A Day to Remember... 21/3 [FIREWIND]

21 Μαρτίου, 2018 - 12:15

ΟΝΟΜΑ ALBUM: ''The premonition'' - FIREWIND
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2008
ΕΤΑΙΡΙΑ: Century Media
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Fredrik Nordstrom 
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Apollo Papathanasio
Κιθάρες – Gus G.
Πλήκτρα – Bob Katsionis
Μπάσο – Petros Christodoylidis
Τύμπανα – Mark Cross

 

Οι FIREWIND ανήκουν στις μπάντες που μου έκαναν αίσθηση από την πρώτη κιόλας στιγμή που τους άκουσα. Είναι ούτως άλλως από τις πιο αναγνωρισμένες ελληνικές μπάντες σε παγκόσμιο επίπεδο και από τα πιο δυνατά εξαγώγιμα προϊόντα στο metal για την χώρα μας. 
Για να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο βέβαια, δούλεψαν πάρα πολύ τόσο στο στούντιο όσο και στο δρόμο, δηλαδή στα live. Δέκα χρόνια λοιπόν πριν, το ''The premonition'' είναι η στιγμή που οι FIREWIND θα κυκλοφορήσουν το άλμπουμ που θα τους δώσει το feedback να καθιερωθούν σε παγκόσμιο επίπεδο και να κερδίσουν την αναγνώριση από κοινό και κριτικούς. 

Η αρχή προς αυτήν την κατεύθυνση είχε γίνει με το εξαιρετικό ''Forged by fire', όταν ο ηγέτης του σχήματος Gus G. αποφάσιζε ότι η μπάντα θα είναι η πρώτη προτεραιότητα του. Η συνέχεια θα γίνει με το πιο εμπορικού τύπου και την αρκετά radio friendly προσέγγιση του πολύ καλού ''Allegiance'' που τους βοήθησε να μπούνε στα charts πολλών ευρωπαϊκών χωρών και όχι μόνο, ενώ τους έδωσε και την δυνατότητα να κάνουν περί τα 100 live σχεδόν σε όλο τον κόσμο. 

Το ''The premonition'' όμως, είναι αυτό που βοήθησε το συγκρότημα όχι απλώς να διατηρήσει τα κεκτημένα, αλλά να πάει ένα βήμα παραπέρα, ανεβάζοντας τον πήχη ακόμη ψηλότερα, κερδίζοντας ακόμα περισσότερους οπαδούς, βγάζοντας ένα live DVD ηχογραφημένο στην Ελλάδα, μπαίνοντας στα charts σε περισσότερες χώρες της Ευρώπης και περιοδεύοντας με ονόματα όπως οι STRATOVARIUS, KAMELOT, ARCH ENEMY, DARK TRANQUILITY κ.α.

Το άλμπουμ είναι μια ακόμα άκρως ποιοτική δουλειά για την μπάντα, η οποία νομίζω πως συγκαταλέγεται μέσα στις δυο – τρεις πιο ολοκληρωμένες δουλείες που έχει κάνει μέχρι σήμερα. Καταφέρνουν να διατηρήσουν έναν δικό τους ήχο χωρίς να αντιγράφουν και δημιουργούν ένα άλμπουμ που χαρακτηρίζεται από την ποικιλομορφία του μιας και τα 10 κομμάτια του άλμπουμ, πέραν της κλασικής heavy metal φόρμας που είναι η βάση τους δεν ακολουθούν μια πεπατημένη. 
Δημιουργούν έτσι πολύ ισχυρές συνθέσεις που άλλες δείχνουν τον power χαρακτήρα του ξεκινήματος τους, άλλες τις πιο μελωδικές της συνέχειας, άλλες τον πιο εμπορικό δρόμο που προηγήθηκε και μέσα σε αυτά μπαίνει και η πιο μοντέρνα λογική με τις περισσότερες γκρούβες και τις πιο σκληρές δομές που θα ακολουθηθούν αργότερα. Δύσκολα νομίζω θα μπορούσε να ξεχωρίσει κανείς κάποιες εξ’ αυτών όπως  προαναφέραμε μαζί με την εξαιρετική διασκευή στο ''Maniac'' του Michael Sembello, αφού είναι όλες υψηλού επιπέδου καθώς η λέξη filler απλά χάνει την έννοια της στο συγκεκριμένο άλμπουμ. 

