UNISONIC – "Light of Dawn" (earMUSIC)

21 Ιουλίου, 2014 - 07:30

Ανήκω στην κατηγορία αυτών που βρήκαν το πρώτο άλμπουμ των UNISONIC, μία χρυσή μετριότητα. Ένα δίσκο κατά πολύ κατώτερο των προσδοκιών που δημιουργούνται όταν σε μία μπάντα εμφανίζονται μαζί ο Michael Kiske και ο Kai Hansen μετά από τόσα χρόνια και ενώ στο παρελθόν μας είχαν χαρίσει δίσκους-διαμάντια για το heavy metal μέσω των HELLOWEEN. Προσωπικά, δεν αρκούν τα ονόματα για να κάνουν ένα δίσκο καλό, ούτε καν η πραγματικά τεράστια κάψα που είχα να ακούσω αυτό το δίδυμο και πάλι μαζί.

Τα πρώτα δείγματα όμως του “Light of dawn”, μέσω του ΕΡ, αλλά και του βίντεο για το κομμάτι “Exceptional”, ήταν τόσο καλύτερα από το ντεμπούτο, που μου δημιουργήθηκαν προσδοκίες από το πουθενά ουσιαστικά. Και τελικά, το δεύτερο αυτό άλμπουμ των UNISONIC, τις δικαίωσε.

Η αύρα των “Keepers…” που υπάρχει στο εναρκτήριο ουσιαστικά (υπάρχει και ένα intro) κομμάτι του άλμπουμ, το power-άδικο “Your time has come”, σε βάζει σε καλή διάθεση για το υπόλοιπο του δίσκου. Ενός δίσκου που ισορροπεί μεταξύ των πιο power metal στιγμών του, των πιο μελωδικών heavy rock που έχουμε συνηθίσει τόσο από τον Kiske, όσο και από τον Ward, τα τελευταία πολλά χρόνια, αλλά και των μπαλάντων. Στις πιο power στιγμές (“Your time has come”, “For the kingdom”, “Find shelter”), το μυαλό σου πάει στην κοινή εποχή των Kiske και Hansen στους HELLOWEEN, ενώ οι mid tempo (που είναι και αρκετές) και heavy rock στιγμές, θυμίζουν τόσο τις καλές των PLACE VENDOME, όσο και των PINK CREAM 69, όπως είναι και λογικό. Η μεγάλη διαφορά του “Light of dawn” με τον προκάτοχό του, είναι ότι τα κομμάτια είναι πολύ καλύτερα συνολικά, ανεξαρτήτως του ύφους τους. Και κάποια από αυτά είναι πολύ καλά, είτε πάνε στα power μονοπάτια (“Your time has come”, “Find shelter”), είτε στα heavy rock και μελωδικά (“Exceptional”, “Not gonna take anymore”, “When the deed is gone” και “Throne of the dawn”), είτε είναι μπαλάντες (“You and I”). Αν δεν υπήρχαν και κάτι “Manhunter” και “Judgement day”, θα ήταν ακόμα καλύτερα τα πράγματα. Άλλωστε μαζί με αυτά ο δίσκος έχει 13 κομμάτια και είναι τα 2 που περνάνε αδιάφορα, ενώ μετά τα 7ο κομμάτι, το άλμπουμ αρχίζει να χάνει αρκετό από το ενδιαφέρον του, με εξαίρεση 2-3 τραγούδια.

Ο Kiske είναι μία χαρά για ακόμα μία φορά στο στούντιο, χωρίς ωστόσο να πηγαίνει ιδιαίτερα ψηλά, κάτι που είναι όμως και λίγο αχρείαστο στον ήχο των UNISONIC. Χωρίς να γνωρίζω, πιστεύω ότι ο Hansen αυτή τη φορά, σε αντίθεση με το ντεμπούτο, έχει συμμετοχή στις συνθέσεις και μάλιστα αρκετή. Ειδικά στα power κομμάτια. Ένσταση έχω για την παραγωγή, η οποία αφαιρεί από την όποια δύναμη των κομματιών, όσο και για τη μίξη που έχει γίνει στα φωνητικά του Kiske, που σε στιγμές είναι αρκετά πιο pop από όσο ίσως θα έπρεπε.

Το δεύτερο άλμπουμ της, all-star είναι η αλήθεια, μπάντας των UNISONIC, είναι μία πολύ ευχάριστη και αναπάντεχη, για να είμαι ειλικρινής, κυκλοφορία. Ένα άλμπουμ που θα γουστάρουν και αυτοί που δεν γούσταραν το ντεμπούτο τους, ενώ όσοι βρήκαν το πρώτο καλό, θα βρούν το “Light of dawn” ακόμα καλύτερο. Άλμπουμ αντάξιο αυτή τη φορά των ονομάτων που συμμετέχουν. Δε νομίζω ότι οι UNISONIC μπορούν να βγάλουν δίσκους που θα εντυπωσιάσουν, αλλά δε μας χαλάει καθόλου να βγάζουν άλμπουμ σαν αυτό.

7 / 10

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

MANIMAL – “Purgatorio” (AFM Records)

8 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Το μελωδικό heavy/power είναι η αλήθεια ότι δεν περνάει και τα καλύτερα χρόνια του, όμως είναι επίσης αλήθεια ότι τα τελευταία 2-3 χρόνια υπάρχει μία σταθερή ανάκαμψη, με ωραίες κυκλοφορίες, μερικές...

[περισσότερα]

ALCATRAZZ – “Live in Japan 1984” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Σάκης Νίκας

Οι ALCATRAZZ την περίοδο που ο Malmsteen ήταν στη μπάντα είχαν μία απίστευτη δυναμική. Όχι ότι πήγαιναν πίσω με τον Vai, αλλά θεωρώ ότι ο Bonnet «έδενε» καλύτερα με τον Σουηδό κιθαρίστα με τον οποίο...

[περισσότερα]

JOE BONAMASSA – “Redemption” (Provogue/Mascot)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Στο κρίσιμο ερώτημα, ήρθε η ώρα ο Joe Bonamassa να κυκλοφορήσει κακό άλμπουμ, ακόμη μια φορά η απάντηση είναι όχι. Ο παραγωγικότατος, πολυγραφότατος και παίκτης ολκής, απόστολος των μπλουζ στον 21o...

[περισσότερα]

NASHVILLE PUSSY - “Pleased to eat you” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

Οι πιο παλιοί φίλοι του περιοδικού, αυτοί που μας παρακολουθούσαν ως έντυπο τότε που λεγόμασταν Rock On, ίσως και να θυμάστε την στήλη “Ι told you first” που παρουσίαζα μαζί με τον Κώστα Αλατά...

[περισσότερα]

STRATOVARIUS – “Enigma: Intermission II” (earMUSIC)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Απ’ την αρχή πρέπει να σας πω πως γενικά δεν είμαι οπαδός της ύστερης περιόδου των STRATOVARIUS, μπάντα που για μένα αποτελούσε κάποτε τον ορισμό του Ευρωπαϊκού power metal. Το δίδυμο των δύο Timo...

[περισσότερα]