A day to remember [11/09 – ICED EARTH]

11 Σεπτεμβρίου, 2017 - 23:00

ONOMA ALBUM: “Framing Armageddon: something wicked pt. 1”
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2007
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: SPV
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Jim Morris, Jon Schaffer
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Tim "Ripper" Owens – φωνητικά
Jon Schaffer – κιθάρες, μπάσο
Brent Smedley – ντραμς

To 2002, αφού ένα χρόνο πριν οι ICED EARTH είχαν κυκλοφορήσει το “Horror show”, το συγκρότημα με τον Tim “Ripper” Owens πλέον στα φωνητικά κυκλοφορεί το “Glorious burden”, ένα άλμπουμ από το οποίο μπορεί να θεωρηθεί πως ξεκίνησε και η συνθετική κοιλιά των ICED EARTH. Μία συνθετική καμπή που ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου απέδωσε τόσο στην αλλαγή του τραγουδιστή, καθώς η φωνή του Mat Barlow είχε φωλιάσει βαθιά στις συνειδήσεις των οπαδών της μπάντας, όσο και στο ύφος αλλά και τη θεματολογία των τραγουδιών. Εκτιμήσεις που το “Framing Armageddon: something wicked pt. 1” απέδειξε πως ήταν εν μέρη λανθασμένες, αφού φανερώθηκε πως το πρόβλημα ήταν στις συνθέσεις και στην έμπνευση του ηγέτη της μπάντας, Jon Schaffer.

Αν εξετάσουμε τις χρονιές πριν και μετά τη κυκλοφορία του “Framing Armageddon: something wicked pt. 1”, θα παρατηρήσουμε πως αρκετά συγκροτήματα που είχαν στερέψει από έμπνευση και ιδέες κοιτούσαν στα επιτυχημένα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν στο παρελθόν και με έμπνευση αυτά δημιουργούσαν τη συνέχεια τους, τις περισσότερες φορές ανεπιτυχώς. Όπως οι QUEENSRYCHE με το “Operation mindcrime ΙΙ” το 2006, οι HELLOWEEN με το “Keeper of the seven keys: The legacy” το 2005 και οι GAMMA RAY με το “Land of the free II” το 2007, έτσι και ICED EARTH κοίταξαν στο “Something wicked this way comes” και κυκλοφόρησαν το “ Framing Armageddon…”, μάλιστα με παρόμοιο εξώφυλλο.

Ήταν όμως άξιος συνεχιστής το “Framing Armageddon..” του “Something wicked”; Σίγουρα όχι. Αρχικά το άλμπουμ είναι concept. Οι στίχοι είναι βασισμένοι αποκλειστικά στο concept αυτό, το οποίο αφορά μία φανταστική ιστορία όπου οι άνθρωποι είναι μία εξωγήινη φυλή, η όποια ήρθε στη γη για το απόλυτο μυστικό που κρατούσε φυλασσόμενο η πρώτη φυλή που κατοίκησε τον πλανήτη, οι Setians. Στιχουργικά λοιπόν η μπάντα κινήθηκε στο κόσμο του φανταστικού, που συνήθιζε να ασχολείται από το “Horror show” και πίσω. Μουσικά όμως το σύνολο των συνθέσεων είναι πολύ αδύναμο και από τα 19 τραγούδια αυτά που ξεχωρίζουν είναι τα “Ten thousand strong”, “The clouding” και “Framing armageddon”. Το ανατολίτικο στοιχείο που εμπλουτίζει την ατμόσφαιρα του άλμπουμ βοηθάει στη σύνδεση της μουσικής με το concept, αλλά τα 6-7 ιντερλούδια και πρελούδια που περιέχει ο δίσκος, μαζί με τα υπόλοιπα μέτρια τραγούδια, συνθέτουν ένα βαρετό και αδύναμο άλμπουμ.

