DYING BRIDE 6 webθεατρικότητα και παράλληλα αρρωστημένη ειλικρίνεια. Κατάφεραν να μεταδώσουν στον κόσμο πως αυτό που κάνουν το πιστεύουν και εκείνη την ώρα γίνονται ένα με αυτό. Τα κομμάτια που ακολούθησαν ήταν τα “The prize of beauty”, “From darkest skies”, “For you”, “Catherine Blake”, “Cry of mankind”, “She is the dark”, “My body a funeral”. Χορταστικότατο setlist για κάθε οπαδό της μπάντας. Σύμμαχός τους ήταν ο καταπληκτικός ήχος αλλά και οι αντιδράσεις του κοινού αφού όλοι έδειχναν να το απολαμβάνουν δεόντως! Και επειδή η μιζέρια ποτέ δεν είναι αρκετή, την επόμενη μέρα οι MY DYING BRIDE θα εμφανίζονταν ξανά, αυτή τη φορά στην πισίνα με διαφορετικό setlist αλλά με την ίδια πάντα διάθεση. Κάπου εδώ λοιπόν έφτασε το τέλος για τη δεύτερη μέρα και η επιστροφή στην καμπίνα ήταν απαραίτητη.

CAYMAN ISLANDS webΜέρα Τρίτη 25/01: Άφιξη στα νησιά Cayman. Επειδή καλό το Heavy metal αλλά και μια βόλτα σε μερικές εξωτικές παραλίες δεν κάνει κακό, οι διοργανωτές της κρουαζιέρας έχουν φροντίσει και γι’ αυτό. Έτσι λοιπόν η τρίτη μέρα από το πρωί (γύρω στις 8) μέχρι το απόγευμα (γύρω στις 5) ήταν μέρα χαλάρωσης και ηλιοθεραπείας (που λέει ο λόγος). Το George town είναι η πρωτεύουσα των νησιών Cayman, τα οποία είναι γνωστά για την οικονομική τους ανάπτυξη αφού μόνο εκεί βρίσκονται περίπου 600 τράπεζες αλλά και πολλές offshore εταιρείες. Αυτά φυσικά είναι εντελώς πληροφοριακά και δεν μας απασχολούν ιδιαίτερα οπότε παίρνουμε μια πετσέτα, μαγιό, ένα χαβανέζικο πουκάμισο (για να μπούμε και στο κλίμα) και αφού ακολουθούν διάφορα γνωστά παζάρια με κάποια taxi, φτάνουμε σε μια παραλία με πολλούς φοίνικες, beach bars και εστιατόρια έτοιμα να σου προσφέρουν οποιασδήποτε μορφής burger θέλεις (για να μην ξεχνιόμαστε πως βρισκόμαστε και στην Αμερική φυσικά). Όπως είναι λογικό η παραλία και το νησί γενικότερα είχε γεμίσει με μαυροφορεμένους / μεθυσμένους κάφρους που όμως πάντα φέρονταν κόσμια και αφού είχαμε γίνει η ατραξιόν του νησιού, είχαμε απολαύσει αρκετά αλκοολούχα και μη cocktails, ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε «σπίτι» για να ξεκινήσουν και πάλι οι ζωντανές εμφανίσεις.

PESTILENCE: Οι γνωστοί σε όλους Ολλανδοί ήταν από τις πρώτες μπάντες που άνοιξαν εκείνη την ημέρα και το έργο τους ήταν αρκετά δύσκολο αφού σχεδόν όλοι βρίσκονταν σε λήθαργο λόγω του δυνατού ήλιου ή από το πολύ αλκοόλ που καταναλώθηκε πάνω στο νησί. Δίνοντας βάση κυρίως στις τελευταίες κυκλοφορίες τους, οι PESTILENCE προσπάθησαν να ξεσηκώσουν τους σχετικά λίγους παρευρισκόμενους αλλά δεν τα κατάφεραν ιδιαίτερα. Οι εποχές του “Testimony of the ancients” έχουν περάσει και όσο και αν προσπαθήσουν δύσκολα θα καταφέρουν να μας ξεσηκώσουν. Μέτρια πράγματα.

