A Day To Remember... 06/11 [KREATOR]

6 Νοεμβρίου, 2020 - 10:00

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Coma of souls” - KREATOR 
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Noise records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Randy Burns
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά, κιθάρες – Milland “Mille” Petrozza
Κιθάρες – Frank “Blackfire” Gosdzik
Μπάσο – Rob Fiorreti
Drums – Jurgen “Ventor” Reil

Πως να πρωτοξεκινήσεις ένα κείμενο για ένα δίσκο που σε έχει καθορίσει; Πως να γράψεις πέντε φράσεις και να τις επικοινωνήσεις στον αναγνώστη, όταν οι πρώτες νότες του δίσκου, σου φέρνουν τόσες πολλές αναμνήσεις; Εμείς, οφείλουμε να προσπαθήσουμε, και ότι βγει. Σήμερα, ασχολούμαστε με την αγαπημένη Γερμανική μπάντα του γράφοντος υπεράνω ιδιωμάτων. KREATOR. Αυτή τη φορά, γυρίζουμε το ρολόι στα 1990. Μετά τον πάταγο - όλεθρο που έσπειρε το “Extreme aggression” στο πέρασμα του, συνδυαζόμενο από το ιστορικής σημασίας live στο Ανατολικό Βερολίνο το 1990 με SABBAT, TANKARD, CORONER, οι KREATOR, αναλαμβάνουν  να μπουν στα Eldorado και Image Recording studios, με παραγωγό ξανά, τον Randy Burns, και στο εξώφυλλο τον Andreas Marschall (ομάδα που κερδίζει, ως γνωστόν, δεν αλλάζει!) για να ηχογραφήσουν τον κατά τον γράφοντα απόλυτο δίσκο τους. Έτσι, με τα πολλά και με τα λίγα, στις 6 Νοεμβρίου 1990, κυκλοφορεί μέσω της ιστορικής Noise records, το πέμπτο πόνημα των Γερμανών με τίτλο “Coma of souls”. 

Ο τίτλος, άκρως μεταφορικός και αφηρημένος θα έλεγε κανείς. Το δε εξώφυλλο που το “ντύνει”; Ένα αριστούργημα του Andreas Marschall από αυτά που έχτισαν το μύθο του, με απίστευτες λεπτομέρειες όσο περισσότερο το χαζεύει κανείς ακούγοντας παράλληλα τον δίσκο. Ο δύσμοιρος ακροατής, πατάει play. Γνωρίζει που έχει φτάσει το βρωμόξυλο στους KREATOR, που είναι οι πιο μεστοί συνθετικά της τριάδας, με σκεπτικό βήματα μπροστά από τους υπολοίπους, ήδη από το “Extreme aggression”. Ήταν η στιγμή που θα έλαμπε η νέα μεταγραφή της μπάντας, άρτι αφιχθείς από τους SODOM. Frank “Blackfire” Gosdzik. Ο άνθρωπος που πέρασε στο επίπεδο της μπαντάρας τους σφαγείς εκ Gelsenkirchen, μετακόμισε προς το Essen, για να δείξει και εκεί τι πράγματα μπορεί να κάνει. Και πάρε την ακουστική εισαγωγή, με το γλυκό lead στην αρχή, που προμηνύει κάτι εντελώς διαφορετικό στην αρχή. Μετά, σκάει το riff - θάνατος του “When the sun burns red” (THE EARTH WILL TURN FROM BLUE TO GREY!), η κραυγή του Mille Petrozza, και η μπάντα δεν παίζει, πετάει! Πετάει με τα φτερά της έμπνευσης, πέρα και πάνω από τους κοντοχωριανούς συνοδοιπόρους τους. Ειδικά αυτό το γύρισμα στα τύμπανα, σε συνδυασμό με τη riff-άρα κάτω από το solo του Frank, είναι για σεμινάριο. Οι δε στίχοι για τη κλιματική αλλαγή, φαντάζουν τόσο επίκαιροι σήμερα που είναι να τρομάζει κανείς. 

