A Day To Remember... 10/10 [SYMPHONY X]

10 Οκτωβρίου, 2020 - 20:30

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “V: The new mythology suite” – SYMPHONY X

ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000

ΕΤΑΙΡΙΑ: Inside Out Music

ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Michael Romeo

ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:

Michael Romeo – Κιθάρα

Russell Allen – Φωνητικά 

Michael Pinnella – Πλήκτρα, πιάνο

Jason Rullo - Τύμπανα

Michael Lepond - Μπάσο

 

Οι SYMPHONY X ιδρύθηκαν το 1994 και μέχρι το έτος 2000 είχαν κυκλοφορήσει τέσσερις δίσκους. Ο ομώνυμος πρώτος τους δίσκος, δεν έχαιρε κάποιας επιτυχίας με την ίδια τη μπάντα να μην τον συγκαταλέγει στην επίσημη της δισκογραφία, λες και ο χρόνος άρχισε επίσημα να μετρά όταν τη θέση του τραγουδιστή ανέλαβε ο Russell Allen το 1995, αντικαθιστώντας τον Rod Tyler. Έξι μήνες μετά, κυκλοφόρησε το εξαιρετικό “The damnation game” το οποίο παρουσίαζε μια μπάντα υψηλών προδιαγραφών που αναμείγνυε άψογα το νεοκλασικό power metal με το progressive metal στο ύφος των DREAM THEATER. Ο τρίτος τους δίσκος, “The divine wings of tragedy”, δίκαια θεωρείται ως το magnum opus της μπάντας, ένα κειμήλιο του 90s metal και ειδικότερα του νεοκλασικού symphonic metal. Το “Divine wings of tragedy” έγινε τεράστια επιτυχία στην Ιαπωνία και κατέστησε τους SYMPHONY X ως αδιαμφισβήτητους ανταγωνιστές για το θρόνο. Το 1998 κυκλοφόρησε το “Twilight in Olympus” χωρίς αυτή τη φορά τον ντράμερ Jason Rullo ο οποίος απείχε για προσωπικούς λόγους. Ο δίσκος έλαβε πολύ θετικές κριτικές και το όνομα των SYMPHONY X άρχισε να γιγαντώνεται στην Ευρώπη (άσχετα βέβαια ότι παραμένουν ακόμα σχετικά περιθωριακοί, ίσως γιατί κάνουν ακόμα και πέντε χρόνια να βγάλουν νέο δίσκο κάθε φορά). Με τους τρεις βασικούς τους δίσκους προσέφεραν ποιοτικό νεοκλασικό power metal, μελωδικό όσο και βαρύ, με πολλά στοιχεία του ανερχόμενου prog metal αλλά και πολλά βασικά συστατικά στιβαρού heavy metal από τα 80s και 90s. Κάθε δίσκος τους φανέρωσε διαφορετικές πτυχές μιας μπάντας που ψάχνεται και ανανεώνεται, προκαλώντας και ενίοτε διχάζοντας. Ο πέμπτος δίσκος τους “V: The new mythology suite” είναι ένας τέτοιος κομβικός δίσκος που εισήγαγε πολλούς οπαδούς στην ύστερη φάση της μπάντας όπου το νεοκλασικό metal συναντούσε περισσότερο progressive metal αλλά και το πιο στιβαρό και groovy παίξιμο που θα γινόταν trademark των SYMPHONY X με τα χρόνια. 

 

Εδώ βρίσκουμε και μερικές πρωτιές: είναι ο πρώτος δίσκος της μπάντας με το τωρινό line-up αφού ο Jason Rullo επέστρεψε και τη θέση του Thomas Miller στο μπάσο πήρε ο Michael Lepond. Είναι επιπλέον ο πρώτος δίσκος με την Inside Out (προτού γίνει η μετακόμιση στη Nuclear Blast) και ο πρώτος concept δίσκος που θα ανοίξει το δρόμο για άλλους concept δίσκους, με πιο τρανταχτό σημείο αναφοράς το 24λεπτο έπος “The odyssey” από τον ομώνυμο δίσκο. Το στιχουργικό κομμάτι εδώ αφηγείται μια σχετικά αφηρημένη εκδοχή του μύθου της Ατλαντίδος και αναμειγνύει μια φαντασιακή εκδοχή επιπλέον της ιστορίας των Φαραώ και άλλων αρχαίων πολιτισμών. Επίσης, το 2001 κυκλοφόρησε ο πρώτος και μοναδικός μέχρι σήμερα live δίσκος της μπάντας, στα πλαίσια μιας εκτενούς Ευρωπαϊκής και Νότιο-Αμερικάνικης περιοδείας στην οποία έπαιξαν πάνω απ το μισό “V: The new mythology suite”. 

