A day to remember... 25/1 [GARY MOORE]

25 Ιανουαρίου, 2019 - 11:00

 

ΟΝΟΜΑ ALBUM: ''After the war'' – Gary Moore
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1989
ΕΤΑΙΡΙΑ: Virgin
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Peter Collins
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Κιθάρες, Lead φωνητικά – Gary Moore
Πλήκτρα – Neil Carter
Μπάσο – Bob Daisley
Τύμπανα – Cozy Powell

Συμμετοχές:
Πλήκτρα – Don Airey ''The messiah will come again'', ''Running from the storm'', ''This thing called love''
Μπάσο – Laurence Cottle ''The messiah will come again''
Τύμπανα – Charlie Morgan ''After the war''
Τύμπανα – Simon Philips ''Speak for yourself'', ''Blood of emeralds''
Lead και δεύτερα φωνητικά – Ozzy Osbourne ''Led Clones'', ''Speak for yourself''

 

Όταν αναφέρεται ο όρος guitar hero, μέσα στα πέντε πρώτα ονόματα που μου έρχονται στο μυαλό αναμφίβολα, είναι ο Ιρλανδός γητευτής της εξάχορδης Gary Moore. Νομίζω δε, ότι αυτό συμβαίνει με τους περισσότερους από εμάς εκεί έξω κι όχι άδικα, μιας κι ο Moore είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς κιθαρίστες, αποτελώντας τεράστια επιρροή για τους απανταχού λάτρεις και παίχτες της εξάχορδης, ασχέτως ποιό μουσικό είδος εξυπηρετεί ο καθένας τους.

 Πέρα από την αδιαμφισβήτητη αξία και τεχνική του ικανότητα, σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και το γεγονός πως ο Ιρλανδός, ως ένα πραγματικά ανήσυχο πνεύμα, κατάφερε να αφήσει το στίγμα του αλλάζοντας σε όλη του την πορεία μουσικούς  δρόμους ανάλογα με της ορέξεις του. Σε αυτήν τη μεγάλη μουσική διαδρομή των σαράντα πέντε περίπου χρόνων, λοιπόν, έβαλε την κιθαριστική του υπογραφή παίζοντας, είτε με το προσωπικό του σχήμα, είτε με τις διάφορες μπάντες και καλλιτέχνες που συνεργάστηκε κατά καιρούς, κλασικής δομής blues, blues rock, jazz, fusion, progressive rock, hard rock, heavy metal, AOR, pop rock μέχρι και με electronic κατάφερε να πειραματιστεί, έχοντας πάντα κάτι να πει. 

Αυτό που θα μας απασχολήσει εδώ είναι η τελευταία του hard n' heavy δουλειά, που ήρθε στα τέλη των ‘80ς, έναν χρόνο πριν καταπιαστεί με τα blues, με τα οποία κι έκανε τεράστια εμπορική επιτυχία παγκοσμίως. Ο λόγος για το υπέροχο, αλλά και υποτιμημένο κατά την προσωπική μου εκτίμηση, ''After the war'', που συμπληρώνει τριάντα χρόνια από την κυκλοφορία του. 

Σε αυτόν τον δίσκο ο Moore κλείνει μια περίοδο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, κάνοντας μια αναδρομή σε όλη του την μουσική πορεία κατά την διάρκεια των 80’s, μέσα από έντεκα κομμάτια, συμπεριλαμβανομένων και τριών ορχηστρικών, εκ των οποίων το ένα αποτελεί μια εκπληκτική διασκευή. Για την ολοκλήρωση δε αυτού βοήθησαν, εκτός από τους εγνωσμένης αξίας βασικούς συνοδοιπόρους του εκείνην την περίοδο, τον πληκτρά Neil Carter με τον οποίο κι έχουν γράψει μαζί τρεις από τις συνθέσεις του δίσκου, τον μπασίστας Bob Daisley και τον αδικοχαμένο θρύλο των τυμπάνων Cozy Powell, συμμετέχουν και πολλοί φίλοι του. Ένας απ’ αυτούς είναι ο πληκτράς ο Don Airey με τον οποίο τον συνέδεε μεγάλη φιλία αλλά και πολλές φορές μουσική συνεργασία που είχε ξεκινήσει από τα μέσα των 70’s και την εποχή των COLOSSEUM II. Επίσης,  ο Laurence Cottle, μπασίστας που έχει χτίσει το όνομα του σε jazz, fusion και rock μονοπάτια με συμμετοχές μεταξύ άλλων σε ALAN PARSON'S PROJECT, THE FENTS, Van Morrison, ενώ είναι και αυτός που έγραψε και ηχογράφησε το μπάσο στο ''Headless Cross'' των BLACK SABBATH.  