Το πιο στενάχωρο με αυτό το άλμπουμ είναι πως ο “Ripper” έχει δώσει ορισμένες εξαιρετικές ερμηνείες που δεν αναδεικνύονται από τη μετριότητα του δίσκου, με την τύχη να γυρνά την πλάτη στον τραγουδιστή καθώς δεν μπόρεσε μέχρι και σήμερα να στεριώσει σ’ ένα μεγάλο συγκρότημα και να καθιερωθεί με αυτό, ενώ είναι ένας καλλιτέχνης που το αξίζει αυτό. Οι ICED EARTH από την άλλη είχαν την τύχη, σε μια περίοδο που οι περισσότεροι πίστευαν πως η μπάντα δεν θα ορθοποδήσει, ειδικά με την επιστροφή του Barlow που συνοδεύτηκε με ακόμα ένα μέτριο άλμπουμ και την δεύτερη αποχώρηση του, να βρει λίγα χρόνια μετά, στο πρόσωπο και την φωνή του Stu Block, τον τραγουδιστή που θα βοηθήσει τον αρχηγό του συγκροτήματος να βρει την χαμένη του έμπνευση αλλά και τον τραγουδιστή που η φωνή του ταιριάζει περισσότερο με το ύφος των ICED EARTH.

Did you know that:
- Ο Schaffer είχε στα πλάνα του να κυκλοφορήσει και τα δύο μέρη του “Something wicked” σε ένα box set, όπου και στα δύο θα τραγουδούσε ο Barlow. Ο Barlow όμως αποχώρησε για δεύτερη φορά και τα σχέδια αυτά έμειναν στον αέρα.
- To “Framing Armageddon…” είναι το πρώτο άλμπουμ των ICED EARTH στο οποίο συμμετέχει ο κιθαρίστας Troy Seele, ο οποίος έγινε μόνιμο μέλος του συγκροτήματος, μαζί με τον μπασίστα Dennis Hayes, λίγους μήνες πριν κυκλοφορήσει το άλμπουμ. Μέχρι την είσοδο των Seele και Hayes στο συγκρότημα, o Schaffer είχε αναλάβει όλες τις κιθάρες και το μπάσο κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του δίσκου.

Δημήτρης Μπούκης

 

Ακολουθεί η face to face συνέντευξη που είχε κάνει σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών, ο Ορφέας Σπηλιωτόπουλος με τον Jon Schaffer και τον Tim “Ripper” Owens για το δίσκο, πάντα με φωτογραφίες εποχής και φυσικά την παρουσίαση του άλμπουμ, που είχε γίνει στο έντυπο ROCK HARD.

 

ICED EARTH interview (Jon Schaffer – Tim “Ripper” Owens)

Είναι Δευτέρα μεσημέρι. Ο ήλιος καίει ανελέητα οτιδήποτε κινείται από κάτω του, ενώ μερικοί άτυχοι πεζοί τρέχουν απελπισμένοι να βρουν καταφύγιο στο πλησιέστερο κλιματιζόμενο κατάστημα. Σε δωμάτιο γνωστού ξενοδοχείου επί της Πατησίων, δύο μέλη συγκροτήματος τιμημένου από τους Έλληνες metalheads ετοιμάζονται να πετάξουν για άλλες χώρες. Το προηγούμενο βράδυ, με την παρουσία τους στο Rockwave festival, μας έκαναν όλους να θυμηθούμε πόσο άψογοι είναι live και να λύσουν σε πολλούς πολλές απορίες (όπως “θα μπορεί ο Ripper να τα πει τα τραγούδια live; Και τα παλιά;”). Όχι όμως όλες. Οι ICED EARTH κυκλοφορούν το πρώτο μέρος της “Something wicked” τριλογίας τους, το “Framing Armageddon”. Το μυαλό του συγκροτήματος, ο λαλίστατος Jon Schaffer, αλλά και ο φοβερός Tim “Ripper” Owens με περιμένανε για να μου λύσουν όποιες απορίες και αν είχα. Το όλο concept πίσω από τα επερχόμενα CD ομολογώ πως με εντυπωσίασε πολύ. Μου θύμισε περισσότερο σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας παρά CD. Καφές λοιπόν, μπισκότα, Jon Schaffer και… “ACTION!”

Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να σε ρωτήσω, Jon, πως νιώθετε μετά την χθεσινή σας εμφάνιση στο Rockwave festival;
Jon: Νιώθω υπέροχα! Είχαμε βέβαια αρκετά τεχνικά προβλήματα επί σκηνής καθ’ όλη τη διάρκεια του set μας και αυτό ομολογώ πως ήταν κάπως εκνευριστικό. Είναι σπαστικό όταν σου συμβαίνουν τέτοιες αναποδιές γιατί κάνουν τη δουλειά σου πολύ πιο δύσκολη. Είναι όμως μάλλον συνηθισμένα και αναμενόμενα όλα αυτά στο χώρο της μουσικής. 

