Ritchie Blackmore με Ian Gillan vs Ritchie Blackmore με Ronnie James Dio;

18 Μαίου, 2017 - 17:30

Εννοείται ότι τέτοιο δίλημμα δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, αφού η συντριπτική πλειοψηφία, νομίζουμε ότι θεωρεί πως και οι δύο περιπτώσεις είναι εξίσου σπουδαίες, αλλά θα είχε ενδιαφέρον να βλέπαμε την αντίδραση του κόσμου στο κάτωθι ερώτημα: 
«Ritchie Blackmore με Ian Gillan ή Ritchie Blackmore με Ronnie James Dio;»
Διαβάστε τι ψήφισαν οι συντάκτες του ROCK HARD και –όπως πάντα- δώστε κι εσείς τη δική σας απάντηση στο ερώτημα που τέθηκε!!!


Blackmore με Dio ο Σάκης Φράγκος

“Smoke on the water” ή “Stargazer”; “Highway star” ή “Man on the silver mountain”; “Child in time” ή “Temple of the king”; “Perfect strangers” ή “Gates of Babylon”; Και η λίστα μπορεί να συνεχιστεί αιώνια… Πρακτικά, ο μόνος τρόπος που μπορεί να διαχωρίσει κανείς τα δύο αυτά «ζευγάρια», με κοινό παρονομαστή τον τεράστιο Ritchie Blackmore, είναι καθαρά το προσωπικό γούστο και τίποτε παραπάνω. Αν το κοιτάξω πιο σφαιρικά, μάλλον η περίοδος του Blackmore με τον Gillan, έχει γράψει πιο σημαντικές σελίδες στην ιστορία της rock μουσικής, με πρωτοποριακά πράγματα και καταστάσεις και φυσικά κράτησε και πολύ περισσότερα χρόνια. Συνολικά ο Gillan είναι πιο πλήρης καλλιτέχνης από τον Dio, αφού οι φωνητικές του δυνατότητες την περίοδο της ακμής του ήταν από άλλο πλανήτη (όχι φυσικά ότι ο μεγάλος Dio πάει πίσω), αλλά και οι στίχοι του βαθιά φιλοσοφημένοι. Έλα όμως που η μουσική είναι συναίσθημα και η συνεργασία που είχε ο Blackmore με τον Dio, με άγγιξε όσο ελάχιστες. Ενώ σε «εγκυκλοπαιδικό» επίπεδο, η λογική λέει Blackmore με Gillan, σε προσωπικό επίπεδο και σύμφωνα με τα προσωπικά μου γούστα, ψηφίζω Blackmore με Dio.

 
Blackmore με Gillan ο Σάκης Νίκας
Ο Ian Gillan είναι ένας από τους αγαπημένους μου τραγουδιστές και ο Ritchie Blackmore είναι ο αγαπημένος μου κιθαρίστας όλων των εποχών! Να σταματήσω εδώ την επιχειρηματολογία μου; Η μαγική συνεύρεση αυτών των δύο τεράστιων και υπερταλαντούχων μουσικών πρόσφερε στη μουσική τουλάχιστον τρεις θεμέλιους λίθους στο classic rock ενώ στα ελάχιστα εκείνα χρόνια που οι σχέσεις τους ήταν άριστες οι PURPLE έβγαζαν φωτιά πάνω στη σκηνή! Αρκεί μόνο να τσεκάρετε οπτικοακουστικά αποσπάσματα από τις περιοδείες για το “In rock”, το “Machine head” και το “Perfect strangers”… Ασύλληπτη απόδοση! Γιατί όμως θεωρώ ότι η συνεργασία των δύο αυτών μουσικών υπερτερεί έναντι της άλλης μνημειώδους συνάντησης μεταξύ των Blackmore και Dio; Οι λόγοι είναι κυρίως τέσσερις: α) θεωρώ ότι στην ακμή του ο Gillan ήταν κυριολεκτικά αξεπέραστος και έθεσε τόσο ψηλά τον πήχη με τις κραυγές του δίνοντας μία άλλη διάσταση στο ήδη πλούσιο rock ιδίωμα, β) οι δυο τους είχαν μία μοναδική χημεία με αποτέλεσμα να σε αφήνουν με ανοιχτό το στόμα κάθε φορά που αποφάσιζε ο Ritchie να αυτοσχεδιάσει και να τζαμάρει μαζί του πριν και κατά τη διάρκεια του κομματιού, γ) πάντα ήμουν πιο κοντά στην εν γένει προσωπικότητα του Gillan. Είχα την τύχη να συνομιλήσω αρκετές φορές μαζί του και να «χαθώ» πραγματικά στη βαθιά φιλοσοφημένη σκέψη του. Ειλικρινά, ανάμεσα στις εκατοντάδες συνεντεύξεις που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια με διάφορες μπάντες, ποτέ (μα ποτέ) δεν έβγαλα ερωτήσεις για μία συνέντευξη με τον Gillan αφού πάντα κατεύθυνε την κουβέντα όπου εκείνος ήθελε και δ) οι στίχοι του Gillan θεωρώ ότι κάποια στιγμή πρέπει να γίνουν σοβαρό αντικείμενο μελέτης λόγω του πολυδιάστατου, αόριστου και αμφίσημου χαρακτήρα (τις περισσότερες φορές) τους. 
Ναι, ίσως ο Ritchie να βρήκε έναν ιδανικό στιχουργό στο πρόσωπο του Ronnie λόγω της κοινής τους αγάπης για το απόκρυφο και το Μεσαίωνα αλλά με τον Ian ξεπέρασε αμέτρητες φορές τον εαυτό του τόσο στο studio όσο (κυρίως) στη σκηνή. 

