A Day To Remember... 14/09 [JETHRO TULL]

14 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:45

OΝΟΜΑ ALBUM: ''Stormwatch'' – JETHRO TULL

ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1979

ΕΤΑΙΡΙΑ: Chrysalis

ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Ian Anderson – Robin Black

ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:

Φωνητικά, Flute, ακουστική κιθάρα, μπάσο – Ian Anderson

Ηλεκτρικές κιθάρες, κλασική και ακουστική κιθάρα, Μαντολίνο – Martin Barre

Πιάνο, organ – John Evan

Πιάνο, synthesizers, portable organ – David Palmer

Μπάσο ''Orion'', ''Flying Dutchman'', ''Elegy'' – John Glascock

Τύμπανα, κρουστά  – Berriemore Barlow

 

Μου είναι πάντα ευχάριστο όταν πρέπει να βρεθώ ξανά στα πρώτα μου μουσικά βήματα, να ξανακούσω και να γράψω για την μπάντα που στην ουσία με έβαλε αρχικά στα, εντός εισαγωγικών, χωρικά ύδατα του rock και να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα. Οι JETHRO TULL είναι αυτή η μπάντα και είναι σίγουρο πως ο γράφων θα τους ευχαριστεί και θα τους λατρεύει σίγουρα μέχρι την ημέρα που αυτό θα είναι εφικτό σε αυτήν την ζωή. Μου έδωσαν τα πρώτα ακούσματα, τις πρώτες επιρροές, με έμπασαν για τα καλά στο κόλπο της μουσικής αναζήτησης και σίγουρα μου άφησαν και κάποια ηχητικά κουσούρια με τα χρόνια φυσικά. Για να μην το τραβάμε πολύ όμως ας μπούμε στην ουσία του κειμένου αυτού που είναι η ολοκλήρωση της folk τριλογίας, η οποία ξεκίνησε με το ''Songs from the woods'', συνεχίστηκε με το ''Heavy horses'' για να κλείσει με το ''Stormwatch'', το οποίο και φτάνει τα 40 χρόνια κυκλοφορίας. Κατά την γνώμη μου, μάλλον είναι ελαφρώς αδικημένος ως δίσκος σε σχέση με τα δυο προηγηθέντα άλμπουμ της τριλογίας αυτής. Το ''Stormwatch'' μολονότι που ναι μεν μπορεί να πει κάποιος ότι είναι ελαφρώς κατώτερο, εντούτοις όμως κατά περίπου τα 8/10 του, περιέχει συνθέσεις που μένουν αναλλοίωτες στον χρόνο και διαθέτουν όλα εκείνα τα στοιχεία που πρόσφεραν απλόχερα οι TULL στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα τόσο του rock όσο και του metal, και όχι μόνο. Ο λόγος ίσως να είναι πως, στην πραγματικότητα, ήταν μια κάπως δύσκολη περίοδος για τον Ian Anderson και την μπάντα του. Το πρώτο πρόβλημα που είχαν να αντιμετωπίσουν είχε να κάνει με τον μπασίστα τους John Glascock, έναν πραγματικά εξαιρετικό μουσικό και παίχτη, με τον Ritchie Blackmore εκείνη την περίοδο να έχει δηλώσει ''πως πρόκειται για τον καλύτερο μπασίστα στο rock''. 

 

Δυστυχώς όμως, όπως και αρκετά μεγάλα ονόματα της rock τότε, είχε και αυτοκαταστροφικές τάσεις και συνήθειες, κάτι που αρχικά τον έβγαλε εκτός μάχης κατά την διάρκεια της περιοδείας του ''Heavy horses'', ενώ η διάγνωση ήταν κατεστραμμένη βαλβίδα καρδιάς λόγο των χρόνιων καταχρήσεων ποτού, τσιγάρων και ναρκωτικών ουσιών. Η λογική φυσικά από την πλευρά των γιατρών ήταν να ακολουθήσει αυστηρή θεραπευτική αγωγή και να κόψει της κακές συνήθειες. Ο Anderson τον είχε προειδοποιήσει πολλές φορές να σταματήσει τις καταχρήσεις και να αφοσιωθεί στην μουσική, αλλά δυστυχώς ο Glasckock δεν τον άκουσε και έτσι με την υγεία του να χειροτερεύει ο Anderson αναγκάστηκε να τον βγάλει εκτός πλάνου κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων, αναλαμβάνοντας ο ίδιος να γράψει το μπάσο στο μεγαλύτερο μέρος του δίσκου, εκτός από τρία κομμάτια ''Orion'', ''Flying Dutchman'' και ''Elegy'' στα οποία είχε προλάβει να δώσει το τελευταίο δείγμα του πλούσιου ταλέντου του ο Glascock. Λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του δίσκου και κατά την διάρκεια της περιοδείας που επακολούθησε, στην οποία στο μπάσο τον είχε αντικαταστήσει ο Dave Pegg, δυστυχώς ο John Glascock θα αφήσει την τελευταία του πνοή από το πρόβλημα της βαλβίδας της καρδιάς του, αποτέλεσμα της συνέχισης του party animal τρόπου ζωής του αλλά και μιας λοίμωξης που υπέστη και επιδείνωσε το πρόβλημα της καρδιάς του. Ο Anderson ήταν αυτός που έπρεπε να ενημερώσει την υπόλοιπη μπάντα για τον χαμό του Gasckock, κάτι που για τους υπόλοιπους δεν ήταν και ότι καλύτερο και κυρίως για τον πολύ στενό φίλο του μακαρίτη και ντράμερ της μπάντας Berriemore Barlow. 

