A Day To Remember... 21/5 [INNERWISH]

21 Μαίου, 2016 - 12:15

 

 

 

OΝΟΜΑ ALBUM: ''Inner Strength'' – INNERWISH
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2006
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Limb Music GMBH.
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: R.D. Liapakis
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Μπάμπης Αλεξανδρόπουλος
Κιθάρες – Θύμιος Κρίκος, Μανώλης Τσίγκος
Μπάσο – Αντώνης Μαζαράκης
Τύμπανα – Τέρρης Μωρός

Οι INNERWISH ήταν ανέκαθεν μια μπάντα που μου κέντριζε το ενδιαφέρον και όχι άδικα πιστεύω μιας και κατάφερνε κάθε φορά να βρίσκει κάτι για να προχωράει την μουσική της ένα βήμα πιο πέρα με αποτέλεσμα να συγκαταλέγεται δικαίως στα καλύτερα ονόματα της εγχώριας σκηνής. Αυτό νομίζω το έχουν αποδείξει από το πρώτο τους ''Waiting For The Dawn'' μέχρι και το τελευταίο υπέροχο, άκρως ποιοτικό φετινό και σίγουρα καλύτερο και πιο ολοκληρωμένο πόνημα της καριέρας τους το οποίο απλά φέρει το όνομα τους. Στα καλά βέβαια υπάρχει και κάτι αρνητικό που είναι τα μεγάλα συνήθως χρονικά διαστήματα ανάμεσα στις κυκλοφορίες τους, γεγονός που φαίνεται να στερεί από την μπάντα μια πιο σταθερή παρουσία στα μουσικά δρώμενα όπως και την μεγαλύτερη προβολή τους στο εξωτερικό.
Για να μην μακρυγορούμε όμως άλλο, ας περάσουμε στο ψητό, και συγκεκριμένα στο τρίτο δισκογραφικό βήμα των INNERWISH με τον τίτλο ''Inner Strength',' που κλείνει δέκα χρόνια από την κυκλοφορία του. 


Η μπάντα μετά το πολύ καλό ''Silent Faces'' δεν φαίνεται διατεθειμένη να δώσει ακόμα μεγαλύτερο ορίζοντα στο melodic power metal, με τις κλασικές δομές και τα epic στοιχεία που κρατάει σα βάση. Αυτή τη φορά, αρχίζουν να προσθέτουν χορωδιακά μέρη σε κομμάτια τους,  όπως στο πολύ όμορφο ''Feel The Magic'' αλλά και στο εξαιρετικό ''Gates Of Fire'' με το υπέροχο ανατολίτικο ύφος του. 
Εμπλουτίζουν τον ήχο τους με πιο δυναμικές και μοντέρνες ιδέες όπως φαίνεται στα πολύ καλά ''Eye Of The Storm'' και ''Final Prophecy''. Τα καλά όμως δεν σταματούν εδώ αφού η μπάντα φροντίζει να μας προσφέρει τις κλασικές της σούπερ μελωδικές και χαρακτηριστικές στιγμές μέσα από τα πανέμορφα ''Travellers In Time'' και ''Inner Strength'' που φροντίζουν μάλιστα να τιμούν και αρκετά συχνά στα live τους μαζί με την εξαιρετική μπαλάντα ''Never Let You Down''. Τέλος μας επιφυλάσσουν και μια πάρα πολύ ωραία και δυναμική διασκευή στο ''Lonely Lady'' των Q5. Αφετηρία βέβαια για τις συνθέσεις αποτελούν η τριάδα των παλιών, αποτελούμενη από τους Θύμιο Κρίκο, Μανώλη Τσίγκο ή αλλιώς ''Inner Doctor'' και Αντώνη Μαζαράκη, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν προσφέρουν τα υπόλοιπα μέλη μιας και το σχήμα συνηθίζει να λειτουργεί πάντα ομαδικά. Πολύ καλή είναι και η δουλειά που έχει γίνει από τον δικό μας R.D. Liapakis των MYSTIC PROPHECY, όσο αναφορά την παραγωγή του άλμπουμ. Μπροστάρηδες και οδηγοί για την μουσική των INNERWISH είναι πάντα οι απίθανες γλυκές μελωδικές κιθάρες (ένας φίλος θα της χαρακτήριζε μέλι) των Κρίκου και Τσίγκου που με το riffing και τα χωρίς πολλές φιοριτούρες solos τους απλά σε μαγνητίζουν και σε παρασύρουν. 
Το rhythm section των Μαζαράκη και Μωρού δένει σωστά και στηρίζει πολύ καλά τους πρωταγωνιστές μολονότι θα μπορούσε να έχει περισσότερο όγκο σε κάποια κομμάτια κάτι που μάλλον έχει να κάνει με την παραγωγή. 


