A Day To Remember... 23/10 [SKYCLAD]

23 Οκτωβρίου, 2020 - 12:30

ΜΠΑΝΤΑ: SKYCLAD
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Folkemon”
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Nuclear Blast
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Skyclad
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:

Martin Walkyier – φωνητικά

Steve Ramsey – lead κιθάρα, δεύτερα φωνητικά

Kevin Ridley – ρυθμική κιθάρα, δεύτερα φωνητικά

Georgina Biddle – βιολί, πλήκτρα, δεύτερα φωνητικά

Jay Graham – τύμπανα, δεύτερα φωνητικά

Graeme English – μπάσο, δεύτερα φωνητικά

 

Νομίζω πως το “Folkemon” είναι το πιο αδικημένο άλμπουμ της δισκογραφίας των αγαπημένων μου SKYCLAD. Γνωστό είναι. Πώς να μην είναι άλλωστε, όταν αποτελεί το τελευταίο άλμπουμ με τον Martin Walkyier στη μπάντα; Όμως είναι ένας δίσκος που αξίζει πολύ περισσότερο από το status που έχει ως «το τελευταίο άλμπουμ με τον Martin», ένα γεγονός που επισκίασε την ποιότητά του.

Οι SKYCLAD κατάφεραν και κράτησαν το lineup του “Vintage whine” (γιατί κατόρθωμα ήταν δυστυχώς να έχουν απόλυτα ίδιο lineup για αρκετό καιρό) και το 2000 κυκλοφόρησαν το δέκατο άλμπουμ τους, το “Folkemon”. Δεν υπάρχουν τίποτα φοβερά και τρομερά παρασκήνια στο ενδιάμεσο με τον προκάτοχό του, επομένως περισσότερο μας ενδιαφέρει το άλμπουμ αυτό καθ' αυτό, όπως και το τι έγινε μετά την κυκλοφορία του.

Στο καθαρά μουσικό κομμάτι, δεν μπορώ να βρω λόγους για να μην γουστάρει κάποιος και μάλιστα πολύ αυτόν το δίσκο. Εκτός αν του αρέσουν μόνο οι SKYCLAD του “The wayward sons…”, γιατί αυτό που ακούμε στο “Folkemon” είναι η απόλυτη φυσική εξέλιξη και ωρίμανση του σχήματος. Μία εξέλιξη που ερχόταν δίσκο με δίσκο, όχι με τρομερά δραματικές αλλαγές, αλλά με πινελιές εδώ και εκεί και μικρά πραγματάκια που στην ουσία όμως έφτασαν σε αυτό το αποτέλεσμα. Όπως και στο αντίστοιχο κάθε προηγούμενου δίσκου. Δεν γίνεται να μην είναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ ένας δίσκος που «ανοίγει» με το “The great brain robbery”. Όχι επειδή είναι από τα αγαπημένα μου κομμάτια του σχήματος γενικότερα, αλλά επειδή είναι ποιοτικότατο. Μήπως το “Think back and lie of England” (α ρε Martin με τα «παιχνίδια» σου) με αυτό το τόσο ωραίο μεσαίο σημείο δεν είναι υψηλού επιπέδου; Το “Polkageist!” δεν θεωρείται κλασικό κομμάτι της μπάντας; Δεν είναι ωραίο το “Crux of the message”, που σε σημεία είναι σαν ένα δεύτερο μέρος, πιο ηλεκτρικό του “Building a ruin”; Οι μελωδικές και η δουλειά στις κιθάρες του “The disenchanted forest” δηλαδή δεν είναι super; Ο δίσκος έχει πολλά και ωραία πράγματα. Έχει το “The antibody politic” που θα μπορούσαν να το γράψουν και οι επίσης αγαπημένοι FLOGGING MOLLY για παράδειγμα. Πόσο εθιστικό είναι το “You lost my memory” με το δίσολο βιολιού και κιθάρας, αλλά και το τόσο ωραίο ρεφρέν; Να βάλουμε και τις αναφορές των μελωδικών γραμμών στο “One piece puzzle”! Ή μήπως με τη νοοτροπία του “Any old irony?” (χωρίς να είναι κομματάρα για να τα λέμε όπως είναι), ακόμα και το μεσαίο σημείο του, δεν έκαναν καριέρα οι τόσο διασκεδαστικοί και ανεβαστικοί ALESTORM πχ; Εντάξει. Έχει και το “Deja-vu…” και το “When God logs-off” (αλήθεια, πόσα μπορείς να πεις στιχουργικά χωρίς απλά να γίνεσαι τόσο κλισέ «κακούλης» με απλά μπινελίκια), που είναι κατώτερα των υπολοίπων, αλλά είπαμε, αν είχε μόνο super κομμάτια θα ήταν το “Prince of the poverty line” και αυτό είναι κάτι ξεχωριστό.