ANNIHILATOR 3 webANNIHILATOR: Συνέχεια με τους Καναδούς στο pool deck. Το έργο του μεγάλου Jeff Waters είναι γνωστό. Το γεγονός πως σε όλα τα live είναι καθηλωτικός, είναι επίσης γνωστό άσχετα αν το line up της μπάντας αλλάζει συνεχώς. Υπερκινητικοί και πάνω απ’ όλα ορεξάτοι οι ANNIHILATOR απέδειξαν πως είναι μια μπάντα με παρελθόν, με δυνατό παρόν αλλά και με μέλλον. Ο Jeff δεν έπαψε να ευχαριστεί τους παρευρισκόμενους ενώ και αυτός, δεν μπορούσε να κρύψει τον ενθουσιασμό του που έπαιζε πάνω σε ένα πλοίο. Γενικώς ήταν μια δυνατή εμφάνιση με καλό ήχο και μερικά από τα τραγούδια που ακούσαμε ήταν τα “Clown parade”, “King of the kill”, “Set the world on fire”, “The fun palace”, “Phantasmagoria”, “Alison hell” (στο οποίο έγινε πανικός για να μην πω τίποτα χειρότερο). Εγγύηση!

CHILDREN OF BODOM: Είχα ακούσει πολλά γενικώς για τους Φιλανδούς όσον αφορά τις ζωντανές εμφανίσεις τους και δεν ήξερα τι να περιμένω αφού ήταν και η πρώτη φορά που τους έβλεπα live. Η αλήθεια είναι πως δεν ενθουσιάστηκα. Μπορεί από τεχνικής άποψης να ήταν εξαιρετικοί, η σκηνική παρουσία επίσης ήταν καλή, ο ήχος τρομερός αλλά σου έδιναν την εντύπωση πως αυτό που κάνουν, το κάνουν χωρίς ψυχή. Σαν να βαριούνται. Με άλλα λόγια, σαν να κάνουν αγγαρεία. Υπήρχαν ορισμένες στιγμές που κάτι πήγε να γίνει όπως όταν έπαιξαν ορισμένα κομμάτια από τις πρώτες 3 κυκλοφορίες τους αλλά και πάλι δεν συνέβαινε κάτι ανατριχιαστικό. Νομίζω πως μια μπύρα πριν από το δεύτερο set των MY DYING BRIDE που ακλουθούσαν, ήταν πιο ενδιαφέρουσα και εποικοδομητική.

KATAKLYSM webKATAKLYSM: Αυτό που λέμε φεστιβαλ – ική μπάντα. Γενικότερα σε όσα φεστιβάλ έχω βρεθεί στο εξωτερικό σχεδόν πάντα παίζουν και οι KATAKLYSM. Και πολύ καλά κάνουν βέβαια, αφού το groove-ατο Death metal τους δεν μπορεί να σε αφήσει αδιάφορο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως, η ώρα ήταν αρκετά προχωρημένη (2.15) και σε συνδυασμό με όλη την κραιπάλη στο νησί αλλά και με τις προηγούμενες συναυλίες, βρέθηκα στην καμπίνα μου πριν καν το καταλάβω με αποτέλεσμα να χάσω αρκετό από το set τους. Μικρό το κακό όμως. Και αύριο μέρα είναι και μάλιστα η τελευταία.

Mέρα τέταρτη 26/01: Ξύπνησα από τους πόνους στα πλευρά, στα πόδια, στον αυχένα. Παντού γενικότερα. Αλλά δεν με ενδιέφερε. Ήταν η τελευταία μέρα του φεστιβάλ και έπρεπε αυτά να παραμεριστούν. Μετά από ένα γρήγορο πρωινό ξεκίνησαν οι συναυλίες.

ALESTORM webALESTORM: Όπως πέρυσι είχαμε τους SWASHBUCKLE με εκείνο το χαβαλετζίδικο πειρατικό Heavy metal, έτσι και φέτος, τον ρόλο των πειρατών ανέλαβαν οι ALESTORM οι οποίοι ήταν περισσότερο σαν μασκαράδες παρά σαν πειρατές. Με μια γελοία εμφάνιση, αλλά με μεγάλα κέφια και πολύ όρεξη, παρουσίασαν κομμάτια από τους 3 δίσκους τους τα οποία κατά τη γνώμη μου αξίζουν μόνο σε μια τέτοια κατάσταση και πουθενά αλλού. Τι να κάνουμε τέτοιου είδους μπάντες όταν υπάρχουν (γιατί πάντα θα υπάρχουν) οι RUNNING WILD. Τέλος πάντων, για πρωινό καλοί είναι.