Η ανταπόκριση του κόσμου πάρα ταύτα ήταν θερμή φυσικά.
Jon: Σίγουρα! Ο κόσμος ήταν υπέροχος! Ήταν cool!

Φέτος κυκλοφορείτε το “Framing Armageddon – Something wicked Part 1”. Είναι γνωστό ότι η τριλογία του “Something wicked” είναι καθαρά δική σου υπόθεση, δική σου δημιουργία. Θα ήθελες να πεις δυο λόγια στους αναγνώστες μας σχετικά με το όλο concept; 
Jon: Καταρχάς με το να ηχογραφήσουμε την τριλογία για το “Overture of the wicked”, θέλαμε να ξαναπαρουσιάσουμε στον κόσμο όλη την ιστορία. Το “Something wicked this way comes” (1998) δεν ήταν concept άλμπουμ και θα ήθελα να το τονίσω αυτό. Μονάχα τα τελευταία τρία τραγούδια του δίσκου εκείνου ήταν γραμμένα για τον σκοπό της ιστορίας αυτής. Ήταν μια κλεφτή ματιά στην ιστορία, μέσα από διαφορετικές χρονικές στιγμές. Αυτό που κάνουμε τώρα λοιπόν είναι το όλο concept. 

Πως ακριβώς εξελίχθηκε ολόκληρη αυτή η ιστορία μέσα στο μυαλό σου;
Jon: Δεν έχω ιδέα! (Γέλια)

Είμαι πραγματικά περίεργος να μου πεις πως σου ήρθε το όλο concept στο νου.
Jon: Απλά μου ήρθε, πραγματικά! Ήταν πολύ περίεργο. Να σκεφτείς, δεν είμαι καν αναγνώστης βιβλίων επιστημονικής φαντασίας και το concept μου είναι επιστημονικής φαντασίας! Είχα αυτή την εικόνα αυτού του τύπου μέσα στο μυαλό μου (σ.σ.: δείχνοντας μου την γνωστή πλέον μασκότ του συγκροτήματος, επάνω στο εξώφυλλο του νέου CD), έβαλα ορισμένους σκιτσογράφους να μου το ζωγραφίσουν και… απλά μου ήρθε! Και εξελίχθηκε πολύ γρήγορα η ιστορία διότι η δεσμοί του με τον ανθρώπινη ιστορία και τις θρησκείες κλπ…

Οπότε η ιστορία πηγάζει από την σύγχρονη κοινωνία;
Jon: Όχι! Η ιστορία διηγείται πως το ανθρώπινο γένος (εμείς δηλαδή) είναι οι πραγματικοί εξωγήινοι οι οποίοι ζουν άλλον πλανήτη και οι “άλλοι” είναι οι πραγματικοί κάτοικοι αυτού του τόπου. Εκείνοι είναι τα παιδιά του Θεού, του μεγάλου αρχιτέκτονα του Σύμπαντος. Όταν ήλθε εδώ το ανθρώπινο γένος, ήλθε επειδή ήθελε αυτή τη δύναμη και τη γνώση που είχαν αυτά τα πλάσματα (“Motivation of man”). Οι Setians είχαν προβλέψει την εισβολή των ανθρώπων στον πλανήτη Γη και η προφητεία τους έλεγε ότι θα δεχθούν επίθεση και ότι θα αφανισθούν. Το συμβούλιο των γερόντων στέλνει 10.000 εκλεκτούς (“Ten thousand strong”) να κρυφτούν από την εισβολή. Πηγαίνουν λοιπόν και κρύβονται μέχρι τις ημέρες της “συννεφιάς” (σ.σ.: λέει “days of clouding”). Οι άνθρωποι εισβάλουν στον πλανήτη (“Invasion”) και σκοτώνουν τους πάντες (“Setian massacre”). Βρίσκουν το συμβούλιο των γερόντων αλλά διαπιστώνουν ότι πλέον δεν κατέχουν την μυστική γνώση που ψάχνανε και τους εκτελούνε όλους (“Execution”). Την γνώση αυτή κατέχει το καινούργιο συμβούλιο το οποίο κρύβεται μαζί με τους δέκα χιλιάδες της φυλής τους. Το τραγούδι “The clouding” περιγράφει ακριβώς τι είναι το “clouding”. Είναι κατακλυσμικά γεγονότα (“Cataclysm”) - αλλάζουν θέση οι πόλοι του πλανήτη, ξεπηδούν ηφαίστεια, ηλεκτρικές καταιγίδες, σημειώνονται τρομεροί σεισμοί. Και μέσα σε αυτόν τον χαμό παθαίνει τρομερή ζημιά το σκάφος των ανθρώπων με το οποίο εισέβαλλαν και πέφτει σε μια έρημο και θάβεται κάτω από τόνους χώμα (χωρίς να πεθάνουν φυσικά όλοι τους). 