Ευτυχώς για την μπάντα ο εξαιρετικός και κάπως αδικημένος βάσει των ικανοτήτων του ντράμερ έγραψε έναν ακόμα δίσκο με τους TULL αλλά και ολοκλήρωσε την περιοδεία, πριν τελικά αποχωρήσει  από το σχήμα. Μετά την περιοδεία αποχώρησαν και οι πληκτράδες John Evan και David Palmer λόγω διαφορετικής φιλοσοφίας με την μουσική κατεύθυνση της μπάντας, οι δυο τους μαζί με τους προαναφερθέντες ήταν και η κλασική σύνθεση των 70’s για τους JETHRO TULL. Το μεγαλύτερο μέρος των συνθέσεων και των στίχων ανήκει στον ηγέτη του σχήματος Ian Anderson με τον David Palmer να είναι υπεύθυνος για το πολύ όμορφο instrumental που κλείνει τον δίσκο ''Elegy'', για το οποίο και είχε βγει μια φήμη πως γράφτηκε ως φόρος τιμής για τον John Glascock, όμως κάτι τέτοιο δεν ευσταθούσε μιας και ο Palmer συνέθεσε την ''ελεγεία'' του στην μνήμη του πατέρα του. Ηχητικά ο Anderson προσπαθεί να κρατήσει μια σχετική ισορροπία ανάμεσα στο folk και το hard rock, κάτι που σε γενικές γραμμές το πετυχαίνει, καθώς και τα progressive δεδομένα είναι παρόντα, όπου πρέπει και απαιτείται. Στιχουργικά, πέραν από τα προφανέστατα ''Flying Dutchman'' που μιλάει για τον θρύλο του ιπτάμενου Ολλανδού, ''Orion'' που θέμα του είναι ο εν λόγω αστερισμός και τα οποία είναι και δυο από τα κορυφαία κομμάτια του δίσκου, τα θέματα με τα οποία κατά κύριο λόγο καταπιάνεται ο Anderson στο δίσκο είναι πολύ επίκαιρα ακόμη και σήμερα, και είναι τα προβλήματα με την μόλυνση του περιβάλλοντος, ο πόλεμος για το πετρέλαιο και το πώς το χρήμα επιδρά σε όλα αυτά. Το εννιάλεπτο heavy έπος ''Dark ages'', αλλά και τα hard rockάδικα ''North sea oil'', ''Something's on the move'', όπως και το μπαλαντοειδές ''Old ghosts'', είναι από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου μαζί με τα προαναφερθέντα και αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα του στιχουργικού περιεχομένου. Άλλη μια πολύ ωραία σύνθεση είναι και το ακουστικού χαρακτήρα ''Dun Ringill'', το οποίο είναι η τοποθεσία που βρίσκεται το ιστορικό κάστρο της φατρίας MacKinnon στο Isle of Skye της Σκωτίας, μέρος που ο Anderson ήξερε πολύ καλά, καθώς για χρόνια διατηρούσε μια φάρμα εκεί κοντά. 

 