Το άλμπουμ πήγε πολύ καλά, γεγονός που οδήγησε στη μεγαλύτερη περιοδεία που είχε κάνει η μπάντα εδώ και πολλά χρόνια. Οδήγησε επίσης στο μόλις δεύτερο single που είχαν βγάλει ως τότε στην καριέρα τους, τo “Swords of a thousand men”, τη διασκευή δηλαδή στο κομμάτι των Άγγλων punksters TENPOLE TUDOR, που είχε γράψει ο Edward Tudor-Pole. Όμως τα προβλήματα ήταν τεράστια στο σχήμα. Και πλέον δεν υπήρχε επιστροφή. Έτσι, ήταν αναπόφευκτο να χωρίσουν οι δρόμοι της μπάντας με τον τεράστιο αυτόν στιχουργό και τόσο χαρακτηριστικό frontman, τον Martin Walkyier. Η κάθε μεριά λέει τα δικά της, όπως πάντα άλλωστε, όμως η αλήθεια είναι ότι η συνέχεια έδειξε πως το κύριο πρόβλημα ήταν μάλλον στη μεριά του Martin, που δυστυχώς για όσους γουστάραμε τη φωνή και τους στίχους του, δεν κατάφερε να μας απασχολήσει θετικά για αρκετό καιρό μετά. Όπως φαίνεται να έχουν και βάση οι ισχυρισμοί ότι ο Martin και ο ιδιότροπος χαρακτήρας του δημιουργούσαν τα περισσότερα προβλήματα στο lineup του σχήματος, κάτι που οδηγούσε σε αλλαγές. Οι SKYCLAD υπάρχουν ακόμα, ο Martin, μουσικά δεν υπάρχει πουθενά. Και δεν μπορεί να το παραβλέψει κανείς αυτό. Όπως δεν μπορεί να παραβλέψει από την άλλη και τα τόσα προβλήματα που πέρασε στην προσωπική του ζωή ο Martin, που τον έκαναν να αποστασιοποιηθεί από τη μουσική (και αυτά, όχι μόνο αυτά). Σίγουρα και η μουσική κατεύθυνση έπαιξε το ρόλο της, καθώς ο Martin ήταν λίγο πιο… μεταλλάς (όπως είδαμε και στους THE CLAN DESTINED και ξέραμε από τους SABBAT), ενώ οι Ramsey, Ridley και English ήταν πιο… ροκάδες και πάνκηδες. 

Όπως και να έχει, αυτό ήταν το κλείσιμο ενός τεράστιου κεφαλαίου, για μία μπάντα που μπορεί να μην έβγαλε τα πολλά χρήματα, να μην πούλησε εκατομμύρια, να μην έπαιξε σε αρένες, αλλά άφησε για τα καλά το στίγμα της, ειδικά στα 90s και στην τελική, όρισε με τη μουσική της αυτό που λέμε folk metal. Το έκανε πιο «mainstream», το έβαλε στις μεγάλες εταιρείες του χώρου μας και ακόμα και έφερε κόσμο με τη μουσική της όλα τα χρόνια, ακόμα και στην πιο rock πλευρά της, πιο κοντά και στην Ιρλανδική μουσική κουλτούρα που έχει τόσο αγαπηθεί στη χώρα μας τα τελευταία αρκετά χρόνια. Εκτός αν δεν ακούει κάποιος τέτοια στοιχεία στους SKYCLAD, οπότε πάω πάσο. Και η φυγή του Martin άφησε πίσω δέκα δίσκους με υπέροχους στίχους και μουσική. Ειδικά στιχουργικά, ο άνθρωπος παραμένει στους κορυφαίους που είδαμε ποτέ στον μεταλλικό μας κόσμο. Είναι ωραίο το “Folkemon”. Είναι πολύ ωραίο!