 

Ενδεικτικά και μόνο θα αναφέρουμε ότι δυο από τα πιο δυνατά hit της μπάντας τα ''Head up high'' και ''Mercenary man'' που σπάνια θα λείψουν από το setlist της, βρίσκονται στο συγκεκριμένο άλμπουμ. 
Όλα αυτά άλλωστε τα έχει επιβεβαιώσει στο παρελθόν και ο ίδιος ο ηγέτης του συγκροτήματος, που έχει τονίσει το πόσο προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα ποικιλόμορφο άλμπουμ.
Ο Gus δείχνει τις φοβερές τεχνικές του ικανότητες στις κιθάρες αλλά και την δυνατότητα του να δημιουργεί εξαιρετικές μελωδίες και solos. Ο συνδυασμός του δε με τον Bob Katsionis, που εδώ ξεδιπλώνει με μαεστρία το μεγάλο ταλέντο του όντας ακόμα πιο καθοριστικός αυτή τη φορά σε σχέση με το παρελθόν μιας και εδώ τα πλήκτρα του έχουν ακόμα  ισχυρότερη παρουσία, είναι εκπληκτικός και εκρηκτικός. 

Οι δισολίες και τα battles ανάμεσα στην κιθάρα και τα πλήκτρα είναι πραγματικά εξαιρετικά. Ο Apollo Papathanasio με την χαρακτηριστική τραχιά χροιά στη φωνή του δίνει μάλλον την καλύτερη του παρουσία σε σύνολο πίσω από το μικρόφωνο σε άλμπουμ της μπάντας. Όσο για το rhythm section που συντελούν όπως και στο προηγούμενο άλμπουμ, ο πιο παλιός μετά των Gus στην μπάντα Petros Christodoylidis στο μπάσο και ο πολύπειρος Mark Cross στα τύμπανα είναι απλά άψογο δημιουργώντας ένα wall of sound πάνω στο οποίο ζωγραφίζουν οι κιθάρες και τα πλήκτρα. 

Τέλος η άψογη δουλειά στην παραγωγή είναι δια χειρός Fredrik Nordstrom που προσφέρει ένα κρυστάλλινο και δυναμικότατο ήχο βοηθώντας τα μέγιστα από την πλευρά του στο τελικό αποτέλεσμα. 

Το “The Premonition” όπως προαναφέραμε είναι το άλμπουμ που έφερε την εδραίωση και την αναγνώριση για τους FIREWIND δικαιώνοντας έτσι την επιμονή και τους κόπους της μπάντας και του ηγέτη τους Gus G. ανάγοντας τους σε μια από της καλύτερες μπάντες στο ύφος τους αλλά και σε μια από τις κορυφαίες εξαγώγιμες μπάντες της χώρας μας. Για όποιον έχει αμφιβολίες αλλά και για όποιον θέλει να ακούσει και να θυμηθεί έναν εξαιρετικό heavy/power δίσκο ας πατήσει το play και αρχής γενομένης με το εισαγωγικό ''Into the fire'' ας ακολουθήσει το ηχητικό ταξίδι που έχει να του προσφέρει το ''The Premonition''.

 

Did you know that:
-   Η πρώτη κυκλοφορία του ''The Premonition'' έγινε στην Ιταλία και στις χώρες του Benelux (Ολλανδία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο) δυο με τρεις μέρες αργότερα κυκλοφόρησε στην χώρα μας και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης όπως και στην Αμερική.
-   Για το άλμπουμ είχε ηχογραφηθεί και μια εξαιρετική διασκευή σε instrumental μορφή στο κλασικό λαικό κομμάτι του Μανώλη Χιώτη ''Περασμένες μου αγάπες''. Το κομμάτι όμως δεν συμπεριλήφθηκε ποτέ στον δίσκο, ούτε και στο live DVD ''Live premonition'' που είχε παιχτεί ζωντανά από την μπάντα, λόγο νομικών κολλημάτων που προέκυψαν σε σχέση με τα δικαιώματα.
-   Πέραν των δέκα κομματιών που αποτελούν το ''The premonition'' μπορεί να βρει κανείς και τρεις ακόμα πολύ δυνατές συνθέσεις που αξίζουν προσοχής τα ''Wild rose'', ''Ride to the rainbow's end'' και ''Spirits in a digital world'',που κυκλοφόρησαν είτε σε μπόνους εκδόσεις του δίσκου είτε στο single του ''The Mercenary Man".