ELUVEITIE: Η πιο βαρετή μπάντα της κρουαζιέρας. Δεν κρύβω πως οι δύο πρώτες κυκλοφορίες τους μου αρέσουν αλλά από εκεί και πέρα μου φαίνονται όλα ίδια. Ας με συγχωρέσουν οι οπαδοί τους, δεν τα λέω αυτά κακοπροαίρετα. Πέρα από αυτό όμως, το live τους δεν μου προκάλεσε τίποτα ιδιαίτερο. ‘Η μάλλον μου προκάλεσε, αφού με πήρε ο ύπνος σε μια καρέκλα πράγμα το οποίο συμβαίνει πρώτη φορά. Ίσως όμως έπαιξε και τον ρόλο της η κούραση.

Πάμε παρακάτω. Αφού ακολούθησαν μπάντες που είχαν ήδη παίξει τις προηγούμενες μέρες, φτάσαμε αισίως στο βράδυ.

VENOM 4 webVENOM: Όταν ανακοινώθηκαν δεν πίστευα πως πρόκειται για αλήθεια. Δεν περίμενα από έναν τύπο σαν τον Cronos να θέλει να συναναστραφεί 4 μέρες με τον κάθε οπαδό. Είχα λάθος εντύπωση όμως και χαίρομαι πολύ για αυτό. Έχοντας στις αποσκευές τους ένα νέο δίσκο, οι VENOM παρέδωσαν μαθήματα ιστορίας. Μπορεί τα δύο μέλη τους να είναι σχετικά νέα, αλλά η ψυχή της μπάντας είναι όλα τα λεφτά. Αγέραστος και το ίδιο δαιμονισμένος, ο Cronos μας προκάλεσε μεγάλες δόσεις ανατριχίλας με τα “Dont burn the witch”, “In nomine Satanas”, “Hell”, “Hail Satan / Nemesis”, “1000 days”, “Teachers pet”, “Too loud (for the crowd) / Nightmare / Man myth & magic / Burn in hell”, “Warhead”, “Fallen Angels”, “Heavens on fire” κ.α. Δυνατός ήχος με το μπάσο να υπερισχύει και τρομερή σκηνική παρουσία. Ένας θρύλος βρισκόταν μπροστά μας και έδινε τον καλύτερο του εαυτό, κάτω από το φεγγάρι και τον αέρα της Καραϊβικής εν έτη 2012. Προσωπικά δεν έχω την απαίτηση να ζητήσω κάτι παραπάνω. Οι VENOM είναι κάτι παραπάνω από μπάντα. Είναι ιδέα. Και εύχομαι να παραμείνουν έτσι στο πέρασμα των χρόνων. Θα μείνουν όμως, είμαι σίγουρος.

GOD DETHRONED: Ο λόγος που αναφέρω και το δεύτερο set τους είναι διότι πρόκειται για την τελευταία συναυλία της μπάντας γενικότερα αλλά και γιατί ήταν η τελευταία συναυλία για το φεστιβάλ (η ώρα ήταν 2.15). Στη συγκεκριμένη εμφάνιση η μπάντα παρουσίασε πολλά κομμάτια από το “Bloody blasphemy” ενώ έπαιξε και ένα best of. Συγκινητική στιγμή ήταν όταν ορισμένοι οπαδοί φώναζαν ρυθμικά να μην διαλυθεί το συγκρότημα. Αφού αποχαιρέτησαν το κοινό τους, κάπου εδώ φτάσαμε στο τέλος. Η επόμενη μέρα θα μας έβρισκε και πάλι στο λιμάνι του Miami, να αναπολούμε ήδη αυτά που περάσαμε αλλά και να ελπίζουμε πως την επόμενη χρονιά θα είμαστε και πάλι εκεί.

