A day to remember... 5/3 [SAXON]

6 Μαρτίου, 2017 - 16:45

OΝΟΜΑ ALBUM: ''The Inner Sactum'' SAXON
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2007
ΕΤΑΙΡΙΑ: SPV/Steamhammer
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Charlie Bauerfiend
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Biff Byford
Κιθάρες –  Paul Quinn 
Κιθάρες – Doug Scarratt
Μπάσο – Nibbs Carter
Τύμπανα – Nigel Glockler

Είναι αδιαμφισβήτητα μια από τις κορυφαίες μπάντες του κλασικού heavy metal. Έχουν κατορθώσει να κάνουν μόλις δυο κακά ή αδιάφορα άλμπουμ σε μια καριέρα που κοντεύει σχεδόν τα 40 χρόνια. Επίσης είναι από τις μπάντες που παρά τα χρόνια και την τεράστια καριέρα τους κατορθώνουν να γράφουν εξαιρετικά άλμπουμ, ακολουθώντας πάντα την εποχή και έχοντας πάντα κάτι το αξιοσημείωτο να πουν μέχρι και σήμερα. Ο λόγος για τους τεράστιους αυτούς ήρωες και διαμορφωτές του heavy ήχου SAXON οι οποίοι εν έτη 2007 κυκλοφορούν την 17η στούντιο κυκλοφορία τους, το πολύ καλό ''The Inner Sactum''. Το εν λόγω άλμπουμ έρχεται να διαδεχτεί το επίσης πολύ καλό ''Lionheart'' αλλά και να ξαναφέρει την μπάντα στα δισκογραφικά δρώμενα μετά από την τριετή απουσία που είχαν σημειώσει, μιας και οι συναυλίες ήταν το κύριο μέλημα τους στο διάστημα αυτό όπου κυκλοφόρησαν και το live ''The Eagle Has Landed – PartIII''. Επίσης, σηματοδοτεί και την οριστική επιστροφή του για πολλά χρόνια κλασικού ντράμερ τους Nigel Glockler, όπου σιδερένιος και πλήρως αποθεραπευμένος όπως αποδεικνύεται εδώ, από τα προβλήματα που είχε, δίνει πραγματικά τα ρέστα του τόσο πίσω από το kit όσο και στη σύνθεση. Το άλμπουμ στο μεγαλύτερο μέρος του σφύζει από πολύ δυνατές και ως επί το πλείστον γρήγορες συνθέσεις που ακολουθούν είτε την πιο hard n' heavy συνταγή του παρελθόντος, είτε την πιο φρέσκια και ταιριαστή με την εποχή speed και αμιγώς υπέρ heavy του παρόντος. Φυσικά δεν λείπουν και οι κλασικές και υπέροχες με φουλ επική διάθεση στιγμές που απλά έρχονται για να συμπληρώσουν το παζλ και να βάλουν το κερασάκι στη  τούρτα της ποικιλομορφίας των SAXON. Για μια ακόμη φορά η σύνθεση είναι μια ομαδική δουλειά, όπως μας έχουν συνηθίσει να δουλεύουν όλα αυτά τα χρόνια, ενώ κλασικά οι πολύ καλοί στίχοι είναι όπως πάντα σχεδόν αποκλειστική δουλειά του μεγάλου Biff Byford. Η θεματολογία τους ποικίλει, με αναφορές σε ζητήματα όπως η πτώση του κομουνισμού στην Ρωσία, η ιστορία του Αττίλα, η συμμετοχή της μπάντας στα Wacken, ο rock n' roll τρόπο ζωής κ.α. 

Η μπάντα γενικά δείχνει σε μεγάλα κέφια μετά το διάλειμμα που προαναφέραμε και δίνει τον καλύτερο της εαυτό με τον Byford σε πρωταγωνιστικό ρόλο, να δείχνει και πάλι αγέραστος στα τόσο χαρακτηριστικά, υπέροχα, γρεζάτα φωνητικά του. Οι κιθάρες των Quinn και Scarratt είναι εξαιρετικές με riff που τιμούν την ιστορία και την αξία της μπάντας, με χειμαρρώδης δισολίες και solos  που σε χτυπούν ανελέητα. Ο Nibs Carter κάνει ως συνήθως εξαιρετική δουλειά με το μπάσο του τόσο στο rhythm, όσο και στις στιγμές που χρειάζεται να βγει μπροστά και να διακριθεί., ενώ όπως αναφέραμε και πρωτίστως, ο Nigel Glockler, μοιάζει σαν θηρίο που το είχαν κλείσει σε κλουβί όσο καιρό έλειπε, μιας και το drumming του είναι πραγματικά καταιγιστικό σε όλο το άλμπουμ, υπάρχουν δε σημεία που φλερτάρει ακόμα και με blastbeat. 