 

Παναγιώτης "The Unknown Force" Γιώτας & Χαρά Νέτη 

Από κάτω, μπορείτε να διαβάσετε την συνέντευξη που είχε δώσει ο Gus G, στα πλαίσια της προώθησης του δίσκου, στον Γιώργο Κουκουλάκη για το έντυπο Rock Hard (πάντα με φωτογραφίες εποχής), καθώς και την παρουσίαση του δίσκου, που είχε κάνει ο Γιάννης Παπαευθυμίου.

 

FIREWIND (Gus G. interview)
“Greek metal maniacs”

Οι FIREWIND έχουν τη δική τους ιστορία στην ελληνική κι ευρωπαϊκή σκηνή. Πλέον έχουν αποκτήσει μεγάλο ακροατήριο σε όλο τον κόσμο και το “Premonition” που έρχεται σύντομα στα ράφια των δισκοπωλείων αναμένεται να τους ανεβάσει περισσότερο. Με τον ιθύνοντα νου Gus G., μια συζήτηση είναι πάντα ευχάριστη και βλέποντας το συγκρότημα έτοιμο να απογειωθεί σε παγκόσμια εμβέλεια μας ταξιδεύει από το παρελθόν στο μέλλον των FIREWIND. 

Με δυο λόγια, το “Premonition” μου ακούγεται ως το φυσικό επακόλουθο μετά το “Allegiance”. Πώς θα το χαρακτήριζες εσύ;
Το μόνο σίγουρο είναι ότι δε θέλαμε να κάνουμε το δεύτερο μέρος του “Allegiance”. Είναι το επόμενο λογικό βήμα, αλλά όχι αντιγράφοντας το προηγούμενο. Υπάρχει ποικιλία, με κάποια πιο σκληρά κομμάτια, αν και τα περισσότερα είναι πιο μελωδικά. Σίγουρα επικρατούν τα μελωδικά ρεφρέν κι εδώ, με τα πιο σκληρά κομμάτια να είναι το “Into the fire” και το “The silent code”. Το πρώτο, ανοίγει το δίσκο δυναμικά, έχει διάφορες αλλαγές, είναι πιο τεχνικό. Το ήθελα να θυμίζει κάπως “Master of puppets” και είναι ένα περίεργος τρόπος να ανοίγει ο δίσκος αφού είναι πάνω από έξι λεπτά. Ήθελα κάτι διαφορετικό, να είναι λίγο πιο βαρύ και μου αρέσει πολύ το αποτέλεσμα, όμως ο υπόλοιπος δίσκος είναι πιο μελωδικός.

Για πρώτη φορά υπάρχει μεγάλη συνοχή και συνέχεια ανάμεσα σε δύο δίσκους σας. Για πρώτη φορά αισθάνομαι πως οι FIREWIND έχουν τόσο ξεκάθαρο χαρακτήρα, λες και κατασταλάξατε πλέον μουσικά.
Ναι. Ξέρεις, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό ότι έχουμε την ίδια σύνθεση για δεύτερο δίσκο. Ενώ είχαμε μια μουσική ταυτότητα, τώρα της δόθηκε μια τελική χροιά. Ακούς τη φωνή του Apollo, ή τα πλήκτρα του Bob ή τα τύμπανα του Mark και καταλαβαίνεις πως είναι FIREWIND. Γίναμε πιο αναγνωρίσιμοι. 

Ξέρεις, όταν άκουγα το τελευταίο άλμπουμ του Rob Rock, το πρώτο κομμάτι μου θύμιζε υπερβολικά FIREWIND και μετά διάβασα ότι το είχες γράψει εσύ. Μου έκανε εντύπωση ότι σε ένα τραγούδι μπορώ πλέον να αναγνωρίσω τα τόσο έντονα χαρακτηριστικά του ήχου σας. Αυτό με κάνει να ξεχωρίζω πως τελικά βρήκατε την ιδιαίτερη ταυτότητά σας. 
(γέλια) Ναι, ναι. Σίγουρα είναι θέμα χρόνου και το καταφέραμε μετά από 4-5 άλμπουμ. Τα τραγούδια μπορεί να ήταν καλά και στην αρχή, όμως τώρα έχουμε ολοκληρώσει τον κύκλο μας και την χροιά μας. Ξέρεις, το συγκεκριμένο τραγούδι, ήταν από τα sessions του “Allegiance”, που δεν κατάφερε να μπει στο δίσκο. Όχι ότι δεν ήταν καλό, αλλά υπήρχε έλλειψη χρόνου. Ήταν κρίμα που είχε μείνει στο ράφι και χαίρομαι που το χρησιμοποίησα έτσι.