 

Did you know that:

 

  • To υπέροχο εξώφυλλο του δίσκου, σχεδιασμένο για ακόμη μία φορά από τον «συνήθη ύποπτο» της μπάντας, τον Duncan Storr, είναι μία to the point (που λέμε και στο Γουδή) αποτύπωση της ιδέας πίσω από τον τίτλο του άλμπουμ. Ποια είναι αυτή; Εκείνη την εποχή, είχε γίνει μία δημοσκόπηση/έρευνα στην Αγγλία, όπου έδειξε πως περισσότερα παιδιά της χώρας αναγνώριζαν τον κλασικό χαρακτήρα των Pokemon, τον Pikachu, από ότι τον τότε πρωθυπουργό, τον Tony τον Blair. Pokemon, Folkemon, το πιάσαμε έτσι;
  • Την ίδια χρονιά, το 2000, ο Martin Walkyier συμμετείχε ως guest στη διασκευή των CRADLE OF FILTH στο “For those who died” των SABBAT. Μπορείτε να το ακούσετε στο (καταπληκτικό) “Midian”.
  • Το αυθεντικό “Swords of a thousand men”, του οποίου η διασκευή έγινε single της μπάντας, ήταν τεράστια επιτυχία στην Αγγλία το 1981 όταν και κυκλοφόρησε. Έφτασε μέχρι την 6η θέση των Αγγλικών single charts της εποχής, έμεινε εκεί 10 εβδομάδες, ενώ έχει ξεπεράσει τις 250.000 κόπιες σε πωλήσεις. Αυτό που αξίζει να δείτε, είναι το εξώφυλλό του, που θα μπορούσε να είναι και εικόνα από Monty Python ή ακόμα και έμπνευση για την υπερ-καΐλα “Christ is risen” (απλά μπείτε στο YouTube και γράψτε “christos anesti metal” όσοι δεν το έχετε δει). Άλλες εποχές. Ωραίες.

 

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 27/11 [BEHEMOTH]

27 Νοεμβρίου, 2020 - 14:30 Θανάσης Μπόγρης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Thelema.6” – BEHEMOTH ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000 ΕΤΑΙΡΙΑ: Avantgarde Music ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Nergal ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Κιθάρα, φωνητικά – Nergal Κιθάρα – Havoc Τύμπανα – Inferno...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 26/11 [PSYCHOTIC WALTZ]

26 Νοεμβρίου, 2020 - 23:15 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “A social grace” – PSYCHOTIC WALTZ ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Rising Sun Productions/Sub Sonic Records ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Psychotic Waltz, Mike Harris, Rich Thompson ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 26/11 [MANOWAR]

26 Νοεμβρίου, 2020 - 18:45 Σάκης Νίκας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Battle hymns MMXI” – MANOWAR  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Magic Circle Music ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Joey DeMaio ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Eric Adams Μπάσο – Joey...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 23/1 [YNGWIE MALMSTEEN]

23 Νοεμβρίου, 2020 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Relentless” - Yngwie J. Malmsteen ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Rising Force Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Yngwie J. Malmsteen ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Yngwie J. Malmsteen - Κιθάρα, φωνητικά,...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 20/11 [CINDERELLA]

20 Νοεμβρίου, 2020 - 17:30 Κώστας Τσιρανίδης

ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “Heartbreak station”- CINDERELLA ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ΕΤΑΙΡΙΑ: Mercury/Vertigo ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: John Jansen & Tom Keifer ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά/ Κιθάρες – Tom Keifer...

[περισσότερα]