 


Blackmore με Dio ο Φραγκίσκος Σαμοΐλης
Τώρα τα πράγματα είναι δύσκολα. Από τη μία μιλάει το συναίσθημα, η προσωπική πώρωση/αγάπη και η φράση «λίγα και καλά (βασικά υπέροχα)» και από την άλλη έχουμε ποσότητα, έναν τόσο προικισμένο μουσικό και πάλι και δύο διαφορετικές περιόδους των DEEP PURPLE. O Blackmore λοιπόν, έχοντας τον σπουδαίο Ian Gillan στο πλευρό του, έβγαλε 7 (αν δεν κάνω κάποιο σοβαρό λάθος) δίσκους DEEP PURPLE, μεταξύ αυτών κάποιων σπουδαίων (“Machine head”, “Perfect strangers”), αλλά και κάποιων προσωπικά αδιάφορων (“Who do we think…”, “House of the blue light”). Δεν το συζητάμε αν γράφτηκαν rock ύμνοι! Προφανέστατα και ναι! Από την άλλη όμως, στο Blackmore με Dio, έχουμε ένα μοναδικό 3/3 με δισκάρες, συμπεριλαμβανομένου και του προσωπικού μου κορυφαίου rock/hard rock δίσκου όλων των εποχών, που ακούει στο όνομα “Rising”, όπου εκεί οι άνθρωποι έπαιξαν ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Ε κι επειδή είναι και ο Dio, θα πάω στο Blackmore με Dio, χωρίς ωστόσο η διαφορά να είναι μεγάλη. Στα σημεία Dio.

 

Blackmore με Dio (φυσικά) ο Γιώργος Κόης
Δεν αμφισβητεί κανείς ότι ο Blackmore είναι ένα υπερταλαντούχο καθίκι. Άλλωστε οι ιδιοφυείς άνθρωποι είναι και οι πλέον δύστροποι. Επίσης δεν πιστεύω ότι κάποιος θεωρεί αμελητέα την προσφορά του στη γενικότερη ιστορία της μουσικής μέσα από τους DEEP PURPLE μέχρι το “Perfect strangers” (μετά σηκώνει πολλή συζήτηση το θέμα).
Όταν όμως ήρθε και κούμπωσε το χάρισμά του μαζί με την επουράνια φωνή του RJD, τα πάντα ξεχάστηκαν. 3 δίσκοι ακατέβατα δεκάρια. Ανάμεσα σε αυτούς του ύμνους, ένα από τα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών, το “Stargazer”. Μαγικά τραγούδια, ονειρεμένη μουσική και ένας τραγουδιστής που όμοιος του δεν πρόκειται να πατήσει ποτέ ξανά στον πλανήτη τούτο.
Όσο κι αν αγαπώ και σέβομαι απεριόριστα τους DEEP PURPLE, για μένα δεν υφίσταται δίλημμα.

 