Εξακολουθώ να αναρωτιέμαι πώς σου ήρθαν στο νου όλα αυτά! (Γέλια)
Jon: Πραγματικά δεν έχω ιδέα. Αλλά αυτή πάντως είναι η βάση της ιστορίας. Και καταλήγουν έτσι οι Setians να δημιουργούν τη θρησκεία…(ο Jon για μερικά δευτερόλεπτα διακόπτεται από την είσοδο του Ripper στο δωμάτιο). Έτσι πάει πάντως το story. Έχει πολύ βάθος και είναι αρκετά πολύπλοκο concept. Μόλις σου διηγήθηκα τα πρώτα 10.000 χρόνια της ιστορίας. Το “Part 2” ξεκινάει με την γέννηση του Χριστού. 

Πόσο καιρό σου πήρε να το δουλέψεις όλο αυτό μέσα στο μυαλό σου;
Jon: Σχεδόν δέκα ολόκληρα χρόνια! Από τότε που βγήκε το “Something wicked this way comes”. 
Ripper: Που να σου πει τι άλλα πράγματα του κατεβαίνουν ώρες-ώρες στο μυαλό! (Γέλια)

Και να φανταστεί κανείς ότι δεν είναι καθόλου του science fiction ο Jon!
Jon: Έχω δει “Star wars”! [Γέλια]

Δεν πιστεύεις πως μέσα από όλα αυτά που μου περιέγραψες σχετικά με το concept του άλμπουμ μπορεί να υπάρχει ένα βαθύτερο νόημα που να έχει να κάνει με τη σύγχρονη κοινωνία;
Jon: Εντάξει, θα μπορούσες να πεις ότι έχει ένα μήνυμα του τύπου “ενωθείτε” ή θα “χωριστείτε” και ότι η διάσπαση είναι το μεγαλύτερο όπλο “τους” εναντίον μας. Με το να δημιουργήσουν τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ και όλες τις θρησκείες (σ.σ.: ομολογώ πως μέχρι πριν πει για τις θρησκείες νόμιζα πως, ως συνήθως, θα μου έλεγε κάτι σχετικά με τρομοκράτες) δημιούργησαν σύγχυση στον κόσμο. Αυτό κάνει τους ανθρώπους να διαχωρίζονται και να μην είναι ενωμένοι. Οι άνθρωποι σκοτώνουν από φανατισμό για την θρησκεία τους και αυτό συμβαίνει δεκάδες αιώνες τώρα. Στην ιστορία μου αυτό ήταν και το υπέρτατο όπλο των Setians εναντίον της ανθρωπότητας. Γνώριζαν τις αδυναμίες μας και πώς να τις εκμεταλλευτούν. Η μνήμη των ανθρώπων σβήνεται τελείως κατά την διάρκεια του “the clouding”. Μετά οι 10,000 εκλεκτοί εισβάλανε στις ανθρώπινες κοινωνίες και άρχισαν να μας ελέγχουν (“Infiltrate and assimilate”). Το “Order of the rose” είναι στην ουσία (εκτός από τίτλος τραγουδιού) η μυστική οργάνωση των Setians, διασκορπισμένη σε όλο τον πλανήτη, η οποία μας παρακολουθεί στενά. Η κύριά τους τακτική είναι η χρησιμοποίηση των θρησκειών πάνω μας με σκοπό να χωριστούμε και στο τέλος να αυτοκαταστραφούμε. Γι’ αυτό λέγεται ο δίσκος “Framing Armageddon”, επειδή καταστρώνουνε την παρακμή του ανθρώπινου γένους. 
Ripper: Είναι από τις πιο συναρπαστικές ιστορίες που διάβασα ποτέ μου. Έχει απίστευτο βάθος και πολυπλοκότητα. 
Jon: Ήταν μια πραγματική πρόκληση για εμένα. Τόσο βάθος στην όλη ιστορία και… το κόλπο είναι να αποκαλύπτεις καταστάσεις της ιστορίας την σωστή στιγμή. Δε θες να αποκαλύψεις πάρα πολλά από την αρχή γιατί μετά δεν θα έχει καθόλου αγωνία. Ήταν πολύ ζόρικο αυτό! Δεν έχει καμία σχέση με πράγματα για τα οποία έχω γράψει στίχους στο παρελθόν. 
Ripper: Επειδή έχει πολύ συγκεκριμένο θέμα, γι’ αυτό.
Jon: Ακριβώς! Ο σκοπός, από την αρχή, ήταν να γράψω τραγούδια για concept άλμπουμ που όμως να μπορούν να σταθούν και μόνα τους. Τα περισσότερα concept άλμπουμ είναι συνήθως γεμισμένα με ένα κάρο αηδίες και τραγούδια που δε θα άκουγες ποτέ σου μεμονωμένα. Φυσικά έχω κάποια tracks που είναι απλά FX και τίποτα παραπάνω, όμως τα περισσότερα τραγούδια μπορείς να τα ακούσεις και χώρια από το concept. 

Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Το “Part 2” πότε κυκλοφορεί;
Jon: Τον Απρίλιο του 2008 θα κυκλοφορήσει. Η μίξη του CD θα λάβει μέρος γύρω στα Χριστούγεννα. 

Τι άλλα σχέδια έχετε κατά νου;
Jon: Μετά την κυκλοφορία και του δεύτερου μέρους θα βγούμε για περιοδεία και επίσης θα μαγνητοσκοπήσουμε εμφάνιση μας για ένα live DVD που θέλουμε να κυκλοφορήσουμε στη συνέχεια.

Live DVD; Στην Αθήνα μήπως; (Γέλια)
Jon: Όχι. Ίσως μαγνητοσκοπήσουμε κάποια πράγματα εδώ αλλά όχι κι άλλο live άλμπουμ. 

Είναι όμως κλασικό πλέον το “Alive in Athens” (1999), δε μπορείς να πεις!
Jon: Βεβαίως! Φοβερό άλμπουμ και μ’ αρέσει πάντοτε να παίζω εδώ αλλά θα ήταν λίγο χαζό να κάνω πάλι live άλμπουμ στην Αθήνα. Βασικά δεν γνωρίζω που θα μαγνητοσκοπήσουμε για το DVD. Σκέφτομαι να αφήσω τους οπαδούς μας να αποφασίσουν. Θα κάνουμε γκάλοπ στο επίσημο website μας και θα δούμε που θέλει πιο πολύ ο κόσμος! (σ.σ.: δηλαδή άμα βγει πάλι η Αθήνα θα φταίω εγώ μετά;) Θα τους ρωτήσουμε πώς θέλουν να γίνει, πού θέλουν να γίνει, τι τραγούδια θέλουνε να παίξουμε κλπ. 

Tim, το “Framing Armageddon” είναι το δεύτερο studio άλμπουμ σου με τους ICED EARTH. Ποια είναι τα συναισθήματα σου;
Ripper: Νιώθω πολύ καλά! Με τον Jon έχουμε πολύ καλή σχέση σαν φίλοι αλλά και σαν συνεργάτες. Είναι πολύ ευχάριστη εμπειρία για εμένα να έχω να πάω στο studio για να ηχογραφήσω τα φωνητικά. Αυτό το άλμπουμ σημαίνει πολλά γιατί σε συνεπαίρνει από την αρχή του! 