Απόρροια αυτών είναι οι κομματάρες που μας χαρίζουν απλόχερα μέσα στο άλμπουμ, το οποίο αποτελείται από μόλις 9 κομμάτια, μιας και το ''Empire Rising'' είναι εισαγωγικό στο φανταστικό ''Attila The Hun'' που κλείνει το άλμπουμ. Άλλες μεγάλες στιγμές είναι το εισαγωγικό ''State Of Grace'' που σε προϊδεάζει κατάλληλα για το τι θα επακολουθήσει, το δαιμονισμένο ''Need For Speed'', η πολύ δυναμική μπαλάντα ''Red Star Falling'', η hard n' heavy δήλωση βγαλμένη από το παρελθόν τους ''I've Got To Rock (To Stay Alive)'' και το εξαιρετικό hit του δίσκου ''If I Was You''. Πολύ καλή δουλειά γίνεται και στον τομέα της παραγωγής δια χειρός του πολύπειρου Γερμανού Charlie Bauerfeind. Τέλος, θα ήταν κρίμα να μην αναφέρουμε και το πολύ ωραίο εξώφυλλο που ανήκει στον Ρώσο σχεδιαστή  Alexey "Leo Hao" Shamrovsky, ο οποίος μεταξύ άλλων έχει κάνει και εξώφυλλα για ICED EARTH, BLIND GUARDIAN, PRIMAL FEAR. Με το ''The Inner Sactum'' οι SAXON καταφέρνουν να μας αποδείξουν για μια ακόμη φορά ότι ανήκουν σε εκείνα τα συγκροτήματα που παρά τα πολλά χρόνια που κουβαλούν στην πλάτη τους, όντας πάντα μέσα στα top ονόματα του metal, δεν καταλαβαίνουν ούτε από εποχή ούτε από την φθορά του χρόνου, προσφέροντας μας ακόμα μια εξαιρετική δουλειά μέχρι την επόμενη, το ''Into The Labyrinth'' που θα επακολουθήσει. Δεν ξέρω την άποψη σας για αυτήν την τεράστια μπάντα αλλά προσωπικά θεωρώ ότι μοιάζουν πραγματικά αγέραστοι, ακούραστοι λες και ο χρόνος δεν έχει την δυνατότητα να τους αγγίξει. Προσωπικά, απόλαυσα πραγματικά αυτή την ακρόαση για μια ακόμα φορά και ευελπιστώ να τους ξαναδώ και πάλι ζωντανά κάποια στιγμή μιας και μιλάμε για μια μπάντα-ογκόλιθο της μουσικής μας τόσο στις κυκλοφορίες της και την ιστορικότητα της όσο και ως προς την απόδοση της πάνω στη σκηνή. 

Παναγιώτης ‘’The Unknown Force’’ Γιώτας 

Τον Ιανουάριο του 2007, το ROCK HARD είχε βρεθεί στην προακρόαση του δίσκου των SAXON, που είχε γίνει στο Λονδίνο και ο Σάκης Νίκας μας είχε μεταφέρει τις εντυπώσεις του, μαζί με μία συνέντευξη με τους Nigel Glockler και Doug Scarratt. Κερασάκι στην τούρτα, η κριτική που είχε κάνει ο Γρηγόρης Μπαξεβανίδης στο έντυπο ROCK HARD. Enjoy!!!