Blackmore με Gillan ο Γιώργος Κουκουλάκης
Και μόνο στο άκουσμα του ονόματος του Ritchie Blackmore η συζήτηση θα πάρει φωτιά. Άντε να πετάξουμε μετά και το δίλημμα Gillan ή Dio και να δούμε πώς θα βγάλουμε άκρη. Ο κορυφαίος κιθαρίστας, για δεκαετίες δημιουργούσε καινοτόμες ιδέες, ενώ δεν έχανε τον ιδιαίτερο, προσωπικό του ήχο. Μεταξύ DEEP PURPLE και RAINBOW, έχει φροντίσει να εξασφαλίσει λάδι στο καντήλι του hard rock για μια αιωνιότητα. Το δίλημμα πρέπει να επικεντρωθεί στην συνεργασία του με τον κάθε τραγουδιστή νομίζω. Όχι απλά στο προσωπικό μας γούστο για τον τραγουδιστή και μόνο. Με γνώμονα μόνο το τελευταίο ο Ronnie James Dio θα ήταν ξεκάθαρος νικητής από την δική μου σκοπιά. Όμως, αν αναλογιστούμε την πορεία που έκανε ο κιθαρίστας με τον καθένα από τους δυο, τότε η επιλογή δυσκολεύει. Ο Βρετανός Ian Gillan χάρισε στην μουσική μας την απαρχή αυτού που ονομάζουμε classic rock, με μια ατελείωτη λίστα από τραγούδια που χρωμάτισε με την φωνή του. Από την άλλη, ο Αμερικάνος Dio, έδωσε το πιο σκληρό στίγμα στην καριέρα του Blackmore με τους RAINBOW και καθόρισε το υπέρτατο γενεαλογικό δέντρο της PURPLE/SABBATH/RAINBOW/WHITESNAKE οικογένειας. Δυστυχώς η συνεισφορά του δεύτερου όμως, δεν έχει το εύρος του πρώτου. Όσο και οι φίλοι του heavy metal αρέσκονται στην χροιά, αλλά και την μετέπειτα πορεία του RJD, νομίζω πως πρέπει να παραδεχτούμε την μεγαλύτερη επιδραστικότητα, ποικιλία αλλά και τον καταλυτικό ρόλο της συνεισφοράς του Gillan. Από το "Child in time" μέχρι το "The battle rages on" αυτός είναι που κερδίζει την μάχη, έστω και με διαφορά... ύψους. Ο Blackmore, ως κλασικός Άγγλος καλλιτέχνης, με κάθε λογής ιδιαιτερότητα, ζωγράφισε με την κιθάρα του και την μουσική του ιδιοφυία τον μουσικό χάρτη. Ο Ian Gillan έδωσε χρώμα στις περισσότερες από τις περιοχές αυτού του χάρτη, όσο κι αν τα πιο έντονα χρώματα (στα δικά μου μάτια) βάφτηκαν από τον Ronnie James Dio. 

 


Blackmore με Dio ο Θανάσης Μπόγρης
Ritchie Blackmore, Ian Gillan και Ronnie James Dio! Τρία ονόματα που μόνο δέος μπορούν να προκαλέσουν, με τη συνεισφορά του καθενός ξεχωριστά στη hard rock μουσική να είναι ανυπολόγιστη. Ο ιδιόρρυθμος κιθαρίστας σε συνεργασία με τον Gillan, έδωσαν μέσω των  DEEP PURPLE μερικά από τα πιο κλασικά albums στο σκληρό ροκ, γράφοντας το όνομα της μπάντας με χρυσά γράμματα δίπλα σε αυτά των BLACK SABBATH και των LED ZEPPELIN. Σαν μπάντα επηρέασαν άπειρα νεότερα συγκροτήματα, ενώ σαν μονάδες υπήρξαν ο λόγος που πολλοί νέοι άνθρωποι έπιασαν κιθάρες ή μικρόφωνα στα χέρια τους και ξεκίνησαν να ασχολούνται με τη μουσική. Η φυγή του Blackmore από τους PURPLE τον Ιούνιο του 1975 λόγω μουσικών διαφορών, γέννησε τους RAINBOW, οι οποίοι έμελλε να  αφήσουν και αυτοί ανεξίτηλο το στίγμα τους στο hard rock, αλλά και μετέπειτα και στο heavy metal. Ο Dio ήταν ο κύριος συνοδοιπόρος του Blackmore στην καινούργια αυτή προσπάθεια, και στο πρόσωπο του πρώην τραγουδιστή των ELF, ο κιθαρίστας βρήκε τότε τον ιδανικό συνεργάτη για να ενσαρκώσει μουσικά αυτά που δεν μπόρεσε να κάνει στους PURPLE, γράφοντας μελωδικούς ύμνους, οι οποίοι τραγουδημένοι από την απίστευτη φωνάρα του Dio, έχουν δημιουργήσει το δικό τους θρύλο. Αναμφισβήτητα το να προσπαθήσει ο καθένας μας να συγκρίνει τους DEEP PURPLE με τους RAINBOW και να επιχειρηματολογήσει αν κάποιος προσέφερε παραπάνω από τον άλλο ή αν κάποια από τις δύο συνεργασίες έβγαλε καλύτερα αποτελέσματα είναι σαν να προσπαθεί να συγκρίνει Ferrari με Lamborghini… Είναι απλά μάταιο και δεν βγάζει πουθενά… Μόνο προσωπικές προτιμήσεις μπορούμε να εκφράσουμε και εγώ προσωπικά διαλέγω τη συνεργασία του Ritchie με τον «κοντό»!!! Αγαπάω τους DEEP PURPLE, αλλά οι τρεις πρώτες δουλειές των RAINBOW με τον Dio πίσω από το μικρόφωνο, έχουν ιδιαίτερη θέση μέσα στην καρδιά μου. Ίσως φταίει και το γεγονός πως τα RAINBOW ακούσματά μου προηγήθηκαν από αυτά των PURPLE! Δεν ξέρω… Αλλά δε θα κάτσω να το πολυσκεφτώ και περαιτέρω… Long Live Rock 'n' Roooooooooooll…

