BEST OF 2017: Η γνώμη των συντακτών του Rock Hard (Μέρος 5 / 1-5, τελικές λίστες + απογοητεύσεις)

19 Δεκεμβρίου, 2017 - 11:15

Η αντίστροφη μέτρηση έφτασε στο τέλος της. Η τελική ετυμηγορία των συντακτών του ROCK HARD είναι εδώ (για μια ακόμη χρονιά κανείς τους δεν γνωρίζει τα τελικά αποτελέσματα). Από κάτω μπορείτε να διαβάσετε τα πέντε κορυφαία άλμπουμ για το 2017, σύμφωνα με τη συντακτική μας ομάδα, αλλά και τους τρεις δίσκους που μας απογοήτευσαν περισσότερο. Επιπλέον θα είναι αναλυτικά όλες οι λίστες και θα ακολουθήσουν άμεσα τα spotify lists, με τα αγαπημένα τραγούδια των συντακτών, για να είναι πιο ολοκληρωμένη η εικόνα σας!!!

(Υπενθυμίζουμε ότι μπορείτε να δείτε τα άλμπουμ από 6-10, 11-15, 16-20 και 21-25 κλικάροντας πάνω στον σύνδεσμο που εμφανίζεται).

Επίσης, μπορείτε να ψηφίζετε κι εσείς τα αγαπημένα άλμπουμ του 2017 και να κερδίσετε πλούσια δώρα, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου.

Αυτή τη χρονιά, δεν υπήρχαν κυκλοφορίες από κολοσσούς της μουσικής μας, αλλά και πάλι υπήρξαν συγκροτήματα που απογοήτευσαν ή εν τέλει «γοήτευσαν» λιγότερο. Δηλαδή δεν συναντήσαμε σε πολλές λίστες γκρουπ όπως οι ACCEPT, STEVEN WILSON, SATYRICON, DANZIG, STONE SOUR, PARADISE LOST, ANATHEMA, με αρκετούς από αυτούς να βρίσκουν τον δρόμο προς τις απογοητεύσεις της χρονιάς.

Σε ότι αφορά την πρώτη θέση, ομολογώ ότι δεν περίμενα το “Gods of violence” των KREATOR τόσο ψηλά, αφού παραδοσιακά οι δίσκοι που βγαίνουν τον Ιανουάριο, «ξεχνιούνται» πιο εύκολα στις τελικές λίστες, κάτι που δεν συνέβη στην περίπτωσή μας. Από εκεί και πέρα, οι MASTODON και οι LEPROUS φαντάζουν ως λογικές επιλογές, αλλά όπως και να έχει, θεωρώ ότι η τελική μας λίστα, αντικατοπτρίζει απόλυτα τη θεματολογία του Rock Hard.

Σε ότι αφορά τις απογοητεύσεις, οι ANATHEMA ισοβάθμισαν με τους PARADISE LOST και σε απόσταση αναπνοής, βρέθηκε ο Steven Wilson. Πολύ κοντά ήταν οι DANZIG, SATYRICON, H.E.A.T., OPERATION MINDCRIME.

Ευχόμαστε το 2018 να είναι όσο το δυνατόν καλύτερο και να μας βρει όλους μας με υγεία, ωραίες μουσικές, δουλειές και δίπλα σε αγαπημένα μας πρόσωπα.

(Ο τρόπος βαθμολόγησης είναι ο εξής: Σε κάθε λίστα ο πρώτος δίσκος παίρνει 20 βαθμούς, ο δεύτερος 19, ο τρίτος 18 κ.ο.κ. Για κάθε επανεμφάνιση σε λίστα, υπάρχει bonus δύο βαθμών. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, μετράμε α) ποιος δίσκος υπάρχει σε περισσότερες λίστες και β) ποιος είχε υψηλότερη θέση).

Σάκης Φράγκος

 

 

5. AYREON – “The source” (141 πόντοι) 

Μακράν ο καλύτερος δίσκος που δημιούργησε ο Arjen Lucassen μετά το "The human equation", ένα prog αριστούργημα, όπως μόνο ο πανύψηλος Ολλανδός γνωρίζει να συνθέτει.

 

4. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Amber galactic” (149 πόντοι)

"Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια… Το “Amber galactic” είναι το ιδανικό χωνευτήρι των BEE GEES, των KISS, των TOTO, των TAVARES, των STYX και όλων των “coming of age” soundtracks των αρχών της δεκαετίας του ‘80!"

9 / 10 (Σάκης Νίκας)

 

3. LEPROUS - "Malina" (169 πόντοι)

"Με τα “Coal” και “The Congregation”, παρουσίασαν μία πιο σκοτεινή και ατμοσφαιρική πτυχή της μουσικής τους, δίνοντας λιγότερη έμφαση στην «περιπέτεια» που διέθεταν οι συνθέσεις του “Billateral”. Το “Malina” έρχεται να γεφυρώσει αυτό το χάσμα των δύο διαφορετικών προσεγγίσεων και το τελικό αποτέλεσμα είναι εκθαμβωτικό."

9 / 10 (Αλεξανδρος Τοπιντζής)

 

 

2. MASTODON - "Emperor of sand" (183 πόντοι)

"Προσωπικά όσο μεγάλος οπαδός κι αν είμαι του πρώιμου υλικού τους δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πως οι MASTODON με τα τελευταία τους άλμπουμ έχουν βρει τον ήχο τους και για την ώρα δείχνουν να έχουν κατασταλάξει σε αυτόν. Αν όπως δείχνει το “Emperor of sand” καταφέρουν να τον εξελίξουν ώστε και στις λεπτομέρειες, τότε έχουμε να ελπίζουμε και να περιμένουμε ακόμα μεγαλύτερα πράγματα από αυτούς. Γνωρίζετε πολλά συγκροτήματα με τόσα άλμπουμ στην πλάτη που μπορούμε να έχουμε ανάλογες προσδοκίες; "

9 / 10 (Κώστας Αλατάς)

 

1. KREATOR - "Gods of violence" (188 πόντοι)

"Ελπίζω να σας αρέσει όσο κι εμένα, που κάθε φορά που κυκλοφορούν ξαναγίνομαι έφηβος και χαίρομαι απίστευτα πολύ που μας χαρίζουν τόσο υπέροχη μουσική ακόμα και σήμερα, χωρίς να κάνουν πισωγυρίσματα! Αυτά είναι για όσα σχήματα δεν έχουν έμπνευση για να εξελίξουν τον ήχο τους! Και οι KREATOR είναι ο ορισμός της μπάντας που με κάθε της κυκλοφορία προχωράει τον ήχο της βήματα παραπέρα από τα πεπατημένα! Και δεν παίζουν απλώς thrash, αλλά ένα εντελώς δικό του ύφος, που στηρίζεται πλήρως στη σημερινή τους αντίληψη τόσο για τον ήχο, όσο και για τις συνθέσεις. Ξέρετε πολλές μπάντες να κάνουν κάτι τέτοιο;"

8,5 / 10 (Λευτέρης Τσουρέας)

 

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ 6-10

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ 11-15

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ 16-20

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ 21-25

 

ΟΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ 2017

3. STEVEN WILSON - "To the bone" (18 πόντοι)

"Το πράγμα χαλάει όταν αντιλαμβάνεσαι ότι μέσα στην ίδια σύνθεση, ο δημιουργός προσπαθεί να χωρέσει tribal τύμπανα, γκιλμουρικά (sic) solos και προς το τέλος περάσματα από φυσαρμόνικα (;;;). Κάπως έτσι βολοδέρνει ηχητικά σε αρκετές από τις συνθέσεις του, αγνοώντας πλήρως τις νόρμες μιας πραγματικά pop σύνθεσης και μοιραία κατασκευάζει κάθε φορά κάτι ενδιάμεσο μεταξύ rock και pop, που δυστυχώς είναι και μέτριο."

5 / 10 (Αλέξανδρος Τοπιντζής)

 

2. PARADISE LOST - "Medusa" (19 πόντοι)

"Απλά για πολλούς επιστροφή στο παρελθόν φαίνεται πως θα ήταν κάτι που θα κινιόταν μεταξύ “Icon” και “Draconian times” κάτι που καλώς ή κακώς δεν συμβαίνει μιας και οι PARADISE LOST βουτούν στις πρωτόλειες επιρροές από CANDLEMASS, TROUBLE και BLACK SABBATH και  στις δουλειές τους μέχρι και το “Shades of god” και τις αφήνουν διάχυτες να εκδηλωθούν στο “Medusa”."

8 / 10 (Κώστας Αλατάς)

 

1. ANATHEMA - "The optimist" (19 πόντοι)

"Με ενοχλεί ότι έχουνε μείνει στάσιμοι και ότι αναμασάνε τα ίδια πράγματα συνέχεια, με ελάχιστες διαφοροποιήσεις. Και άντε να το κάνανε αλλά να ήτανε όλα επιπέδου “Weather systems” ας πούμε. Αλλά δεν είναι. Με το ζόρι; Οι ίδιοι δείχνουν ότι κάνουν αυτό ακριβώς που θέλουν, οπότε εμάς μας περισσεύει. Και καλά κάνουν εννοείται. Όμως χωρίς οπαδικά γυαλιά (όσο δύσκολο είναι για όλους μας σε μπάντες που αγαπάμε), οι ANATHEMA δεν είναι αυτοί που ήτανε ποιοτικά."

5 / 10 (Φραγκίσκος Σαμοΐλης)

 

 

Οι λίστες της συντακτικής ομάδας του Rock Hard με αλφαβητική σειρά:

 

1. MASTODON – “Emperor of sand”
2. THE OBSESSED – “Sacred”
3. POWER TRIP – “Nightmare logic”
4. CONVERGE – “The dusk in us”
5. IMMOLATION – “Atonement”
6. RIVER BLACK – “River black”
7. DROID – “Terrestrial Mutations”
8. HIGHER POWER – “Soul structure”
9. CODE ORANGE – “Forever”
10. PARADISE LOST – “Medusa”
11. NEED – “Hegaiamas: A song for freedom”
12. SEPULTURA – “Machine Messiah”
13. HORISONT – “About time”
14. MORBID ANGEL – “Kingdoms disdained”
15. MUNICIPAL WASTE – “Slime and punishment”
16. SOEN – “Lykaia”
17. DECAPITATED – “Anticult”
18. SORCERER – “The crowning of the fire king”
19. PALLBEARER – “Heartless”
20. MUTOID MAN – “War moans”
 
Απογοητεύσεις:
 
1. DANZIG – “Black laden crown”
Είναι αρκετά τα χρόνια που δεν περιμένω κάτι συγκλονιστικό από τον Glenn Danzig, απλά μετά το “Deth red Sabaoth” ήλπιζα σε καλύτερο ή τουλάχιστον κάτι αντίστοιχο διάδοχο.  Δεν είναι οι συνθέσεις που με χαλάνε τόσο όσο η γενικότερη εκτέλεση των τραγουδιών και φυσικά η παραγωγή.
 
2. QUEENS OF THE STONE AGE - "Villains"
Δεν θα έλεγα πως με απογοήτευσαν οι Q.O.T.S.A, τουναντίον το νέο τους άλμπουμ διατηρεί την υψηλή ποιότητα που διακρίνει κάθε τους κυκλοφορία. Έχει τα απαραίτητα hit και τη στρυφνότητά του αλλά έχω την εντύπωση πως ο Josh Homme πέρασε καλύτερα δημιουργώντας το παρά εγώ ακούγοντας το.
 
3. Ο θάνατος των Chris Cornell, Martin Eric Ain, Malcolm Young, Warrel Dane και τόσων άλλων μουσικών δυστυχώς και φέτος…
 
Κώστας Αλατάς
 
 
 
 
1. BEAST IN BLACK – “Berserker” 
2. LA GUNS – “The missing peace”
3. STYX – “The mission” 
4. FIRE STRIKE – “Slaves of fate” 
5. BATTLE BEAST – “Bringer of pain” 
6. MARTY FRIEDMAN – “Wall of sound” 
7. STRIKER – “Striker” 
8. CRYSTAL VIPER – “Queen of the witches” 
9. JORN – “Life on death road” 
10. ECLIPSE – “Monumentum” 
11. STALLION – “From the dead” 
12. AIR RAID – “Across the line” 
13. THE DARK ELEMENT – “The dark element” 
14. SONS OF APOLLO – “Psychotic symphony” 
15. BROTHER FIRETRIBE – “Sunbound” 
16. FIREWIND - "Immortals" 
17. GRAVE DIGGER – “Healed by metal” 
18. ALMANAC – “Kingslayer” 
19. ARCH ENEMY – “Will to power” 
20. ACCEPT – “The rise of chaos” 
 
 
Απογοητεύσεις: 

1. EUROPE: Το ότι οι EUROPE έχουν αφήσει πίσω το μουσικό τους παρελθόν είναι πασιφανές από το 2004. Το να επαναλαμβάνουν τα μέλη τους σε κάθε συνέντευξη το ίδιο πράγμα 13 χρόνια μετά, καταντά κουραστικό και ανούσιο. Θεωρώ πως πίσω από αυτό το motto βρίσκεται μια προσπάθεια να ξεκόψει η μπάντα από το image που είχε στα 80’s να μας παρουσιάσει ένα νέο, αυτό του “σοβαρού” συγκροτήματος που πηγαίνει γάντι και με τον 70’s ήχο που έχει υιοθετήσει. Δεν ξέρω το πόσο τραυματικό είναι αυτό το παρελθόν αλλά σίγουρα αποτελεί θεμέλιο λίθο στην αναγνωρισιμότητα τους και σίγουρα μπορούν να πάρουν κάτι από αυτό. Ούτε ντροπή είναι, ούτε σπάνιο να βλέπουμε συγκροτήματα που κρατούν μια επαφή με το παρελθόν να κάνουν επιτυχία και να είναι ταυτόχρονα απολύτως σεβαστά στο μουσικό κοινό.