Επιπλέον, άρτια είναι και η δουλειά στα πλήκτρα που μπορεί να μην βγαίνουν ποτέ μπροστά όπως έχουμε συνηθίσει σε άλλες μπάντες του είδους, αλλά γεμίζουν και προσφέρουν μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα στο background που λειτουργεί ιδανικά μέσα στα κομμάτια. Τέλος μνεία αξίζει να γίνει και στον Μπάμπη Αλεξανδρόπουλο που είναι βελτιωμένος και πιο δυναμικός από πριν, όπου με την λυρική και επική φωνή του ντύνει άψογα τα κομμάτια και τους δίνει αναλόγως την δύναμη ή το πάθος που αυτά χρειάζονται. Το ''Inner Strength'' όπως προανέφερα είναι ένας ακόμα πολύ καλός δίσκος που πέραν της καθιέρωσης στις συνειδήσεις των φίλων τους αλλά και γενικότερα της Ελληνικής σκηνής, μας  προετοιμάζει για το επόμενο χτύπημα των INNERWISH, το ''No Turning Back'' που θα πάει ένα βήμα παρακάτω και θα που όλοι σχεδόν θα σπεύσουμε να πούμε πως είναι ότι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει, όμως μέχρι εκείνη την στιγμή όπως μας απέδειξαν και πάλι φέτος. Όσοι λοιπόν δεν το έχετε ακούσει δώστε αυτήν την ευκαιρία στον εαυτό σας να γνωριστείτε με την μπάντα (γενικά ή καλύτερα), όσοι το ξέρετε απλά θυμηθείτε το ξανά.

 

Παναγιώτης Γιώτας 

 

Ψάχνοντας το αρχείο του έντυπου ROCK HARD, βρήκαμε και τη συνέντευξη που είχε γίνει τότε, ανάμεσα στον Γρηγόρη Μπαξεβανίδη και τον κιθαρίστα της μπάντας, Μανώλη Τσίγκο, την οποία και παραθέτουμε (με φωτογραφίες της εποχής εκείνης)!!!

“Feel the magical power”

Φαντάζομαι την απορία και την έκπληξη πολλών αναγνωστών όταν είδαν την πέμπτη θέση που κατέλαβε το ολοκαίνουργιο τρίτο άλμπουμ των INNER WISH στο soundcheck του περασμένου τεύχους… Δεν αποτελεί κοινό μυστικό η ανοδική πορεία του κουιντέτου και η ηχογράφηση σπουδαίων δίσκων, όχι μόνο για τον Ελλαδικό χώρο αλλά για το Ευρωπαϊκό (και γιατί όχι) παγκόσμιο μεταλλικό στερέωμα! Στην εποχή της αέναης επανάληψης που ισούται με στείρα δημιουργικότητα και εκ των ουκ άνευ έλλειψη πρωτοτυπίας, οι ΙΝNER WISH εξερευνούν τα ηχοτόπια του μελωδικού heavy/power με περίσσιο θράσος και αξιοζήλευτη ευρηματικότητα. Ο ένας εκ των δύο κιθαριστών της μπάντας Μανώλης Τσίγκος μπήκε στο μικροσκόπιο του ROCK HARD σε μία χορταστικότατη συνέντευξη, μεγάλο μέρος της οποίας ακολουθεί...

Μανώλη πολλά συγχαρητήρια για το “Inner strength”… Ποιες είναι οι πρώτες σας εντυπώσεις σχετικά με τον καινούργιο σας δίσκο;
Από συνθετικής πλευράς νομίζω ότι είμαστε 100% ευχαριστημένοι με την απόδοση των κομματιών αλλά και την παραγωγή που σύμφωνα με την γνώμη όλων είναι καλύτερη από τους δύο προηγούμενους δίσκους μας και αποτελεί το peak των σημερινών μας δυνατοτήτων. Βέβαια, διαφορετικές απόψεις πάντα θα υπάρχουν… Ταξιδέψαμε στην Γερμανία το Δεκέμβριο του 2005 όπου και μείναμε για δέκα ημέρες υπό την καθοδήγηση του Δημήτρη Λιαπάκη και του τεχνικού ήχου Christian Schmidt στα Music Factory Studio. Πραγματικά πρόκειται για δύο ανθρώπους που έχουν κάνει πολλές παραγωγές, ξέρουν πολύ καλά την δουλειά τους και γνωρίζουν πως πρέπει να ηχεί ένα συγκρότημα. Συνοπτικά, το τελικό αποτέλεσμα του “Inner strength” μας ικανοποίησε απόλυτα!