Το δριμύ κατηγορώ του οξυδερκέστατου κοντού του Γερμανικού thrash δεν σταματάει εκεί. Το mid-tempo αρχικά και βρωμοξυλάτο μετά, ομώνυμο κομμάτι, αποτελεί ένα γράμμα αγανάκτησης σε όσους ανθρώπους ζουν μονόπλευρα τις ζωές τους, θέτοντας τις ψυχές τους σε ένα είδους “κώμα”. Επεκτείνοντας το και σε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, μη αφήνοντας περιθώρια σε καμία ομάδα που έχει κατακυριευτεί από αυτό. Μιλώντας για κοινωνικά/πολιτικά ζητήματα, να σου και το ανάλογο κομμάτι. (GOT A MASTERPLAN, GENOCIDE, CAN’T UNDERSTAND) “People of the lie”. Δηλητηριώδη στιχουργικά βέλη κατά του φασισμού από έναν άνθρωπο που είδε το αίσχος και τα εγκλήματα που αυτός προκάλεσε στο κόσμο και βροντοφωνάζει “ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ” (“and you will lose, for right is on the side, of those who choose, to fight for humankind”). Η ζωή μετά θάνατον, απασχολεί τον Mille στο μικρότερο και πιο αιμοβόρο κομμάτι του δίσκου. (FEARLESS MINDS, GHOST EXPLORES, SPECTRE FLIES, JOURNEY TO THE) “World beyond”. Πάντα μα πάντα λάτρευα την αντίθεση του άκρως επιθετικού κομματιού και του τόσο φιλοσοφημένου στιχουργικού περιεχομένου. Και τώρα θα μου επιτρέψετε να αφιερώσω ξεχωριστό ξεκίνημα παραγράφου στο επόμενο.

“Terror zone”. Ένα κομμάτι βαθιά ψυχολογικού περιεχομένου, και υποδειγματικό ως προς τη δομή του. Μελωδική εισαγωγή με μια καταπληκτική κιθαριστική αρμονία, riffs - βαριά σαν τσιμέντο, mid-tempo και σκοτεινά, εφάμιλλα του θέματος του κομματιού. Ένα άτομο που τρομοκρατείται από τα πλάσματα που βλέπει στον ύπνο του, τα οποία αντιπροσωπεύουν τις φοβίες του (“Demons ghouls and fiends, that once I could ignore, shred the skin and flesh from my bones”) και όσο το κομμάτι επιταχύνει, τόσο ο ήρωας του κομματιού βυθίζεται στην απελπισία (“Deception and disguise, dissolve before my inner eyes, my heart turns to stone, God I’m all alone, OH NO!”) μέχρι που έρχεται η γλυκιά κάθαρση με την εισαγωγική αρμονία. Ξεκάθαρα, το αγαπημένο μου κομμάτι KREATOR. Η μουσική και στιχουργική σφαγή συνεχίζεται στο επόμενο ολέθριο κομμάτι “Agents of brutality”. Ένα κομμάτι για την απαγωγή μιας κοπέλας, τον κατ’ εξακολούθηση βασανισμό (“Cold-blooded killers on a midnight hunt for a girl who cannot fight”) και τoν εν τέλει θάνατο της μετά από βασανιστήριο (“you will die a thousand times before they finally let you die”). Το απλό και λιτό κοινωνικό σχόλιο του Mille βέβαια, πανταχού παρόν (“Speak the truth, pay the price, the unjust reign, the innocent cry!”). 