2. Αυτοκτονίες γνωστών καλλιτεχνών: Kάπου, κάποτε, σίγουρα πέρασε από το μυαλό μας το πόσο τέλεια θα ήταν να είμαστε stars σαν τα είδωλα μας. Να έχουμε το συγκρότημα μας, όσα χρήματα θέλουμε, να παίζουμε live μπροστά σε πολύ κόσμο και να έχουμε το τέλειο σπίτι και την τέλεια οικογένεια. Τελικά αυτός ο μύθος της απέραντης ευτυχίας μέσω της επιτυχίας έχει αρχίσει να καταρρίπτεται, πόσο δε όταν μέσα στο 2017 είδαμε γνωστά ονόματα της μουσικής σκηνής να “τα έχουν όλα” και όμως να δίνουν τέλος στη ζωή τους. Πόσο εύθραυστη είναι τελικά η ανθρώπινη ψυχή;
 
3. Το internetικό ξεκατίνιασμα: Διαφωνίες υπάρχουν πάντα. Αν δεν υπάρχουν είτε ζούμε στον τέλειο κόσμο είτε είμαστε αποτέλεσμα κλωνοποίησης. Δυστυχώς όμως άλλο η διαφωνία και άλλο η ειρωνεία, η απαξίωση και ο μηδενισμός. “Κάθε πέρυσι και καλύτερα” λένε και πλέον το θέμα έχει φτάσει στα άκρα. Τα social media είναι γεμάτα από ξερόλες που θα κράξουν το κάθε συγκρότημα, τον κάθε fan που θα έχει διαφορετική άποψη από αυτούς και γενικώς, κάθε τι που δεν γουστάρουν. Δεν λέμε, καλή η κριτική αλλά διαφέρει από τις ύβρεις, τις προσβολές και τις εξυπνάδες που νομίζουν κάποιοι ότι τους κάνουν και σημαντικούς.
 
Νίκος Ανδρέου
 
 
 
 
 
1. NIGHTBRINGER - "Terra damnata " 
2. NOKTURNAL - "Mortum – Істина" 
3. TAAKE - "Kong Vinter"Sinister - Syncretism " 
4. RESURGENCY - "No Worlds... nor Gods Beyond" 
5. KATAVASIA - "Daemonic Offering"
6. KAWIR - "Exilasmos "
7. IMMOLATION – "Atonement" 
8. AKERCOCKE - "Renaissance in Extremis" 
9. DESOLATE SHRINE - "Deliverance From The Godless Void"
10. WORMWOOD - "Ghostlands - Wounds From A Bleeding Earth" 
11. BLUT AUS NORD -"Deus Salutis Meae" 
12. SEPTICFLESH - "Codex Omega" 
13. DØDSENGEL – "Interequinox" Ofermod – "Sol Nox" 
14. ASAGRAUM - "Potestas magicum diaboli"
15. DOEDSVANGR - "Satan ov Suns" 
16. BESTIA ARCANA – "Holókauston"
17. CANNIBAL CORPSE - "Red Before Black" 
18. SORCERER - "The Crowning of the Fire King" 
19. GRAVE PLEASURES – Motherblood" 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. GOATWHORE – "Vengeful ascension"
Πάντα είχα αδυναμία στους GOATWHORE, αλλά το “Vengeful ascension” είναι ένας μέτριος δίσκος που σου δίνει την αίσθηση ότι είναι ένα puzzle από κομμάτια που δεν χρησιμοποιήθηκαν σε προηγούμενους δίσκους .
 
2. MYRKUR – "Mareridt"
“Mareridt” ένας άπλα κενός βαρετός δίσκος .
 
3. THE HAUNTED – "Strength in numbers"
Οι HAUNTED επέστρεψαν μετά από τρία χρόνια, για να μας προσφέρουν απλόχερα μια μετριότητα... 
 
Έλενα Βασιλάκη
 
 
 
 
 
 
1. MASTODON - "Emperor of sand"
2. PAIN OF SALVATION - "In the passing light of day"
3. DYSCARNATE - "With all their might"
4. SIKTH - "The future in whose eyes?"
5. IN THIS MOMENT - "Ritual"
6. CONVERGE - "The dusk in us"
7. THRESHOLD - "Legends of the shires"
8. MYRKUR - "Mareridt"
9. MORS PRINCIPIUM EST - "Embers of a dying world"
10. DYING FETUS - "Wrong one to fuck with"
11. AKERCOCKE - "Renaissance in extremis"
12. WOLVES IN THE THRONE ROOM - "Thrice woven"
13. SONS OF APOLLO - "Psychotic symphony"
14. NE OBLIVISCARIS - "Urn" 
15. AYREON - "The source"
16. DAGOBA - "Black nova"
17. THE HAUNTED - "Strength in numbers"
18. SEPTICFLESH - "Codex omega"
19. ULVER - "The assassination of Julius Caesar"
20. KREATOR - "Gods of violence"
 
Απογοητεύσεις
 
1. ANATHEMA - “The optimist”
Μετά το επίσης μέτριο “Distant satellites”, οι ANATHEMA συνεχίζουν να μου αφήνουν μία αίσθηση ανεκπλήρωτου και “παιδιά μπορείτε καλύτερα” με το “The optimist”. Ελπίζω να μην τριτώσει το κακό με την επόμενη κυκλοφορία τους.
 
2. PROPHETS OF RAGE - "Prophets of rage"
Περίμενα περισσότερα από αυτό το άλμπουμ από μία απλά μέτρια ρέπλικα των RATM. Θα ήθελα η μουσική με πολιτικό μήνυμα να είναι και καλύτερη σαν μουσική.
 
3. Το ότι στη metal κοινότητα κοινωνικά φαινόμενα μισαλλοδοξίας και εξουσιασμού όπως ο σεξισμός και ο ρατσισμός, παραμένουν αποδεκτά ή υποθαλπώμενα με συνήθη αντίδραση στυλ “κακό είναι, αλλά μην κάνουμε και έτσι”, τόσο από τις μπάντες και τις/τους μουσικούς που τις απαρτίζουν, όσο και από τις/τους οπαδούς.
 
Κωνσταντίνος Βασιλάκος
 
 
 
 
  1. PAIN OF SALVATION – “In the passing light of day” 
  2. TRIVIUM – “The sin and the sentence” 
  3. ARCH ENEMY – “Will to power” 
  4. LEPROUS – “Malina” 
  5. MASTODON – “Emperor of sand” 
  6. AYREON – “The source” 
  7. KREATOR – “Gods Of Violence” 
  8. SONS OF APOLLO – “Psychotic Symphony” 
  9. SOEN – “Lykaia” 
  10. SORCERER – “The crowning of the fire king” 
  11. ICED EARTH – “Incorruptible” 
  12. THRESHOLD – “Legends of the shires” 
  13. BEAST IN BLACK – “Berzerker” 
  14. SEPTICFLESH – “Codex Omega” 
  15. GRAVE PLEASURES – “Motherblood” 
  16. MORS PRINCIPIUM EST – “Embers of a dying world” 
  17. ORDEN OGAN – “Gunmen” 
  18. BATTLE BEAST – “Bringer of pain” 
  19. EUROPE – “Walk the earth” 
  20. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Amber Galactic” 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. STONE SOUR – “Hydrograd”  
Μετά την κυκλοφορία των πολύ καλών “House of gold and bones Part 1 & 2” ο πήχης ανέβηκε πολύ ψηλά για τους STONE SOUR. Το “Hydrograd” αποδείχτηκε κατώτερο των περιστάσεων και έδειξε ότι το κενό που άφησε ο Jim Root παραμένει προς το παρόν δυσαναπλήρωτο. 
 
2. H.E.A.T. – “Into the great unknown”
Η κατρακύλα συνεχίζεται για άλλον ένα δίσκο. Η πάλαι ποτέ ελπίδα του Σουηδικού hard rock πηγαίνει στο άγνωστο (όπως άλλωστε δηλώνει και ο τίτλος του δίσκου) με βάρκα την ελπίδα. Μόνο που η ελπίδα δε φαίνεται στον ορίζοντα. 
 
3. ANATHEMA – “The optimist”
Άλλη μια μέτρια κυκλοφορία από τους συμπαθείς Άγγλους, οι οποίοι είναι ιδιαίτερα παραγωγικοί τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς όμως οι επιδόσεις της μπάντας από το Liverpool  είναι παρόμοιες με τις αντίστοιχες της ομώνυμης ποδοσφαιρικής ομάδας.
 
Γιώργος Βογιατζής
 
 
 
 
 
1. BEAST IN BLACK – “Berserker” 
2. BATTLE BEAST – “Bringer of pain” 
3. THE NIGHT FLYING ORCHESTRA – “Amber galactic” 
4. JORN – “Life on the road” 
5. EUROPE – “Walk the earth”
6. REFLECTION – “Bleed Babylon bleed” 
7. PINK CREAM 69 – “Headstrong” 
8. UNRULY CHILD – “Can’t go home” 
9. PAIN OF SALVATION – “In passing light of day”
10. PARADISE LOST – “Medusa” 
11. HAREM SCAREM – “United” 
12. STYX – “The mission” 
13. DEEP PURPLE – “Infinite”
14. GOTTHARD – “Silver” 
15. ICED EARTH – “Incorruptible” 
16. NIGHT RANGER – “Don’t let up” 
17. JAG PANZER – “The deviant chord” 
18. OVERKILL – “The grinding wheel” 
19. BLOODBOUND – “War of dragons”
20. GRAVE DIGGER – “Healed by metal” 
 
Απογοητεύσεις
 
1. ACCEPT – “The rise of chaos”
Ανέβασαν το πήχη σε επίπεδα Έβερεστ με τις προηγούμενες τρεις κυκλοφορίες και κάπου εδώ φαίνονται κουρασμένοι και σε κάποιες περιπτώσεις ανέμπνευστοι. Όταν από ολόκληρο δίσκο σου μένει μόνο ένα τραγούδι υπάρχει πρόβλημα.
 
2. RAW SILK – “The borders of light”
Το “Dope”, αν κάνω κάποιο λάθος να με διορθώσει ο Κουκουλάκης, είναι ένα ίδιος ρυζιού, δεν έχει γεύση, μαγειρεύεται σε μορφή λαπά και το δίνουν στα πολύ μικρά παιδιά ή στους πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους. Το “Dope” είναι πιο γευστικό από το άλμπουμ των RAW SILK.
 
3. ANATHEMA – “Optimist”
 Τη στιγμή που άκουσα το “Springfield” ανατρίχιασα. Είπα μέσα μου πω αυτό θα είναι το άλμπουμ της επιστροφής των ANATHEMA που αγάπησα. Το αποτέλεσμα; Στήλη άλατος ακόμα μία φορά και το άλμπουμ κατέληξε στο ράφι απλά για να συμπληρώνει τη δισκογραφία και να μαζεύει όσο περισσότερη σκόνη γίνεται.
 
Ντίνος “Benjamin Breeg” Γανίτης
 
 
 
 
1. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – ''Amber galactic'' 
2. BEAST IN BLACK – ''Berserker'' 
3. BOREALIS – ''World of silence MMXVII'' 
4. COMMUNIC – ''Where echoes gather'' 
5. THE UNITY – ''The unity'' 
6. AYREON – ''The source'' 
7. JACK STARR'S BURNING STARR – ''Stand your ground'' 
8. KREATOR – ''Gods of violence'' 
9. SEPTIC FLESH – ''Codex omega'' 
10. PINK CREAM 69 – ''Headstrong'' 
11. NIGHT – ''Raft of the world'' 
12. NEED – ''Hegaiamas: a song for freedom'' 
13. MORS PRINCIPIUM EST – ''Embers of a dying world'' 
14. BATTLE BEAST – ''Bringer of pain'' 
15. NIGHTRAGE – ''The venomous'' 
16. ENSLAVED – ''E'' 
17. JORN LANDE – ''Life on death road'' 
18. MASTODON – ''Emperor'' 
19. FIREWIND – ''Immortals'' 
20. ACCEPT – ''Rise of chaos'' 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. STEVEN WILSON – ''To the bone''
Όταν ο ίδιος ο καλλιτέχνης σε έχει κάνει να τον αγαπήσεις μέσα από τις δουλείες του είτε τις προσωπικές, είτε του σχήματος του βλέπε PORCUPINE TREE, είτε μέσω τον αμέτρητων συνεργασιών του μπορείς στα σίγουρα να του συγχωρήσεις και την μέτρια στιγμή που κάποια στιγμή είναι λογικό να κάνει. Η αλήθεια λοιπόν είναι για εμένα ότι αυτή είναι το φετινό ''To the bone'', καθώς μοιάζει αρκετά έξω από τα νερά που κινείται η έμπνευση του Wilson. Συγχωρητέος λοιπόν μιας και μια μέτρια στιγμή δεν φτάνει για να φθαρεί ένας τέτοιος μουσικός νους, αλλά σίγουρα ο δίσκος μπορεί να λογιστεί ως απογοήτευση.
 