 

Μουσικά μιλάμε για τον τελευταίο αμιγώς progressive δίσκο των SYMPHONY X και για τον τελευταίο όπου το νεοκλασικό power metal συναντά σε απόλυτη σύζευξη το progressive. Από δω και μπρος, οι SYMPHONY X θα αρχίσουν να ανοίγονται σ’ ένα πιο εμπορικό ύφος, πράγμα που θα κορυφωθεί με το “Paradise lost” που αποτελεί άλλο ένα κομβικό σημείο στην ιστορία της μπάντας από το New Jersey. Ο σπόρος αυτού του νέου κεφαλαίου συναντάται και στον πέμπτο δίσκο τους αφού ακούμε αρκετά πιο βαριά, αργόσυρτα και groovy riff από τον Michael Romeo που κλείνουν το μάτι σαφώς προς τους PANTERA και τον Dimebag Darrell. Αυτό είναι πιστεύω το εξέχον χαρακτηριστικό του Romeo – η ανάμιξη Yngwie Malmsteen και Dimebag. Αποκορύφωμα αυτού το instrumental “The death of balance” όπου ακούμε αυτούσιο το riff από το “Mirror” των DREAM THEATER το οποίο, όπως οφείλουμε να γνωρίζουμε, προέρχεται επίσης αυτούσιο από το “Domination” των PANTERA. 

Μένοντας στη μουσική, ο δίσκος ακούγεται μονοκόμματα όπως αρμόζει σ’ έναν concept δίσκο αλλά και επειδή έχει χτιστεί όπως ένα κονσέρτο, με μεταβατικά σύντομα instrumental μέρη (αγγλιστί segues). Δεν είναι επομένως τυχαίο ότι, περισσότερο από ποτέ, το “V: The new mythology suite” εμπεριέχει και τις περισσότερες αναφορές σε σπουδαία έργα κλασσικών συνθετών. Συγκεκριμένα, θα βρείτε εδώ «κλεμμένα» περάσματα από τα Ρέκβιεμ των Mozart και Verdi και από άλλες συνθέσεις των J.S. Bach και Bela Bartok. Το πιο αξιοσημείωτο από αυτά τα segues είναι αδιαμφισβήτητα το “On the breath of Poseidon” γραμμένο εξ ολοκλήρου από τον Romeo που επιδεικνύει την κλασική του παιδεία και με το παραπάνω. Απ την άλλη, στο “Communion and the oracle” θα ακούσετε και τους DREAM THEATER να αναμειγνύονται όμορφα με το νεοκλασικό σύνολο. Το 13λεπτο έπος που κλείνει το δίσκο, “Rediscovery, Pt. II (The new mythology)”, ήταν να συμπεριληφθεί στον προκάτοχο του ως “Twilight in Olympus” αλλά τελικά έμεινε απ’ έξω. Εδώ, πάλι, συναντάμε πολλά συμφωνικά και progressive στοιχεία σε τέλεια σύζευξη, κάτι που δεν θα επαναληφθεί μιας και η μπάντα άλλαζε τον ήχο και τη τεχνοτροπία της προς κάτι καλύτερο για κάποιους, χειρότερο για πολλούς άλλους που είχαν το “Divine wings of tragedy” ως εικόνισμα. Το νεοκλασικό power metal βλέπετε είχε ήδη εξαντληθεί, ένεκα μάλλον Yngwie Malmsteen, και ήταν καιρός για κάτι νέο το οποίο οι SYMPHONY X δεν φοβόντουσαν να εξερευνήσουν. 