Αισθάνεσαι σαν στο σπίτι σου σα να λέμε;
Ripper: Φυσικά.
Jon: Πάντοτε ήταν το σπίτι του.
Ripper: Ακόμη και στο “The glorious burden” (2004) ένιωθα σαν στο σπίτι μου. Υπάρχει βέβαια μια ειδοποιός διαφορά του “Framing Armageddon” με το προηγούμενο άλμπουμ.
Jon: Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο κόσμος είναι ότι όταν ήρθε ο Tim στο συγκρότημα, το CD βρισκόταν σε φάση μίξης ενώ τώρα ο Tim ήταν παρών από την αρχή.
Ripper: Και παρ’ όλα αυτά αισθανόταν πολύ φυσικό σε μένα το να έχω να τραγουδήσω εκείνα τα τραγούδια. Και τώρα που έχουμε ακόμα καλύτερη σχέση μεταξύ μας και γνωριζόμαστε, ξέρεις, δεν μπαίνουμε στο studio και τσακωνόμαστε. Πέφτει πολύ γέλιο! Οι μόνες φορές που νευριάζω στο studio είναι όταν δεν μπορώ να πετύχω τη νότα που θέλω και τα βάζω με τον εαυτό μου.
Jon: Και εγώ το ίδιο. Μόνο με τον εαυτό μου νευριάζω ή αν κάποιος το παρακάνει οπότε τότε απλά τον διώχνω, αλλά αυτό είναι μια εντελώς άλλη υπόθεση από αυτό που συζητάμε αυτή τη στιγμή. Ο Tim όντως τα βάζει με τον εαυτό του μερικές φορές και εκεί είναι που πάω εγώ και τον στηρίζω, τον ηρεμώ. Αυτά συμβαίνουν σε όλους βέβαια. Κι εγώ όταν έχασα την μισή μου οικογένεια μέσα σε διάστημα 6 μηνών ένιωθα διαλυμένος ψυχολογικά. Πέθανε ο πατέρας μου και μετά και η αδελφή μου… Θυμάμαι γυρίσαμε από περιοδεία και ήμουν τόσο στεναχωρημένος που δε μπορούσα να παίξω καν κιθάρα. Βγήκα έξω, στην αυλή μου, και είπα στον εαυτό μου “πρέπει να συνέλθεις, πρέπει να τα καταφέρεις”.

Κλείνοντας, θα ήθελα να στείλετε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σας.
Jon: Απλά θα ήθελα να πω ότι πάντοτε η κάθε μου επίσκεψη εδώ είναι ένα highlight της καριέρας μου. Πάντοτε ήταν έτσι. Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί οι Έλληνες, απ’ όλους τους ανθρώπους, καταλαβαίνουν τη μουσική μου καλύτερα από τον υπόλοιπο κόσμο. Δέχονται τη μουσική μου περισσότερο από οπουδήποτε αλλού. Ποτέ δεν κατάφερα να το λύσω αυτό το αίνιγμα μέσα στο μυαλό μου. Είναι απίστευτο συναίσθημα. Το βλέπω στα μάτια τους. Όταν τα μάτια τους δακρύζουν με κάποια τραγούδια ή κάποια σημεία και βλέπω το πάθος τους να ξεχειλίζει από μέσα τους, αυτό για εμένα είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή για όλα όσα έχω κάνει. Γιατί καταλαβαίνουν. Θέλω να τους ευχαριστήσω για αυτό, για όλα αυτά. Είναι τιμή για μένα.

Ορφέας Σπηλιωτόπουλος

 