2. RAGE – ''Seasons of the black''
Στους λατρεμένους RAGE αυτό που νομίζω ότι φαίνεται στην συγκεκριμένη κυκλοφορία είναι ότι μάλλον βιάστηκαν να κυκλοφορήσουν τόσο γρήγορα άλμπουμ μετά το περσινό και πολύ καλό ''The devils strike again''. Ο λόγος είναι πως το φετινό τους δισκογραφικό πόνημα είναι πολύ άνισο σαν υλικό, μιας και τα μισά κομμάτια του δίσκου είναι πάρα πολύ καλά και συνεχίζουν από εκεί που σταμάτησε το προηγούμενο, ενώ τα υπόλοιπα είναι πολύ ανέμπνευστα και χωρίς κάτι που να μπορεί να τα κάνει να ξεχωρίσουν. Προφανώς λοιπόν το ''Seasons of the black'' συνολικά δεν νομίζω ότι μπορεί να καταφέρει να σε κερδίσει οπότε επειδή από μια τέτοια μπάντα έχω μεγαλύτερες απαιτήσεις, κάτι για το οποίο οι ίδιοι φταίνε, γι’ αυτό και ο φετινός δίσκος μπαίνει στις απογοητεύσεις της χρονιάς.
 
3. ENSIFERUM – ''Two paths''
Σε σχέση με τις δυο πρώτες απογοητεύσεις της φετινής χρονιάς, τούτη εδώ είναι τα κακά της χάλια. Τι να πεις και τι να αφήσεις σε αυτό το άλμπουμ, είναι για να γελάει και το παρδαλό κατσίκι ή ακόμα καλύτερα, ''γελάνε και οι μυροφόρες'' που λέει και ο φίλος και συντάκτης του rockhard.gr Ντίνος Γανίτης. Νομίζω ότι στο ''Two Paths'' οι πραγματικά με το σπαθί τους top επιπέδου ENSIFERUM καταφέρνουν να τα κάνουν όλα ρόιδο, η απόδοση της μπάντας μέτρια, τραγικότερο όλων τα καθαρά φωνητικά που είναι πραγματικά ερασιτεχνικού επιπέδου, οι συνθέσεις χωρίς αρχή μέση και τέλος, μετά βίας να σώζονται δυο με τρεις, η παραγωγή του Anssi Kippo πολύ μέτρια για τα επίπεδα της μπάντας. Πιστεύω το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι μακράν ότι χειρότερο έχουν να επιδείξουν οι Φινλανδοί και είναι κρίμα μιας και κρατούσαν ακόμα και σε μέτριες στιγμές ένα χαρακτήρα, ενώ με το προπέρσινο ''One man army'' είχαν καταφέρει να αφήσουν και υποσχέσεις για το μέλλον. Μακάρι να μπορέσουν να τα καταφέρουν καλύτερα από εδώ και πέρα γιατί αυτό το άλμπουμ σίγουρα δεν τιμά με τίποτα την πορεία και την ιστορία που έχουν χαράξει οι ENSIFERUM στον epic folk metal ήχο, άλλωστε μιλάμε για κορυφαία μπάντα του είδους και  θα είναι πραγματικά κρίμα.
 
Παναγιώτης Γιώτας
 
 
 
 
 
1. KATLA – “Móðurástin”   
2. KAWIR – “Εξιλασμός” 
3. GALACTIC EMPIRE – “Galactic empire” 
4. OMRÅDE – “Nåde” 
5. THE LAST SIGHS OF THE WIND – “We are trees” 
6. LOCK UP – “Demonization” 
7. WOLVES IN THE THRONE ROOM – “Thrice woven” 
8. LOCH VOSTOK – “Strife” 
9. AMENRA – “Mass VI” 
10. SEPTICFLESH – “Codex omega” 
11. SOLSTAFIR – “Berdreyminn” 
12. GOTHMINISTER – “The other side” 
13. CRADLE OF FILTH – “Cryptoriana-The seductiveness of decay” 
14. JUNIUS – “Eternal rituals for the accretion of light” 
15. AMNIAC – “Matriarch” 
16. VIOLET COLD – “Anomie” 
17. DECEMBERANCE – “Conceiving hell” 
18. ELOY – “The vision, the sword and the pyre - Part I” 
19. BODY COUNT – “Bloodlust” 
20. LEGEND – “Midnight champion” 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. MOONSPELL – “1755”
Το σερί μετριότατων δίσκων των Πορτογάλων συνεχίζεται. Νομίζω πως εδώ έφτασαν πάτο όμως. Όχι τόσο γιατί τραγουδούν στη μητρική τους γλώσσα, όσο για τις συνθέσεις. Για ξυπνάτε ρε Fernando!
 
2. SATYRICON – “Deep calleth upon deep”
Έχουμε να δούμε καλό δίσκο από τη μπάντα εδώ και μια 20ετία και με αυτόν όχι μόνο δεν είδαμε φως στον ορίζοντα, αλλά πεθάναμε στο χασμουρητό με τις αδιάφορες συνθέσει του. Διατηρούνται μόνο και μόνο λόγω ονόματος!
 
3. CARACH ANGREN – “Dance and laugh amongst the rotten”
…και συνεχίζω να απορώ γιατί εκθειάζεται αυτή η μπάντα, ιδιαίτερα στη χώρα μας. Εδώ βέβαια θεοποιούμε άλλες κι άλλες. Οι SEPTICFLESH των φτωχών. Χασμουρητού συνέχεια!
 
Γιώργος Δρογγίτης
 
 
 
 
 
1. AMENRA – “Mass VI”  
2. THE OBSESSED – “Sacred”  
3. ELDER – “Reflections of a Floating World”  
4. PARADISE LOST – “Medusa”  
5. PUTA VOLCANO – “Harmony of Spheres”  
6. MASTODON – “Emperor of Sand”  
7. KREATOR – “Gods of Violence”  
8. BODY COUNT – “Bloodlust”  
9. ROYAL THUNDER – “Wick”  
10. PAIN OF SALVATION – “In the Passing Light of Day”  
11. GRAVE PLEASURES – “Motherblood”  
12. SAMSARA BLUES EXPERIMENT – “One with the Universe” 
13. THE BLACK ANGELS – “Death Song”  
14. MONOLORD – “Rust”  
15. ARGUS – “From Fields of Fire”  
16. TUBER – “Out of the Blue”  
17. ELECTRIC MOON – “Stardust Rituals”  
18. ALL THEM WITCHES – “Sleeping through the War” 
19. RADIO MOSCOW – “New Beginnings”  
20. SASQUATCH – “Maneuvers”  
 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. ELECTRIC WIZARD – “Wizard Bloody Wizard”
Ωραία η στροφή προς τους cult υπερήρωες των ‘70s, σχετικά συμπαθητική η ματωμένη horror αισθητική που κατά βάθος αντιγρ…εεε θυμίζει έντονα τους UNCLE ACID AND THE DEADBEATS, σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να νοηθεί άλμπουμ των ELECTRIC WIZARD χωρίς εκείνα τα διαβολεμένα, υπερχαλύβδινα riffs που σε πιάνουν από το λαιμό και σε σέρνουν στα κατώτερα στρώματα της Αβύσσου για να κατασπαράξει τις σάρκες σου ο ίδιος ο Διάολος. Ο ορισμός της απογοήτευσης.  
 
2. DANZIG – “Black Laden Crown”
Όταν έχεις ξεροψηθεί στην αναμονή τόσα χρόνια μετά το λατρεμένο “Deth Red Sabbaoth” το σοκ είναι ομολογουμένως μεγάλο. Την πρώτη φορά που άκουσα το “Black Laden Crown” νόμιζα ότι επρόκειτο για demo πρωτοεμφανιζόμενης μπάντας με guest έναν τύπο η φωνή του οποίου μόλις είχε προλάβει να αναρρώσει από βαρύ συνάχι. Την δεύτερη παραλίγο να με πιάσουν τα νεύρα μου. Τρίτη φορά ευτυχώς δεν υπήρξε. 
 
3. AVATARIUM – “Hurricanes and Halos”
Για να είμαστε ειλικρινείς, οι ίδιοι έθεσαν πολύ ψηλά τον πήχη από το πρώτο κιόλας άλμπουμ τους. Αν και η έμπνευση μαζί με την ποιητική διάθεση σίγουρα δεν λείπουν σε κομμάτια όπως τα “Road to Jerusalem” και “Medusa child”, το “Hurricanes and Halos” πέφτει, εν τέλει, στην ίδια λούμπα με το “The Girl with the raven mask”: Λίγες πραγματικά καλές στιγμές πίσω από τις οποίες κουκουλώνεται εντέχνως το, επίμονο πια, φλερτ με την μετριότητα.  
 
Πάνος Δρόλιας
 
 
 
 
 
1. AMENRA – “Mass VI”
2. ULVER – “The assassination of Julius Caesar”
3. THE BLACK ANGELS – “Death Song”
4. ELECTRIC MOON – “Stardust Rituals” 
5. GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR – "Luciferian Towers"
6. PUTA VOLCANO – “Harmony of Spheres"
7. ELDER – “Reflections of a Floating World”
8. BODY COUNT – “Bloodlust” 
9. LUNATIC SOUL – “Fractured”
10. MASTODON – “Emperor of Sand”
11. KAUAN – “Kaiho”
12. CONVERGE – “The Dusk in Us”
13. TUBER – “Out of the Blue”
14. GODFLESH – “Post Self”
15. ROSETTA – “Utopioid”
16. FLEET FOXES – “Crack-Up”
17. SOEN – “Lykaia”
18. PALLBEARER – “Heartless”
19. GRAVE PLEASURES – “Motherblood”
20. KING GIZZARD AND THE LIZARD WIZARD – “Polygondwanaland”
 
Απογοητεύσεις:
 
1. ENSLAVED - "M"
Οριακά τοποθετείται εδώ ο συγκεκριμένος δίσκος, αφού η ποιότητα των τελευταίων κυκλοφοριών των ENSLAVED είναι αδιαμφισβήτητες. Ωστόσο πρόκειται για την πρώτη φορά όπου οι συνθέσεις φαντάζουν αδύναμες, όταν συγκρίνονται με το πρόσφατο παρελθόν της μπάντας.
 
2. MOON DUO - "Occult Architecture, Vol. 2"
Ο πρώτος "τόμος" της διπλής κυκλοφορίας του ντουέτου των Ripley Johnson (Wooden Shjips) και Sanae Yamada, είχε κάτι το ιντριγκαδόρικο, καθώς όλο αυτό το βίαιο synthwave κίνημα παρείσφρησε και στο εν λόγω σχήμα. Ωστόσο το δεύτερο μέρος του διπλού δίσκου αποτέλεσε ότι πιο πρόχειρο και ανέμπνευστο έχει γράψει ο Ripley τα τελευταία χρόνια.
 
3. COLOUR HAZE - "In Her Garden"
Περασμένα μεγαλεία... Εντάξει οι τελευταίοι δύο δίσκοι της μπάντας δεν είναι άσχημοι, ωστόσο όταν έχουν βγει αριστουργήματα όπως τα "Periscope", "Tempel" και "All", οι προσδοκίες αναμενόμενα είναι υψηλές. 
 