WITH GOD DETHRONEDΗ κρουαζιέρα αυτή πρόκειται όντως για το ταξίδι μιας ζωής. Όλα πάνω σε αυτό το πλοίο είναι τόσο έντονα και γίνονται τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνεις να πλήξεις ή να βαρεθείς ούτε μια στιγμή. Η ατμόσφαιρα που υπάρχει αφού οι μπάντες συναναστρέφονται συνεχώς με τους οπαδούς είναι εξαιρετική και γενικότερα, πρόκειται για ένα πλωτό party που ο κάθε παρευρισκόμενος θα θυμάται για πάντα. Ευγενικό και εξυπηρετικό προσωπικό, καθαριότητα, οργάνωση είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά, πέρα από τις συναυλίες. Δυστυχώς, υπήρξε και μια άσχημη στιγμή κατά τη διάρκεια της κρουαζιέρας όταν πληροφορηθήκαμε από τους RIOT πως ο Mark Reale άφησε την τελευταία του πνοή ενώ εμείς βρισκόμασταν εν πλω. Έτσι είναι η ζωή όμως. Till next time

 

 

FUCKIN METAL SHARK 2 webΚείμενο – σχόλια: Βασίλης Μάζαρης.

Ανταποκρίσεις:

CORONERNIGHTWISHCANDLEMASSATHEIST: Δημήτρης Θεοδωρόπουλος.

GRAVE DIGGER – CANNIBAL CORPSE – SAMAEL – WHIPLASH – ORPHANED LAND – GOD DETHRONED – SUFFOCATION – STRATOVARIUS – HAMMERFALL – MY DYING BRIDE – PESTILENCE – ANNIHILATOR – CHILDREN OF BODOM – KATAKLYSM – ALESTORM – ELUVEITIE – VENOM: Βασίλης Μάζαρης.

Φωτογραφίες: Βασίλης Μάζαρης / Δημήτρης Θεοδωρόπουλος / Γιώργος Κάντζιος.

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

THRESHOLD / THE SILENT WEDDING @ Κύτταρο, 12/11/2017

15 Νοεμβρίου, 2017 - 12:30 Γιώργος Κόης

Έχοντας ένα μόνιμα αποτυπωμένο χαμόγελο τις τελευταίες ώρες, ας προσπαθήσω να μεταφέρω όσα είδα και άκουσα εκείνο το βράδυ στο Κύτταρο. Αυτή τη βραδιά την περίμενα καρτερικά χρόνια. Από τότε που...

[περισσότερα]

DECEMBERANCE / RANDOMWALK / DREAMLONGDEAD / FINAL WORDS OF SORROW @ Modu, 10/11/2017

15 Νοεμβρίου, 2017 - 09:45 Γιώργος Δρογγίτης

Τη Παρασκευή το βράδυ, ο κόσμος να χαλούσε, είχα προγραμματίσει να βρεθώ στο MODU στο Μεταξουργείο, αφού επιτέλους θα είχα την ευκαιρία να δω live τους doom/deathsters DECEMBERANCE, μπάντα που...

[περισσότερα]

KAMELOT / SUNBURST @ Gagarin, 10/11/2017

14 Νοεμβρίου, 2017 - 01:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Παρασκευή βράδυ με καλό καιρό για βόλτα και «εμφύλιο» αιωνίων στην τηλεόραση. Δυο παράγοντες που θα μπορούσαν να είναι λόγοι αποχής του Ελληνικού κοινού στην συναυλία των KAMELOT/SUNBURST, δυο...

[περισσότερα]

UNDER THE PAGAN MOON (KAWIR / HORN / NECROHELL / SYNTELEIA / PRIMAL CULT) @ Gagarin205, 4-11-2017

7 Νοεμβρίου, 2017 - 12:45 Γιώργος Δρογγίτης

Είχα πάρα πολλά χρόνια να βρεθώ σε αποκλειστικά black metal φεστιβάλ. Δε θα έχανα όμως την ευκαιρία να δω live τους KAWIR για 2 λόγους. Πρώτος και σημαντικότερος είναι ότι μετά από τον εκπληκτικό...

[περισσότερα]

WINTERSUN - WHISPERED @ Piraeus 117 Academy, 4-10-2017

8 Οκτωβρίου, 2017 - 11:00 Γιώργος Καραγιάννης

Δεν βρίσκω λόγια για να περιγράψω με λίγες λέξεις την εμπειρία που ζήσαμε όσοι βρεθήκαμε πριν λίγες μέρες στο Academy για την παρθενική εμφάνιση των WINTERSUN στην χώρα μας. Θα μπορούσες να πεις ότι...

[περισσότερα]