Που θα εντοπίζατε τις σημαντικότερες διαφοροποιήσεις του σε σύγκριση με τον προκάτοχό του;
Οι διαφορές είναι ότι ετοιμάστηκε πολύ γρηγορότερα από το “Silent faces”, τα τραγούδια του οποίου τα δουλεύαμε μαζί με τον Θύμιο αμέσως μετά την κυκλοφορία του “Waiting for the dawn”, από το 1998 δηλαδή μέχρι και το 2001 όπου και μπήκαμε στο studio να τα ηχογραφήσουμε. Είχαμε με λίγα λόγια περισσότερο χρόνο στην διάθεση μας να τα ενορχηστρώσουμε και αρκετές συνθέσεις έμειναν απ’ έξω σε σχέση με το “Inner strength”. Αυτό ο δίσκος πραγματοποιήθηκε πιο γρήγορα γιατί υπήρχαν και τα deadlines της εταιρίας. Πιστεύω όμως πως δεν μειώνει στο ελάχιστο την ποιότητα των κομματιών που αποτέλεσαν το υλικό του! Οι διαφορές είναι πως το καινούργιο CD είναι πιο άμεσο και λιγότερο τεχνικό. Δώσαμε περισσότερο έμφαση στην παραγωγή, στο πως θ’ ακούγονται τα ρυθμικά μέρη και φυσικά στην φωνή του Μπάμπη.

Ο οποίος κατά την γνώμη μου αναδεικνύεται σ’ ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της μπάντας στον νέο δίσκο…
Αυτό είναι αλήθεια. Ο Μπάμπης έχει αφομοιωθεί πλήρως από το σχήμα και η ερμηνεία του είναι άκρως επαγγελματική. Μην ξεχνάμε πως το “Silent faces” ήταν το ντεμπούτο του και καθώς μόλις είχε αποχωρήσει ο προηγούμενος τραγουδιστής μπήκε και ερμήνευσε ουσιαστικά συνθέσεις που δεν ήταν γραμμένες γι’ αυτόν. Τώρα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά, κάποιες από τις μελωδίες των κομματιών είναι δικές του ενώ μας βοήθησε στην συγγραφή των στίχων και στις ενορχηστρώσεις κάποιων ρεφρέν.

Tην ευθύνη για το συνθετικό μέρος του “Inner strength” την είχατε μαζί με τον Θύμιο όπως στο παρελθόν ή την φορά αυτή συμμετείχαν πιο ενεργά και τα υπόλοιπα μέλη;
Μας βοήθησε πολύ τόσο ο Μπάμπης με ορισμένες μελωδίες και ενορχηστρώσεις που ήταν δικές του, όσο και ο Αντώνης με τον Λευτέρη που έκαναν ορισμένες πολύ σημαντικές παρεμβάσεις στο ρυθμικό μέρος των κομματιών. Είναι απόλυτα λογικό για ένα συγκρότημα που γράφει καινούργιες συνθέσεις και έχοντας τα ίδια μέλη, να είναι πιο δεμένο και να γνωρίζει ο ένας τα χνώτα του άλλου. Κι ευτυχώς για εμάς, oι INNER WISH στην σημερινή τους μορφή διαθέτουν το καλύτερο line up που είχαν ποτέ.

Οι κριτικές πάντως που έχετε λάβει μέχρι στιγμής για το “Inner strength” πρέπει να δικαιώνουν τόσο εσάς όσο και τον Limb που σας εμπιστεύθηκε εκ νέου…
Αυτές που έχουμε διαβάσει από τα μεγάλα Eυρωπαϊκά περιοδικά συντελούν στο ότι το καινούργιο άλμπουμ στον τομέα της παραγωγής αλλά και των συνθέσεων είναι καλύτερο από τον προκάτοχο του. Η άποψη των περισσοτέρων πάντως τόσο στα περιοδικά όσο και στα webzines συγκλίνει στ’ ότι το “Inner strength” ηχεί πιο άμεσο και μελωδικό. Άλλωστε είναι εμφανές πως και ο Limb πιστεύει περισσότερο στην τωρινή μας δουλειά και θέλει να την προωθήσει ακόμα καλύτερα. Το σωστό promotion, κακά τα ψέματα, είναι ο παράγοντας που μετράει πιο πολύ στις ημέρες μας…