Νίκος Ζέρης
 
 
 
 
 
 
1. WINTERSUN – “The Forest Seasons”
2. SEPTIC FLESH – “Codex Omega”
3. ULVER – “The Assassination of Julious Caesar”
4. WOLFHEART – “Tyhjyys”  
5. CHELSEA WOLFE – “Hiss Spun”
6. AMENRA – “Mass VI”
7. THE BLACK DAHLIA MUDER – “Nightbringers”
8. SAMSARA BLUES EXPERIMENT – “One With the Universe”
9. WOLVES IN THE THRONE ROOM – “Thrice Woven”
10. AYREON – “The Source”
11. KAWIR – “Exilasmos”
12. NOVEMBERS DOOM – “Hamartia”
13. VIOLET COLD – “Anomie”
14. CAVALERA CONSPIRACY – “Psychosis”
15. ARCH ENEMY – “Will to Power”
16. THY ART IS MURDER – “Dear Desolation”
17. ENSLAVED – “E”
18. MYRKUR – “Mareridt”
19. FEN – “Winter”
20. CRADLE OF FILTH – “Cryptoriana: The Seductiveness of Decay”
 
ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:
 
1. KREATOR – “Gods of Violence”
 
2. ICED EARTH – “Incorruptible” 
 
3. PARADISE LOST – “Medusa”
Και τα τρία άλμπουμ, δεν είναι σίγουρα τα χειρότερα της χρονιάς, αντιθέτως σε αυτά θα βρείτε κάποιες αρκετά καλές στιγμές, αλλά αυτό που χαρακτηρίζει και τις τρείς κυκλοφορίες είναι το γεγονός ότι ο γραφών τα περίμενε με αγωνία και τελικά με τα συνεχόμενα ακούσματα καταλαβαίνει ότι δεν θα αφήσουν κάτι αξιομνημόνευτο πίσω τους. Κάποιες μπάντες είχαν επιδραστικότατη δράση στην μουσική μας, το να κυκλοφορούν μετριότητες δεν αρέσει σε κανέναν. Σίγουρα οι περισσότεροι θα διαφωνήσουν με την επιλογή του “Gods of Violence”, αλλά ακούοντας το όλο και συνειδητοποιώ πόσο επιτηδευμένα έγινε, κάνοντας ένα μίγμα των τελευταίων επιτυχημένων άλμπουμ περνώντας ακόμη πιο μοντέρνα στοιχεία με εξωπραγματική παραγωγή αλλά στο τέλος λίγοι θα θυμούνται αυτό το άλμπουμ σαν ορόσημο για την μπάντα. Για τους ICED EARTH τώρα, στην αρχή ενθουσιάστηκα μιας και ο ήχος ήταν ελαφρώς σκληρότερος και πιο νευρικός, θυμίζοντας λίγο από παρελθόν αλλά και πάλι επαναλαμβανόμενη ακρόαση σε κάνει να καταλαβαίνεις ότι αν εξαιρέσεις 3-4 καλές στιγμές η μετριότητα επικρατή και εδώ. Οι PARADISE LOT από την άλλη έβγαλαν ένα δίσκο άνισο, με 4 φανταστικά κομμάτια και άλλα 4 εντελώς αδιάφορα και βαρετά. Ενώ το “The Plague Within” με πήγε στον παράδεισο, το “Medusa” μας πάει στο καθαρτήριο, ανάμεσα σε δύο κόσμους που βασανίζεσαι να επιλέξεις ποια κατεύθυνση θα πάρεις.
 
Γιώργος Καραγιάννης
 
 
 
 
 
 
1. VENOM INC. -  “Ave” 
2. WITHERFALL - “Nocturnes And Requiems”  
3. VULTURE - “The Guillotine”  
4. NECRYTIS - “Countersigns” 
5. OVERKILL - “The Grinding Wheel” 
6. SORCERER - “Incantation” 
7. EX DEO - “The Immortal Wars”  
8. STALKER - “Shadow Of The Sword” 
9. JAG PANZER - “The Deviant Chord”  
10. MAUSOLEUM GATE - “Into A Dark Divinity” 
11. EUROPE - “Walk The Earth”  
12. KREATOR - “Gods Of Violence”  
13. PROCESSION - “Doom Decimation”  
14. EREB ALTOR - “Ulfven”  
15. THE DARK ELEMENT - “The Dark Element”  
16. CRYSTAL VIPER - “Queen Of The Witches”  
17. REFLECTION - “Bleed Babylon Bleed”  
18. GRAVE DIGGER - “Healed By Metal”  
19.   JACK STARR’S BURNING STARR - “Stand Your Ground”  
20. NIGHT DEMON - “Darkness Remains”  
 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. OPERATION MINDCRIME - “The New Reality”
Και το κακό τρίτωσε. Για να είμαι ειλικρινής , μετά τις δύο προηγούμενες «πατάτες» που κυκλοφόρησε με τους OPERATION: MINDCRIME ο Tate, δεν είχα και ιδιαίτερες απαιτήσεις. Αλλά εδώ, στο τρίτο μέρος της τριλογίας (τρομάρα του!) ο άνθρωπος πραγματικά απέδειξε ότι το βαρέλι δεν έχει πάτο. Μιλάμε για ό,τι πιο άνευρο, άχρωμο και ανέμπνευστο έχει κυκλοφορήσει μέσα στη χρονιά. Πραγματικά λυπάμαι για μια φωνάρα σαν αυτή του Tate να χαραμίζεται σε τέτοιες συνθέσεις που υποτιμούν πρώτα τον εαυτό του και μετά τον δύσμοιρο ακροατή. Το μόνο παρήγορο είναι ότι ο Tate ανακοίνωσε ότι οι OPERATION: MINDCRIME ολοκλήρωσαν το έργο τους, όποιο και αν ήταν αυτό, οπότε μπορούμε να ελπίζουμε σε κάποια βελτίωση στο μέλλον. Άλλωστε όταν πιάνεις πάτο, ο μοναδικός δρόμος είναι η άνοδος…
 
2. ACCEPT - “The Rise Of Chaos”
Ήμουν, είμαι και θα είμαι φανατικός οπαδός των ACCEPT. Είμαι επίσης ένας από αυτούς που υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό το comeback των Γερμανών και τις τρεις δισκάρες που κυκλοφόρησαν με τον Tornillo στα φωνητικά. Για αυτό ακριβώς ξενέρωσα τόσο πολύ με το “The Rise Of Chaos”. Σαφώς κατώτερο από τα προηγούμενα, με ελάχιστες εκλάμψεις, το  “The Rise Of Chaos” απλά δεν πείθει και οπωσδήποτε δεν δικαιώνει τις προσδοκίες του κόσμου. Ελπίζω ότι ο δίσκος αυτός είναι απλά μια κακή παρένθεση και δεν θα αποτελέσει τροχοπέδη στην πορεία τους.
 
3. ENSIFERUM - “Two Paths”
Είχα πολύ καιρό να κοιμηθώ στην διάρκεια της ακρόασης ενός δίσκου. Δυστυχώς οι ENSIFERUM το κατάφεραν και αυτό. Και λέω «δυστυχώς» επειδή θεωρώ τους ENSIFERUM ως ηγετικές μορφές στο είδος τους, με μια αξιόλογη δισκογραφία στη φαρέτρα τους. Το “Two Paths” όμως διεκδικεί με αξιώσεις τον τίτλο του χειρότερου δίσκου της καριέρας τους. Τα σημάδια κάμψης είχαν ξεκινήσει καιρό πριν, όμως εδώ πια η παρακμή είναι οφθαλμοφανής. Οι συνθέσεις ισσοροπούν ανάμεσα στην αδυναμία και την βαρεμάρα, ενώ η απόδοση της μπάντας καθαυτής θυμίζει περισσότερο ερασιτεχνικό γκρουπάκι της σειράς. Κρίμα και πάλι κρίμα.
 
Θοδωρής Κλώνης
 
 
 
 
1. ME AND THAT MAN – “Songs of love and death” 
2. GRAVE PLEASURES – “Motherblood” 
3. ULVER – “The assassination of Julius Caesar” 
4. GOTHMINISTER – “The other side” 
5. LEPROUS – “Malina” 
6. MASTODON – “Emperor of sand” 
7. MONO INC. – “Together ‘till the end” 
8. THRESHOLD – “Legends of the Shires” 
9. PAIN OF SALVATION – “In the passing light of day” 
10. NEED – “Hegaiamas: A song for freedom” 
11. SONS OF APOLLO – “Psychotic symphony”  
12. MIAZMA – “Walk the wire” 
13. SOEN – “Lykaia” 
14. ACCEPT – “The rise of chaos” 
15. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Amber galactic” 
16. BODYCOUNT – “Bloodlust” 
17. THE BLACK CAPES – “All these monsters” 
18. SOLSTAFIR – “Berdreyminn” 
19. THE THIRTEENTH SUN- “Stardust” 
20. PRIEST – “New flesh” 
 
Απογοητεύσεις
 
1. 2017 itself: Τόσα χρόνια ενασχόλησης με τη μουσική, δεν θυμάμαι να υπήρξε χρονιά σαν την φετινή, όπου ούτε μια κυκλοφορία από τον ευρύτερο metal χώρο να μπορούσε να χαρακτηριστεί αριστούργημα ή έστω διαχρονική. Υπήρξαν πολλά απλώς καλά albums, κυρίως από τις major μπάντες, που άλλες χρονιές έμπαιναν-δεν έμπαιναν στην εικοσάδα. Η δισκογραφία αργοπεθαίνει…
 
2. MOONSPELL – “1755”: Φιλόδοξο σαν ιδέα, ωραίες ενορχηστρώσεις, αλλά τέρμα επιτηδευμένο. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα έπιαναν τα ναδίρ επίπεδα του “Memorial”.
 
3. PARADISE LOST – “Medusa”: Σε καμία περίπτωση δεν είναι κακό. Είναι μέτριο. Και αυτό μερικές φορές είναι σαν γεγονός χειρότερο.
 
Γιώργος Κόης
 
 
 
 
 
 
1. DANZIG – “Black Laden Crown” 
2. TAAKE – “Kong Vinter” 
3. THE OBSESSED – “Sacred” 
4. ROGER WATERS – “Is this the life we really want” 
5. KADAVAR – “Rough Times” 
6. HATE – “Tremendum” 
7. REX BROWN – “Smoke On This…” 
8. ROBERT PLANT – “Carry Fire” 
9. PALLBEARER – “Heartless” 
10. SAMSARA BLUES EXPERIMENT – “One With The Universe” 
11. THE FLYING EYES – “Burning the Season” 
12. SATYRICON – “Deep Calleth Upon Deep” 
13. PROPHETS OF RAGE – “Prophets of Rage” 
14. CIRCLE – “Terminal” 
15. ALICE COOPER – “Paranormal” 
16. CAVALERA CONSPIRACY – “Psychosis” 
17. ELECTRIC WIZARD – “Wizard Bloody Wizzard” 
18. OBITUARY – “Obituary” 
19. DOPELORD – “Children of the Haze” 
20. MARILYN MANSON – “Heaven Upside Down” 
 
Απογοητεύσεις
 
1. QUEENS OF THE STONE AGE – “Villains”
Δεν θα το έλεγα ακριβώς απογοήτευση διότι δεν ήταν άσχημος δίσκος αλλά ήταν κατώτερος των προσδοκιών μου. Πολύ διαφορετικό από ότι έχουν κυκλοφορήσει στο παρελθόν χωρίς ο πειραματισμός να είναι κακός για μία μπάντα, απλά τυχαίνει εμένα να μην με ενθουσίασε αυτή η στροφή της μπάντας. Είναι ένας μέτριος δίσκος που προσωπικά με «απογοήτευσε» σε σχέση με αυτό που προσδοκούσα και που -κακά τα ψέματα- με αυτό που έχει τις δυνατότητες να βγάλει σαν καλλιτέχνης ο Josh Homme.
 
2. DEAD CROSS – “Dead Cross”
Αδιάφορο. Το πολέμησα αλλά δεν μου έκανε κανένα «κλικ». Οι all star dream team μπάντες, με μέλη που έχουν μεγάλη συνεισφορά στην μουσική που ακούμε, όπου συνεργάστηκαν συνήθως το αποτέλεσμα ήταν πολύ κατώτερο της οποιαδήποτε προσδοκίας. Η παρέα του Patton δυστυχώς επιβεβαίωσε τον κανόνα σε αυτό το δίσκο.
 
3. ULVER - “The Assassination of Julius Caesar”
Έχει πάρει εξαιρετικές κριτικές από τον διεθνή τύπο καθώς και αρκετοί φίλοι μου τον έχουν εκθειάσει. Είναι ένας ευκολοάκουστος synth pop 80’s δίσκος αλλά δεν παύει να είναι ένας synth 80s pop δίσκος. Θα μου πεις είσαι κολλημένος μεταλλάς κτλ;  Όχι, ακούω ή προσπαθώ να ακούω τα πάντα, απλά δεν είναι μουσική που θα βάλω να ακούσω εγώ προσωπικά σπίτι μου ή στο αμάξι. Δεν με ενοχλεί να παίζει αυτή η μουσική αν είμαι σε κάποια καφετέρια, αλλά σπίτι μου δεν θα την έβαζα να την ακούσω. Οι ULVER με ότι καταπιάνονται είναι εξαιρετικοί και για να το εκθειάζουν τόοοοσοι πολλοί (που προφανώς ακούν και synth pop) θα έχουν δίκιο. Είναι μία μπάντα που μας συστήθηκε με εξαιρετικότατους black metal δίσκους, η στροφή τους ήταν υποφερτή, αλλά πλέον δεν μπορώ να ακολουθήσω το synth 80’s pop μονοπάτι τους, γιατί δεν μου αρέσει αυτό το είδος μουσικής. Όσοι γουστάρουν το είδος αυτό … ας απολαύσουν το “The Assassination of Julius Caesar”.
 