Το κλασικό line up των JETHRO TULL εντυπωσιάζει και πάλι μέσα από τα κομμάτια του ''Stormwatch',' με τον Anderson φυσικά να είναι ο μπροστάρης τόσο με την υπέροχη μεσαιωνικού ύφους φωνή Βάρδου που διαθέτει όσο και με το φλάουτο του που μαγεύει και θα συνεχίσει να μαγεύει όποιον το ακούει. Ο για χρόνια νούμερο 2 της μπάντας Martin Barre είναι για μια ακόμη φορά εκπληκτικός στις κιθάρες, κινούμενος με εκπληκτική άνεση τόσο σε heavy παιξίματα όσο και αιθέρια, όπου αυτό είναι απαιτητό. Οι Evan και Palmer με τα πλήκτρα, το πιάνο, το organ και βασική ευθύνη για τα ορχηστρικά μέρη κάνουν εξαιρετική δουλειά, όπως πάντα, προσδίνοντας τα μέγιστα στην ατμόσφαιρα των κομματιών. Ο Berriemore Barlow στα τύμπανα δίνει την τελευταία παράσταση πίσω από το kit των TULL εντυπωσιάζοντας για μια ακόμα φορά με το δυναμικό παίξιμο και την φοβερή του άνεση να αλλάζει ρυθμούς και χτυπήματα μέσα στα κομμάτια. Η παραγωγή του δίσκου δια χειρός Ian Anderson και Robin Black είναι πάρα πολύ καλή, με όλα τα όργανα να έχουν τον χώρο τους , βοηθώντας να αναδειχθούν οι συνθέσεις και να λάμψουν οι μουσικοί της μπάντας. Το ''Stormwatch'' τελικά, αν το ακούσει κανείς, θα καταλάβει πως εκτός από το κλείσιμο της τριλογίας που προείπαμε είναι και ένα τέλος εποχής για τους JETHRO TULL, όχι μόνο λόγω των αλλαγών που αναφέραμε, αλλά και λόγω της διαφορετικής φιλοσοφίας που υιοθέτησε ο Anderson από την αρχή μέχρι και τα μέσα των 80's φέρνοντας στην μουσική της μπάντας τα Synth και electro μονοπάτια της εποχής. Τέλος, να πούμε πως το ''Stormwatch'' θεωρείται από τα πιο σκοτεινά άλμπουμ που έκαναν στην καριέρα τους οι TULL και μπορεί να μην ήταν στα αγαπημένα των κριτικών, σε σχέση πάντα με τα δυο προηγούμενα έπη της folk τριλογίας, όμως κέρδισε την αγάπη των φίλων του σχήματος όντας στην τελική για εκείνους ένα πολύ δυνατό άλμπουμ.

 

Did you know that:

 Στην remastered έκδοση του 2004 περιλαμβάνονταν τέσσερις επιπλέον συνθέσεις που δεν είχαν μπει στον δίσκο, αυτές ήταν τα ''A stitch in time'', ''Crossword'', ''Kelpie'' και η instrumental παραδοσιακή μπαλάντα, γραμμένη από τον Βασιλιά της Αγγλίας ''Henry VIII'' στα στις αρχές του 16ου αιώνα, ''King Henry's Madrigal'' ή όπως αλλιώς λέγεται 'King's Ballad'', σε αυτό να αναφέρουμε πως το μπάσο παίζει ο αντικαταστάτης του Glascock, David Palmer. Έχει μάλιστα ενδιαφέρον να τις ακούσει κανείς καθώς μάλλον οι τρεις εξ αυτών θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν περιληφθεί στον δίσκο.

 Για τον Οκτώβριο του 2019 έχει προγραμματιστεί να επανακυκλοφορήσει το ''Stormwatch'' σε μια καινούργια έκδοση αποτελούμενη από έξι δίσκους, που θα περιλαμβάνουν αρκετά ακυκλοφόρητα κομμάτια, ένα live ηχογραφημένο στην Ολλανδία το 1980 και διάφορα άλλα καλούδια, ενώ θα έχει και νέο στερεοφωνικό remix από τον Steven Wilson.

 

Παναγιώτης ''The Unknown Force'' Γιώτας

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 13/10 [W.A.S.P.]

13 Οκτωβρίου, 2019 - 02:45 Ντίνος Γανίτης

ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Babylon” – W.A.S.P.  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2009 ΕΤΑΙΡΙΑ: Demolition Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Blackie Lawless ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά – Blackie Lawless Κιθάρες –...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 13/10 [VOIVOD]

13 Οκτωβρίου, 2019 - 02:45 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Nothingface” - VOIVOD  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1989 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Mechanic/MCA – Noise Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Glen Robinson, Steve Sinclair  ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά– Snake (...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 12/10 [MY DYING BRIDE]

12 Οκτωβρίου, 2019 - 15:15 Μίμης Καναβιτσάδος

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: "The Light at the End of the World" – MY DYING BRIDE ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Peaceville Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Peaceville Records ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: • Aaron...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 11/10 [YNGWIE MALMSTEEN'S RISING FORCE]

11 Οκτωβρίου, 2019 - 11:45 Σάκης Νίκας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: Yngwie J. Malmsteen’s RISING FORCE – “Alchemy” ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Spitfire/Dream Catcher ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Yngwie J. Malmsteen ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Mark...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 9/10 [VENOM]

9 Οκτωβρίου, 2019 - 10:00 Θοδωρής Κλώνης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Prime evil” – VENOM  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1989 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Under One Flag ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Kevin Ridley, Nick Tauber ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά – Tony Dolan (a.k.a....

[περισσότερα]