 


Blackmore με Gillan ο Δημήτρης Μπούκης
Η στήλη one way or another είναι γνωστό πως μας βάζει σε μία διαδικασία διλημμάτων. Τις περισσότερες φορές, όπως τώρα, αυτά τα διλήμματα είναι πραγματικές σπαζοκεφαλιές. Αυτήν την φορά το δίλημμα είναι Blackmore με Gillan ή Blackmore με Dio. Και λέω από μέσα μου, είναι δυνατόν; Πως μπορώ να επιλέξω ανάμεσα σε αυτούς του δύο συνδυασμούς;
Ο λόγος που βρίσκομαι τόσο σε σύγχυση να επιλέξω δεν έχει να κάνει φυσικά με τον τραγουδιστή που είχε ο Blackmore στην κάθε περίοδο της καριέρας του. Σε αυτήν την επιλογή ο Dio είναι ξεκάθαρα ο νικητής. Δεν θα κάτσω να αναλύσω τι είναι ο Dio. Όλοι ξέρουμε πως όμοιος του δεν υπάρχει, άρα το θεωρώ τελείως άτοπο να τον συγκρίνω με τον Gillan. Όταν όμως καλείσαι να επιλέξεις ποιόν από τους δύο προτιμάς δίπλα στον Blackmore, έμμεσα είναι σαν να επιλέγεις μεταξύ των DEEP PURPLE και των RAINBOW.
Εκεί είναι όλο το παιχνίδι και στο που γέρνει η ζυγαριά. Σε αντίθεση με πολύ κόσμο η ζυγαριά για εμένα δείχνει τους DEEP PURPLE και την περίοδο που ο Blackmore ήταν μαζί με τον Gillan στο συγκρότημα. 
Ο λόγος είναι καθαρά συναισθηματικός. Τα παιδικά μου ακούσματα από τον πατέρα μου είναι όλα τα classic rock συγκροτήματα που μπορεί να φανταστεί κανείς. Τα πρώτα δύο συγκροτήματα που με ανάγκασαν να ασχοληθώ με την μουσική ήταν οι DEEP PURPLE και οι BLACK SABBATH σχεδόν ταυτόχρονα. Τα τραγούδια που άκουγα για δύο ολόκληρα χρόνια μέσω μίας κασέτας, μέχρι να ακούσω τους IRON MAIDEN και πλέον να τραβήξω άλλη μουσική ρότα, ήταν όλο το “Paranoid” και μία συλλογή τραγουδιών των PURPLE με τραγούδια όπως τα “Child in time”, “Smoke in the water”, “Black night”, “Pictures of home”, “Highway star”, “Perfect strangers”, “The mule” και “Space truckin’”. Τι κοινό έχουν όλα τα παραπάνω τραγούδια μεταξύ τους; Ian Gillan μαζί με Ritchie Blackmore.
Θεϊκή η συνεργασία Blackmore με Dio, αγαπημένο και λατρεμένο συγκρότημα οι RAINBOW, και όσο σκέφτομαι το τραγούδι “Stargazer” είμαι έτοιμος να διαλέξω RAINBOW αλλά όχι, μόνο και μόνο για τα παραπάνω η επιλογή μου έχει ήδη γίνει...

 

