A Day To Remember... 10/06 [WHITE LION]

10 Αυγούστου, 2019 - 17:45

 

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Big Game” – WHITE LION 

ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1989

ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Atlantic Records 

ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Michael Wagener 

ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ

Φωνητικά – Mike Tramp 

Κιθάρες – Vito Bratta

Μπάσο – James Lomenzo

Drums – Greg D’Angelo

 

Οι WHITE LION είναι ένα καλλιτεχνικό σχήμα, το οποίο για εμένα θα είναι για πάντα ένα από τα πολύ αγαπημένα μου, ίσως επειδή τα δυο από τα τρία πρώτα albums τους δημιουργήθηκαν κατά την διάρκεια της εφηβείας μου οπότε μάλλον με επηρέασαν θετικά. Ειδικά εκείνα τα χρόνια, τα video clips τους παίζονταν συνέχεια αφού τα τραγούδια που είχαν γράψει ήταν από ένα συγκρότημα που είχε περίσσιο, πηγαίο ταλέντο και έμπνευση.        

 

Το 1989 τους βρίσκει να έχουν μπει ήδη στο studio μετά από την περιοδεία του εκπληκτικού “Pride” κυκλοφορώντας το “Big Game”. Εκ προοιμίου το όποιο νέο υλικό θα κυκλοφορούσε μετά το “Pride” θα είχε αναπόφευκτα σύγκριση, ίσως άδικα ίσως και όχι. Οι WHITE LION είχαν «ανεβάσει» ήδη τον πήχη ψηλά με τις πρώτες δύο δουλειές τους οπότε «έπρεπε» να δώσουν στον οπαδό αντίστοιχου επιπέδου υλικό, κάτι που κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό. Το σχήμα ήταν ήδη “on fire” και αυτό φαινόταν. Ακούγοντας τον δίσκο ή κοιτάζοντας το εξώφυλλο με τον χαρακτηριστικό λέοντα (αν και όχι άσπρος αυτή τη φορά), φυσικά και δεν είχαν αλλάξει ούτε μουσικό ύφος ούτε στυλ ηχητικής απόδοσης των τραγουδιών. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα του εναρκτήριου “Going Home Tonight”, δινόταν στον ακροατή η αίσθηση ότι θα άκουγε άλλο ένα πολύ καλό WHITE LION album το όποιο θα μεγάλωνε την φήμη και δημοτικότητα του group.

Όλα τα τραγούδια είχαν σαν «σκελετό» στην σύνθεση ότι ακριβώς είχε αγαπήσει ο μέσος ή μη οπαδός στο σχήμα μέχρι εκείνη την χρονική περίοδο: κιθαριστικά μέρη με «αέρινες» στιγμές, ριφ και solos που είχαν λόγο ύπαρξης χωρίς ηχητικούς φανφαρονισμούς, catchy ρεφραίν που σου «κολλούσαν» στο μυαλό και σιγοτραγουδούσες συνέχεια και mid tempo τραγούδια με ωραίες «ταξιδιάρικες» μελωδίες. Όλα τα μέλη είχαν πια «δέσει» μεταξύ τους, οπότε μάλλον οι συνθέσεις προέκυπταν πιο εύκολα κάνοντας τες άμεσα αναγνωρίσιμες από τον οποιονδήποτε. Οι WHITE LION είχαν ήδη πια δημιουργήσει την δίκη τους ηχητική ταυτότητα επάξια. 

 

Το “Big Game” ναι μεν ήταν η φυσική χρονική ηχητική συνέχεια του “Pride”, όμως σε σύνολο τραγουδιών οι συνθέσεις ακουγόντουσαν κάπως «κουρασμένες», ή λες και έπρεπε να γίνουν γιατί υπήρχε πίεση να κυκλοφορήσουν κάτι άμεσα. Σαν σύνολο δίσκου τα τραγούδια που εμπεριέχονται, είναι ένα κλικ πιο κάτω συνθετικά συγκριτικά με το παρελθόν τους. Ναι μεν καμία σύνθεση δεν μπορεί να σε αφήσει αδιάφορο ή να την προσπεράσεις αλλά για κάποιες δεν έχεις τόσο, μεγάλη θέρμη ακρόασης. Τα τραγούδια είναι πιο «αδύναμα» σε σύνολο, σχετικά με τις προηγούμενες δυο δουλειές τους. Τα “Don’t Say It’s Over”, “Broken Home” και “Living On The Edge” κάπως «σώζουν την παρτίδα». 