Είπες προηγουμένως πως ο Μπάμπης σας βοήθησε και στον τομέα της συγγραφής των στίχων… Θα ήθελες να μας δώσεις το στίγμα των INNER WISH όσον αφορά το στιχουργικό περιεχόμενο που ντύνει τα κομμάτια του νέου σας άλμπουμ;
Tα τραγούδια μας αναφέρονται κατά βάση σε προσωπικές καταστάσεις και έχουν αναμειχθεί τα 4/5 της μπάντας. Από τον κανόνα εξαιρείται το “Gates of fire” που είναι αφιερωμένο στην μάχη των Θερμοπυλών. Όπως και στα προηγούμενα μας άλμπουμ, οι στίχοι αντλούνται από την καθημερινότητα, καταστάσεις που ο καθένας μας βιώνει. Δεν μιλάμε για φανταστικές ιστορίες αλλά για την μοναξιά, την φιλία, την μάχη καλού-κακού, ενώ υπάρχουν και δύο κομμάτια ερωτικού περιεχομένου.

Έχουν ακουστεί διάφορες φήμες για τον Limb και τον τρόπο που επιδιώκει να ακούγονται τα συγκροτήματα που υπογράφει στην εταιρεία του… Εσείς αντιμετωπίσατε τέτοιου είδους προβλήματα; Θέλησε να βάλει την μουσική σας σε κάποιο καλούπι;
Ο Limb δεν ήθελε κάποιο συγκεκριμένο τρόπο γραφής των κομματιών, δεν μας προέτρεψε δηλαδή να γράψουμε πιο άμεσα και λιγότερο τεχνικά, ούτε πιο power ή aggressive. Του άρεσε το γεγονός πως οι INNER WISH στον προηγούμενο τους δίσκο παίζουν μ’ ένα προσωπικό στυλ. Πραγματικά, αν ακούσεις τα συγκροτήματα του Limb ισχύει σε μεγάλο βαθμό αυτό που λες. Νομίζω πως εμείς δεν ταιριάξαμε καθόλου στο “Silent faces”, ταιριάξαμε όμως στο ότι είμαστε ένα μελωδικό power συγκρότημα. Μας άφησε ελεύθερους να γράψουμε αλλά η προτροπή του ήταν ότι θα έπρεπε ν’ ακολουθούμε τα μονοπάτια του δεύτερου άλμπουμ. Ποτέ δεν μας στάθηκε εμπόδιο κι αυτό είναι προς τιμήν του! Στο μόνο που είχε απόλυτη άποψη ήταν στο δημιουργικό του εξωφύλλου και το booklet.

Πως προέκυψε η επιλογή σας να διασκευάσετε το “Lonely lady” των Q5, έναν από τους ύμνους του μελωδικού heavy metal για την δεκαετία του ’80;
Το “Lonely lady” είναι ένα κομμάτι που παίζουμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια στα live μας και έχει σημαδέψει την εφηβεία όλων μας! Όπως είπες κι εσύ, πρόκειται για έναν ύμνο των 80’s από ένα συγκρότημα που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ όσο θα του άρμοζε! Δυνατό rhythm section, καλές κιθάρες, φοβερές μελωδίες, όμορφο ρεφρέν… Νομίζω πως οι INNER WISH φτιάχτηκαν για να παίζουν ανάλογου ύφους μουσική και θα είμασταν τρισευτυχισμένοι αν το είχαμε συνθέσει…