Blackmore με Dio ο Θοδωρής Μηνιάτης
Ο Ritchie Blackmore θα είναι για πάντα ένας από τους πιο χαρισματικούς κιθαρίστες που έχει αναδείξει η rock μουσική. Το παίξιμο και ο ήχος της κιθάρας του είναι τόσο αναγνωρίσιμα που τα καταλαβαίνεις όντας και σε μεγάλη απόσταση από ηχεία. Ένας τέτοιος μουσικός λοιπόν θα ήταν ωραίο να περιβάλλεται μόνο από “αντάξιους" καλλιτέχνες. Η συνεργασία του με τον Ronnie James Dio στους RAINBOW νομίζω πως άλλαξε το ρου της μουσικής ιστορίας. Τα 3 πρώτα albums που μετέχουν και οι δυο μουσικοί, “Ritchie Blackmore’s Rainbow” το 1975, “Rising” το 1976 και “Long Live Rock ‘n’ Roll” το 1978 για πολλούς λογίζονται ίσως και πιο πολύ metal παρά rock, και όχι άδικα. Ειδικά το “Rising” είναι σίγουρα μέσα στα τοπ 10 δισκογραφικά διαμάντια που όρισαν τον όρο “epic”. Όποιος έχει αντίθετη άποψη ας το ξανακούσει 1000 φορές και μάλλον θα αλλάξει γνώμη. Ο Blackmore όντας στους DEEP PURPLE πριν την δημιουργία των RAINBOW σαφώς και έχει παίξει σε δίσκους επίτομη του rock. Εκείνος όμως ήθελε να κάνει το κάτι παραπάνω και να φύγει από τους DEEP PURPLE, έχοντας έντονες καλλιτεχνικές ανησυχίες. Η φωνή του Dio από ότι φάνηκε έδωσε εικόνα στις νότες του, κάτι που μπορεί να διαβάζεται γραφικό αλλά αν το δεις κάπως βαθύτερα έχει πολλές δόσεις αλήθειας. Η rock/hard rock/metal μουσική για έμενα πρέπει να σου δίνει πολλά περισσότερα από μια επιφανειακή διασκέδαση και να «αγγίζει» τον εσωτερικό σου κόσμο, δημιουργώντας συναισθήματα που κάποιες φορές δεν μπορείς να εκφράσεις με λόγια. Η συνεργασία λοιπόν του «κοντού» και το «τώρα πια γεροντοπαλίκαρου» θα είναι για πάντα ένα σημείο αναφοράς σε όλα τα μουσικά είδη. Ο Dio με την βελούδινη φωνή του και ο Blackmore με τις «ανατολίτικες» συνθέσεις του, κατάφεραν να μας χαρίσουν τραγούδια που σε συντροφεύουν σε κάθε στιγμή της ημέρας όποια και να είναι η ψυχολογία σου. Είτε είσαι χαρούμενος, λυπημένος, ερωτευμένος, τσαντισμένος κλπ θα υπάρχει πάντα τουλάχιστον ένα τραγούδι από του 3 πρώτους δίσκους των RAINBOW για σένα. Δείγμα του υψηλού επιπέδου που υπήρχε και σε αυτό το σχήμα. Όσο και αν το προσπάθησα πολλές φορές, η συνύπαρξη Gillan/Blackmore στους DEEP PURPLE δεν μου έδωσε αυτό το «κάτι» όπως πήρα από την συνεργασία Dio/Blackmore. Εννοείται ότι τα albums των DEEP PURPLE με Gillan έχουν ύμνους της classic rock σκηνής και θα χαίρουν πάντα σεβασμού, αλλά δεν κατάφεραν να με «αγγίξουν» όσο αυτά των RAINBOW. Ίσως γιατί το metal στην ευρύτερη του έννοια με «γεμίζει» περισσότερο από το rock. Όσες φορές και να ακούσω τα τραγούδια που εμπεριέχονται στα πρώτα 3 Rainbow δεν τα βαριέμαι ποτέ και για μένα είναι σαν την πρώτη φόρα. Αντιθέτως τα DEEP PURPLE όταν «βρεθούν στον δρόμο μου», απλά «μπαίνουν από το ένα αυτί και βγαίνουν από το άλλο», κυρίως λόγω συνήθειας αφού από κάποιο σημείο και μετά ο ηχητικός κορεσμός είναι εμφανής. Σεβασμός άπλετος για πάντα αλλά μέχρι εκεί. Όταν ξεκινάει ο Dio να τραγουδάει απλά όλα γύρω μου παγώνουν. Blackmore με Dio λοιπόν δαγκωτό forever!

 

Blackmore με Dio o Θοδωρής Κλώνης
Η ιδιορρυθμία του μαυροφορεμένου κιθαρίστα είναι διαβόητη όλα αυτά τα χρόνια. Και οι συνεργασίες που έχει κάνει τόσο με τον Gillan στους PURPLE όσο και με τον Dio στους RAINBOW δεν θεωρούνται απλά κλασικές. Είναι αθάνατες! Αν μιλήσουμε για τους PURPLE, δίσκοι όπως τα “In Rock” και “Machine Head” σφυρηλάτησαν τα πρώτα ψήγματα του σκληρού ήχου, τόσο με το εξωγήινο, για την εποχή, παίξιμο του Blackmore, όσο και την εκπληκτική φωνή του Gillan και μας έδωσαν κομμάτια που θεωρούνται αναλλοίωτα στο πέρασμα του χρόνου. Όσο για το άλμπουμ του reunion, to απίστευτο “Perfect Strangers”, πραγματικά όσες φορές και να το ακούσω νιώθω μικρός και ταπεινός μπροστά στο μεγαλείο του. Παρόλα αυτά, οφείλω να ταχθώ υπέρ της συνεργασίας του Blackmore με τον μεγάλο κοντό. Γιατί; Επειδή ο Blackmore απελευθερωμένος πια από το βάρος που ένιωθε με τους PURPLE, κάνει κατάθεση ψυχής και μας προσφέρει κάποιες από τις καλύτερες του συνθέσεις ever. Επειδή ο Dio πραγματικά μεγαλουργεί επάνω στον μουσικό καμβά των RAINBOW, τόσο με το εκπληκτικό βάθος της φωνής του όσο και με τους στίχους του που, αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, φύτεψαν τους πρώτους σπόρους σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε επικό metal. Για τι άλλο; Για το εναρκτήριο riff του “Man On The Silver Mountain” που πάντα μου προκαλεί ανατριχίλα. Για το δέος που μου προκαλεί η ακρόαση του τιτάνιου “Rising”. Για το “Kill The King”. Για τις υπέροχες μπαλάντες. Για τη μαγεία.

