A Day To Remember... 22/08 [FATES WARNING]

22 Αυγούστου, 2019 - 17:15

ΟΝΟΜΑ ALBUM: ''Perfect symmetry'' – FATES WARNING
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1989
ΕΤΑΙΡΙΑ: Metal Blade Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Roger Probert
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Ray Alder
Κιθάρες – Jim Matheos
Κιθάρες – Frank Aresti
Μπάσο – Joe DiBiase
Τύμπανα – Mark Zonder

Additional musicians:
Πλήκτρα – Kevin Moore

Οι FATES WARNING είναι ένα σχήμα που θα το έβαζα στα αγαπημένα μου, καθώς μου αρέσουν σε όλες της περιόδους τους. Θεωρώ πως μαζί με τους DREAM THEATER είναι μάλλον τα κορυφαία σε συνέπεια και συνέχεια prog metal συγκροτήματα, κάτι που έλειψε νομίζω από το τρίτο μέλος του Big Three του progressive metal QUEENSRYCHE, αφού μετά τους δίσκους εικονίσματα που έκαναν υπήρχε ένα μεγάλο και παρατεταμένο ντεφορμάρισμα. Το ότι καμιά φορά ξεχνάμε τους FATES WARNING οφείλεται στην εννιάχρονη δισκογραφική απουσία τους από το 2004 μέχρι και το 2013, το οποίο, νομίζω, είναι και το λάθος τους. Ας μπούμε όμως στο θέμα και ας γυρίσουμε τριάντα χρόνια πίσω στο 1989, εκεί δηλαδή που οι FATES WARNING κυκλοφορούσαν την πέμπτη τους δουλειά, το εκπληκτικό ''Perfect symmetry''. Μια δουλειά η οποία στην πραγματικότητα ήταν αυτή που σε πρώτο πλάνο έμελλε να ολοκληρώσει την τεράστια στροφή και αλλαγή πλεύσης που η μπάντα είχε αποφασίσει να κάνει στον ήχο της. Αυτό ήταν κάτι που είχε ξεκινήσει σε σημαντικό βαθμό από το ''Awaken the guardian'', συνεχίστηκε με το ''No exit'' και ολοκληρώθηκε εδώ. Σε δεύτερο πλάνο όμως και ίσως πιο σημαντικό είναι το γεγονός πως εδώ μιλάμε για ένα από τα πρώτα άλμπουμ που θα κατάφερναν να δημιουργήσουν την έκρηξη και το χαρακτήρα που θα διαμόρφωνε λίγο αργότερα το ιδίωμα του progressive metal. 

Για να σκεφτεί κάποιος πόσο σημαντικός δίσκος ήταν για την διαμόρφωση του προοδευτικού metal, άλμπουμ που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία και φτάνουν σε τέτοια αξία κατά την άποψη μου είναι τα έπη των QUEENSRYCHE ''Rage for order'', το οποίο λίγοι κατάφεραν να κατανοήσουν τότε πόσο μπροστά ήταν μουσικά και ''Operation mindcrime'' το οποίο είχε προλάβει να κυκλοφορήσει ένα χρόνο νωρίτερα. Είναι επίσης εντυπωσιακό δε, ότι πρόλαβαν έστω και για λίγο χρονικά την εκτίναξη, των ούτε λίγο, ούτε πολύ μάλλον κορυφαίων του είδους, DREAM THEATER οι οποίοι λίγους μήνες νωρίτερα είχαν κάνει την πρώτη τους δισκογραφική εμφάνιση με το ντεμπούτο τους ''When dream and day unite''. To ''Perfect symmetry'' λοιπόν διαφοροποιείται πολύ σε σχέση με το πρόσφατο ακόμα παρελθόν του φοβερού ''No exit'' που είχε κυκλοφορήσει έναν χρόνο νωρίτερα. Αρχικά στο στιχουργικό τομέα, μιας και οι στίχοι έχουν δεχτεί τεράστια αλλαγή, με τους δράκους και τα φανταστικά θέματα να απουσιάζουν πλέον πλήρως, δίνοντας τη θέση τους σε θέματα που διαπραγματεύονται την εσωστρέφεια, της διαπροσωπικές σχέσεις και την ατομική προσπάθεια που καταβάλει κάποιος στην ζωή του, όλα αυτά ντυμένα με ένα αρκετά ζοφερό κλίμα να πλανάται στην ατμόσφαιρα. Οι αλλαγές όμως δε σταματούν εδώ, μιας και οι συνθέσεις πλέον, μπαίνουν σε έναν άλλο δρόμο, το progressive είναι αυτό που έχει τον κυρίαρχο ρόλο μέσα από πολλούς περίεργους και ποικιλόμορφους ρυθμούς, εμποτισμένο με πολλά catchy σημεία, διανθισμένο με σβησίματα από ακουστικές κιθάρες και πλήκτρα, ενώ σε κάποια κομμάτια, βλέπε ''At fates hand'' και ''Chasing time'' ένα εξαιρετικά τοποθετημένο βιολί χαρίζει και ένα διαφορετικό αλλά υπέροχο χρώμα στο τελικό αποτέλεσμα. 