Εκτός από την αυξανόμενη εμπειρία δεν νομίζεις ότι η ολοκλήρωση της ταυτότητάς σας οφείλεται και στο ότι μεγαλώνεις ωριμάζοντας, αλλά και στη γεωγραφική σταθερότητα;
(γέλια) Δε συμφωνώ με το δεύτερο γιατί δεν μετακινούμαι συνεχώς, αλλά σίγουρα μεγάλο ρόλο έχει η ωριμότητα που έρχεται σταδιακά.

Πες μου για το στιχουργικό μέρος. Με τι ασχολείστε;
Σε γενικές γραμμές ακολουθούν το μοτίβο των FIREWIND, με αναφορές σε κοινωνικά θέματα, πολέμους και αγωνίες. Για παράδειγμα το “Mercenary man” μιλά για ένα μισθοφόρο κι εν μέρει είναι ένα φόρος τιμής στο κομμάτι που έχει γράψει ο Gary Moore με το Phil Lynnott.

Χαίρομαι που το είπες εσύ, γιατί εγώ θα το παράφραζα σε “Military man” (σ.σ. όπως ονομάζεται το κομμάτι στο οποίο αναφέρεται ο Gus)
Ναι, είναι το “Military man”, γι’ αυτό και χρησιμοποίησα το στίχο “Mama, take a look at your boy”, ως tribute, για να μαθαίνουν και οι νεότεροι, αφού λίγοι είναι αυτοί που μπορεί να το ξέρουν, γιατί οι καιροί έχουν αλλάξει. 

Πες μου πώς δέχθηκε η Century Media το νέο άλμπουμ; Σε ρωτώ γιατί θυμάμαι ότι δεν είχαν δει θετικά το κλασικό ύφος του “Allegiance” και καθυστέρησε να βγει στην Αμερική.
Κοίτα, η αντίδρασή τους ήταν πολύ θετική. Πιστεύω ότι κι εμείς έπρεπε να τους πείσουμε, κάτι που καταφέραμε με την απήχηση που είχε το “Allegiance”, με τις ατελείωτες περιοδείες μας. Αρχικά καθυστέρησε 9 μήνες, αλλά με τις προσπάθειές μας τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η εταιρία έχει συνειδητοποιήσει πιστεύω τα λάθη που έχει κάνει, αλλά από την άλλη καταλαβαίνω πως ήθελαν να δουν πώς θα συνεχίσουν οι FIREWIND. Μην ξεχνάς ότι δεν υπήρχε μια σταθερή σύνθεση, μεγάλες περιοδείες κλπ. Τώρα πλέον, είναι φανερό ότι μας στηρίζουν, τους άρεσε πραγματικά το “Premonition” και κάνουμε πλέον μια κοινή προσπάθεια για να βγούμε κι οι δυο κερδισμένοι. Μας στηρίζουν και μας βοηθούν να κλείσουμε και κάποιες μεγαλύτερες περιοδείες τώρα. 

Να σταθώ στη δήλωσή σου στην ιστοσελίδα σας, ότι ο τίτλος “Premonition” δόθηκε επειδή κι εσείς περιμένετε κάτι θετικό. Θα είναι το μεγάλο βήμα, αυτός ο δίσκος;
Θέλαμε να δείξουμε τον ενθουσιασμό μας και ένα καλό προαίσθημα για κάτι καλό μέσα στο 2008. Δεν μπορείς να περιμένεις τίποτα, αλλά έχουμε ένα καλό προαίσθημα κι είμαστε έτοιμοι να βγούμε και να παίξουμε για να αποδείξουμε την αξία μας. 

Πάντως ο δίσκος είναι δυνατός. Και βαρύς θα έλεγα, αφού οι κιθάρες είναι πιο έντονες, ενώ ξεχώρισα πως έχεις δώσει μεγάλη βάση στα σόλο.
Το άλμπουμ έχει περισσότερη κιθάρα από το προηγούμενο. Έχω δώσει μεγάλη προσοχή και στα ριφ και στα σόλο. 