Περνάμε σε άλλα θέματα όσο προχωράει ο δίσκος. “Material world paranoia”. Οι προβληματισμοί του Mille για τον κόσμο των υλικών αγαθών, την παράνοια που αυτά μπορούν να επιφέρουν, τον ρόλο των πολυεθνικών σε αυτό (“Corporations dominate earth”), για τον αντίκτυπο που αυτό έχει στη φύση (“Nature fights back for its own perservation”) και για το πως ένας άνθρωπος μπαίνει στο καλούπι του να υπερκαταναλώνει από τη γέννηση του ακόμα (“Enslavery begins at birth”), σκεπτόμενος ότι δε θα δούμε καλύτερες μέρες έτσι όπως το πάμε (“The promise of a better future is nothing but a lie”). Το αν και πόσο αποδεικνύεται προφητικός, το αφήνω στη κρίση σας. Μέσα σε όλα όμως, επειδή πάντα του άρεσε να περνάει και ένα μήνυμα, μας δίνει μια από τις πιο όμορφες συμβουλές (“Don’t dream about how life can be, experience your dreams”). To δε μουσικό κομμάτι, μνημειώδες και ενδεικτικό της ωριμότητας της μπάντας, παρά τη βία που ξερνάει! Επόμενο, το βίαιο και αιμοβόρο “Twisted urges”. Μια κοπέλα που πραγματοποιεί διεστραμμένες σεξουαλικές επιθυμίες σε διάφορους τύπους με ανταλλάγματα που ποτέ δε της δίνονται (“Fulfilling morbid dreams, of those who never have time to sleep”), καταλήγοντας να πονάει ψυχικά και να μισεί τον εαυτό της μέχρι που οδηγείται στο θάνατο, ολομόναχη (“Her martyred soul cries out, yet no one hears her scream, her world is fear and doubt, she's a prisoner of this grotesque scene. Mistress of perversity she never had a chance. Raped, beaten, sodomized, twisted urges drove her to the end”). Τόσο μουσικά, όσο και στιχουργικά, θα το έλεγα και αδερφάκι του επίσης άρρωστου “Bringer of torture” που αφορά τον ενδοοικογενειακό βιασμό. 

Με μια τέρμα “Αμερικάνικη” μπασογραμμή, που θα μπορούσε να είχε γραφεί από τους ANTHRAX ή D.R.I., ξεκινάει το “Hidden dictator”, προτού επανέλθει στο γνωστό KREATOR μοτίβο riff-ο-λογικά. Δείχνοντας σαν να έχει ξεφύγει κατά λάθος από το “Terrible certainty” με τα τεχνικά του σημεία, αποτελεί άλλο ένα σχόλιο του Petrozza στην εξουσία σαν αφηρημένη οντότητα. Ποιος είναι λοιπόν, ο “κρυφός δικτάτορας”; Οι φόβοι του ανθρώπου για ότι δεν καταλαβαίνει; (“Some may call it the savior, fall to their bellies and pray”) O αναπόφευκτος για όλα τα έμβια όντα θάνατος; (“Some will try to resist, in the hope they'll exist, to experience just one more day) Ουδείς μπορεί να εξηγήσει που ακριβώς το πάει ο Γερμανός εδώ, καθώς οι στίχοι είναι όπως συνηθίζει άλλωστε, αρκετά αφηρημένοι και ανοιχτοί στην ερμηνεία του καθενός. Και από το αφηρημένο, κλείνουμε την διάρκεια του δίσκου, με κάτι άκρως συγκεκριμένο. “Mental slavery”. Όταν ο άνθρωπος σκλαβώνει εαυτόν, γινόμενος έρμαιο των απόψεων άλλων και μηρυκάζοντας τες στην απέλπιδα προσπάθεια να δείξει που ανήκει (“There's no need to seek the truth, opinions are provided for you”). Μήνυμα με πολλαπλούς αποδέκτες, το λιγότερο. Το δε κομμάτι, το μεγαλύτερο μετά το “Terror zone” σε διάρκεια, παρουσιάζει το mid-tempo πρόσωπο των KREATOR, συνθλίβοντας σβέρκους στο πέρασμα του. 

30 χρόνια μετά, το “Coma of souls” έχει προ πολλού κριθεί από τον αμείλικτο χρόνο και στέκει αγέρωχο μνημείο του thrash metal, κορωνίδα της δισκογραφίας των KREATOR, και αποκορύφωμα του σκεπτόμενου ακραίου ήχου εν γένει. Πως να εκφράσεις τους προβληματισμούς σου, χωρίς να είσαι ένα ανδρείκελο, με λόγο πιο ξύλινο κι από το πάγκο του Τζεπέτο. Πως να ξυπνήσεις συνειδήσεις, χωρίς να είσαι ένα θλιβερό συνονθύλευμα από κακογερασμένα τσιτάτα. Πως να βάλεις το κόσμο να στροφάρει το μυαλό του, χωρίς να του κάνεις προπαγάνδα για το πως, τι και με ποιον τρόπο αυτός θα το κάνει. Πως να γράψεις ουσιώδη ακραία μουσική, χωρίς να θεωρηθείς ούτε παρωχημένος από πιο αυτιά που γουστάρουν πιο «φρέσκο»/μοντέρνο ήχο, ούτε ξεπουλημένος από τους πιο πιουρίστες οπαδούς. 45 λεπτά που αρκούν για να αλλάξουν τη ζωή όποιου τα άκουσε. Ο δε γράφων εις εξ αυτών. 