Θάνος “Thanoz” Κολοκυθάς
 
 
 
 
 
 
1. NEED – “Hegaiamas – A song for freedom”
2. SEPULTURA – “Machine Messiah”
3. THRESHOLD – “Legends of the shires”
4. JORN – “Life on death road”
5. KREATOR – “Gods of violence”
6. NIGHTRAGE – “The venomous”
7. TRIVIUM – “The sin and the sentence”
8. STONE SOUR – “Hydrograd”
9. ARCH ENEMY “Will to power”
10. ANNIHILATOR – “For the demented”
11. LEPROUS – “Malina”
12. AYREON – “The source”
13. SORCERER – “The crowning of the fire king”
14. OVERKILL – “The grinding wheel”
15. THE OBSESSED – “Sacred”
16. FIREWIND – “Immortals”
17. LA GUNS – “The missing peace”
18. MASTODON – “Emperor of sand”
19. DEEP PURPLE – “Infinity”
20. UNLEASH THE ARCHERS – “Apex”
 
Απογοητεύσεις
1. MASTERPLAN – “Pumpkings”
Μα καλά ρε Grapow, τόσο χάλια ήταν οι προσθήκες σου στους HELLOWEEN;
 
2. ADRENALINE MOB – “We the people”
Φωνάζει «κλωτσάμε την ευκαιρία να καταξιωθούμε» και δυστυχώς ακολούθησε και το δυστύχημα που ολοκλήρωσε την καταστροφή τους.
 
3. EUROPE – “Walk the earth”
Μετά από ένα καλό σερί, ήρθε… αυτό! Γίνεται να βγάζουν δίσκο που θα ξεχαστεί τόσο γρήγορα; Γιατί τέτοια βιασύνη;
 
Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης
 
 
 
 
 
 
1. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Amber galactic”
2. LIONHEART – “Second nature”
3. JACK STARR'S BURNING STAR – “Stand your ground”
4. LONEWOLF – “Raised on metal”
5. GRAVE DIGGER – “Healed by metal”
6. CLOVEN HOOF – “Who mourns for the morning star” 
7. WITHERFALL – Nocturnes and requiems”
8. ACCEPT – The rise of chaos”
9. KREATOR – “Gods of violence”
10. ATTIC – “Sanctimonious”
11. BATTLE BEAST – “Bringer of pain”
12. OZ – “Transition state”
13. JAG PANZER – “The deviant chord”
14. BEAST IN BLACK – “Berserker”
15. PORTRAIT – “Burn the world”
16. NIGHT DEMON – “Darkness remains”
17. PINK CREAM 69 – “Headstrong”
18. BONFIRE – “Bite the bullet”
19. BROTHER FIRETRIBE – “Sunbound”
20. TANKARD – “One foot in the grave”
 
Απογοητεύσεις:
 
1. OPERATION MINDCRIME – “The new reality”
“Πόσο πια χαμηλά θα πέσεις ρε Tate?”. Αυτή ήταν η πρώτη μου σκέψη ακούγοντας την νέα δουλειά των OPERATION MINDCRIME, μια κυκλοφορία που περίμενα με σχετική ανυπομονησία αφού δεν σας κρύβω ότι πολλές φορές νοσταλγώ τα καλά albums με αυτόν στο μικρόφωνο. Όταν θεωρείσαι μια από τις καλύτερες φωνές που έχει το heavy metal από την αρχή του, κατά την γνώμη μου επιβάλλεται να δίνεις στον κόσμο ωραία albums. Η αν «δεν το ‘χεις» πια σταματά να τραγουδάς, για να έχει και ο οπαδός την καλή ανάμνηση από σένα. Είναι πολύ στενάχωρο να κυκλοφορείς τραγούδια που δεν αντέχονται πάνω από ένα λεπτό το καθένα.  Δυστυχώς ο τίτλος της νέας του δουλειάς μάλλον υποδηλώνει τι πρέπει να περιμένουμε από σήμερα και μελλοντικά. Η «Νέα Πραγματικότητα» είναι ότι από βασιλιάς έγινε υπηρέτης που ψάχνει από δω και από κει ένα κομμάτι ψωμί απλά για να ζήσει, εκμεταλλευόμενος το παρελθόν του. Κατάντια.            
 
2. MANILLA ROAD – “To kill a king”
Οι MANILLA ROAD είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα όλων των εποχών. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια όλα τα albums τους, συμπεριλαμβανόμενου και του “To Kill A King” δεν έχουν καμία σχέση με την χρυσή εποχή 1980-1992. Οι συνθέσεις ναι μεν φέρνουν στο μυαλό το ύφος του σχήματος αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχουν την αίγλη του παρελθόντος, όντας εν μέρη άνευρες και κάποιες -ευτυχώς- λίγες φορές αδιάφορες χωρίς κάτι να προσφέρουν. Δεν υπάρχει πια το ξεσηκωτικό συναίσθημα που έβρισκες σε όλες τις κυκλοφορίες που τους χάρισαν μια ξεχωριστή θέση στην heavy metal ιστορία, με τραγούδια που σου «κολλούσαν» στο μυαλό για πάντα. Κάποτε κάθε album τους ήταν από την αρχή μέχρι το τέλος ένα μουσικό κόσμημα, τώρα πια μόνο ελάχιστα ως λίγα τραγούδια αξίζουν. Ίσως να φταίει και η ενασχόληση του πια και με άλλα εξίσου μέτρια projects. Ευελπιστώ να αλλάξει γρήγορα η όλη κατάσταση και αν μη τι άλλο να κυκλοφορήσουν ένα δίσκο που να δικαιολογεί το «βαρύ» όνομα τους στο Epic metal. 
      
3. MASTERPLAN – “Pumpkings”
Οι MASTERPLAN είναι ένα από τα ωραιότερα μελωδικά power metal σχήματα από το 2000 μέχρι και σήμερα. Για μένα, η πρώτη, ομώνυμη δουλειά τους το 2003 συγκαταλέγεται στα καλύτερα albums που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια. Με την δεύτερη κυκλοφορία τους το 2005, απλά διατήρησαν το καλό όνομα που δημιούργησαν 2 χρόνια πριν. Τα μετέπειτα albums τους, χωρίς να είναι άσχημα, δεν μπορώ να πω ότι είναι και κάτι ιδιαίτερο. Φέτος όμως με το “PumpKings” νομίζω ότι μάλλον θέτουν την καριέρα τους σιγά σιγά σε ένα τέλος. Κυκλοφορία χωρίς κανένα λόγο ύπαρξης με διασκευές που είναι ως επί το πλείστον αδιάφορες, και αν μη τι άλλο προσβάλουν την φήμη και την καριέρα που έχουν όλα τα μέλη του group. Κρίμα και μόνο κρίμα για ένα σχήμα που ξεκίνησε με πολλές προδιαγραφές αλλά μάλλον θα μείνει σε σύντομο χρονικό διάστημα στην αφάνεια.   
 
Θοδωρής Μηνιάτης
 
 
 
 
 
 
1. THRESHOLD - "Legends of the shires" 
2. SORCERER - "The crowning of the fire king" 
3. SOEN - "Lykaia" 
4. MAJOR DENIAL - "Duchess of sufferings"
5. NEED – “Hegaiamas: A song for freedom”
6. LEPROUS - "Malina"
7. ABSINTHIANA - "Structural" 
8. VULTURE INDUSTRIES - "Stranger times" 
9. PYRAMAZE - "Contingent" 
10. SORROWS PATH - "Touching infinity" 
11. MOTHER OF MILLIONS - "Signa" 
12. DOOMOCRACY - "Visions and creatures of imagination" 
13. STEVEN WILSON - "To the bone" 
14. IT - "We're all in this together" 
15. ARGUS - "From fields of fire" 
16. DEEP PURPLE - "Infinite" 
17. MASTODON - "Emperor of the sand" 
18. LUNATIC SOUL - "Fractured" 
19. PLAYGROUNDED - "In time with gravity" 
20. ENSLAVED - "E" 
 
ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ 
1. Ο κόσμος εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση απαξίωσης των πάντων. Αδυνατεί να σκεφτεί πέρα από τον εαυτό του και έννοιες όπως αλληλεγγύη, κατανόηση και προσφορά έχουν δώσει την θέση τους στην πλήρη αφασία και την απάθεια. Σημάδια των καιρών...
 
2. Το κλασικό heavy και το power metal περνούν τεράστια κρίση και τα αναμασήματα των πολλών παρασέρνουν στο διάβα τους και τις λιγοστές αξιοπρεπείς παρουσίες. Ανασύνταξη δυνάμεων εδώ και τώρα!
 
3. Να φύγει γρήγορα η χρονιά. Αρκετές πίκρες μας κέρασε. Να μην αφήσει σημάδια μόνο...
 
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
 
 
 
 
 
 
 
1. ME AND THAT MAN - “Songs of love and death”- 
2. DANNY WORSNOP - “The long way home”
3. PAIN OF SALVATION - “ The light of day” 
4. SCOTT H BIRAM - “Bad testament” 
5. BLACK COUNTRY COMMUNION - “BCCIV”
6. BLACK STAR RIDERS - “Heavy fire”
7. LIVING COLOUR - “Shade” 
8. MY DYNAMITE - “Otherside”
9. AARON KEYLOCK - “Cut against the grain”
10. JESPER BINZER - “Dying is easy”
11. KARI RUESLATTEN - “Silence is the only sound”
12. PRIDE OF LIONS - “Fearless” 
13. BROKEN TEETH - “4 on the floor”
14. MR BIG - “Defying gravity”
15. LEPROUS - “Malina”
16. SHERER-BATTEN - “Battlefield”
17. HALF GRAM OF SOMA - “Groove is black”
18. GOVT MULE - “Revolution come…revolution go”
19. REX BROWN - “Smoke on this” 
20. PRISTINE - “Ninja” 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. DANZIG - “Black laden ground” 
Σκιά του καλού εαυτού του, ο Danzig παρουσιάζει ένα μονότονο άλμπουμ, που ο τρόμος και το σκοτεινό ύφος έχουν αντικατασταθεί από το τρέμουλο του καλλιτέχνη μπροστά στην έλλειψη έμπνευσης.
 
2. MOTORHEAD - “Under cover”
Μια συλλογή κάτω από το όνομα των MOTORHEAD, που αποτελεί κλασική περίπτωση αρπαχτής εις βάρος του εκλιπόντος. Τραγούδια από τις συμμετοχές του Lemmy  σε διάφορα tributes μαζί με κάποιες διασκευές των MOTORHEAD, παρουσιάζουν ένα άλμπουμ που δεν έχει θέση στην δισκογραφία του σχήματος.
 
3. JEFF SCOTT SOTO – “Retribution”
Το διεκπεραιωτικό του άλμπουμ με τσακίζει, γιατί το δυναμικό του συγκεκριμένου καλλιτέχνη είναι τεράστιο.
 
Στέλιος Μπασμπαγιάννης
 
 
 
 
 
 
1. PAIN OF SALVATION - "In The Passing Light Of Day"      
2. LEPROUS - "Malina"     
3. SEPTICFLESH - "Codex Omega"     
4. KREATOR - "Gods Of Violence"     
5. ICED EARTH - "Incorruptible"     
6. WOLVES IN THE THRONE ROOM - "Thrice Woven"
7. THE DOOMSDAY KINGDOM - "The Doomsday Kingdom"     
8. NEED - "Hegaiamas: A Song for Freedom"     
9. NIGHTRAGE - "The Venomous"     
10. ULVER - "The Assassination of Julius Caesar"     
11. ENSLAVED - "E"     
12. OVERKILL - "The Grinding Wheel"     
13. BLACK STAR RIDERS - "Heavy Fire"     
14. CRADLE OF FILTH - "Cryptoriana-The Seductiveness Of Decay"     
15. TRIVIUM - "The Sin and the Sentence"     
16. ANATHEMA - "The Optimist"      
17. MYRKUR - "Mareridt"     
18. LABYRINTH - "Architecture of a God"      
19. FIREWIND - "Immortals"     
20. STRIKER - "Striker"     
 
Απογοητεύσεις:
 
1. SATYRICON - "Deep Calleth Upon Deep"
Το “Volcano” ήταν ο τελευταίος μεγάλος δίσκος των Νορβηγών. Ότι κυκλοφόρησαν μετά από αυτό, καλώς ή κακώς χώλαινε, εκτός βέβαια του "The Age of Nero" που κάπως σωζόταν. Το φετινό "Deep Calleth Upon Deep" είναι πιο πολύπλευρο και καλύτερο από τον προκάτοχό του, αλλά ακόμα κι έτσι δεν είναι εκείνος ο δίσκος που θα θέλαμε από τους SATYRICON, μια μπάντα που στο παρελθόν οδήγησε τις εξελίξεις στο black metal.
 
