A Day To Remember… 13/4 [THIN LIZZY]

13 Απριλίου, 2019 - 17:15

ΟΝΟΜΑ ALBUM: ''Black rose: A rock legend'' – THIN LIZZY

ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1979

ΕΤΑΙΡΙΑ: Vertigo, Mercury, Warner Bros.

ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Tony Visconti – THIN LIZZY

ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:

Φωνητικά, Μπάσο, Δωδεκάχορδη κιθάρα – Phil Lynott

Κιθάρες, δεύτερα φωνητικά – Scott Gorham

Κιθάρες, δεύτερα φωνητικά – Gary Moore

Τύμπανα, Κρουστά – Brian Downey

 

Υπάρχουν μερικά σχήματα και δίσκοι που είναι από αυτούς που μυούν την εκάστοτε νεότερη γενιά στην ανακάλυψη της μουσική της κατεύθυνση, να γνωρίσει αλλά και να ανακαλύψει το γιατί αυτοί ορίζονται ως πρωτεργάτες κάποιου είδους ή μιας γενικότερης κατεύθυνσης και εξέλιξης αυτού. Μια από αυτές τις περιπτώσεις θα είναι πάντα και οι λατρεμένοι μου Ιρλανδοί THIN LIZZY, καθώς έχουν αφήσει το σημάδι τους ανεξίτηλο μέχρι τις μέρες μας για πολλούς λόγους, τους οποίους δεν χρειάζεται να πούμε ή να αναλύσουμε τώρα. Αυτό που χρειάζεται να πούμε είναι ότι οι THIN LIZZY με δίσκους όπως το ''Black rose: A rock legend'', που κλείνει τα σαράντα χρόνια κυκλοφορίας του, θα τους ανάγει για πάντα στα σχήματα που θα δείχνουν τον δρόμο στους νεότερους, έχοντας κερδίσει και με το παραπάνω το ''A rock legend'' που αναφέρεται και στον τίτλο του άλμπουμ. Η συγκεκριμένη δουλειά ανήκει σε αυτές που ανακαλύπτει ένας νεαρός σε κάποια στοίβα δίσκων του μπαμπά, του θείου, της μαμάς ή της θείας (σπανιότερα) ή του παππού για κάποιους πολύ νεότερους. Από καθαρή νεανική περιέργεια δοκιμάζει να ακούσει τί είναι αυτός ο δίσκος με το όμορφο ή περίεργο εξώφυλλο που ξεχωρίζει ανάμεσα στους υπόλοιπους δίσκους που κυκλοφορούν στο σπίτι, με τους κλασικούς λαϊκούς βάρδους της ίδιας δεκαετίας, Βοσκόπουλο, Διονυσίου, Μπιθικώτση, Καζαντζίδη και λοιπούς. Κάπου εκεί, λοιπόν, πέφτει στην εθιστική και μαγευτική λούμπα που τον βάζει ένας τέτοιος δίσκος, βρίσκει τον δρόμο του και τα πατήματα πάνω στα οποία θα πορεύεται από εκεί και πέρα. 

 