SAXON 
Studio report

Παρασκευή 19 Ιανουαρίου: Έχοντας κοιμηθεί ελάχιστα, έφτασα στο Ελ. Βενιζέλος νωρίς το πρωί για να πάρω το αεροπλάνο με προορισμό το Λονδίνο, όπου θα παρουσιαζόταν για πρώτη φορά σε κεντρικό ξενοδοχείο το νέο άλμπουμ των SAXON “The inner sanctum”. Αν και οι Ολυμπιακές Αερογραμμές και η παρουσία στην ίδια πτήση γιου γνωστού πολιτικού φημισμένου για την γκαντεμιά του δεν εγγυούνταν για την ομαλή εξέλιξη του ταξιδιού, εντούτοις όλα πήγαν καλά και μετά από μερικές ώρες βρισκόμουν στο υπερπολυτελές Λονδρέζικο ξενοδοχείο. Εκεί μας υποδέχτηκε ο υπεύθυνος promotion της SPV και αφού χαιρετήσαμε για λίγο τους SAXON, πήγαμε στα δωμάτιά μας. Το προγραμματισμένο ραντεβού μας ήταν στις 15:30 στο λεγόμενο “The waiting room”…
15:30, “The waiting room”: Σε μία μεγάλη αίθουσα, όπου ακούγονταν οι πιο γνωστές επιτυχίες των SAXON, συγκεντρώθηκαν οι δημοσιογράφοι από όλα τα μεγάλα έντυπα και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Ευρώπης, περιμένοντας την ώρα που θα ακούγαμε τη νέα δουλειά των Βρετανών. Εκτός από τους SAXON, στον ίδιο χώρο βρισκόταν ο γνωστός παραγωγός Charlie Bauerfiend, ο διοργανωτής του Wacken Open Air Festival και ο θρυλικός promoter των Live Aid και Live 8 (μεταξύ άλλων) Harvey Goldsmith, έχοντας μαζί του ένα πενταμελές τηλεοπτικό συνεργείο από το Αγγλικό Κανάλι Channel 4, το οποίο βιντεοσκοπούσε την όλη εκδήλωση. Παρακάτω, θα διαβάσετε για το τι ακριβώς ετοιμάζει ο Goldsmith και ποια είναι η σχέση του με τους SAXON. Στις 16:00 μεταφερθήκαμε σε μία μεγάλη αμφιθεατρική αίθουσα όπου εκεί θα ακούγαμε το νέο άλμπουμ το “The inner sanctum”…
16:00 – 19:00, “Αίθουσα Προβολής”: Ουσιαστικά, η όλη εκδήλωση είχε χωριστεί σε 6 μέρη:
• Ακρόαση του “The inner sanctum”
• Ομιλία του Harvey Goldsmith και γενικές δηλώσεις του Biff Byford
• Ακρόαση μίας εναλλακτικής εκτέλεσης του single “If I was you”
• Παρακολούθηση του bonus DVD της limited έκδοσης του “The inner sanctum”
• Φωτογράφηση της μπάντας
• Συνεντεύξεις

Προτού περάσω στην track by track ανάλυση του δίσκου, να σας πω ευθύς εξαρχής ότι πρόκειται για έναν πάρα πολύ καλό δίσκο που θα ικανοποιήσει τους metal fans και θα ενθουσιάσει όλους τους οπαδούς των SAXON!

Προακρόαση του “The inner sanctum”
1.    “State of grace”: Ο δίσκος ανοίγει με ένα αργό intro στο ύφος της εισαγωγής του “Lionheart” συνδυασμένο με μία διακριτική εκκλησιαστική χορωδία. Το μπάσιμο με τη δίκαση του Glockler μας «κολλάει» στο κάθισμα και ακούμε ένα κλασικό SAXON κομμάτι στο ύφος του “Solid ball of rock”.
2.    “Need for speed”: Τρίλεπτο PRIEST-ικό τραγούδι. Θυμίζει τα γρήγορα κομμάτια από το “Lionheart”. Το απόλυτο highlight του κομματιού είναι η απίστευτη εναλλαγή κιθαριστικών solos μεταξύ Scarratt και Quinn.
3.    “Let me feel your power”: Ακόμη ένα γρήγορο κομμάτι με κοφτά κιθαριστικά riffs. Το αδελφάκι του “Need for speed”.
4.    “Red star falling”: Εδώ είμαστε! Mid-tempo, επικό κομμάτι που θυμίζει τις κλασικές στιγμές των SAXON της δεκαετίας του ‘80. Μιλώντας με τον Biff, λίγο μετά, μου είπε ότι οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται στην πτώση του κομμουνισμού. Σίγουρα το καλύτερο κομμάτι του δίσκου μαζί με το “Atila the Hun”.
5.    “I’ve got to rock (to be free): Το rock n’ roll κομμάτι του άλμπουμ. Στο ύφος (ξανά) του “Solid ball of rock”. Θα αρέσει σε όλους τους παλιούς fans των SAXON.
6.    “If I was you”: Το single. Μοντέρνος ήχος και σίγουρα όχι αντιπροσωπευτικό δείγμα του δίσκου. Οι στίχοι μιλάνε για την εγκληματικότητα στις σύγχρονες κοινωνίες. 
7.    “Going nowhere fast”: Κλασικό SAXON guitar riff. Από τις καλές στιγμές του “The inner sanctum”. 
8.    “Ashes to ashes”: Τυπικό metal κομμάτι. Πρόκειται, μάλλον, για τη μοναδική αδιάφορη στιγμή του άλμπουμ.
9.    “Empire Rising”: Instrumental intro διάρκειας 49 δευτερολέπτων, προπομπός του “Atila the Hun”.
10.    “Atila the Hun”: Το πιο μεγάλο σε διάρκεια κομμάτι του “The inner sanctum” (8:09) και ταυτόχρονα το πιο πολύπλοκο. Ξεκινάει με ένα γρήγορο (α λα PRIEST) riff, αλλάζει σε έναν mid-tempo επικό ρυθμό με ανατολίτικες πινελιές για να μετατραπεί ξανά σε ένα γρήγορο δυναμίτη! Όταν οι SAXON συναντούν τους PRIEST με ένα καταιγιστικό twin guitar solo. Το ιδανικό κλείσιμο για έναν άρτιο (καθ’ όλα) δίσκο.