Χαίρομαι που σε αυτό τον δίσκο επιβεβαιώνεις τη φήμη του guitar hero, χωρίς να υπονομεύεις τα τραγούδια και τη μελωδία. Η ανταπόκριση στην Ιαπωνία θα είναι μεγάλη.
(γέλια) Ξέρω ότι τα γουστάρουν αυτά, αλλά δεν έγραψα το δίσκο έχοντας αυτό στο μυαλό. Ήθελα να έχουν πιο έντονες κιθάρες, ίσως να επιστρέψω λίγο στη λογική του “Between heaven and hell”. Υπάρχουν και κάποια πιο μελωδικά σόλο, αλλά εξαρτάται από το τι χρειάζεται το τραγούδι. Πάντα με αυτή τη λογικά γράφω. Σε τραγούδια όπως το “Into the fire” χρειάζεται να τα δώσει όλα, ενώ άλλα όπως το “Mercenary man” δεν έχει καν σόλο, είναι μόνο ένα θέμα. 

Κι αφού μιλάμε για κιθάρα, πες μου λίγο για την πρόσφατη εμπειρία σου στα ΝΑΜΜ;
Ήμουν καλεσμένος της Randall και της ESP, σε αυτή την ετήσια μουσική έκθεση. Εκεί μια φορά το χρόνο μαζεύεται το who is who της βιομηχανίας, γίνονται επιδείξεις μουσικών οργάνων, παρουσιάζονται νέα μοντέλα, ενώ η τελευταία μέρα είναι ανοιχτή και για το κοινό. Η κάθε εταιρία έχει το δικό της μοντέλο και βλέπεις από drums, ενισχυτές, κιθάρες, μέχρι συναυλίες. Είδα μάλιστα την πρώτη συναυλία των EXTREME, τώρα που επανασυνδέθηκαν. Για μένα αυτή ήταν η δεύτερη φορά, για να παρουσιάσω το νέο μου μοντέλο κιθάρας της ESP, αλλά σε γενικές γραμμές ενδείκνυται για δημόσιες σχέσεις. Φαντάσου ότι ταξίδευα για 25 ώρες, έμεινα στο Los Angeles δυο μέρες και μετά άλλες 20 ώρες το ταξίδι της επιστροφής (γέλια). 

Επειδή μεγαλώνει η φήμη των FIREWIND, μεγαλώνουν και οι υποχρεώσεις. Πες μας λοιπόν τι προβλέπεται για την προώθηση του “Premonition”.
Έχουμε μεγάλα σχέδια. Ήδη μετά την κυκλοφορία του δίσκου ξεκινά μια περιοδεία 5 εβδομάδων με τους KAMELOT σε όλη την Ευρώπη. Με τους KAMELOT είχαμε παίξει πρόσφατα στην Ιαπωνία και τους γνωρίζουμε καλά. Είμαστε ενθουσιασμένοι, επειδή πρόκειται να παίξουμε σε μεγάλα clubs, μπροστά σε μεγάλο κοινό κάθε βράδυ, ενώ ήδη μας λένε ότι η προπώληση πάει πολύ καλά. Θα μας δοθεί η ευκαιρία να παίξουμε μεγαλύτερες αίθουσες απ’ ότι συνήθως, ενώ θα πάμε και σε νέες περιοχές, όπως στην Ανατολική Ευρώπη, ή την Γιουγκοσλαβία. Μετά, είσαι ο πρώτος που το μαθαίνεις, ακολουθεί μια σημαντική περιοδεία στις ΗΠΑ με τους ARCH ENEMY και τους DARK TRANQUILITY. Με το κοινό που έχουν κι οι δυο, μπορούμε να περιμένουμε πολλά. Το καλοκαίρι κλείνουμε φεστιβάλ σε όλη την Ευρώπη ενώ το φθινόπωρο σχεδιάζουμε τη δική μας headlining Ευρωπαϊκή περιοδεία, πρώτα στην Βρετανία όπου έχει ανέβει πολύ το ενδιαφέρον για τους FIREWIND. Αν όλα πάνε όπως τα σχεδιάζουμε, η χρονιά θα κλείσει με άλλον ένα μήνα στην Αμερική. 