2. PARADISE LOST - "Medusa"
Οι Βρετανοί συνεχίζουν ευλαβικά στο δόγμα του Περίανδρου Πώποτα, "εμπρός, πίσω..." και κάνουν ένα βήμα παραπίσω στο παρελθόν τους σε σχέση με το "The Plague Within". Τα riffs ακολουθούν καθαρά death/doom μονοπάτια, τα καθαρά φωνητικά είναι πλέον είδος προς εξαφάνιση και τελικά έχουμε ένα δίσκο ο οποίος προσπαθεί να συμβαδίσει με πρώτους που κυκλοφόρησε το group, αλλά καταλήγει να αφήσει την αίσθηση του επιτηδευμένου. Ακόμα και οι στριφνές μελωδίες του Mackintosh στις κιθάρες μου ακούγονται flat, χωρίς να εκπέμπουν τη μαγεία του παρελθόντος...
 
3. VUUR - "In This Moment We Are Free - Cities"
Την λατρέψαμε μέσα από τους μοναδικούς THE GATHERING και συνεχίσαμε πιο πρόσφατα να την αγαπάμε κυρίως μέσα από τις όμορφες συνεργασίες της με τους AYREON αλλά και τον Devin Townsend (οι AGUA DE ANNIQUE είναι too soft & pop για τα γούστα μου). H πολυπόθητη επιστροφή της Anneke Van Giersbergen μέσω των VUUR, σε πιο metal φόρμες και δη πιο progressive, δυστυχώς δεν εκπλήρωσε τις προσδοκίες μου. Δεν περίμενα φυσικά να ακούσω κάτι που θα έφερνε στους παλιούς THE GATHERING, αλλά δεν περίμενα να ακούσω και κάτι που στερείται έμπνευσης και συνοχής και φέρνει περισσότερο σε ένα πειραματικό MESHUGGAH-ικό υβρίδιο με μπόλικες μελωδίες.  
 
Θανάσης Μπόγρης
 
 
 
 
 
 
1. KREATOR - “Gods of violence”  
2. CAVALERA CONSPIRACY - “Psychosis” 
3. MORS PRINCIPIUM EST -  “Embers of a dying world” 
4. ARCH ENEMY - “Will to power” 
5. DECAPITATED - “Anticult” 
6. ICED EARTH - “Incorruptible” 
7. BATTLE BEAST - “Bringer of pain” 
8. GOD DETHRONED - “The world ablaze” 
9. PINK CREAM 69 – “Headstrong” 
10. AETHERIAN - “The untamed wilderness” 
11. THE DARK ELEMENT – “The dark element” 
12. JORN - “Life on death road” 
13. EX DEO - “The immortal wars” 
14. NIGHT FLIGHT ORCHESTRA - “Amber galactic” 
15. NE OBLIVISCARIS - “Urn” 
16. BEAST IN BLACK - “Berserker” 
17. ANNIHILATOR - “For the demented” 
18. GRAVE DIGGER - “Healed by metal” 
19. FIREWIND - “Immortals” 
20. SEPULTURA - “Machine messiah” 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. ANATHEMA – “The optimist”
Αυτό το συγκρότημα πραγματικά κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να απομυθοποιείται όλο και περισσότερο. Δεν είναι η στροφή στον ήχο τους το πρόβλημα. Εξάλλου είμαι υπέρ όταν ο καλλιτέχνης παίζει αυτό που γουστάρει. Το θέμα είναι ότι αυτό που παράγουν δεν είναι καλό. Και οι ANATHEMA έχουν πολύ καιρό να βγάλουν κάτι αξιοπρεπές. H εποχή των “The silent enigma”, “Eternity”, “Alternative 4” και “Judgement” φαίνεται πια τόσο πολύ μακρινή..
 
2. ENSIFERUM – “Two paths”
Και όμως εγώ που γουστάρω τόσο πολύ τους ENSIFERUM, τους βάζω στις απογοητεύσεις της χρονιάς. Τι να κάνω όμως που για εμένα δεν παίζει ρόλο το πόσο αγαπώ ένα συγκρότημα αλλά η δουλειά που αυτό έχει παρουσιάσει. Και οι ENSIFERUM με το “Two paths” παρουσίασαν ένα άλμπουμ αδιάφορο και μέτριο, που είναι πολύ μακριά σε αξία από τις δισκάρες τους παρελθόντος.
 
3. CYHRA – “Letters to myself”
Με το νέο project του Jesper μου είχαν δημιουργηθεί προσδοκίες, οι οποίες ενισχύθηκαν με την άφιξη του Peter Iwers στην μπάντα. Δυστυχώς οι προσδοκίες μου έπεσαν στο απόλυτο κενό και η νέα αυτή προσπάθεια, ενός πολύ αγαπημένου μου καλλιτέχνη, κυρίως για το παρελθόν του με τους έκπτωτους IN FLAMES, ήταν για τα μπάζα.
 
Δημήτρης Μπούκης
 
 
 
 
 
 
 
1. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Amber galactic” 
2. ULVER – “The assassination of Julius Caesar” 
3. SOEN – “Lykaia” 
4. MORS PRINCIPIUM EST 
5. AYREON – “The source”  
6. ICED EARTH – “Incorruptible” 
7. KREATOR – “Gods of violence” 
8. JORN  - “Life on Death Road” 
9. PINK CREAM 69 – “Headstrong” 
10. MASTODON – “Emperor of Sand” 
11. LEPROUS – “Malina” 
12. BOREALIS – “World of Silence MMXVII”  
13. LIVING COLOUR – “Shade” 
14. EUROPE – “Walk the Earth” 
15. NEED – “Hegaiamas”  
16. NOCTURNAL RITES – “Phoenix” 
17. ACCEPT – “The rise of chaos” 
18. NIGHTRAGE – “The Venomous” 
19. FIREWIND – “Immortals” 
20. BEAST IN BLACK – “Berserker” 
 
ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ:
1) STEVEN WILSON – “To the bone”:
Αριστουργήματα σίγουρα δεν γράφονται κάθε μέρα και ο πήχης προφανώς είχε ανέβει πολύ ψηλά δύο χρόνια πριν για τον Steven Wilson, όταν και κυκλοφορούσε το εκπληκτικό “Hand.Cannot.Erase.”. Ο διάδοχός του όμως, το “To the bone”, όχι απλά δε στέκεται στο ίδιο επίπεδο (κάτι που θα ήταν πολύ δύσκολο προφανώς), αλλά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί καν, έστω καλό άλμπουμ. Είναι μια πολύ μέτρια κυκλοφορία κατά την προσωπική μου άποψη, με λίγες καλές στιγμές, που δείχνει πως ο δημιουργός έχασε τον μουσικό του προσανατολισμό. 
 
2) ELUVEITIE – “Evocation II”:
Θεωρώ τους Ελβετούς μοναδικούς για τον ήχο που εκπροσωπούν, έναν ήχο που προσωπικά με γοητεύει ιδιαίτερα. Το  “Evocation II”, είναι το πρώτο άλμπουμ τους μέχρι σήμερα, που με έκανε να πλήξω ιδιαίτερα ακούγοντάς το, δε μου έμεινε ούτε μισό κομμάτι απ’ αυτό και μάλλον δε μου θύμισε καν ELUVEITIE. 
 
3) PARADISE LOST – “Medusa”
Εδώ προφανώς θα έρθω σε αντιπαράθεση με μεγάλη μερίδα οπαδών της μπάντας. Είναι καθαρά θέμα προσωπικού γούστου, προσωπικά όμως δε μου κάνει καθόλου ούτε η τόση μαυρίλα στον ήχο τους, ούτε τα τόσο brutal φωνητικά του Nick Holmes. Περί ορέξεως άλλωστε…. 
 
Χαρά Νέτη
 
 
 
 
 
 
 
1. BATTLE BEAST – “Bringer of pain” 
2. BEAST IN BLACK – “Berserker” 
3. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Amber galactic” 
4. ALICE COOPER – “Paranormal” 
5. DEEP PURPLE – “Infinite” 
6. BODY COUNT – “Blood lust” 
7. NICKELBACK – “Feed the machine” 
8. EUROPE – “Walk the earth” 
9. PUTA VOLCANO – “Harmony of spheres” 
10. ICED EARTH – “Incorruptible” 
11. LIONHEART – “Second nature” 
12. PHANTOM V – “Play II win” 
13. JACK STARR’S BURNING STARR – “Stand your ground” 
14. TOWER OF BABEL – “Lake of fire” 
15. NIGHT RANGER – “Don’t let up” 
16. ECLIPSE – “Monumentum” 
17. JORN – “Life on death road” 
18. TEN – “Gothica” 
19. KREATOR – “Gods of violence” 
20. CYANIDE 4 – “Nekyia”
 
Απογοητεύσεις
 
1. Η.Ε.Α.Τ. – “Into the great unknown”: Περίμενα πολλά περισσότερα από τους Σουηδούς. Δεν μπορώ να αρκεστώ σε μετριότητες και τετριμμένες μελωδίες από την καλύτερη – σύμφωνα με τα δικά μου γούστα- σύγχρονη hard rock μπάντα.
 
2. RAW SILK – “The borders of light”: Αν αυτό είναι η συνέχεια του “Silk under the skin” τότε εγώ είμαι ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Αν έβγαινε υπό άλλη επωνυμία ίσως ήμουν πιο επιεικής. Αν ήθελα να ακούσω prog ή symphonic σίγουρα θα επέλεγα κάτι άλλο. Ο Κώστας Κυριακίδης είναι ικανός για πολύ καλύτερα πράγματα…και το ξέρει.
 
3. ACCEPT – “The rise of chaos”: Ίσως δεν θα έπρεπε να το συμπεριλάβω στις απογοητεύσεις αλλά το νέο πόνημα των Γερμανών δεν θυμίζει σε τίποτα τη φρεσκάδα και την έμπνευση των τριών προκατόχων του. Τα κομμάτια δεν είναι κακά…είναι αδιάφορα! Και αυτό είναι χειρότερο για τους πολυαγαπημένους ACCEPT. Είμαι σίγουρος ότι τα panzer θα επανακάμψουν προσεχώς…
 
Σάκης Νίκας
 
 
 
 
 
1. JUNIUS - “Eternal rituals for the accretion of light”
2. MASTODON - “Emperor of sand” 
3. LEPROUS – “Malina”  
4. QUEENS OF THE STONE AGE - “Villains”
5. THRESHOLD - “Legends of the shires”  
6. PAPA ROACH - “Crooked teeth” 
7. DOOMOCRACY - “Visions & creatures of imagination” 
8. BATTLE BEAST - “Bringer of pain”
9. GRAVE PLEASURES - “Motherblood” 
10. HOLLYWOOD UNDEAD - “Five”  
11. FOO FIGHTERS - “Concrete and gold”
12. RISE AGAINST - “Wolves”  
13. PROPHETS OF RAGE - “Prophets of rage”
14. PAIN OF SALVATION - “In the passing light of day”
15. AFI - “Afi” 
16. ECLIPSE - “Monumentum”  
17. THE OBSESSED - “Sacred” 
18. STONE SOUR - “Hydrograd”  
19. TROUBLED HORSE - “Revolution on repeat”  
20. ROYAL THUNDER - “Wick”  
 
Απογοητεύσεις:
 
1. VUUR - “In this moment we are free- Cities”  
Αγαπημένη μου Αnneke: Φιλότιμη η προσπάθεια σου  να ξαναμπείς στον metal  χώρο, αλλά έτσι όπως το αγοράσαμε έτσι θα μπει στο ράφι των cd το VUUR. Θέλουμε συνθέσεις  που θα τις ακούμε και του χρόνου αγαπημένη μου, καταλαβαίνεις τι εννοώ. Τράβα ρε κοριτσάκι μου  και βρες τα άλλα παλικάρια που βολοδέρνουν και αυτά  και βγάλτε κανένα δισκάκι να χαρούμε και εμείς. Δέκα χρόνια πέρασαν. Ξέρω μαζί δεν κάνετε αλλά δεν καταλαβαίνεις  ότι χώρια δεν μπορείτε; 
 
2. DANZIG -“ Black laden crown”
Έχω ξεχάσει πόσα χρόνια έχω να ακούσω καλό δίσκο από τον Danzig. Πραγματικά. 
 
3. ENTER SHIKARI - “ The spark” 
Είναι μόδα ή τάση ή εγώ δεν ξέρω τι, να το γυρνάνε από το rock  στο electro pop πολλές νέες μπάντες τον τελευταίο καιρό. Κάτι τέτοιο έκαναν και οι ENTER SHIKARI εδώ, σε έναν δίσκο που περίμενα με ιδιαίτερη ανυπομονησία. Κρίμα ρε mates.   
 