Συνοψίζοντας, θα λέγαμε ότι ο δίσκος παραπέμπει στις κλασικές στιγμές των SAXON με μία πιο παραδοσιακή παραγωγή και ελαφρώς μεγαλύτερη μουσική ποικιλία σε σχέση με τις τελευταίες δουλειές του γκρουπ. 

Στη συνέχεια, ο Harvey Goldsmith μας αποκάλυψε ότι συνεργάζεται με τους SAXON για την παραγωγή ενός documentary αφιερωμένο στους SAXON που θα παρουσιαστεί από το Channel 4. Ταυτόχρονα, έχει σαν στόχο να ανανεώσει το ενδιαφέρον των Άγγλων για το συγκρότημα και να αποκτήσουν οι SAXON νέους οπαδούς. Οι πρώτες του κινήσεις ήταν να δουλέψουν με διαφορετικούς παραγωγούς για το single (το οποίο σε αυτή τη non-άλμπουμ εκτέλεση ακούγεται πολύ ξερό, μοντέρνο και light για το ύφος των SAXON), να προσφέρουν το single για free downloading και να αλλάξουν το λογότυπο (ευτυχώς μόνο για το single). Μάλιστα, η τελευταία αυτή κίνηση προκάλεσε τις έντονες αρνητικές αντιδράσεις των Άγγλων δημοσιογράφων (και ιδιαίτερα του Malcolm Dome), γεγονός που ενόχλησε εμφανώς τον Biff. Η δική μου άποψη είναι ότι προκλήθηκε πολύς ντόρος για το τίποτα (το παραδέχτηκε αργότερα και ο Dome), αφού το παραδοσιακό λογότυπο κοσμεί το εξώφυλλο του “The inner sanctum”. Τέλος το bonus DVD παρουσιάζει μερικά τραγούδια από την τελευταία περιοδεία των SAXON καθώς και δηλώσεις μελών και αποτελεί μία καλή προσφορά της SPV στους οπαδούς του σχήματος. Η διάρκεια του είναι 50 λεπτά.

19:30, Φωτογραφήσεις: Αυτές έγιναν σε μία παλιά δικαστική αίθουσα και άρεσαν πολύ σε όλη τη μπάντα.

20:00, Συνεντεύξεις στα παλιά κελιά: Το ξενοδοχείο ήταν πριν από πάρα πολλά χρόνια ένα δικαστικό μέγαρο, το οποίο διατηρούσε και τρία μικρά κελιά για τους φυλακισμένους. Σήμερα, αυτά λειτουργούν ως prive αίθουσες για εκλεκτούς προσκεκλημένους. Προτού αρχίσουν οι συνεντεύξεις είχαμε την ευκαιρία να ξαναμιλήσουμε με τη μπάντα αλλά και με τον δημοσιογράφο-θρύλο Geoff Barton (Sounds, Kerrang, Classic Rock), ο οποίος σε ερώτηση του γράφοντα για το αν ο Ritchie Blackmore θα ξαναπιάσει ηλεκτρική κιθάρα μας έδωσε μία κατηγορηματική αρνητική απάντηση (“It’s sad, mate”, ήταν τα λόγια του)! Πρέπει να πω ότι στην εκδήλωση, ήταν μαζί και ο Κώστας Μακρυκώστας, ο οποίος υπήρξε πολύτιμος βοηθός μας εκείνο το διήμερο. Ένα μεγάλο ευχαριστώ…