Η εκτίμηση του γράφοντα είναι τεράστια τόσο για την μπάντα όσο και τον δίσκο, που, αν θυμάμαι καλά, πρέπει να ήταν ο δεύτερος δίσκος των THIN LIZZY που άκουσα στη ζωή μου, μιας και είχα ήδη παρασυρθεί στην μαγεία τους με το υπέροχο ''Jailbreak”, που το είχα βρει σε μορφή βινυλίου με τον τρόπο που περιέγραψα παραπάνω, και κάπως έτσι είχα δει και το ''Black rose: A rock legend''. Η διαφορά ήταν απλά ότι ήμουν ήδη ψιλιασμένος για το τί έχουν να πουν οι Ιρλανδοί, συν του ότι είχα ήδη γνωρίσει και την κιθάρα του Gary Moore στην 80’s περίοδο του. Παρόλα αυτά, ήμουν πολύ περίεργος τί μπορεί να συμβαίνει μέσα σε αυτό τον δίσκο. Νομίζω ότι η συμμετοχή του Moore κανονικά ως μέλος του σχήματος ήταν ούτως ή άλλως ένα γεγονός από μόνο του. Ήταν γνωστό πως ήταν αδελφικός φίλος του Phil Lynott, πως είχε βοηθήσει κατά το παρελθόν είτε τον Lynott στην σύνθεση, είτε το σχήμα τόσο σε ηχογραφήσεις όσο και σε ζωντανές εμφανίσεις όταν είχε προβλήματα στην θέση του δεύτερου κιθαρίστα. Ο Moore επίσης ήταν ένας κιθαρίστας που είχε ήδη χτίσει όνομα μέσα από τους SKID ROW, τους COLOSSEUM II ενώ είχε κυκλοφορήσει και δυο προσωπικές δουλειές, στην μια εξ αυτών με την σημαντική βοήθεια του Lynott. Από την άλλη, οι THIN LIZZY ήταν ήδη εκείνην τη στιγμή ένα πολύ μεγάλο όνομα στον χώρο του hard rock, είχαν κυκλοφορήσει δισκάρες, είχαν δημιουργήσει σχολή με τις twin guitars των Gorham και Robertson, κι είχαν δείξει τον δρόμο σε πολλά νέα σχήματα. Η φυγή λοιπόν του Brian Robertson για άλλες πολιτείες μετά το εξαιρετικό ''Bad Reputation'' που άφηνε ένα σημαντικό κενό στο σχήμα και στο πλευρό του Scott Gorham, θα καλυφθεί με τον καλύτερο τρόπο από τον Gary Moore. Η συνθετική και μουσική συνένωση του με το τρίο των Lynott, Gorham και Downey θα έχει ως αποτέλεσμα τις εννιά υπέροχες συνθέσεις αυτού του εξαιρετικού και ιστορικής αξίας δίσκου, που περικλείει μερικά ακόμα διαμάντια του σκληρού ήχου γενικότερα, τα οποία και θα παραμείνουν άφθαρτα στον χρόνο μαζί του αλλά και μαζί με τον μύθο των LIZZY ως μπάντα. Στο άλμπουμ αυτό  υπάρχουν από όλα τα καλά: τα ''Do anything you want'' και ''Toughest street in town'', το οποίο και φυσικά αναφέρεται στην πόλη που μεγάλωσε ο Lynott, είναι δυο hard rock δυναμίτες με υπέροχη riffολογία, η χιτάρα ''Waiting for an alibi'' και το ''Get out of here'' κινούνται σε πιο hard 'n' heavy φόρμες, τα πιο funky σε στυλ κι ενοχικά απολαυστικά ''S&M''  και ''Got to give it up'', στο οποίο ο Lynott μέσα από μια χιουμοριστική λογική παίζει με την εξάρτηση του στα ναρκωτικά και το πού αυτά τον οδηγούν, η pop rock μπαλάντα ''Sarah'', μια άκρως συναισθηματική ωδή που αναφέρεται στην νεογέννητη κόρη του Lynott και που δεν έχει καμία σχέση με το αντίστοιχο κομμάτι από το ''Shades of blue orphanage'' το οποίο αναφερόταν στην γιαγιά του που είχε το ίδιο όνομα, το ''With love'' που είναι power ballad με metal προσανατολισμό και το ιδανικό κλείσιμο ''Roisin Dubh (Black rose): A rock legend'', μια κλασική folk metal σύνθεση στο ύφος του ''Emerald'', όπου οι Lynott και Moore ενώνουν και διανθίζουν παραδοσιακά ιρλανδέζικα κομμάτια προσφέροντας έναν υπέροχο επτάλεπτο ύμνο. 

Φυσικά, πέρα από το λαμπερό υλικό στο ''Black rose: A rock legend'', αστράφτουν και οι συντελεστές με πρώτο από όλους τον ηγέτη του σχήματος Phil Lynott, που, όντας εκπληκτικός στις ερμηνείες του, κινείται με την χαρακτηριστική του εκπληκτική άνεση από τις πιο rock στις πιο pop φωνητικές γραμμές, μπαίνει σε πιο soul και funky μονοπάτια, όταν αυτό χρειάζεται, και βγάζει ένα φανταστικό συναίσθημα όταν στα κομμάτια πρέπει να βγάλει ρομαντισμό ή ερωτισμό. Πέρα από τις φωνητικές του δυνατότητες, είναι εξίσου εκπληκτικός και με το μπάσο του, καθώς με αυτό δυναμιτίζει όταν πρέπει να οδηγήσει, παιχνιδίζει όταν αλλάζουν στυλ τα κομμάτια και είναι σταθερότατος όταν πρέπει να στηρίζει τον Brian Downey και τα τύμπανα του στο rhythm section. Ο Downey, νομίζω ότι είναι μάλλον από τους πιο υποτιμημένους ντράμερ στον χώρο, καθώς πέραν από το γεγονός ότι ήταν ένας εξαιρετικός συνθέτης, τα breaks του ήταν ανέκαθεν εκπληκτικά και υλικό για σεμινάριο. Στις κιθάρες, τώρα, το δίδυμο των Gorham και Moore είναι σκέτη απόλαυση, είτε με τα riffs τους, είτε με τις δισολίες τους που τις μοιράζουν απλόχερα, είτε με τα solos τους. Να τονίσουμε δε πως ο Scott Gorham είχε πάντα το μοναδικό χάρισμα να καταφέρνει να βρίσκει εκπληκτική χημεία με όποιον και αν στεκόταν στο πλευρό του όλα αυτά τα χρόνια που παίζει με τους THIN LIZZY.  Όσο για τον Moore, τί να πει κανείς για έναν κιθαρίστα που ήταν ένας shredder πριν βγει ο ορισμός του shredder και που είχε καταφέρει να παίξει σχεδόν όλα τα στυλ πάνω στην κιθάρα. 