ICED EARTH - “Framing Armageddon (something wicked Part 1)” (SPV)
Να ένα συγκρότημα για το οποίο σίγουρα έχει να πει πολλά κανείς, εάν το θελήσει. Οι ICED EARTH μας άφησαν την τελευταία φορά με ανάμικτα συναισθήματα, καθότι το “The glorious burden” (2004), η πρώτη κυκλοφορία των I.E. με τον Ripper στα φωνητικά, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί αντάξιο της κληρονομιάς που άφησαν πίσω τους δισκάρες όπως τα “Night of the stormrider” (1992), “Burnt offerings” (1995) και “The dark saga” (1996). Προσωπικά, ακόμη και το “Something wicked this way comes” (1998) ήταν επίπεδα ανώτερο (καλά, το “Horror show” δεν το αναφέρω καν διότι το θεωρώ το χειρότερο άλμπουμ του συγκροτήματος με τον Matt Barlow). What is “Framing Armageddon (something wicked Part 1)”; Είναι το πρώτο εκ των δύο άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει το συγκρότημα, το οποίο περιλαμβάνει το πρώτο μέρος της τριλογίας “Something wicked” (τα άλλα δύο μέρη θα κυκλοφορήσουν ταυτόχρονα σε ένα διπλό CD το Μάρτιο ή κάπου εκεί). Θα ξεκινήσω λέγοντας αυτό που είχα πει όταν τους είδα live στο Rockwave Festival πριν μερικές εβδομάδες… Αυτό το συγκρότημα (με αυτή τη σύνθεση), πλέον, το αδικούν τα CD! Ας περάσουμε στο προκείμενο όμως τώρα… Για ποιο λόγο έχει το άλμπουμ 19 κομμάτια όταν τα 8 είναι intros/ interludes/ outros; Είναι αναγκαία όλα αυτά; Το ξέρω ότι ο Schaffer είχε ολόκληρο concept στο μυαλό του και ότι θέλει να το αποδώσει όσο πιο πιστά γίνεται, αλλά δεν είναι απλή κι εύκολη υπόθεση να παρουσιάσεις μια “ταινία” ως μουσικό CD. Από μουσικής απόψεως θα πω ότι το καλύτερο τραγούδι του δίσκου το είχαμε ήδη ακούσει εδώ και καιρό τελικά. Αναφέρομαι στο “Ten thousand strong”! Ναι, είναι το πιο δυνατό, εμπνευσμένο και ωραίο metal τραγούδι του δίσκου. Από τα υπόλοιπα 10 τραγούδια, θετική εντύπωση μου άφησαν το πολύ 2-3, όπως τα “When stars collide (born is he)” (ωραία ατμόσφαιρα αλλά πολύ αργό track), “The clouding” (αν και θυμίζει αρκετά σε συναίσθημα το “Melancholy”) και “A charge to keep”. Σε γενικές γραμμές, αργός δίσκος, ο οποίος βαλτώνει ακόμα περισσότερο με όλες τις εισαγωγές του και τα διάφορα που θεώρησε καλό ο Schaffer να προσθέσει ως FX. Δεν είναι ανυπόφορος δίσκος, απλά δεν είναι αντάξιος του ονόματος του συγκροτήματος. Πολύ μέτριος. Δυστυχώς…

6,5 / 10

Ορφέας Σπηλιωτόπουλος

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 14/09 [Jeff Loomis, André Matos]

14 Σεπτεμβρίου, 2017 - 09:30 Χαρά Νέτη

        ΟΝΟΜΑ: Jeff Loomis INSTRUMENT: Κιθάρα ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 14 Σεπτεμβρίου 1971 [46] ΠΟΛΗ / ΧΩΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Wisconsin, H.Π.Α. ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΙΞΕΙ:...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 12/09 [Neil Peart, Gus G.]

12 Σεπτεμβρίου, 2017 - 09:30 Χαρά Νέτη

      ΟΝΟΜΑ: Neil Ellwood Peart INSTRUMENT: Τύμπανα ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 12 Σεπτεμβρίου 1952 [65] ΠΟΛΗ / ΧΩΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Ontario, Καναδάς ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Υπήρξε 22...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 11/09 [Mats Levén]

11 Σεπτεμβρίου, 2017 - 09:30 Χαρά Νέτη

          ΟΝΟΜΑ: Mats Göran Levén INSTRUMENT: Φωνητικά ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 11 Σεπτεμβρίου 1964 [53] ΠΟΛΗ / ΧΩΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Γκέτεμποργκ, Σουηδία ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ...

[περισσότερα]

A day to remember... 9/9 [SIX FEET UNDER]

9 Σεπτεμβρίου, 2017 - 23:30 Σάκης Φράγκος

ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Warpath” – SIX FEET UNDER ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1997  ΕΤΑΙΡΙΑ: Metal Blade ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Brian Slagel ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά: Chris Barnes Μπάσο: Terry Butler Ντραμς: Greg...

[περισσότερα]

A day to remember... 8/9 [RUSH]

8 Σεπτεμβρίου, 2017 - 23:45 Σάκης Φράγκος

ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Hold your fire” - RUSH ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1987  ΕΤΑΙΡΙΑ:  Mercury ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: RUSH – Peter Collins ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά/Μπάσο/Πλήκτρα: Geddy Lee Τύμπανα: Neal Peart...

[περισσότερα]