Σάββατο 20 Ιανουαρίου: Η επόμενη μέρα μας βρήκε στους δρόμους του Λονδίνου για τα τελευταία ψώνια και στη συνέχεια στο αεροδρόμιο, όπου οι ατάκες του Θανάση Βέγγου έπεφταν βροχή η μία πίσω από την άλλη. Το ταξίδι ολοκληρωνόταν χωρίς καθυστερήσεις, με ελαφριά κούραση αλλά και με τον απόηχο του “The inner sanctum” ακόμη στα αυτιά μου! Η 5η Μαρτίου πλησιάζει…

Συνέντευξη Nigel Glockler – Doug Scarratt
Θεώρησα καλύτερο να μιλήσω με τον βετεράνο ντράμερ Nigel Glockler (ο οποίος επέστρεψε πρόσφατα στους SAXON) και την παλιά (πλέον) καραβάνα του γκρουπ, τον κιθαρίστα Doug Scarratt. Είναι λίγες οι φορές που μιλούν σε δημοσιογράφους και αποδείχτηκαν εξαιρετικοί συνομιλητές, αφού ήταν πολύ ευδιάθετοι και δεν σταμάτησαν να εκφράζουν τις ευχαριστίες τους σε όλους τους Έλληνες οπαδούς των SAXON για την υποστήριξη τους στο συγκρότημα.

Καταρχάς, συγχαρητήρια για το νέο άλμπουμ! Το εννοώ πραγματικά…
Nigel: Σε ευχαριστούμε! Σημαίνει πολλά για εμάς να αρέσει αυτό το άλμπουμ στους δημοσιογράφους και ιδιαίτερα στους Έλληνες που ξέρω ότι είναι και πολύ ειλικρινείς! 

Νομίζω ότι η νέα σας δουλειά είναι πιο παραδοσιακή με λιγότερο μοντέρνα παραγωγή σε σχέση με το “Metalhead” ή το “Killing ground”. Δεν ξέρω αν συμφωνείτε…
Doug: Ναι, θέλαμε να κάνουμε κάτι πιο παραδοσιακό, όπως είπες, αλλά όταν καθίσαμε για να γράψουμε τα κομμάτια μας βγήκε τελείως αυθόρμητα, χωρίς να το πολυσκεφτούμε! Νομίζω ότι είναι κάτι που το συναντάς με όλους τους δημιουργούς στην τέχνη είτε λέγεται μουσική, ζωγραφική, γλυπτική κτλ. Πρέπει να είσαι αυθόρμητος…Όταν κάναμε το “Metalhead” μας άρεσε αυτός ο ήχος που έβγαινε προς τα έξω και συνεχίσαμε σε αυτή την κατεύθυνση με το “Killing ground”. Τώρα, με το νέο δίσκο, μας άρεσε μία πιο παραδοσιακή μουσική πορεία. Πάντως, δεν μαζευτήκαμε κάποια μέρα και είπαμε: «Ας κάνουμε έναν παραδοσιακό SAXON δίσκο»!

Έτσι σας βγήκε στην πορεία!
Doug: Ακριβώς!

Προκαλέσατε έναν μικρό πανικό στην αίθουσα με την αλλαγή λογότυπου στο single. Πως και αποφασίσατε να συνεργαστείτε με τον Harvey Goldsmith;
Nigel: Η αλήθεια είναι ότι αυτός μας προσέγγισε για να συνεργαστούμε μαζί του! Βρισκόμασταν στη μέση των ηχογραφήσεων για το “The inner sanctum” και μόλις είχαμε κάνει ένα διάλειμμα για να βγούμε σε περιοδεία στα καλοκαιρινά festivals. Ήταν μία πρόταση του Channel 4 και σκεφτήκαμε «Γιατί όχι»; 

Η γνώμη μου είναι πάντως ότι δεν έχει η Αγγλία πρόβλημα με τους SAXON αλλά με το heavy metal συνολικά.
Nigel: Σωστά. Ωστόσο, αν καταφέρουμε να ακουστεί ο νέος μας δίσκος στο ραδιόφωνο τότε θα έχουμε πετύχει το στόχο μας. 
Doug: Πάντως, αγγλικές μπάντες σαν τους MAIDEN ή τους MOTORHEAD διατηρούν ακόμη ένα υψηλό επίπεδο δημοτικότητας.