 

Επομένως, μιλάμε για ένα σταυροδρόμι στην ιστορία του συγκροτήματος μιας και χωρίζει τη μουσική τους πορεία σε κείνη του πιο νεοκλασικού με τα “Divine wings of tragedy” και “Twilight in Olympus” και εκείνη του “The Odyssey” και “Paradise lost” που είναι σαφώς πιο heavy, groovy και λιγότερο neoclassical/prog. Αν με ρωτάτε προσωπικά, είμαι φανατικός οπαδός της μπάντας και τους γουστάρω στα πρώτα τους βήματα όσο και στα πιο ύστερα, είτε ο Allen τραγουδά με λυρισμό και σαν τενόρος, είτε με αυτό το μάτσο ύφος του βαρύτονου πάνω σε groovy riff. Για όλους τους παραπάνω λόγους και πολλούς άλλους προσωπικούς, το “V: The new mythology suite” είναι τεράστιος δίσκος, μεγάλη μου αδυναμία και αδιαμφισβήτητα σπουδαίο κεφάλαιο στην ιστορία του power/progressive metal που όλοι οι οπαδοί οφείλουν να κατέχουν. Είκοσι χρόνια μετά βρίσκω πως δεν έχει γεράσει ούτε μια μέρα και στέκεται άνετα δίπλα στα μνημεία των SYMPHONY X προ και μετά. 

 

Did you know that:

- Όσον αφορά τα κλασσικά ένθετα από γνωστούς συνθέτες, ο Michael Romeo έχει δηλώσει πως θα ήταν σοφότερο αν είχαν συμπεριλάβει τα εύσημα στον εκάστοτε συνθέτη, αλλά θεώρησε πως πραγματικά γνωστά κλασικά μέρη όπως η “Lacrymosa” από το Ρέκβιεμ του Mozart δεν χρίζουν αναφοράς. 

- Ένα παράπονο που συναντά κανείς στις κριτικές που γράφτηκαν πριν από είκοσι χρόνια έχει να κάνει με την κιθάρα του Romeo και πόσο μπροστά βρίσκεται στη τελική μίξη, πράγμα καθόλου τυχαίο αφού είναι ο ιθύνων νους της μπάντας (παρόμοιο θέμα έχω προσωπικά με τα τύμπανα του Mike Portnoy στα διάφορα project του που επίσης κυριαρχούν στη μίξη). 

- Αρκετά έχουν γραφτεί για την ομοιότητα στο εξώφυλλο με εκείνο του πέμπτου δίσκου των SPOCKS BEARD που επίσης λέγεται “V” (σκέτο) και κυκλοφόρησε δύο μήνες νωρίτερα!!! Προσωπικά δεν γνωρίζω αν έγινε κάτι εσκεμμένα αλλά οι ομοιότητες είναι όντως αρκετές. 

Φίλιππος Φίλης

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 24/10 [LINKIN PARK]

24 Οκτωβρίου, 2020 - 18:30 Γιώργος Καραγιάννης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Hybrid Theory”– LINKIN PARK ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 24 Οκτωβρίου 2000 ΕΤΑΙΡΙΑ: Warner Bros ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Don Gilmore ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Chester Bennington – Lead φωνητικά Mike...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 23/10 [KING'S X]

23 Οκτωβρίου, 2020 - 17:15 Γιάννης Παπαευθυμίου

ONOMA AΛΜΠΟΥΜ: “Faith hope love” – KING’S X  ETΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ETAIΡΙΑ: Megaforce records / Atlantic  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Sam Taylor & KING΄S X  ΣΥΝΘΕΣΗ:  Doug Pinnick- μπάσο...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 23/10 [SKYCLAD]

23 Οκτωβρίου, 2020 - 12:30 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

ΜΠΑΝΤΑ: SKYCLAD ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Folkemon” ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Nuclear Blast ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Skyclad ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Martin Walkyier – φωνητικά Steve Ramsey – lead κιθάρα, δεύτερα...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 22/10 [CRADLE OF FILTH]

22 Οκτωβρίου, 2020 - 20:30 Γιάννης Σαββίδης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Darkly, darkly, venus aversa” - CRADLE OF FILTH  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Peaceville  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Scott Atkins, Doug Cook, Dani Filth ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 22/10 [FORBIDDEN]

22 Οκτωβρίου, 2020 - 20:30 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Omega wave” - FORBIDDEN ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Nuclear Blast ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Craig Locicero, Tim Narducci ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Russ Andersson - φωνητικά Craig Locicero- κιθάρα...

[περισσότερα]