 

(Φυσικά και) Blackmore με Gillan ο Πάνος Δρόλιας
Αναρωτιέμαι πόσες και πόσες εφηβείες σαν την δικιά μου δεν έχουν στοιχειώσει οι RAINBOW με αυτά τα τρία πρώτα υπέροχα, μα και τόσο αξεπέραστα, άλμπουμ τους. Μάλλον υπερβολικά πολλές είναι η απάντηση. Στη ζυγαριά όμως της σύγκρισης της χρυσής περιόδου τους με την αντίστοιχη των DEEP PURPLE, ένεκα της κοινής παρουσίας του Ritchie Blackmore, η πεποίθησή μου είναι πως η πλάστιγγα γέρνει εμφατικά προς την μεριά των δεύτερων. Ναι, σε καμία περίπτωση δεν γίνεται να παραγνωρίσω τους ύμνους που έχουν κάτσει και έχουν γράψει μαζί ο Ronnie James Dio με τον Blackmore. Ποιον από όλους να αφήσεις στην απέξω; Το “Catch the Rainbow”, το επιβλητικό “Stargazer” ή μήπως το επικό “Gates of Babylon”; Το θέμα είναι ότι οι DEEP PURPLE της συνύπαρξης Blackmore και Gillan είχαν σε βάθος χρόνου μεγαλύτερη δισκογραφική όσο και συναυλιακή συνέπεια. Πάνω απ’ όλα όμως είχαν ένα εκπληκτικό σερί δίσκων τόσο πριν όσο και μετά την ενασχόληση του Blackmore με τους RAINBOW. Ειδικά η τριάδα των “In Rock”, “Fireball” και “Machine Head” μαζί με αυτό το απερίγραπτα μεγαλειώδες live του “Made inJ apan”, συναποτελούν τα μισά και βάλε κεφάλαια της Βίβλου του Rock.
Επιλέγω δαγκωτό επίσης Blackmore με Gillan για έναν ακόμη λόγο. Αυτόν της άσβεστης και αμετανόητης κόντρας μεταξύ τους. Ναι, θα μου πείτε και με ποιον δεν έχει τσακωθεί και δεν έχει ανοίξει κόντρα ο Blackmore ως κλασικός δύστροπος και εγωπαθής. Καθαρά αντικειμενικά και μόνο να το δεις, η κόντρα μεταξύ αυτών των δυο αγγίζει πέρα για πέρα τα όρια του ιντριγκαδόρικου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα βιντεάκι από την περιοδεία των DEEP PURPLE γύρω στο 1985, όπου έδειχνε τον Blackmore να μπουγελώνει με το χαρακτηριστικό εκνευρισμένο του στυλάκι τον Gillan επί σκηνής και τον στολίζει από πάνω με μερικά «γαλλικά»! Φαντάζεστε πόσες τέτοιες κρυφές και ανείπωτες φάσεις υπάρχουν ακόμα; Ωραίοι και χρυσοί οι δίσκοι και οι περιοδείες, λοιπόν, αλλά τις περισσότερες φορές το πραγματικό αλατοπίπερο του μύθου μιας μπάντας κρύβεται στην ενέργεια που πυροδοτούν οι σχέσεις μεταξύ των μελών της. Είτε καλές, είτε κακές.

 


Blackmore με Gillan η Χαρά Νέτη
Δεν ξέρω αν μπορεί να υπάρξει δυσκολότερο δίλλημα απ’ αυτό στο οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε αυτή τη φορά. Ο Ritchie Blackmore τόσο με τον Ian Gillan όσο και με τον Dio κατάφερε να προσφέρει δίσκους ορόσημα, πραγματικά μνημεία για το rock και metal ιδίωμα και θα εντυπωσιαζόμουν φοβερά αν έβρισκα κάποιον να μπορούσε να απαντήσει με ευκολία υπέρ της μίας ή της άλλης συνεργασίας. Ακόμα και τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν μπορώ να αισθάνομαι σίγουρη για την επιλογή μου. Τα “Ritchie Blackmore's Rainbow”, “Rising” και “Long Live Rock n’ Roll”, συγκαταλέγονται εύκολα στους αγαπημένους μου δίσκους όλων των εποχών, ενώ ο μέγιστος Ronnie James Dio ανήκει στους πλέον λατρεμένους μου τραγουδιστές του χώρου. Αν το δίλλημα ήταν απλά μεταξύ των δυο ερμηνευτών, η απάντηση θα ήταν με βεβαιότητα υπέρ του Μεγάλου Κοντού. Απ’ την άλλη όμως, οι δίσκοι των DEEP PURPLE, με Blackmore και Gillan, ήταν τόσο πρωτοποριακοί για την εποχή τους και θεμελίωσαν σε τέτοιο βαθμό τον rock και hard rock του μέλλοντος, που ίσως γι’ αυτό και μόνο να δύνανται να γείρουν ελαφρά την πλάστιγγα υπέρ αυτής της συνεργασίας. Διότι δυσκολεύομαι να θυμηθώ πόσα απ’ τα σπουδαιότερα ονόματα της hard rock και metal σκηνής, έχουν δηλώσει πως το “Deep Purple In Rock” και το “Machine Head” ήταν οι δίσκοι που τους σημάδεψαν, τους ενέπνευσαν ν’ ασχοληθούν με τη μουσική και τους επηρέασαν.  Γι’ αυτό το λόγο και μόνο, η ψήφος θα πάει στον Ritchie Blackmore με Ian Gillan, έστω κι αν το “Stargazer” είναι το τραγούδι που μου προκαλεί ρίγη ανατριχίλας όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει απ’ την πρώτη φορά που το άκουσα, κάτι που στον βαθμό αυτό τουλάχιστον, δεν μου προκαλεί κανένα απ’ τα τραγούδια των συγκεκριμένων δίσκων των DEEP PURPLE. 