Πίσω απ’ όλα αυτά τα όμορφα, βασικοί άξονες είναι οι Matheos και Aresti, οι οποίοι συνεπικουρούνται πάντα από τους υπόλοιπους εξαιρετικούς μουσικούς που απαρτίζουν το συγκρότημα. Ιδιαίτερη προσοχή και εύσημα πρέπει να αποδοθούν στο νεοεισελθόντα τότε, γίγαντα των τυμπάνων που ακούει στο όνομα Mark Zonder. Το κλασικότροπης δομής παίξιμο του είναι εκπληκτικό, όσοι τον έχουν δει live νομίζω καταλαβαίνουν αμέσως την διαφορά στο στυλ με άλλους εξίσου μεγάλους ντράμερ της γενιάς του και όχι μόνο, δημιουργώντας με τα ποικιλόμορφα χτυπήματα του ένα ιδανικό αποτέλεσμα για να χτίσει η μπάντα πάνω σε αυτά. Η παρουσία του δε είναι τόσο καθοριστική και σημαντική, που σύμφωνα με τον Jim Matheos η προσθήκη του για το συγκρότημα αποτέλεσε πολύ μεγαλύτερη αλλαγή από αυτή του Ray Adler πίσω από το μικρόφωνο, θεωρώντας πως εκείνος ήταν που αποτέλεσε το όχημα για να μπορέσει η μπάντα να ακολουθήσει τους πιο προοδευτικούς και progressive δρόμους που ο αρχηγός είχε βάλει ως στόχο στο μυαλό του. Για τον δε φωνητικό ογκόλιθο Ray Adler δήλωσε και με τα δίκια του νομίζω, ότι εδώ εκτός του ότι εντάχθηκε πλήρως στην σύνθεση των κομματιών και στην στιχουργική προσέγγιση αυτών, η απόδοση του είναι πραγματικά εκπληκτική. Το τεράστιο εύρος της φωνής του, κατορθώνει να δημιουργεί πανέμορφες εικόνες, με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό το κατέβασμα της σε χαμηλότερες κλίμακες και όχι μόνο στις πιο ψηλές, όπως κινήθηκε με εκπληκτικό ομολογουμένως αποτέλεσμα, στο προηγούμενο άλμπουμ, όπου ήταν και η πρώτη του συμμετοχή στους Αμερικανούς. Άλλωστε ο Μαθιός χαρακτηριστικά έχει δηλώσει πως μέχρι την δημιουργία του συγκεκριμένου δίσκου το δόγμα τους στο συγκεκριμένο τομέα ήταν ''the higher the better!''. 