Ευελπιστώ πάντως να παίξετε σε περισσότερα live απ’ όταν είχε κυκλοφορήσει το “Silent faces” που η συναυλιακή σας δραστηριότητα ήταν σχετικά περιορισμένη…
Οι συναυλίες μας είτε ως support στους ΗΕLLOWEEN και UDO, είτε σε κάποιες άλλες περιπτώσες, ήταν λιγοστές αλλά πολύ καλές! Στην Ελλάδα ούτως ή άλλως δεν υπάρχουν και οι κατάλληλοι χώροι ώστε να παίζεις διαρκώς live. Εμφανιστήκαμε στο Headbangers Open Air πέρσι το καλοκαίρι και ομολογουμένως ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία! Οι Ελληνικές μπάντες ασχέτως αν αυτό δεν το γνωρίζει ο πολύς κόσμος – και δεν ξέρω αν πραγματικά τον ενδιαφέρει – δε ζούν από την μουσική τους. Για να διοργανώσεις περιοδεία πρέπει να έχεις από πίσω ένα γερό management, κάτι που στην χώρα μας δεν υφίσταται. Στο εξωτερικό, τα πράγματα είναι ακόμα δυσκολότερα αφού απαιτείται να παρουσιάσεις υψηλές πωλήσεις. Συνεπώς, το ίδιο το συγκρότημα θα πρέπει να τρέξει για όλα αυτά. Βρισκόμαστε σε συζητήσεις πάντως ώστε να ενταχθούμε στο δυναμικό μιας μεγάλης εταιρίας management, που αν ευοδωθούν θα μπορούμε να μιλάμε για ακόμα καλύτερη προώθηση του νέου άλμπουμ αλλά και συμμετοχή μας σε περισσότερες live εκδηλώσεις.

Έχετε σαφή εικόνα για το πώς πήγε από πλευράς πωλήσεων το “Silent faces”;
Θα έλεγα ότι πήγε ιδιαίτερα καλά, όχι μόνο στην Ελλάδα και οι πωλήσεις σύμφωνα με τα λεγόμενα της εταιρίας ανέρχονται κοντά στις 5.500-6.000 κόπιες. Είναι ένα ενθαρρυντικό νούμερο γιατί πραγματικά οι σύγχρονες κυκλοφορίες δεν μπορούν να συγκριθούν με τα αντίστοιχα του παρελθόντος. Η LMP αν και δεν είναι η μεγαλύτερη σε εμβέλεια εταιρία του χώρου, ωστόσο είναι από τις πρώτες. Απλά δεν έχει το δικό της promotion, που συνεπάγεται ότι δύσκολα μπορεί να οργανώσει κάποιο tour για τα συγκροτήματα που ανήκουν στο δυναμικό της. Σε γενικές γραμμές πάντως, οι πωλήσεις του “Silent faces” ¨ήταν πολύ ικανοποιητικές, γεγονός που έπεισαν τον Limb στο να κυκλοφορήσει και το νέο μας υλικό.

Στο μεσοδιάστημα της ηχογράφησης των “Silent faces” και “Inner strength”, επανακυκλοφόρησε από την Eat Metal το ντεμπούτο σας “Waiting for the dawn”, που ως γνωστόν έχει εξαντληθεί εδώ και χρόνια…
Πολλοί φίλοι και οπαδοί στο forum του site μας, ρωτούσαν σχετικά με το “Waiting for the dawn”. Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή και δεν χρειάζεται να την επαναλάβουμε. Οι 500 κόπιες πάντως που κυκλοφόρησαν έγιναν καπνός σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αποφασίσαμε με τον Θύμιο ότι έπρεπε να επανακυκλοφορήσει και να βελτιώσουμε όσο μπορούσαμε τον ήχο του. Δεχθήκαμε κάποιες προσφορές, ο Γρηγόρης και ο Δημήτρης από την Eat Metal όμως μας έκαναν την καλύτερη. Oύτως ή άλλως, είναι φίλοι μας, αγαπούν πραγματικά την Ελληνική σκηνή και έχουν μία εταιρία που υποστηρίζει τα εγχώρια σχήματα. Το mastering του δίσκου αποφασίσαμε να το κάνει ο Δ. Λιαπάκης και πιστεύουμε πως η τελική του μορφή είναι ανώτερη της αρχικής. Ήταν πραγματικά κρίμα για κάποιον οπαδό μας να μην έχει στην κατοχή του το “Waiting for the dawn”, που ουσιαστικά αποτελεί το ξεκίνημα των INNER WISH.