Γιάννης Παπαευθυμίου 
 
 
 
 
 
 
1. ULVER – “The assassination of Julius Caesar” 
2. ARCH ENEMY – “Will to power” 
3. LEPROUS – “Malina” 
4. ICED EARTH – “Incorruptible” 
5. AYREON – “The source” 
6. SORCERER – “The crowning of the fire king” 
7. KREATOR – “Gods of violence” 
8. PINK CREAM 69 – “Headstrong” 
9. SEPTIC FLESH – “Codex omega” 
10. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Amber galactic” 
11. LIVIN COLOUR – “Shade” 
12. BODY COUNT – “Bloodlust” 
13. PROPHETS OF RAGE – “Prophets of rage” 
14. CAVALERA CONSPIRACY – “Psychosis” 
15. THE THIRTEENTH SUN – “Stardust” 
16. EUROPE – “Walk the earth” 
17. GOD DETHRONED – “The world ablaze” 
18. MOONSPELL – “1755” 
19. THE DARK ELEMENT – “The dark element” 
20. BEAST IN BLACK – “Berserker” 
 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. ELUVEITIE – “Evocation II”: Προσωπικά η κορυφαία μπάντα του είδους τους και το “Evocation I” ένα από τα καλύτερα άλμπουμ τους. Δυστυχώς το “II” δεν το ακουμπάει καν και απλά πέρασε η ώρα ακούγοντάς το και η αίσθηση του να ξανακούσω κάτι από αυτό απλά δε δημιουργήθηκε ποτέ. Ξενέρα δίσκος.
 
2. CYHRA – “Letters to myself”: «Ο Jesper Stromblad» κάνει νέα μπάντα μου είπανε. «Είναι μαζί του και ο Peter Iwers» μου είπανε. «Οι σωστοί, οι ορθόδοξοι των IN FLAMES πάλι μαζί» μου είπανε. Πάρε και τη lead-άρα στο πρώτο κομμάτι/βίντεο που ακούσαμε και να το “Colony ΙΙ” έρχεται... Ε, μετά τη lead-άρα το χάος. Μεγάλη ξενέρα για εμάς τους ταπεινούς λάτρεις του κάποτε ήχου των Σουηδών. Η τελευταία μας ελπίδα ήτανε και πάει.
 
3. AVATARIUM – “Hurricanes and halos”: Τα προηγούμενα τα λάτρεψα. Αυτό πέρασε απλά ευχάριστα, αλλά τίποτα παραπάνω. Αναμάσημα, εκλάμψεις και ένας καλός δίσκος μεν, αλλά χωρίς αυτό το «κάτι» (όχι της Γαρμπή) που είχαν οι προηγούμενοι σίγουρα.
 
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
 
 
 
 
 
 
 
1. STEVE WALSH – “Black Butterfly” 
2. RONNIE MONTROSE (FT. RICKY PHILLIPS FT. ERIC SINGER) – “10X10” 
3. HEAT – “Night Trouble” 
4. STRIKER – "Striker" 
5. TEN YEARS AFTER – “A sting in the tail” 
6. VIRGIL & STEVE HOWE -  “Nexus” 
7. BLACK COUNTRY COMMUNION – “BCCIV” 
8. SCREAMER – “Hell Machine” 
9. SUPERSONIC BLUES MACHINE - “Californisoul” 
10. REFLECTION – ‘’Bleed Babylon bleed’’ 
11. HΟUSTON -  “III” 
12. BLONDIE – “Polinator” 
13. DEXSTRESS – “Dextress” 
14. CATS IN SPACE – “Scarecrow” 
15. ELOY - “The Vision, The Sword & The Pyre. Part 1” 
16. STYX – “The Mission” 
17. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Amber galactic” 
18. LINDSEY BUCKINGHAM, CHRISTINE MCVIE -  “Lindsey Buckingham/Christine McVie”
19. TEN – “Gothica” 
20. THE QUIREBOYS – “White trash blues” 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. RITCHIE BLACKMORE'S RAINBOW – “Live in Birmingham 2016”
Σοβαρά τώρα; Αυτοί είναι οι RAINBOW; Ούτε στα χειρότερα μας όνειρα τέτοια αρπαχτή και προχειρότητα... Πραγματικά κρίμα γιατί χρόνια περιμέναμε κάτι από τον Blackmore.. 
 
2. DEEP PURPLE - “Ιnfinite”
Στην αντίπερα όχθη, έχουμε μάθει να χαϊδευουμε τα μεγάλα γκρουπ. Μα η πραγματικότητα δεν είναι αυτη όμως. Δεν είναι ότι ότι “Infinite” είναι τόσο κακό άλμπουμ. Απλά είναι κουραστικά μέτριο, με εξαίρεση ένα δυο τραγούδια μονο... 
 
3. RAW SILK - “The Borders of Light”
Δεν θα αρνηθώ ποτέ το διακίωμα του εκάστοτε καλλιτέχνη και δημιουργού  να παιξει την μουσική που τον εκφράζει, αλλά και με το τον τρόπο που τον εκφράζει. Αυτοί είναι σήμερα οι RAW SILK, και είναι ειλικρινείς και τίμιοι. Τολμάνε να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο και το πόσο ο χρόνος τους έχει αλλάξει. Αλλά δε περιμέναμε τριάντα περίπου χρόνια για να ακούσουμε ένα μέτριο power/prog άλμπουμ.  Έτσι δεν είναι; 
 
Δημήτρης Σειρηνάκης
 
 
 
 
 
 
 
1. MOTORPSYCHO – “The tower”
2. LEPROUS – “Malina”
3. CODE ORANGE – “Forever”
4. MASTODON – “Emperor of sand”
5. BENT KNEE – “Land animal”
6. AMENRA – “Mass VI”
7. WOLVES IN THE THRONE ROOM – “Thrice woven”
8. AT THE DRIVE IN – “Inter alia”
9. FULL OF HELL – “Trumpeting ecstasy”
10. KING GIZZARD & THE LIZARD WIZARD/MILD HIGH CLUB – “Sketches of Brunswick East”
11. WOBBLER – “From silence to somewhere”
12. HOLLOW EARTH – “Out of Atlantis”
13. ARCADEA – “Arcadea”
14. YOLK – “Solar”
15. NEED – “Hegaiamas: a song for freedom”
16. CONVERGE – “The dusk in us”
17. MOTHER OF MILLIONS – “Sigma”
18. AKERCOCKE – “Renaissance in extremis”
19. VENENUM – “Trance of death”
 
Απογοητεύσεις:
 
1.       STEVEN WILSON – “To the Bone”
Το μεγάλο φαβορί των Χρυσών Βατόμουρων της χρονιάς 2017, δεν μας απογοήτευσε. Και όχι τόσο με το μετριούλι To The Bone, αλλά κυρίως με την αλλαγή πλεύσης στο στυλ που διατηρούσε όλα αυτά τα χρόνια. Μονόδρομος η εμπορική καταξίωση πλέον για τον Steve και έχετε γεια «καλλιτεχνικές ανησυχίες». Ο δίσκος έχει απωλέσει όλα τα χαρακτηριστικά που αγαπάμε στην μουσική που φτιάχνει ο Wilson και μόνο κάποιες, ελάχιστες εκλάμψεις μένουν για να διατηρήσουμε το ενδιαφέρον μας για το μέλλον.
 
2.       PARADISE LOST – “Medusa”
Ένα group που μας είχε συνηθίσει σε αλλαγές και πίσω-μπρος, αυτή τη φορά μένει απόλυτα στάσιμο όσον αφορά την πορεία του. Το γεγονός ότι κινήθηκε σε ακόμα πιο gloomy ήχο, από μόνο του δεν λέει απολύτως τίποτα, όταν δεν διαθέτει ενδιαφέρουσες συνθέσεις και «ταιριαστή» παραγωγή, για να στηρίξει το εγχείρημα. Δίσκος που κυκλοφόρησε, απλά για να κυκλοφορήσει. Κίτρινη κάρτα στους αγαπημένους μου Βρετανούς.
 
3.       SONS OF APOLLO – “Psychotic Symphony”
Ότι και να ειπωθεί είναι λίγο. Κάποιοι από τους σπουδαιότερους session μουσικούς μαζεύονται για να παίξουν progressive metal (υποτίθεται) που θα μας έκανε να ξεχάσουμε το φάντασμα των Dream Theater. Το αποτέλεσμα είναι μια τερατογένεσση AOR/hard rock και progressive/power metal που όχι μόνο δεν ενθουσιάζει αλλά κυρίως απογοητεύει με τα τεράστια άλματα λογικής που γίνονται για να ολοκληρωθούν οι συνθέσεις ομαλά (λέμε τώρα). Για να μην είμαστε υπερβολικοί, η αλήθεια είναι ότι δεν περιμέναμε πολλά από ένα ακόμα supergroup.
 
Αλέξανδρος Τοπιντζής
 
 
 
 
 
 
 
1. SANHEDRIN - “A funeral for the world” 
2. REFLECTION - “Bleed babylon bleed” 
3. AIR RAID - “Across the line” 
4. SORCERER - “The crowning of the fire king” 
5. THE DOOMSDAY KINGDOM - “The doomsday kingdom” 
6. JAG PANZER - “The deviant chord” 
7. HORISONT - “About time” 
8. BELOW - “Upon a pale horse” 
9. PAGAN ALTAR - “The room of shadows” 
10. DOOMOCRACY - “Visions & creatures of imagination” 
11. RUBY THE HATCHET - “Planetary space child” 
12. ARGUS - “From fields of fire” 
13. ARRAYAN PATH - “Dawn of Aquarius” 
14. NIGHT - “Raft of the world” 
15. MIDNIGHT RIDER - “Manifestation” 
16. ARDUINI / BALICH - “Dawn of ages” 
17. AVATARIUM - “Hurricanes and halos” 
18. HALLAS - “Excerpts from a future past” 
19. PROCESSION - “Doom decimation” 
20. FORSAKEN - “Pentateuch” 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. H.E.A.T - “Into the great unknown”
Η δήλωση του Jona Tee πως «η μπάντα θα δοκίμαζε κάτι διαφορετικό την επόμενη φορά» μας είχε βάλει λίγο σε σκέψεις. Ποια θα ήταν άραγε η στροφή αυτή; Τι θα μπορούσε να κάνει μια μπάντα που για τρεις δίσκους έπαιζε εξαιρετικό hard - A.O.R; Να γίνει πιο heavy διατηρώντας το μελωδικό της πρόσημο; Να γίνει ακόμη πιο μελωδική; Ή κάτι άλλο; Τελικά, το αποτέλεσμα δικαίωσε όσους τους «έζωσαν τα φίδια»: οι H.E.A.T έγιναν μελωδικοί σε βαθμό «αναγούλας», «μπόλιασαν» τη μουσική τους με πολλά pop και σχεδόν disco στοιχεία και άφησαν στην άκρη μεγάλο κομμάτι από την έμπνευση που τους χαρακτήριζε ως τότε. Voila λοιπόν ένας δίσκος που όπως ακούστηκε, έτσι ξεχάστηκε.
 
2. ANNIHILATOR - “For the demented”
Μια από τα ίδια περυσινά για τους Καναδούς. Δίσκος με ένα καλό τραγούδι, με 2-3 ακόμη αξιόλογες στιγμές (όχι τραγούδια ολόκληρα, αλλά στιγμές μέσα σε τραγούδια) και άπλετη ΒΑΡΕΜΑΡΑ. Ο Jeff Waters πρέπει να θυμηθεί ξανά εκείνο το συναίσθημα που τον έκανε να γράψει μια σειρά μεγάλων δίσκων στο παρελθόν. Ή σε τελική ανάλυση, να βρει κάποιον που να του το μεταδώσει. Οι ANNIHILATOR χρειάζονται οπωσδήποτε καλό τραγουδιστή και παραγωγό, αλλιώς κάθε δίσκος θα είναι απλά μια ακόμη αφορμή για περιοδεία, όπου θα παίζονται τα ίδια και τα ίδια τραγούδια από τους 3-4 γνωστούς και μη εξαιρετέους δίσκους. Βρες λες αυτό να είναι το ζητούμενο τελικά; Αν ναι, πάω πάσο.
 
3. OPERATION MINDCRIME - “The new reality”
Geoff Tate λυπήσου μας. Ο καιρός που τραγουδούσες και ράγιζαν τα μπετά, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Δεν σου βγαίνει η φωνή ούτε με παράβολο. Κάποτε τραγουδούσες σοβαρή, ποιοτική μουσική. Κάποτε, για να σταθείς επάξια στο ρόλο σου, νοσηλεύτηκες σε ψυχιατρική κλινική. Τόσο σε είχε επηρεάσει αυτό που ερμήνευες. Κάνε μας λοιπόν τη χάρη, άρον το πολύ κακά παιγμένο μεταμοντέρνο, digital rock του “The new reality” και άδειασέ μας τη γωνιά. Τελείωσες και δεν το ξέρεις. ΥΓ: Μη ξαναπιάσεις στο στόμα σου τραγούδια σαν το “Take hold of the flame” σε MTV unplugged εκδοχές. Δεν το αντέχουμε.
 