 

Blackmore με Gillan ο Θάνος Κολοκυθάς
Αρχικά διαβάζοντας το δίλημμα από τον αρχισυντάκτη μας για τον μήνα, ομολογώ ότι στο κεφάλι μου δημιουργήθηκε ένα χάος. Πρώτες εικόνες που μου ήρθαν ήταν τα εξώφυλλα του “Rising”, του “In Rock”, του “Machine Head”, η «Θεία» φωνή του Ronnie James Dio, το παράστημα και η επιβλητική παρουσία του Ian Gillan, τραγούδια όπως το “Stargazer”, το “Child In Time”, “Perfect Strangers”, “Catch the Rainbow”, Cozy Powell, Ian Paice … με λίγα λόγια ένα χάος. Για να βάλουμε μία τάξη στην σκέψη μου, ας ξεκινήσουμε με το ότι για εμένα ο Ritchie Blackmore είναι ο κορυφαίος κιθαρίστας με οριακή διαφορά από Rory Gallagher και Jimmy Page. Δεν εννοώ σε τεχνική κατάρτιση ή ταχύτητα αλλά για τα τραγούδια που έχει αφήσει ως παρακαταθήκη. Ότι έπιανε γινόταν χρυσός και είχε το σθένος να αφήσει το «χρυσωρυχείο» DEEP PURPLE, όπου αυτός είχε το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την επιτυχία σε αυτό το επίπεδο και να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο με την ίδια επιτυχία. Με τον Ian Gillan κατάφεραν να μπουν οι DEEP PURPLE στον χάρτη της Rock και στην συνέχεια κυκλοφορώντας δίσκους μνημεία όπως ο “Deep Purple in Rock”, “Fireball”,“Machine Head”, “Who Do We Think We Are”, “Perfect Strangers” να ηγηθούν της σκηνής και να γίνουν ή μία εκ των δύο κορυφαίων Rock συγκροτημάτων, μαζί με τους LED ZEPPELIN. Από την άλλη ο Ritchie Blackmore όταν έφτιαξε τους RAINBOW και πήρε τον R.J.Dio για τραγουδιστή, ήταν ήδη μεγάλος και τρανός και σε συνδυασμό με την κορυφαία φωνή που έχει περάσει από το χώρο, κυκλοφόρησαν τρεις εξαιρετικούς δίσκους “Ritchie Blackmore’s Rainbow”, “Rising”, και τον “Long Live Rock n’ Roll”. Αν συγκρίναμε τους μουσικούς Ian Gillan και Ronnie James Dio στο τι έχουν κάνει συνολικά στην καριέρα τους, η πλάστιγγα θα έγερνε προς τον τεράστιο Ronnie James Dio. Όμως όσον αφορά στις δουλειές αυτών των δύο μουσικών με τον Ritchie Blackmore συγκεκριμένα, θεωρώ πως η συνεισφορά του Ritchie Blackmore με τον Ian Gillan, είναι πιο επιδραστική στην σκηνή του Rock και του Metal και προσωπικά οριακά πιο αγαπημένη. Οπότε για εμένα….Ritchie Blackmore με Ian Gillan.