Εδώ θα ήθελα να πω και μια προσωπική γνώμη που αφορά το πόσο σημαντική θεωρώ πως ήταν η αλλαγή του τραγουδιστή για τους FATES WARNING. Ξεκάθαρα θα πω πως δεν ανήκω στην κατηγορία αυτών που οι δουλειές που έκαναν με τον John Arch με αφήνουν αδιάφορο ή τις θεωρώ κακές, το αντίθετο μάλιστα θα έλεγα, ειδικά νομίζω πως το ''Awaken the guardian'' είναι ένας εξαιρετικός δίσκος και μάλιστα πολύ σημαντικός για τον ήχο που είχε ως τότε η μπάντα. Όμως ο Ray Adler ξέχωρα από τις φωνητικές προτιμήσεις του καθενός, μιας και περί ορέξεως κολοκυθόπιτα που λέει και η παροιμία, ήταν αυτός που τελικά είχε το βάρος που χρειαζόταν για να ανέβει η μπάντα επίπεδο και να αναρριχηθεί σε ένα από τα top σχήματα του metal κάτι που πολύ αμφιβάλλω ότι βρισκόταν μέσα στις δυνατότητες του John Arch. Κάτι αντίστοιχο ισχύει νομίζω σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό προφανώς λόγο μεγέθους και για τους Τεράστιους και μεγάλη επιρροή των FATES, IRON MAIDEN, κάποιος μπορεί να προτιμά τον DiAnno και είναι απόλυτα σεβαστό ως άποψη, όμως πέραν πάσης αμφιβολίας το σίγουρο είναι πως εκείνος δεν είχε τα φόντα να πάει μαζί τους στα επίπεδα που πήγαν με τον Βρασίδα. Σημαντική όμως είναι και η συμβολή του μπασίστα, Joe DiBiase, το μπάσο του οποίου σφηνώνει στο μυαλό σου σε κάθε κομμάτι, ενώ το όλο μουσικό εγχείρημα τον ευνοεί να επιδείξει την καλή τεχνική που διαθέτει και το πόσο ίσως υποτιμημένος ήταν μέχρι τότε. 

Σπουδαία συμμετοχή και σημαντικότατη είναι και η συμβολή του εκπληκτικού μουσικού που ακούει στο όνομα Kevin Moore, που τότε ήταν ακόμα βασικό μέλος των DREAM THEATER, τα πλήκτρα του οποίου προσδίδουν μια φοβερή ατμόσφαιρα στα κομμάτια. Το κιθαριστικό δίδυμο δε γίνεται να μην εκθειαστεί, αφού τόσο ο συμπαθής, εξαιρετικός κιθαρίστας και μουσικός Matheos, όσο και ο έτερος φανταστικός κιθαρίστας Frank Aresti κάνουν τα πάντα για την ανάδειξη του όλου τελικού αποτελέσματος, επαναπροσδιορίζοντας πλήρως τον ήχο στις κιθάρες τους μέσα από την δημιουργία εκπληκτικών ακουστικών περασμάτων, εξαιρετικό και αρκετά catchy, με την καλή όμως έννοια, riffing και σολαρίσματα πλημμυρισμένα και γεμάτα από εικόνες και συναισθήματα. Από κομμάτια ενδεικτικά θα αναφέρουμε ότι εδώ βρίσκονται ορισμένα από αυτά που θεωρούνται υπερκλασικά για την δισκογραφία του γκρουπ, τα οποία και τιμώνται συχνά πυκνά μέχρι και σήμερα στις live εμφανίσεις τους. Αυτά είναι τα ''Through different eyes'', ''Nothing left to say' , ''Part of the machine'' και το προαναφερθέν ''At fates hand''. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει πως τα υπόλοιπα υστερούν, μιας και το ''Perfect symmetry'' διαθέτει τέτοιας αξίας, συνοχής και ροής συνθέσεις, που πολύ εύκολα, κι όχι άδικα, χαρακτηρίζεται ως δίσκος-δεκάρι. Η παραγωγή του άλμπουμ από τον Roger Probert, που έχει διατελέσει στην αντίστοιχη θέση και για τους κολοσσούς του prog rock RUSH, είναι ακόμα ένα μεγάλο ατού για την ανάδειξη του συνολικού αποτελέσματος, όντας άριστη και τόσο καθαρή, που δεν υπάρχει νότα που να μην μπορείς να ακούσεις από οποιοδήποτε όργανο. Το ''Perfect symmetry'' είναι λοιπόν ένα άλμπουμ πάρα πολύ σημαντικό για την περίοδο, καθώς ανήκει, όπως είπαμε, σε αυτά που χάραξαν τον δρόμο στο τότε ανερχόμενο ιδίωμα του progressive. Αποτελεί δε μια δουλειά που θα αγαπήσει κάποιος από την πρώτη κιόλας ακρόαση και που μάλλον θα λατρέψει στις επόμενες. Η συνέχεια φυσικά είναι σε όλους μας γνωστή, όντας εξίσου εντυπωσιακή και αριστουργηματική για τους FATES WARNING, με άλμπουμ διαμάντια που τους ανήγαγαν μαζί με αυτό στις κορυφαίες θέσεις του progressive metal και απέδειξαν πως δικαίως ανήκουν στα πιο σημαντικά προοδευτικά σχήματα της γενιάς τους και όχι μόνο. Καλή ευκαιρία, νομίζω, να το τιμήσετε ακούγοντας το ένα όμορφο καλοκαιρινό βραδάκι πίνοντας ένα ωραίο ποτάκι ή μια καλή παγωμένη μπυρίτσα, χαζεύοντας τα αστεράκια και το φεγγαράκι, παρασυρόμενοι στην μαγευτική του ατμόσφαιρα.