Και Ιαπωνία;
Δεν ξέρω, αλλά σίγουρα θα πρέπει να πάμε κι εκεί. Όπως βλέπεις το πρόγραμμα είναι βεβαρημένο, αλλά ο ενθουσιασμός μεγάλος. Απαιτούνται θυσίες κι εμείς είμαστε πλέον διατεθειμένοι να τις κάνουμε. 

Να μιλήσουμε λίγο για τα υπόλοιπα παιδιά στη σύνθεση; Τελικά το σχήμα σου είναι ένα ελληνικό υπερσυγκρότημα.
(γέλια) Όλοι έχουν την προϋπηρεσία τους. Ο πρώτος σταθερός συνεργάτης μου ήταν ο Πέτρος, με τον οποίο γνωριζόμασταν από χρόνια και μετά που διέλυσαν οι BREAKING SILENCE του πρότεινα να συνεργαστούμε. Δεύτερος ήρθε ο Bob, όταν έψαχνα πληκτρά για την Ιαπωνική περιοδεία το 2004. Παρότι ήρθε προσωρινά, τελικά έμεινε μόνιμα. Αρχικά, εμείς οι τρεις ήμασταν ο πυρήνας. Για το Mark τι να πρωτοπώ. Ο άνθρωπος εκτός από φανταστικός ντράμερ, είναι μισός Γερμανός, μισός Άγγλος, αλλά τον θεωρούμε 100% Έλληνα (γέλια). 

Πώς κατέληξε ο Apollo όμως, όταν έφυγε ο Chitty;
Πρέπει να σου πω, πως γνωριζόμασταν από τον καιρό που μέναμε κι οι δυο στο Gothenburg. Όπως ξέρεις, είναι Έλληνας, αλλά μεγαλωμένος στη Σουηδία. Μου άρεσε πραγματικά η φωνή του και μάλιστα πριν πάρει τη θέση ο Chitty, την είχα προσφέρει στον Apollo. Εκείνη την εποχή δεν την δέχτηκε, αλλά χαίρομαι που τελικά είναι στους FIREWIND. Μου άρεσε πολύ από τους TIME REQUIEM, τους MAJESTIC. Τώρα βέβαια είναι απόλυτα αφοσιωμένος σε μας, όπως είμαστε κι οι υπόλοιποι τρεις, οπότε είμαι ενθουσιασμένος. 

Για μια ακόμη φορά γράψατε στα Fredman studios.
Είναι η πετυχημένη συνταγή και δεν ήθελα να τη χαλάσω γι’ αυτό τον δίσκο. Επιμελήθηκα εγώ της παραγωγής, αλλά μου αρέσει να ηχογραφώ εκεί γιατί οι παραγωγές του ενώ έχουν τις ρίζες τους στα 80’s, ακούγονται πολύ γεμάτες και σύγχρονες.

Το αναφέρω γιατί αναρωτιέμαι αν θα ήθελες να δοκιμάσεις κάτι νέο, που μπορεί να φέρει νέα στοιχεία στο σχήμα. 
Σίγουρα το έχω σκεφτεί και μάλλον θα γίνει στον επόμενο δίσκο. Δεν το έχω συγκεκριμενοποιήσει ακόμα, αλλά το έχω στο μυαλό μου. 

Ποιες είναι οι κύριες αγορές για τους FIREWIND;
Όλος ο κόσμος (γέλια). Σίγουρα η Ιαπωνία, που μας αγκάλιασε από νωρίς, η Ελλάδα, ενώ η Ιαπωνία της Ευρώπης έχει γίνει για μας η Αγγλία. Μετά εκείνη την εμφάνιση που είχαμε βρεθεί στο Λονδίνο αλλά και την περιοδεία με τους DRAGONFORCE, οι πωλήσεις μας έχουν ανέβει 8-9 φορές πάνω. Επίσης στη Γαλλία τα πηγαίνουμε καλά, στην Ολλανδία. Στην Αμερική θέλουμε ακόμα δουλειά, όμως υπάρχει η προοπτική. Πιστεύω ότι μπορεί να εξελιχτεί στην καλύτερή μας αγορά. 

Δεν μπορούμε να κλείσουμε τη συζήτηση χωρίς να μιλήσουμε για το τραγούδι, νούμερο 9. 
(Παύση).. το 9… (γέλια) Το “Maniac”. Θέλαμε να κάνουμε μια διασκευή, που αρχικά προοριζόταν για κάποιο b’ side, όμως μας άρεσε πολύ και το βάλαμε στο δίσκο.