 

Βέβαια στο δίσκο υπάρχουν και δυο από τα ωραιότερα τραγούδια που έχουν γράψει οι ίδιοι αλλά και μια διασκευή που κατάφεραν να την κάνουν να ηχεί σαν δικό τους τραγούδι. Τα “Little Fighter” (τραγούδι που έχει γραφτεί για το πλοίο της Greenpeace, Rainbow Warrior, που κατέστρεψαν οι Γαλλικές Αρχές στο λιμάνι Auckland της Νέας Ζηλανδίας) και το “Cry For Freedom” είναι νομίζω οι δυο ακρογωνιαίοι λίθοι του album, τα δυο τραγούδια-ναυαρχίδες που απλά επιβεβαίωσαν το ταλέντο και την έμπνευση που είχαν οι Mike Tramp και Vito Bratta στην σύνθεση. Το “Radar Love”, νομίζω ότι μέχρι και σήμερα, κάποιοι θεωρούν ότι είναι σύνθεση των WHITE LION και όχι των GOLDEN EARRING όπως είναι κανονικά. 

 

Το “Big Game” έχει μείνει στην ιστορία για πολλούς λόγους. Ολοκλήρωσε άτυπα μια τριάδα albums που έχουν κάνει το όνομα των WHITE LION να παραμείνει για πάντα ενεργό σε όλους όσους ακούνε hard rock/melodic rock. Μάλλον ήταν το «πρώτο σκαλί» για την μετέπειτα οριστική διάσπαση. Σαφώς το album είναι μια από τις αντιπροσωπευτικότερες δουλειές συγκροτήματος του μελωδικού hard rock ήχου και σίγουρα θα «μεγαλώσει» πολλές γενιές ακόμα.    

 

Θοδωρής Μηνιάτης 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 28/05 [INNERWISH]

28 Μαίου, 2020 - 09:15 Παναγιώτης Γιώτας

OΝΟΜΑ ALBUM: ''No turning back'' – INNERWISH ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Ulterium Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Φώτης Μπενάρδο – Θύμιος Κρίκος ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Μπάμπης Αλεξανδρόπουλος...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 25/05 [SOULFLY]

25 Μαίου, 2020 - 22:00 Γιάννης Σαββίδης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Omen” - SOULFLY  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Roadrunner Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Max Cavalera, Logan Mader ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά, κιθάρα - Max Cavalera Κιθάρα - Marc...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 24/05 [ENFORCER]

24 Μαίου, 2020 - 23:30 Δημήτρης Τσέλλος

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Diamonds” - ENFORCER ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Earache ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Rikard Per Löfgren ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Olof Wikstrand - φωνητικά Joseph Tholl - κιθάρα Adam Zaars - κιθάρα...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 23/05 [KING'S X]

23 Μαίου, 2020 - 22:00 Κώστας Αλατάς

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ – “Please come home... Mr. Bulbous” – KING’S X ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ – 2000 ΕΤΑΙΡΙΑ – Metal Blade ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ – Ty Tabor and KING’S X  ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ Μπάσο / Φωνητικά –...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 21/05 [PORCUPINE TREE]

22 Μαίου, 2020 - 20:45 Φίλιππος Φίλης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ – “Lighbulb sun” - PORCUPINE TREE ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ – 2000 ΕΤΑΙΡΙΑ – Snapper ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ – Steven Wilson ΣΥΝΘΕΣΗ ΓΚΡΟΥΠ: Steven Wilson – Φωνητικά, κιθάρα, πιάνο Richard...

[περισσότερα]