Kαι τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από εκείνη την αλησμόνητη εποχή… Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό πάντως είναι η απίστευτα παθιασμένη ερμηνεία του τραγουδιστή σας, Γιάννη Παπανικολάου… Πόσο ψυχοφθόρο ήταν να αντεπεξέλθετε των δυσκολιών που απειλούσαν ακόμα και την ίδια σας την ύπαρξη, όταν σας ανακοίνωσε την απόφαση του να εγκαταλείψει τους INNER WISH;
O Γιάννης αποχώρησε από το συγκρότημα λίγο μετά την κυκλοφορία του “Waiting for the dawn” και όπως αντιλαμβάνεσαι ήταν τρομερό πλήγμα για εμάς! Όχι μόνο επειδή είμασταν αδελφικοί φίλοι αλλά περισσότερο γιατί είχαμε μοιραστεί τα πάντα για το όραμα του συγκροτήματος. Μην ξεχνάμε πως μαζί με τον Θύμιο δημιούργησε τους INNER WISH και ήταν ο βασικός συνθέτης του άλμπουμ. Η πρώτη μας αντίδραση ήταν να διαλύσουμε το γκρουπ, έχοντας ισχυρή την θέληση και την επιθυμία να συνεχίσουμε όμως, αποφασίσαμε πως άξιζε να προσπαθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις να πάμε όσο πιο ψηλά γίνεται τη μπάντα!

Αν κάποιος σας ζητούσε να του προτείνετε τα πιο αντιπροσωπευτικά τραγούδια των ΙΝΝΕR WISH ώστε ν’ αρχίσει την ενασχόληση του με το υλικό σας, ποια θα του πρότεινες;
Θα επιλέξω δύο κομμάτια από κάθε δίσκο. Από το “Waiting for the dawn”, τα “The waves of destiny” & “Ready for attack”, ενώ από τον δεύτερο τα “Silent faces” και “Midnight call”. Όσον αφορά την τωρινή μας κυκλοφορία, μάλλον τα “Final prophecy” και “Feel the magic”. Απ’ αυτά τα έξι, το λιγότερο αντιπροσωπευτικό κομμάτι των INNER WISH είναι το “Feel the magic”, που μπορεί να έχει την πιο μελωδική φιλοσοφία απ’ όλα, ωστόσο είναι πραγματικά το ύφος που περικλείει σε γενικές γραμμές αυτό που αντιπροσωπεύει η μπάντα.

Δεν ξέρω αν συμμερίζεσαι την άποψη πολλών, πως τα τελευταία χρόνια η εγχώρια σκηνή κινείται με πιο γοργά βήματα και οι μπάντες παρουσιάζουν υψηλότατη ποιοτική στάθμη στις συνθέσεις τους…
Λίγα χρόνια πριν είχαμε φτάσει πολύ κοντά στο τέλος όπου το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελληνικών συγκροτημάτων φερόντουσαν με ερασιτεχνισμό… Ευτυχώς επικράτησε η νοοτροπία πως για να κάνεις αισθητή την παρουσία σου στο εξωτερικό, θα πρέπει να κινηθείς σε επαγγελματικά πρότυπα. Και αφού δεν υπάρχουν πολλές καλές, επαγγελματικές εταιρείες, όλοι επέλεξαν να κινηθούν στο εξωτερικό, που οι εταιρείες αν μη τι άλλο, διαθέτουν γνώση και εμπειρία για το πώς προωθείται σωστά μία μπάντα.

Πάντως δεν έχουν ακουστεί και τα ευνοϊκότερα σχόλια (οι πηγές σαφέστατα ελέγχονται για σκόπιμη κακεντρέχεια …) για τη νοοτροπία των Ελλήνων όταν ηχογραφούν στα studio της Ευρώπης… Εσείς που έχετε αποκτήσει ήδη εμπειρίες, ασπάζεστε αυτή την άποψη;
Το γεγονός ότι υπάρχουν Έλληνες που ζούν και διαπρέπουν στο εξωτερικό, έχει βοηθήσει στο ν’ αλλάξει αρκετά η εικόνα των Ελλήνων μουσικών στις χώρες της Ευρώπης κυρίως. Βέβαια, υπάρχουν και συγκροτήματα που πηγαίνουν να ηχογραφήσουν τελείως απροετοίμαστα και νομίζουν ότι απλά είναι cool το να γράφεις τον δίσκο σου εκτός συνόρων. Στα studio του εξωτερικού υπάρχουν προθεσμίες, πρέπει μέσα σε δέκα ημέρες να έχεις ηχογραφήσει. Να φέρεται το κάθε σχήμα επαγγελματικά ακόμα κι αν απαρτίζεται από ερασιτέχνες. Τα μέλη των Ευρωπαικών συγκροτημάτων ζούν κατά βάση από την μουσική τους, κάτι που δεν συμβαίνει στην Ελλάδα. Ένα από τα γκρουπ που κατά την γνώμη μου ξεχωρίζει, είναι οι BATTLEROAR, που αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση. Ξέρουν πολύ καλά πώς να προωθούν την δουλειά τους, να διοργανώνουν συναυλίες, να συνθέτουν την μουσική τους… Νομίζω ότι όλα τα εγχώρια σχήματα θα πορευθούν στον δρόμο που χάραξαν οι BATTLEROAR…