Ποιος έφερε την ιδέα;
Ο Bob, o πληκτράς βέβαια (γέλια). Όλοι προτείναμε hard rock κομμάτια, μέχρι που ήρθε μια μέρα και μας έπαιξε αυτό και κολλήσαμε αμέσως. Δεν ξέρω αν αρέσουν σε όλους τα ποπ κομμάτια, όμως για μένα ένα καλό τραγούδι, είναι καλό τραγούδι. 

Η εκτέλεση είναι φοβερή, ενώ πρέπει να σου πω ότι οι γονείς μου τρελάθηκαν όταν έτυχε να το ακούσουν (γέλια).
Α, ναι; 

Πιστεύω ότι είναι ιδανικό για δεύτερο single.
Την ίδια σκέψη κάνουμε κι εμείς. Η εταιρία εντυπωσιάστηκε, ενώ δεν το περιμέναμε, οπότε το σκεφτόμαστε. 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
Δε θα ηρεμήσω εάν μια μέρα δε βγάλει η Ελλάδα, μια μπάντα που θα επηρεάσει την παγκόσμια σκηνή, όπως οι SEPULTURA για παράδειγμα. Έχουμε πολλούς καλούς μουσικούς και κάποτε πρέπει να γίνει αυτό. 

Ποια Ελληνικά σχήματα σε έχουν εντυπωσιάσει. 
Κοίτα, εδώ στη Θεσσαλονίκη, οι κυρίαρχοι ήταν οι EXHUMATION. Ο Μάριος, ο Ηλιόπουλος ήταν ο μέντοράς μου. Έμαθα πολλά από το Μάριο, καθώς μεγάλωνα με έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό. Επίσης οι BREAKING SILENCE μου άρεσαν πολύ. 

Οπότε ποια θεωρείς ως τα καλύτερα άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει;
Θα πω το “Dance across the past” των EXHUMATION, που είναι καταιγιστικό. Εμένα το “Traumaticon” δε μου άρεσε τόσο, όσο τα προηγούμενα δυο. Σίγουρα το “Impact” των BREAKING SILENCE που είναι από εδώ και πρέπει να πω των ROTTING CHRIST το “Dead poem” που έκανε σχετική επιτυχία στο εξωτερικό. Το συγκρότημα αυτό έχει συνέχεια και πρέπει να παραδεχτούμε ότι έχει ανοίξει πολλές πόρτες στην Ευρώπη. Άλλωστε όπου πάω, το μόνο Ελληνικό συγκρότημα που γνωρίζουν όλοι είναι οι ROTTING CHRIST.

Νομίζεις ότι οι μας αντιμετωπίζουν διαφορετικά στο εξωτερικό;
Δεν έχουμε και την καλύτερη φήμη. Τα Ελληνικά συγκροτήματα πρέπει να δουλέψουν πολύ για να κερδίσουν τα εύσημα. 

Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης

 

FIREWIND – “The premonition” (Century Media) 

Νέος δίσκος για τους δικούς μας FIREWIND που επιστρέφουν σχετικά γρήγορα μετά το “Allegiance” του 2006. Παρακολουθώ την πορεία της μπάντας από τον πρώτο της δίσκο και μπορώ να πω πώς το “Allegiance” ήταν το καλύτερο άλμπουμ της μέχρι τότε πορείας τους. Και το λέω αυτό γιατί στα καλύτερά τους πρέπει να προστεθεί οπωσδήποτε και το νέο τους άλμπουμ “The premonition”. Είχα υψηλές προσδοκίες για το δίσκο αυτόν και υπήρχε πριν το ακούσω ένας μικρός φόβος για το αν θα είναι στα ίδια επίπεδα με τον προκάτοχό του. Όμως, το αποτέλεσμα είναι και πάλι εξαιρετικό σε όλους τους τομείς. Η φωνή του Apollo είναι σίγουρα μία από τις καλύτερες που έχουν εμφανισθεί τα τελευταία χρόνια στο είδος και μια ακρόαση στις ερμηνείες που έχει κάνει σε αυτόν το δίσκο είναι η απόδειξη. Ο Gus G λάμπει όπως πάντα, το rhythm section ακούγεται όπως πρέπει και τα πλήκτρα χρωματίζουν τις συνθέσεις. Για άλλη μια φορά η παραγωγή του δίσκου, που έγινε στα Fredman studios, είναι υποδειγματική και είναι αυτό που χρειάζονται. 