Δημήτρης Τσέλλος
 
 
 
 
 
 
 
1. SLAGMAUR – “Thill Smitts Terror” 
2. EARTH ELECTRIC – “Vol.1: Solar”  
3. ULVER - “The Assassination Of Julius Caesar”
4. THE RUINS OF BEVERAST - "Exuvia” 
5. SLOWDIVE – “Slowdive” 
6. KARI RUESLATTEN – “Silence is the Only Sound”
7. SERENITY BROKEN - “Redefine” 
8. KAWIR – “Εξιλασμός” 
9. SORCERER – “The crowning of the fire king” 
10. THE GREAT OLD ONES – “A Tale of Dark Legacy” 
11. DOEDSVANGR – “Satan ov Suns” 
12. OVERKILL - “The Grinding Wheel” 
13. KREATOR - “Gods Of Violence” 
14. INFERNAL MAJESTY – “No god” 
15. FLEURETY – “The white death” 
16. VENOM INC – “Avé” 
17. ENSLAVED – “E” 
18. MARTY FRIEDMAN – “Wall of Sound” 
19. CODE – “Lost signal” 
20. AVENGER - “Mir V Haremu Smrti” 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. SATYRICON – “Deep Calleth Upon Deep”
Αφού απλοποίησαν σε εξευτελιστικό βαθμό τις συνθέσεις τους, τώρα βάλθηκαν να γίνουν και prog τρομάρα τους! Απλά δεν ακούγεται για εμένα! Μπερδεμένο ανάμεσα στην υπεραπλούστευση των ρυθμών και στις εναλλαγές τους… Ο ορισμός του επιτηδευμένου συνθετικά!
 
2. VALLENFYRE – “Fear Those Who Fear Him”
Ακούγοντας το ένιωσα ότι είναι σε τέλμα, κάτι που επιβεβαίωσα στο Brutal Assault που ήταν απλά υποφερτοί! Είναι μακράν το πιο ανέμπνευστο album τους... Το άκρον άωτον από το τρομερό ντεμπούτο τους!
 
3. MORBID ANGEL – “Kingdoms Disdained”
Αν το προηγούμενο απογοήτευσε το σύνολο τον οπαδών τους, αυτό θαρρώ πως θα ικανοποιήσει μόνο τους κολλημένους με τον primitive ήχο που θέλουν επιτηδευμένα να μας πασάρουν σήμερα. Μηδέν riffs λόγω μηδενικής έμπνευσης…Φόρμα του χειρίστου είδους! Απογοήτευση άνευ προηγουμένου…
 
Λευτέρης Τσουρέας
 
 
 
 
 
 
1. AYREON – “The source” 
2. PAIN OF SALVATION – “In the passing light of day” 
3. MARTY FRIEDMAN – “Wall of sound” 
4. SONS OF APOLLO – “Psychotic symphony” 
5. WITHERFALL – “Nocturnes and requiems” 
6. BIG BIG TRAIN – “Grimspound” 
7. STEVEN WILSON – “To the bone” 
8. ENSLAVED – “E” 
9. ANNIHILATOR – “For the demented” 
10. ROGER WATERS – “Is this the life we really want?” 
11. STYX – “The Mission” 
12. NE OBLIVISCARIS – “Urn” 
13. DECAPITATED – “Anticult” 
14. THRESHOLD – “Legends of the Shire”  
15. PALLBEARER – “Heartless” 
16. MASTODON – “Emperor of sand” 
17. ELDER – “Reflections of a floating world” 
18. OVERKILL – “The grinding wheel” 
19. THE HAUNTED – “Strength in numbers” 
20. SAMAEL – “Hegemony” 
 
Απογοητεύσεις 
 
1. ARCH ENEMY – “Will to power”
Οι ARCH ENEMY έχουν εξελιχθεί σε μια μπάντα φόρμουλα, με κουπλέ που πάνε όσο το δυνατόν γρηγορότερα στο υπέρ μελωδικό, υπέρ πιασάρικο ρεφραίν που επαναλαμβάνεται σε σημείο εκνευριστικό. Αυτή η συνταγή χαρακτηρίζει ως επί το πλείστον το “Will to power”.   
 
2. ADRENALINE MOB – “We the people”
Μιλάμε εδώ για μια μπάντα στην οποία αναλώνεται σε ανησυχητικό βαθμό ο Russell Allen. Ενώ στο πρώτο άλμπουμ έδειξαν κάποιο ενδιαφέρον, σταδιακά και με αποκορύφωμα το “We the people” το ενδιαφέρον αυτό χάνεται στα πλαίσια ενός υπερτροφικού groove metal. 
 
3. ANATHEMA – “The Optimist”
Είμαι από τους λίγους που ακολουθούν τους ANATHEMA στην μετά doom metal περίοδο τους και ομολογώ πως το “Distant satellites” μου άρεσε. Με το “The optimist” όμως η έμπνευση έχει στερέψει. Η μπάντα προσπαθεί απεγνωσμένα να ακουστεί σαν τους MOGWAI και το ‘χει παρατραβήξει με το post-rock. 
 
Φίλιππος Φίλης
 
 
 
 
 
 
1. THRESHOLD – “Legend of the shires” 
2. SONS OF APOLLO – “Psychotic symphony” 
3. LEPROUS – “Malina” 
4. AYREON – “The source” )
5. ARCH ENEMY – “The will to power”
6. NEED – “Hegaiamas”  
7. INCURA – “Incura II” 
8. CAELESTIA – “Thanatopsis” 
9. SEPULTURA – “Machine Messiah” 
10. PAIN OF SALVATION – “In the passing light of day” 
11. CAVALERA CONSPIRACY – “Psychosis” 
12. PINK CREAM 69 – “Headstrong” 
13. KREATOR – “Gods of violence” 
14. STONE SOUR – “Hydrograd” 
15. CALIGULA’S HORSE – “In contact” 
16. WITHERFALL – “Nocturnes and requiems” 
17. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Amber galactic” 
18. SOEN – “Lykaia”  
19. EUROPE – “Walk the earth” 
20. SORCERER – “The crowning of the fire king” 
 
Απογοητεύσεις:
 
1. STEVEN WILSON – “To the bone”
Τίποτε απολύτως. Μου αρέσει πολύ που έγραψε όλον τον κόσμο ο «πολύς» Steven κι έβγαλε αυτό ακριβώς που γούσταρε, αλλά προσωπικά δεν μου είπε τίποτε απολύτως. Δεν μου έμεινε ούτε ένα τραγούδι, ενώ είχα ενθουσιαστεί με τις δύο προηγούμενες σόλο δουλειές του.
 
2. PARADISE LOST – “Medusa”
Νομίζω ότι έφτασαν στον βαθμό σκληράδας που επιζητούσαν από το “Host” και μετά. Τους πήρε οχτώ δίσκους, αλλά τα κατάφεραν. Μπράβο. Κερδίζετε το βραβείο της χρυσής μετριότητας, με γαρνιτούρα πρηξίματος ετών. Το γεγονός ότι ενώ μου αρέσουν, άκουσα τον δίσκο σε τρεις δόσεις, μαρτυρά πολλά…
 
3. ANATHEMA – “The optimist”
Συνωστισμός στην τελευταία θέση των απογοητεύσεων. Δεν ήξερα ποιο άλμπουμ να πρωτοβάλω κι ο κλήρος έπεσε στους ANATHEMA. Τι; Βγήκε δίσκος της χρονιάς στα Progressive Music Awards; Σίγουρα τον άκουσαν το δίσκο;
 
Σάκης Φράγκος
 
 
 
 
 
 
 
1. ACRIMONIOUS – “Eleven Dragons” 
2. ARTIFICIAL BRAIN – “Infrared Horizon” 
3. TOMB MOLD – “Primordial Malignity” 
4. ENGULFED – “Engulfed In Obscurity” 
5. HAVUKRUUNU – “Kelle Surut Soi” 
6. DIVINE ELEMENT – “Thaurachs Of Borsu” 
7. VÖLUR – “Ancestors” 
8. DEATH TOLL 80K – “Step Down” 
9. RED DEATH – “Formidable Darkness”
10. DEMON HEAD – “Thunder On The Fields” 
11. PERVERTED CEREMONY – “Sabbat of Behezaël”
12. PAGAN ALTAR – “The Room Of Shadows”
13. FORESEEN – “Grave Danger” 
14. THE OBSESSED – “Sacred” 
15. SPECTRAL VOICE – “Eroded Corridors Of Unbeing” 
16. LOOKING FOR AN ANSWER – “Dios Carne” 
17. OBNOXIOUS YOUTH – “Disturbing The Graves” 
18. SKELETHAL – “Of The Depths…” 
19. URARV – “Aurum” 
20. FUOCO FATUO – “Backwater” 
      
Aπογοητεύσεις: 
 
1. VALLENFYRE – “Fear Those Who Fear Him”
Καθόλου κακό, με το πωρωτικό crust/death/doom μείγμα του, απλώς κατώτερο του –φοβερού εδώ που τα λέμε- “Splinters” που προηγήθηκε, το οποίο είχα χαρεί πολύ περισσότερο όταν είχε κυκλοφόρησε κι ακόμα βρίσκει τον δρόμο του στο mp3 μου, σε αντίθεση με το FTWFH.
 
2. DESCRESY – “The Mortal Horizon”
Έπειτα από την αποχώρηση του Jarno Nurmi, το “The Mortal Horizon” βρίσκει τους DESECRESY και με την βούλα ως one-man band, με τον Tommi Grönqvist να αναλαμβάνει και τα φωνητικά. Και ενώ ο 5ος δίσκος του Φινλανδού διατηρεί την ιδιαιτερότητα του DESECRESY ήχου, σχεδόν αγγίζοντας μάλιστα το avant-garde με τη μινιμαλιστική του προσέγγιση, την ιδιόρρυθμη παραγωγή και την υπνωτιστική ατμόσφαιρα, η αλήθεια είναι πως δεν με ενθουσίασε στον ίδιο βαθμό με τις αρχικές του κυκλοφορίες.
 
3. PALLBEARER – “Heartless”
Δίσκος σαφώς άνω του μετρίου, εμπνευσμένος, με ιδανικό ξεκίνημα και κάποιες τρομερές στιγμές κατά τη διάρκειά του. Όμως ενώ εκτιμώ την προσπάθεια για εξέλιξη, νομίζω ότι το παράκαναν λίγο με τις μελωδίες, τις  prog επιρροές και γενικά την ποικιλία των ήχων κι έτσι το κρίσιμο 3ο άλμπουμ των Αμερικανών δεν με κράτησε τόσο. Τους προτιμάω στα πιο παραδοσιακά τους, με πιο συγκεντρωμένη και συγκεκριμένη ηχητική ταυτότητα και στόχο.
 
Νίκος Χασούρας

 

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

BEST OF 2017 - Η γνώμη των συντακτών του Rock Hard (Μέρος 1 / 21-25)

13 Δεκεμβρίου, 2017 - 15:45 Rockhard

Μια ακόμη χρονιά φτάνει στο τέλος της και οι συντάκτες του ROCK HARD΄κλήθηκαν να καταθέσουν την άποψή τους για τα καλύτερα άλμπουμ του 2016 καθώς και για τις απογοητεύσεις. Σε πολύ λίγο, θα έχετε τη...

[περισσότερα]

Υπάρχει μέλλον στον Μουσικό Τύπο; Οι συντάκτες του ROCK HARD προβληματίζονται με την χρεοκοπία της Team Rock

22 Δεκεμβρίου, 2016 - 23:45 Rockhard

Παρότι έχω website αυτή τη στιγμή, θεωρώ τον εαυτό μου άνθρωπο του εντύπου, αφού για πολλά χρόνια δούλεψα σαν συντάκτης (Metal Invader), σαν διευθυντής (Rock On) και σαν εκδότης/αρχισυντάκτης (Rock...

[περισσότερα]

BEST OF 2016 - Η γνώμη των συντακτών του ROCK HARD (Μέρος 5 / 1-5, τελικές λίστες + απογοητεύσεις)

21 Δεκεμβρίου, 2016 - 18:00 Rockhard

Η αντίστροφη μέτρηση έφτασε στο τέλος της. Η τελική ετυμηγορία των συντακτών του ROCK HARD είναι εδώ (για μια ακόμη χρονιά κανείς τους δεν γνωρίζει τα τελικά αποτελέσματα). Από κάτω μπορείτε να...

[περισσότερα]

BEST OF 2016 - Η γνώμη των συντακτών του ROCK HARD (Μέρος 4 / 10-6)

20 Δεκεμβρίου, 2016 - 15:15 Rockhard

Φτάνουμε σιγά-σιγά στην κορυφή των προτιμήσεων των συντακτών του ROCK HARD για τη χρονιά που φτάνει στο τέλος της και πλέον ήρθε η στιγμή να δούμε ποιοι δίσκοι ψηφίστηκαν στις θέσεις 6-10 για το 2016...

[περισσότερα]

BEST OF 2016 - Η γνώμη των συντακτών του ROCK HARD (Μέρος 3 / 15-11)

19 Δεκεμβρίου, 2016 - 10:45 Rockhard

Έχουμε ήδη ξεκινήσει την αντίστροφη μέτρηση για τα 25 καλύτερα άλμπουμ toy 2016 σύμφωνα με τους συντάκτες του ROCK HARD. Ήδη έχουμε δει το πρώτο μέρος, με τα άλμπουμ που βρίσκονται στις θέσεις 21-25...

[περισσότερα]