Did you know that: 

-To ''Perfect symmetry'' μπήκε στην θέση no.141 στο Billboard 200 και παρέμεινε εκεί για εννέα εβδομάδες. 
-Το ''Nothing left to say'' βρίσκεται στο soundtrack της τελευταίας ως τότε επιτυχημένης σειράς ταινιών ''Nightmare on Elm street'' που είχε τον τίτλο ''Freddy's Dead: The Final Nightmare'' η οποία και κυκλοφόρησε το1991. 
-Μια instrumental έκδοση του ''At fates hands'', το οποίο και μετονομάστηκε σε ''At fate's fingers'' συμπεριλήφθηκε στην συλλογή ''Guitar's practicing musicians Vol.2'' του 1991. 
-Η επανέκδοση του δίσκου από την Metal Blade Records το 2008 περιελάμβανε ένα δεύτερο CD που περιείχε demos από τα κομμάτια άλλα με φωνητικά και άλλα χωρίς, όπως και ένα DVD το οποίο και περιείχε live εμφανίσεις από την περιοδεία που επακολούθησε.
-Κατά τη διαδικασία της σύνθεσης του δίσκου, η μπάντα αντάλλασσε κασέτες ταχυδρομικά, κάτι που επανέλαβαν μερικά χρόνια αργότερα κατά την διάρκεια τις σύνθεσης του δίσκου τους ''Inside out''.
-Το μοναδικό βιντεοκλίπ που γυρίστηκε για τον δίσκο ήταν το ''Through different eyes'', το οποίο έλαβε και σημαντικό airplay μέσα από την συχνότητα του κραταιού τότε MTV.

Παναγιώτης ''The Unknown Force'' Γιώτας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 13/11 [GODFLESH]

13 Νοεμβρίου, 2019 - 23:30 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Street cleaner” – GODFLESH ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1989 ΕΤΑΙΡΙΑ: Earache ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Justin Broadrick – G.C. Green ΣΥΝΘΕΣΗ:  Justin Broadrick – κιθάρα, φωνητικά,...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 09/11 [BON JOVI]

9 Νοεμβρίου, 2019 - 18:30 Γιώργος Κουκουλάκης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: "The circle" ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2009 ΕΤΑΙΡΙΑ: Island Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: John Shanks ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ:  Φωνητικά - Jon Bon Jovi Κιθάρες - Richie Sambora...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 08/11 [RUNNING WILD]

8 Νοεμβρίου, 2019 - 03:00 Παναγιώτης Γιώτας

OΝΟΜΑ ALBUM: ''Death or glory'' – RUNNING WILD ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1989 ΕΤΑΙΡΙΑ: Noise Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: RUNNING WILD ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά, Κιθάρες – Rolf ''Rock 'n' Rolf''...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 08/11 [SAXON]

8 Νοεμβρίου, 2019 - 02:30 Θοδωρής Μηνιάτης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Metalhead” – SAXON  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999  ΕΤΑΙΡΕΙΑ: SPV/Steamhammer  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Κ Biff Byford/Charlie Bauerfeind    ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά –...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 03/11 [SLAYER]

3 Νοεμβρίου, 2019 - 19:45 Γιάννης Σαββίδης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “World painted blood” - SLAYER  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2009 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: American recordings ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Greg Fidelman ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Μπάσο, φωνητικά – Tom Araya Κιθάρες – Jeff...

[περισσότερα]