Did you know that?
- Το αριστουργηματικό αυτό άλμπουμ, συνοδεύτηκε οπτικά, και από μια φανταστική βιντεοκασέτα, πρωτοποριακή για την εποχή, με τίτλο “Hallucinative comas” που κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά. Ήταν ένας συνδυασμός ταινίας τρόμου με τα video clip “Twisted urges”, “When the sun burns red”, “Coma of souls”, “People of the lie”, “World beyond” και “Terror zone”, συν ενδιάμεσες συνεντεύξεις που εξηγούν την ιστορία, καθώς και μια live εκτέλεση του “Agents of brutality”. Η ιστορία αφορά την ολίσθηση του βασικού χαρακτήρα Dr. Wagner σε μονοπάτια απόκρυφα, ερχόμενος σε επαφή με άλλα όντα ως απάντηση στη παράνοια του. Αυτή, επανακυκλοφόρησε το 2008 ως δεύτερο DVD στο “At the pulse of kapitulation – live in east Berlin” όπου το “κυρίως πιάτο” είναι η συναυλία στο Ανατολικό Βερολίνο που αναφέραμε προηγουμένως. Την ιδέα της ταινίας, επιμελήθηκε ο ίδιος ο Mille Petrozza με τον Jurgen Reil, ενώ σκηνοθέτης ήταν ο Andreas Marschall.
- Από τους δίσκους που είχαν το Parental Advisory σήμα στις πρώτες τους εκδόσεις, χωρίς να περιέχουν ανάλογη γλώσσα. Στις επανεκδόσεις το σήμα αφαιρέθηκε. Άλλο λάθος που συνέβη, είναι πως το booklet δεν είχε μέσα τους στίχους για τα 4 τελευταία κομμάτια του άλμπουμ. 
- DEATH (“Scream bloody gore”), DARK ANGEL (“Darkness descends”), AGENT STEEL (“Unstoppable force”), POSSESSED (“Seven churches”), NUCLEAR ASSAULT (“Game over”, “Survive”, “Handle with care”), MEGADETH (“Peace sells...but who’s buying?”), SUICIDAL TENDENCIES (“Suicidal tendencies”). Μερικά από τα ονόματα που είχαν τη τιμή να έχουν τον Randy Burns πίσω από τη κονσόλα. 
- "Το "When the sun burns red" είναι εμπνευσμένο από το βιβλίο "The next 100 years" του Jonathan Weiner".
Γιάννης Σαββίδης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 14/11 [THE OFFSPRING]

14 Νοεμβρίου, 2020 - 18:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Conspiracy of one”- THE OFFSPRING  ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000 ΕΤΑΙΡΙΑ: Columbia Records  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Brendan O’ Brien  ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά/...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 08/11 [MOTORHEAD]

8 Νοεμβρίου, 2020 - 12:00 Θοδωρής Μηνιάτης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Ace Of Spades” – MOTORHEAD ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1980 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Bronze Records   ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Vic "Chairman" Maile  ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά/Μπάσο – Ian Fraser...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 08/11 [ATHEIST]

8 Νοεμβρίου, 2020 - 10:15 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Jupiter” - ATHEIST ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Season Of Mist ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Jason Suecof ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Kelly Shaefer Κιθάρες – Chris Baker Κιθάρες, μπάσο –...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 06/11 [SCORPIONS]

6 Νοεμβρίου, 2020 - 10:00 Σάκης Νίκας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Crazy world” – SCORPIONS ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Mercury  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Keith Olsen ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Klaus Meine Κιθάρα – Rudolf Schenker...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 31/10 [PAIN OF SALVATION]

31 Οκτωβρίου, 2020 - 20:45 Σάκης Φράγκος

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “The perfect element, part I” ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000 ΕΤΑΙΡΙΑ: Inside Out ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Daniel Gildenlöw, Anders "Theo" Theander, Pain of Salvation ΣΥΝΘΕΣΗ ΓΚΡΟΥΠ: Daniel...

[περισσότερα]