FIVE FINGER DEATH PUNCH – "The Wrong Side of Heaven and the Righteous Side of Hell, Volume 2" (Eleven Seven)

14 Νοεμβρίου, 2013 - 08:45

Πρίν από 5 μήνες περίπου, στην κριτική του πρώτου μέρους του διπλού άλμπουμ των FIVE FINGER DEATH PUNCH, “The wrong side of heaven & the righteous side of Hell” (το σχετικό link εδώ), τέλειωνα με την ελπίδα και το δεύτερο άλμπουμ να είναι στα ίδια, πάρα πολύ καλά επίπεδα με το πρώτο, μιας και συνήθως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ούτε αυτή τη φορά ήταν τελικά.

Το «καμπανάκι» είχε ηχήσει με την κυκλοφορία του πρώτου βίντεο από το δίσκο, για το “Battle born”, μία καλή μεν, cheesy και από αυτές που ακούς κατά δεκάδες από Αμερικάνικες μπάντες δε power ballad. Η αρχή πάντως του δίσκου, είναι σαν να ακούς το πρώτο άλμπουμ. Η τριάδα των “Here to die”, “Weight beneath my skin” και “Wrecking ball” σου δίνει την αίσθηση ότι έχεις να κάνεις με έναν άξιο συνεχιστή και ότι οι FFDP είναι σε διαολεμένη κατάσταση. Η συνέχεια όμως δεν είναι η ίδια.

Αρκετά αδιάφορα κομμάτια, πολύ επανάληψη και τη νοοτροπία του «τα χώνουμε» μουσικά και φωνητικά στα κουπλέ και έχουμε ένα μελωδικό ρεφραίν (με δίκασο από κάτω τις περισσότερες φορές) να κυριαρχεί στη συντριπτική πλειοψηφία των κομματιών. Και αν σε κάποια δεν ενοχλεί, γιατί το κομμάτι είναι είναι πολύ καλό ή αν ακούς κάποια μεμονωμένα, στο σύνολο της ακρόασης καταντάει κουραστική. Η, για ακόμα μία φορά, σούπερ παραγωγή τους το μετριάζει αυτό, αλλά ο ήχος δεν καλύπτει τα πάντα.

Πολύ καλά κομμάτια σαφώς και υπάρχουν. Τα τρία εναρκτήρια, μαζί με το mid/melodic και groove-άτο “My heart lied” είναι τα καλύτερα του δίσκου, το “Matter of time” ακολουεί, αλλά τα υπόλοιπα είναι το λιγότερο ένα κλικ κάτω από αυτά. Προσθέστε και μία κακή διασκευή στο “House of the rising sun” (ναι, το κλασικό). Ένα υπέροχο μεν κομμάτι, που όσες διασκευές όμως και αν έχουν γίνει δε βγαίνουν ποτέ καλές. Σαν να έχει κατάρα.

Το δεύτερο μέρος του “The wrong side of heaven & the righteous side of Hell” είναι κατά πολύ κατώτερο του πρώτου. Ούτε την ποικιλία του έχει, ούτε την ποιότητα των κομματιών του. Μπορεί να μην είναι κακός δίσκος, αλλά, πλήν κάποιων εξαιρέσεων, ούτε και κάτι το ιδιαίτερο. Συμπαθητικό άλμπουμ, αρκετά κατώτερο των προσδοκιών που οι ίδιοι έθεσαν με τον προκάτοχό του.

6/10

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

CIRCUS OF POWER - “The Process of Illumination” ΕΡ (Noize In The Attic Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Η καραντίνα, λόγω του κορονοϊού, δεν φόβισε τους Αμερικανούς CIRCUS OF POWER, που αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν το νέο τους ΕΡ, μέσα στον Ιούνη. Ίσως ακριβώς επειδή εδώ και χρόνια ζούνε από τη μουσική...

[περισσότερα]

U.D.O. – “We are One” (AFM Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Σάκης Νίκας

Γιατί ρε Στρατηγέ; Γιατί μας στεναχώρησες τόσο πολύ; Ύστερα από 40 και πλέον χρόνια συνεχούς δισκογραφικής παρουσίας, με τόσες κλασικές δισκάρες στο ενεργητικό σου, γιατί αποφάσισες ότι τώρα ήταν η...

[περισσότερα]

ENSIFERUM - “Thalassic” (Metal Blade)

29 Ιουνίου, 2020 - 09:45 Δημήτρης Μπούκης

Το 2017, είχα κλείσει την κριτική μου στο “Two paths” των ENSIFERUM, λέγοντας πως εκτός από το μονοπάτι της επιτυχίας, υπάρχει και το μονοπάτι της κατηφόρας και ότι στο χέρι τους είναι να το...

[περισσότερα]

FM – “Synchronized” (Frontiers Records)

25 Ιουνίου, 2020 - 10:15 Ντίνος Γανίτης

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Οι FM είναι μία από τις σημαντικότερες μπάντες που έβγαλε ποτέ το AOR και σίγουρα η καλύτερη μπάντα που βγήκε από την Ευρώπη. Από τη στιγμή που αποφάσισαν να...

[περισσότερα]

MCSTINE & MINNEMANN – "McStine & Minnemann" (self-released)

24 Ιουνίου, 2020 - 10:15 Φίλιππος Φίλης

Όταν διάβασα το νέο, πως οι πολυοργανίστες, μουσικάρες και εν γένει πίδακες έμπνευσης, Randy McStine και Marco Minnemann θα συνεργαζόντουσαν για πρώτη φορά, πέταξα τη σκούφια μου που λένε και...

[περισσότερα]