 

Η άψογη παραγωγή είναι ένα ακόμα στα θετικά του δίσκου με τον πολύπειρο και μεγάλο παραγωγό Tony Visconti και την μπάντα να κάνουν τόσο υπέροχη δουλειά σε αυτό τον τομέα που εύκολα μπορεί να πει κανείς ότι βρίσκεται μπροστά από τη εποχή της, όπως και η μπάντα στις περισσότερες δουλειές της εδώ που τα λέμε. Το ''Black rose: A rock legend'' είναι από τους πιο πετυχημένους και ίσως ανάμεσα στους τρεις – τέσσερις καλύτερους δίσκους, αν κάποιος μπορεί φυσικά να βάλει σε κάποια σειρά τα πολλά αριστουργήματα που έβγαλαν στην πορεία τους. Σημείωσε δε μεγάλη εμπορική επιτυχία και στις υπόλοιπες μεγάλες μουσικές αγορές τόσο της Ευρώπης όσο και στον υπόλοιπο πλανήτη.

 

Did you know that:

 Κάποια φιλαράκια των LIZZY και του Lynott συμμετέχουν στα κομμάτια ''With love'' και ''Sarah'': στο πρώτο παίζει μπάσο ο Jimmy Bain (DIO, RAINBOW, WILD HORSES, Gary Moore, Phil Lynott κ.α.) και φυσαρμόνικα ο Αμερικάνος βραβευμένος με Grammy τραγουδιστής, συνθέτης και ηθοποιός Huey Lewis. Στο δεύτερο φυσαρμόνικα παίζει πάλι ο Huey Lewis και τύμπανα ο πολύς Mark Nauseef, ο οποίος παίξει σε πάμπολλες jazz δουλειές, ενώ στο ενεργητικό του στο χώρο του rock υπάρχουν μεταξύ άλλων και συνεργασίες με Gary Moore, Ian Gillan, Jack Bruce, Phil Lynott κ.α.

 Το υπέροχο εξώφυλλο είναι δημιούργημα του Jim Fitzpatrick, που είναι ένας από τους μεγαλύτερους και πιο γνωστούς καλλιτέχνες που σχετίζονται με την κέλτικη παράδοση, έγινε όμως πασίγνωστος για το κλασικό πορτραίτο της προσωπογραφίας του Che Guevara. Σε σχέση με την μουσική, εκτός από πολλά εξώφυλλα των THIN LIZZY, έχει δημιουργήσει και τα εξώφυλλα του ''Mark of the beast'' των MANILLA ROAD και ''The underground resistance'' των DARKTHRONE.

 Το κομμάτι ''Roisin Dubh (Black rose): A rock legend'' αποτελείται από τέσσερα μέρη: τρεις παραδοσιακές συνθέσεις ''Shenandoah'', ''Danny Boy'' και "The Mason's Apron'' και το ''Will you go Lassie'', σύνθεση του Francis McPeake, που πάτησε πάνω σε παραδοσιακό κέλτικο τραγούδι. Τα τέσσερα αυτά μέρη έχουν ενωθεί και εμπλουτιστεί συνθετικά και στιχουργικά από τους Lynott και Moore.

 Το ''Get out of  here'' έχει γραφτεί από τον Phil Lynott και τον Midge Ure, τραγουδιστή και κιθαρίστα των ULTRAVOX.

 To album έφτασε κατευθείαν στο No. 2 των UK charts, κάνοντάς το την πλέον επιτυχημένη κυκλοφορία του συγκροτήματος. Πέραν του Ηνωμένου Βασιλείου, σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία και στις υπόλοιπες μουσικές αγορές τόσο της Ευρώπης όσο και στον υπόλοιπο πλανήτη.

 

Παναγιώτης ''The Unknown Force'' Γιώτας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember…21/6 (DEEP PURPLE)

21 Ιουνίου, 2019 - 15:30 Σάκης Νίκας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Deep Purple” – DEEP PURPLE ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1969 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Tetragrammaton ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Derek Lawrence ΣΥΝΘΕΣΗ: Rod Evans – Φωνητικά Nick Simper – Μπάσο Ian Paice – Τύμπανα Jon...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 21/06 [SINERGY]

21 Ιουνίου, 2019 - 13:45 Γιάννης Σαββίδης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Beware the heavens” - SINERGY  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Nuclear Blast records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Fredrik Nordström ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά, πλήκτρα - Kimberly Goss...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 20/06 [FAITH NO MORE]

20 Ιουνίου, 2019 - 16:30 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “The real thing” – FAITH NO MORE ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1989 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Slash/Reprise ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Matt Wallace ΣΥΝΘΕΣΗ:  Mike Patton - Φωνητικά Jim Martin - Κιθάρες Billy Gould –...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 19/06 [KREATOR]

19 Ιουνίου, 2019 - 15:45 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Extreme Aggression” - KREATOR ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1989 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Noise Records/Epic Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Randy Burns ΣΥΝΘΕΣΗ:  Mille Petrozza – Φωνητικά, κιθάρες Jörg "Tritze"...

[περισσότερα]

A Day to Remember… 15/06 [MERCYFUL FATE]

15 Ιουνίου, 2019 - 20:00 Θοδωρής Κλώνης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “9” – MERCYFUL FATE  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Metal Blade Records  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Kol Marshall, MERCYFUL FATE ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά – King...

[περισσότερα]