 

Blackmore με Dio ο Λευτέρης Τσουρέας
Δεν υπάρχει συζήτηση για εμένα. Μπορεί με το Gillan να έκανε θαύματα ο Blackmore, αλλά στους RAINBOW εκτοξεύτηκε η έμπνευση του στα ουράνια. Εκεί η φωνή του Dio πήγε κομμάτια όπως το “Man on the silver mountain” στο Θεό!
Η φωνή του Gillan στιγμάτισε την πρώτη περίοδο των DEEP PURPLE αναμφίβολα και κομμάτια σαν το “Child in time” είναι αρχέτυπα της rock μουσικής. Αλλά η συνολική του παρουσία (προσωπικότητα και φωνή) είναι για εμένα σαφώς κατώτερες από του  Dio. Οι RAINBOW δε θα γίνονταν ποτέ τόσο πετυχημένοι αν δεν ήταν πίσω από το μικρόφωνο ο κοντός. Αντίθετα πιστεύω πως και με άλλο τραγουδιστή ο Blackmore θα είχε περίπου την ίδια επιτυχία σαν τελικό αποτέλεσμα. Και το λέω αυτό γιατί η rock σκηνή είχε πάρα πολλούς άσημους και διάσημους τραγουδιστές με τα χαρακτηριστικά του Gillan, ενώ σαν το Dio δεν ήταν ποτέ κανείς!
Δαγκωτό λοιπόν Dio!

 

Blackmore με Dio ο Ντίνος Γανίτης
Τάσσομαι ξεκάθαρα υπέρ του δίδυμου Blackmore/Dio. Όχι γιατί δε μου αρέσει ο Gillan ή οι DEEP PURPLE, το αντίθετο. Μου αρέσουν και τα δύο δίδυμα απλά θα πρέπει να διαλέξω αναγκαστικά και ο λόγος είναι το ΜΥΘΙΚΟ “Rising”. Είναι το άλμπουμ ορόσημο ολόκληρου του μετέπειτα σκληρού ήχου. Σε έξι συνθέσεις και περίπου 40 λεπτά το δίδυμο Blackmore/Dio τα έπαιξε όλα. Hard rock (“Tarot woman”, “Starstruck”), epic (“Stargazer”), classic rock (“Run with the wolf”. “Do you close your eyes”) και φυσικά heavy/power (“A light in the black”). Nαι, με τους DEEP PURPLE και το Gillan κυκλοφόρησαν τεράστια άλμπουμ, ναι ο Ian έχει τραγουδήσει το πιο χαρακτηριστικό τραγούδι της rock (“Smoke on the water”) αλλά στη σύγκριση, ποια σύγκριση δηλαδή, χάνει κατά κράτος. Το δίδυμο με τους RAINBOW δεν κυκλοφόρησε κακό άλμπουμ. Όλα ήταν και είναι αιώνιες δισκάρες. Αυτά τα ολίγα για τη μάχη ανάμεσα στις δύο εποχές. Αν παιζόταν στοιχηματικά θα πόνταρα άνετα το σημείο Βlcakmore/Gillan vs Blackmore/Dio, διπλό ημίχρονο, διπλό τελικό και over 3,5. 

Δύσκολη η επικράτηση του Ritchie Blackmore με τον Ronnie James Dio με τελικό σκορ 8-6 έναντι του Ritchie Blackmore με τον Ian Gillan. Για να δούμε όμως τι έχετε να πείτε κι εσείς;

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

Το Heavy Metal πάει στον κινηματογράφο. Κουίζ με cameos metal καλλιτεχνών!!!

11 Μαρτίου, 2016 - 11:45 Σάκης Φράγκος

Με αφορμή τα Όσκαρ που δόθηκαν πριν λίγες μέρες, κάνουμε μία αναδρομή σε διάφορες γνωστές ή λιγότερο γνωστές cameo εμφανίσεις heavy metal καλλιτεχνών σε κινηματογραφικές ταινίες. Για να δούμε, πόσο...

[περισσότερα]

Πόσο καλά γνωρίζεις τους ANTHRAX;

15 Φεβρουαρίου, 2016 - 17:00 Σάκης Φράγκος

Σε λίγες μέρες κυκλοφορεί το 'For all kings" των ANTHRAX και αποφασίσαμε να κάνουμε ένα ακόμα κουίζ γνώσεων, όπως είχαμε κάνει και με τους MEGADETH, για να τεστάρουμε όλοι τις γνώσεις μας σχετικά με...

[περισσότερα]

Πόσο καλά γνωρίζεις τους MEGADETH;

1 Φεβρουαρίου, 2016 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Με αφορμή την κυκλοφορία του πολύ καλού "Dystopia" από τους MEGADETH, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα quiz γνώσεων σχετικά με το συγκρότημα, ώστε να δει ο καθένας πόσο μεγάλος οπαδός του Dave Mustaine και...

[περισσότερα]

MACHINE HEAD vs. SLIPKNOT

17 Νοεμβρίου, 2014 - 18:19 Σάκης Φράγκος

Εγκαίνια για τη νέα στήλη του ROCK HARD, με τίτλο "One way or another", όπου οι συντάκτες ψηφίζουν σχετικά με "αιώνια διλήμματα" που αφορούν τη metal μουσική και μπορείτε κι εσείς να ψηφίσετε στο...

[περισσότερα]