Ναι, αλλά ακόμη και στις δύο προηγούμενες δεκαετίες ίσχυε το ίδιο πράγμα. Οι MAIDEN ήταν περισσότερο δημοφιλείς και, αν προτιμάτε, περισσότερο εμπορικοί από εσάς. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν κυκλοφορούσατε καλές δουλειές. 
Doug: Φυσικά και δεν θα διαφωνήσω με αυτό. Αλλά, εμείς θα πρέπει να δείξουμε στον κόσμο ότι οι SAXON είναι ακόμη ενεργοί και δεν έχουν εγκαταλείψει ποτέ το heavy metal!
Nigel: Σίγουρα, θα έχεις φίλους που θα σου λένε: «Υπάρχουν ακόμη οι SAXON»;

Μην ξεχνάς ότι στην Ελλάδα είσαστε ακόμη πολύ δημοφιλείς!
Nigel Glockler: Ναι… το ξέχασα (γέλια)! Καταλαβαίνεις όμως τι θέλω να πω. Να σκεφτείς ότι πολλοί Άγγλοι πιστεύουν ότι έχουμε διαλυθεί! Πίσω στα 80’s, άκουγες rock μουσική στο mainstream ραδιόφωνο. Υπήρχαν D.J. σαν τον Tommy Vance, ο οποίος έχει πεθάνει, που προωθούσαν το heavy metal. Τώρα, δεν είναι υπερβολή αν σου πω ότι η νέα γενιά έχει μία πολύ διαστρεβλωμένη εικόνα για το heavy metal. Γι’ αυτό θέλουμε με το “The inner sanctum” να αλλάξουμε, έστω και λίγο, αυτή την εικόνα των Άγγλων για το metal. Άσε που τώρα δεν έχεις καν επιλογή… παλιότερα μπορούσες να ακούσεις όλα τα είδη της μουσικής στο ραδιόφωνο. Σήμερα, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. 

Πάντως στην Ευρώπη, γενικότερα, είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα για την αγαπημένη μας μουσική.
Doug: Ναι, το ξέρουμε! Είναι κάτι που το διαπιστώνουμε στις περιοδείες μας. Η Αγγλία έχει το πρόβλημα… Αν κάτι είναι στη μόδα, όλοι οι Άγγλοι τρέχουν να το αγοράσουν και μόλις βγει από τη μόδα το παρατάνε. Είναι αυτό που λέμε fashion victims!

Victims of changes!
Nigel: (γέλια) PRIEST! 

Αν και φαντάζομαι ότι είναι λίγο-πολύ αναμενόμενη η απάντηση στην ερώτηση αυτή, πως αισθάνεστε σαν Άγγλοι να μην είσαστε αποδεκτοί από τη χώρα σας;
Doug: Απαίσια!
Nigel: Πόσο μάλλον, αν σκεφτείς ότι τα περισσότερα από αυτά που ακούς στο ραδιόφωνο είναι αηδίες με ημερομηνία λήξης! 

Επιστρέφοντας στο “The inner sanctum”, μου έλεγε πριν ο Nigel ότι συνεργάστηκε άψογα με τον Charlie Bauerfiend στο νέο άλμπουμ. Πόσο σημαντική ήταν η συνεισφορά του στο τελικό αποτέλεσμα;
Doug: Αισθανόμαστε πολύ άνετα με τον Charlie… Είναι κάμποσα χρόνια μαζί μας και ξέρει πολύ καλά τι ζητάνε οι SAXON. Νομίζω ότι η συνεισφορά του ήταν πολύ σημαντική.
Nigel: Όπως σου έλεγα, ο Charlie γουστάρει πάρα πολύ τα drums και γι’ αυτό όπως εύκολα καταλαβαίνεις τον κάνει αυτόματα καλό μου συνεργάτη (γέλια)! Αντίθετα, ο Kalle Trapp ενδιαφέρεται περισσότερο για τον ήχο της κιθάρας και δε δίνει τόσο πολύ σημασία στα τύμπανα. Στο “The inner sanctum” έχει γίνει πολύ προσεγμένη δουλειά στα τύμπανα.