Και ο κατάλογος των guest παρουσιών δεν τελειώνει εδώ, αφού επιπλέον συμμετέχει ο Charlie Morgan, ένας εκ των κορυφαίων session ντράμερ της Βρετανίας με συμμετοχές σε Elton John, Kate Bush, Pete Townsend και πολλούς άλλους, όπως και ο επίσης τεράστιος ντράμερ Simon Philips με την τεράστια μουσική διαδρομή που τον έχει φέρει πίσω από το kit των TOTO, JUDAS PRIEST, Mike Oldfield, Jeff Beck και πάει λέγοντας. 

Πέρα από τους μουσικούς όμως και στα φωνητικά βρίσκουμε επίσης πολύ μεγάλης αξίας συμμετέχοντες με τον τραγουδιστή και κιθαρίστα των MANFRED MANN'S EARTH BAND Chris Thompson και την φωνή των SISTERS OF MERCY Andrew Eldritch να προσφέρουν τις φωνές τους στα δεύτερα φωνητικά του δίσκου. 

Η κορυφαία όμως συμμετοχή σε αυτό τον τομέα  είναι η παρουσία του ''madman'' OZZY OSBOURNE, που χαρίζει την φωνή του σε δυο κομμάτια. Οι δυο τους ήταν παλιοί γνώριμοι, μιας και πριν ο ΟΖΖΥ πάρει των Randy Rhoads ως κιθαρίστα, είχαν συνεργαστεί στην μετά-SABBATH εποχή για εκείνον. Όλοι αυτοί οι συντελεστές που συμμετέχουν στον δίσκο δίνουν την δυνατότητα στον Moore να προσφέρει ένα εξαιρετικά ποικιλόμορφο τελικό αποτέλεσμα. 

 

 

Τα ''Speak for yourself''' και ''Led Clones'' δείχνουν την metal πλευρά του Moore, με την συμμετοχή του OZZY στα φωνητικά να δίνει έναν έξτρα τόνο προς αυτήν την κατεύθυνση, με το πρώτο να φέρει ένα βασικό riff που μοιάζει βγαλμένο από το ''Bark at the moon'' του Madman και το δεύτερο να νιώθεις πως είναι ο προπομπός του ''No more tears'' που θα κυκλοφορήσει ο OZZY δυο χρόνια αργότερα, μιας κι ακούγοντας κάποιος την βασική μπασογραμμή, την δομή των πλήκτρων και τα riff του κομματιού καταλαβαίνει πως επηρέασαν τους Osbourne, Wylde, Castillo, Mike Inez, John Purdell να γράψουν το εν λόγω τεράστιας εμπορικής επιτυχίας και αξίας κομμάτι. 

Τα ''After the war'' και ''Running from the storm'' κινούνται στα υπέροχα hard n' heavy μονοπάτια που είχε στη δισκάρα του ''Run for Cover''. Τα ''Livin' on Dreams'' με την THIN LIZZY δομή και αισθητική, ''Ready for love'' με τις κλασικές του rock n' roll φόρμες και ''This thing called love'', που φέρει έντονα την αύρα των VAN HALEN, να κινούνται σε hard rock αισθητική με ορισμένες φορές ιδιαιτέρως αισθητά pop στοιχεία. 

Τα instrumental που ανοίγουν και κλείνουν τον δίσκο “Dunluce” (part 1 & 2) αλλά κι η ωδή ''Blood of emeralds'', που είναι επηρεασμένη άμεσα από το ''Emerald'' των THIN LIZZY και στην οποία ο Gary Moore αποτίνει για μια ακόμα φορά φόρο τιμής στον παιδικό του φίλο Phil Lynott, ακολουθούν τα Κέλτικα ηχητικά μονοπάτια της πατρίδας του που ήταν έντονα και στο προηγηθέν άλμπουμ του ''Wild Frontier''. 
Τέλος, υπάρχει κι η εκπληκτική διασκευή στην υπέροχη instrumental σύνθεση του Roy Buchanan ''The messiah will come again'', την οποία κι απογειώνει με το μαγευτικό του παίξιμο ο Ιρλανδός guitar hero.

Στον στιχουργικό τομέα επίσης συναντάμε ποικιλία στα θέματα, με αναφορές τόσο σε βιωματικό, κοινωνικό, όπως οι εχθροπραξίες που ελάμβαναν χώρα την περίοδο εκείνη στην προσωπική του πατρίδα Βόρεια Ιρλανδία, όσο και χαβαλετζίδικο επίπεδο, καυτηριάζοντας μπάντες όπως οι KINGDOM COME, που προσπαθούσαν εκείνη την περίοδο μέσα από την εμπορική τους επιτυχία να παρουσιάσουν τους εαυτούς τους ως συνεχιστές των LED ZEPPELIN. 