Η εισαγωγή του “Into the fire”, που ανοίγει τον δίσκο, θυμίζει METALLICA, αλλά η σύνθεση αυτή είναι ένας power metal χείμαρρος που σε βάζει κατάλληλα στο κλίμα των FIREWIND. Άλλες ανάλογες γρήγορες συνθέσεις είναι επίσης τα αξιόλογα “Remembered” και “The silent code”. Το “Head up high” είναι ένα track με φοβερό στακάτο ρυθμό και ρεφρέν που σε “προκαλεί” να το τραγουδήσεις. Εδώ τα φωνητικά του Apollo μου θύμισαν τον Graham Bonnett (RAINBOW, ALCATRAZZ, MSG, BLACKTHORNE). To “Mercenary man” είναι και αυτό μια μελωδική σύνθεση που παραπέμπει σε πολλά σημεία σε THIN LIZZY, το “Angels forgive me”, το οποίο είναι πιο mid tempo, αντιπροσωπεύει και αυτό με τον καλύτερο τρόπο την hard rock πλευρά του δίσκου. Το “My loneliness” είναι το πιο μελωδικό κομμάτι, ημιμπαλάντα θα έλεγα, από την πρώτη ακρόαση όμως κόλλησα με το “Circle of life” που ξεκινά με το αλά ACCEPT riff του και απογειώνεται κυριολεκτικά από τα φωνητικά του Apollo. (Αναφέρω για άλλη μια φορά ότι ο Αpollo απλά συγκλονίζει σε όλο το δίσκο!) To “Life foreclosed” είναι κοντά στο ύφος των KAMELOT, κάπως πιο σκοτεινή και με prog διάθεση σύνθεση και η διασκευή στο pop κομμάτι “Maniac” της δεκαετίας του ‘80 είναι ευχάριστη. Το “The premonition” είναι ένας δίσκος που ανεβάζει περισσότερο τις μετοχές των FIREWIND στο διεθνές μεταλλικό σκηνικό και αξίζει την προσοχή όλων μας. Δείχνει από την αρχή τις προθέσεις του να κάνει κατάληψη στο CD player και μάλλον θα αργήσει πολύ για να βγει από αυτό. 

8 / 10

Γιάννης Παπαευθυμίου

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember… 05/07 [SLAYER]

5 Ιουλίου, 2018 - 11:45 Λευτέρης Τσουρέας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: "South of heaven" - SLAYER ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1988 ΕΤΑΙΡΙΑ: American recordings ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: SLAYER – Rick Rubin ΣΥΝΘΕΣΗ: Jeff Hanneman – Κιθάρα Dave Lombardo – Τύμπανα Tom Araya...

[περισσότερα]

A Day to Remember… 05/7 [OVERKILL]

5 Ιουλίου, 2018 - 11:30 Θοδωρής Κλώνης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Under The Influence” – OVERKILL  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1988  ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Megaforce Records  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Alex Perialas , OVERKILL ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 30/06 [SYSTEM OF A DOWN]

30 Ιουνίου, 2018 - 21:45 Ντίνος Γανίτης

ΟΝΟΜΑ AΛΜΠΟΥM: “System of a down” – SYSTEM OF A DOWN ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1998 ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Rick Rubin  EΤΑΙΡΕΙΑ: Columbia ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Serj Tankian Κιθάρες  – Daron...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 29/06 [VOIVOD]

29 Ιουνίου, 2018 - 21:30 Θανάσης Μπόγρης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: "Dimension hatross" - VOIVOD ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1988 ΕΤΑΙΡΙΑ: Noise Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: VOIVOD - Harris Johns ΣΥΝΘΕΣΗ:  Snake (Denis Bélanger) - φωνητικά Piggy (Denis D'Amour...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 29/06 [PINK FLOYD]

29 Ιουνίου, 2018 - 21:00 Θάνος Κολοκυθάς

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “A Saucerful of Secrets” ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1968 ΕΤΑΙΡΙΑ: EMI Columbia Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Norman Smith ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Κιθάρα: Syd Barrett Κιθάρα: David Gilmour Μπάσο: Roger...

[περισσότερα]