Δεν θα μπορούσες να με έβρισκες περισσότερο σύμφωνο… Πριν κλείσουμε και αφού σ’ ευχαριστήσω για την πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία μας, θα ήθελα να μας πεις τι θα πρέπει να περιμένουμε από τους INNER WISH στο άμεσο μέλλον…
Ο τραγουδιστής μας είχε ένα ατύχημα και χειρουργήθηκε πριν δύο μήνες περίπου, οπότε καταλαβαίνεις πως αυτό το δυσάρεστο περιστατικό πήγε πίσω την μπάντα. Θα θέλαμε πάντως να κάνουμε κάποιες συναυλίες για την προώθηση του άλμπουμ μέσα στο καλοκαίρι… Από το Σεπτέμβριο έχει κανονιστεί να κάνουμε μια σειρά από live σε διάφορες πόλεις της χώρας και αν όλα πάνε καλά και κλείσει η συμφωνία με το management που προανέφερα, τότε θα βγούμε στην Ευρώπη για επιπλέον εμφανίσεις. Ήδη υπάρχουν σχέδια για δύο μεμονωμένες live μας μέσα στον Δεκέμβριο στο εξωτερικό, ενώ νωρίτερα, στα τέλη Νοεμβρίου θα παίξουμε στο festival με τους MANOWAR & RHAPSODY στο Ελληνικό.

Τίτλοι τέλους… Ο επίλογος σου ανήκει…
Θα πω αυτό που έλεγα και το 1997, όταν δίναμε συνεντεύξεις στα fanzines που υποστήριζαν και υποστηρίζουν την Ελληνική σκηνή. Ο κόσμος πρέπει επιτέλους να αγκαλιάσει τα εγχώρια σχήματα γιατί η ποιότητα και η προσωπικότητα τους δεν διαφέρει σε τίποτα από αυτή των συγκροτημάτων του εξωτερικού και αυτό θα το υποστηρίζω όσο θ’ ακούω και θα παίζω αυτή την μουσική!   

Γρηγόρης Μπαξεβανίδης

 
www.innerwish.gr

DISCOGRAPHY:

“Waiting for the dawn” (1998)
“Realms of the night” (split CD with REFLECTION) (2001)
“Silent faces” (2004)
“Inner strength” (2006)

 

 

 

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

A day to remember... 26/09 [SOULFLY]

26 Σεπτεμβρίου, 2020 - 18:15 Δημήτρης Μπούκης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Primitive” – SOULFLY ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000 ΕΤΑΙΡΙΑ: Roadrunner ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Toby Wright, Max Cavalera, Sean Lennon ΣΥΝΘΕΣΗ: Max Cavalera - φωνητικά, κιθάρα, berimbau Marcello D....

[περισσότερα]

A Day To Remember... 25/09 [NAPALM DEATH]

25 Σεπτεμβρίου, 2020 - 20:45 Γιάννης Σαββίδης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Enemy of the music business” - NAPALM DEATH  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Dream Catcher ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Russ Russell/ Simon Efemey ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά - Mark “Barney”...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 24/09 [AC/DC]

24 Σεπτεμβρίου, 2020 - 18:00 Σάκης Νίκας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “The razors edge” – AC/DC ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Atco Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Bruce Fairbairn ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Brian Johnson Μπάσo – Cliff Williams...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 24/09 [MEGADETH]

24 Σεπτεμβρίου, 2020 - 10:00 Άγγελος Κατσούρας

ΜΠΑΝΤΑ: MEGADETH ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Rust in peace” ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990  ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Capitol Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Dave Mustaine, Mike Clink   ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Dave...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 22/09 [DIMMU BORGIR]

22 Σεπτεμβρίου, 2020 - 03:00 Δημήτρης Μπούκης

ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Abrahadabra” – DIMMU BORGIR ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:  2010 ΕΤΑΙΡΙΑ:  Nuclear Blast ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ:  DIMMU BORGIR ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Shagrath – Φωνητικά Silenoz - Κιθάρα Galder...

[περισσότερα]