Κάπως έτσι και με έναν υπέροχο τρόπο ο Gary Moore κλείνει με το ''After the war'' τη μεγάλη του διαδρομή στα hard n' heavy δεδομένα που κινήθηκε στα 80’s, που αποτελούν και την αγαπημένη μου προσωπικά περίοδο του, προτού περάσει ένα χρόνο αργότερα στη μεγαλειώδη blues φάση της καριέρας του με το εκπληκτικό ''Still got the blues'', που κατέπληξε άπαντες τους φίλους της μουσικής γενικότερα. Θα κλείσω προτρέποντας όλους τους φίλους της εξάχορδης και απανταχού μουσικόφιλους ν’ ακούσουν για μια ακόμα φορά ή να γνωρίσουν μέσα από το ''After the war'' ένα από τα πολλά δείγματα της τεράστιας αξίας και μουσικής παρακαταθήκης που άφησε πίσω του ένας από τους καλύτερους γητευτές της εξάχορδης θεάς. Εγώ το έκανα πολλάκις κατά την συγγραφή του κειμένου κι ομολογώ πως το καταευχαριστήθηκα. Εσείς;

Did you know that:
-  Ο τίτλος των δυο instrumental συνθέσεων ''Dunluce (Part 1 & 2) έχει παρθεί από την ονομασία του μεσαιωνικού κάστρου Dunluce που βρίσκεται στη Βόρεια Ιρλανδία, πατρίδα του Gary Moore.
-  Ο Ozzy έχει δηλώσει για τη συμμετοχή του στα δυο κομμάτια του δίσκου πως είχε περάσει πάρα πολύ καλά κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων, θεωρώντας το μάλιστα μεγάλη τιμή που δούλεψε με τον Gary Moore.
-  Ο Cozy Powell, παρότι ηχογράφησε τα τύμπανα στον δίσκο, δεν ακολούθησε την περιοδεία που επακολούθησε. Ο λόγος ήταν πως είχε υποχρεώσεις με τους BLACK SABBATH των οποίων και ήταν μέλος τότε, καθώς έπρεπε να τους ακολουθήσει στην περιοδεία του δίσκου τους ''Headless Cross'' που είχε βγει την ίδια χρονιά. Ο αντικαταστάτης του για τα live βρέθηκε στο πρόσωπο του Ουαλού ντράμερ Chris Slade, γνωστός από τις συμμετοχές του στους MANFRED MANN'S BAND, THE FIRM, ASIA, AC/DC και πολλούς άλλους.
-  Η remastered έκδοση του 2002 περιελάμβανε τέσσερα επιπλέον κομμάτια, ένα εκ των οποίων ήταν μια εξαιρετική διασκευή του υπέροχου ''Emerald'' των THIN LIZZY με την συμμετοχή του ντράμερ Brian Downey, συνιδρυτή μαζί με τον Phil Lynott των LIZZY και εκ των συνθετών του κομματιού. Τα άλλα είναι τρεις  live εκτελέσεις, η extended ζωντανή εκδοχή του φανταστικού ''Over the hills and far away''που φτάνει τα 10 λεπτά , το δυναμικό ''Military man'', μια σύνθεση του Phil Lynott που είχε συμπεριληφθεί στον δίσκο του Moore ''Run for cover'', και το υπέροχο ''Wild frontier'' από τον ομώνυμο δίσκο του Ιρλανδού.
-  Μεγάλη εμπορική επιτυχία στα Ευρωπαϊκά charts σημείωσε το ''After the war'', που έγινε χρυσό και ασημένιο σε Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και Σουηδία. Επίσης κατάφερε να μπει στα Ιαπωνικά charts φτάνοντας στο νούμερο 16 αλλά και στο Billboard 200 της Αμερικής καταλαμβάνοντας την θέση νούμερο 114.

Παναγιώτης ''The Unknown Force'' Γιώτας

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

A day to remember... 30/1 [EDGUY]

30 Ιανουαρίου, 2019 - 10:30 Παναγιώτης Γιώτας

      ΟΝΟΜΑ ALBUM: ''Theater of salvation'' – EDGUY ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999 ΕΤΑΙΡΙΑ: AFM Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: EDGUY ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά, Πλήκτρα – Tobias Sammet...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 27/1 [GRAVE DIGGER]

27 Ιανουαρίου, 2019 - 13:15 Θοδωρής Μηνιάτης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Ballads Of A Hangman” – GRAVE DIGGER  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2009  ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Napalm Records  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Chris Boltendahl/Jorg Umbreit/Vincent Sorg  ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 26/1 [NEVERMORE]

26 Ιανουαρίου, 2019 - 17:00 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: "Dreaming Neon Black" ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Century Media ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Neil Kernon ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Warrel Dane - φωνητικά Jim Sheppard - μπάσο Jeff Loomis – κιθάρες...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 26/1 [FLOTSAM AND JETSAM]

26 Ιανουαρίου, 2019 - 13:15 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: "Unnatural Selection" – FLOTSAM AND JETSAM ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Metal Blade ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: James Lockyer ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Eric A.K - φωνητικά Marc Simpson - κιθάρες Ed...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 24/1 [DARK ANGEL]

24 Ιανουαρίου, 2019 - 18:00 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: "Leave scars" – DARK ANGEL ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1989 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Combat ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Michael Monarch ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Ron Rinehart – φωνητικά Jim Durkin – κιθάρα Eric Meyer – κιθάρα...

[περισσότερα]