Τελικά, ποιο είναι το “Inner sanctum” των SAXON;
Doug: Θα έλεγα ότι είναι οι ίδιοι οι SAXON! Η χημεία που υπάρχει μεταξύ μας όταν μαζευόμαστε για να γράψουμε ένα δίσκο. Είναι ο ήχος που παράγουμε και κάνει τον άλλο να πει: «Αυτό ακούγεται σαν SAXON»! 
Nigel: Είμαστε μία οικογένεια και αυτό είναι εμφανές κυρίως στις συναυλίες μας, όπου φαίνεται πόσο δεμένοι είμαστε μεταξύ μας.

Στο παρελθόν, έχετε διασκευάσει τραγούδια από τον Christopher Cross, τους KING CRIMSON, τους SWEET κ.α. Ποια συγκροτήματα θα διαλέγατε για να διασκευάσουν SAXON και ποια κομμάτια θα θέλατε να ακούσετε από αυτούς;
Nigel: (γέλια) Αυτή είναι μία ενδιαφέρουσα ερώτηση…Doug, για πες εσύ…
Doug: Θεέ μου! (γέλια) Ας το αντιστρέψουμε…Εσύ τι θα διάλεγες;

Σίγουρα τους IRON MAIDEN στο “Wheels of steel” ή τους METALLICA σε κάποιο κομμάτι από το “Unleash the beast”.
Nigel: Τώρα που το λες, θα ήταν καλή φάση να ακούσω τους METALLICA σε κάποιο κομμάτι μας από το “Unleash the beast”. 
Doug: Θα ήθελα να ακούσω τους METALLICA να παίζουν το “20.000 feet”. 
Nigel: Επίσης, θα ήταν καλό να ακούσουμε μία progressive μπάντα να διασκευάζει SAXON. Εμείς, τα καταφέραμε περίφημα με τους KING CRIMSON.

Τι θα έλεγες για τους RUSH;
Nigel: Τέλεια επιλογή! Αλλά και οι YES θα ήταν μία ενδιαφέρουσα περίπτωση… Όμως θα ήθελα να ακούσω τον Neal Peart να παίζει κάποιο κομμάτι μου! Τώρα που το σκέφτομαι, θα ήθελα να παίξουν οι RUSH το “Unleash the beast”!

Η τελευταία μου ερώτηση έχει να κάνει με το τι έχει μείνει ακόμη απραγματοποίητο για τους δυο σας, σαν μουσικούς, που θα θέλατε να πετύχετε στα επόμενα χρόνια;
Doug: (ύστερα από σκέψη) Θα ήταν καλά να είχαμε έναν πολύ πετυχημένο και αναγνωρισμένο δίσκο.
Nigel: Ναι, αυτό θα ήταν καλό! Αν παίρναμε κάποιο βραβείο ή έναν χρυσό δίσκο, αυτό θα μας άρεσε πολύ! Κάθε μουσικός θέλει να αναγνωρίζεται η δουλειά του και πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τους SAXON, οι οποίοι βρίσκονται στο μουσικό προσκήνιο για σχεδόν 30 συνεχόμενα χρόνια! 

Σάκης Νίκας
 


SAXON – “The inner sanctum” (SPV)
Πώς να καταλαγιάσει ο υπέρμετρος ενθουσιασμός ενός ανθρώπου που κρατά στα τρεμάμενα χέρια του το νέο αριστούργημα της αγαπημένης του μπάντας; Με τι κουράγιο θα τοποθετήσει άλλο CD στο στερεοφωνικό του, όταν το “The inner sanctum” ξεχύνεται σαν πυρακτωμένη λάβα έτοιμη να κατασπαράξει ό,τι κυκλοφορεί στην πιάτσα; Και τέλος, ποια ακόμα κοσμητικά επίθετα θα χρησιμοποιήσει προκειμένου να μεταλαμπαδεύσει τα συναισθήματά του καθώς η τελετουργία λαμβάνει χώρα νυχθημερόν; Ο μέγιστος Nigel Glockler (τύμπανα) επέστρεψε μετά βαΐων και κλάδων στην παντοτινή του αγάπη και το Βρετανικό κουιντέτο μοιάζει ασυγκράτητο στις προκλήσεις της νέας χιλιετίας, αψηφώντας τον καθωσπρεπισμό και την αφάνταστα κουραστική μετριότητα του μεταλλικού γίγνεσθαι… Υποκύπτω οικιοθελώς στις πρώτες νότες του νοσταλγικού “State of grace” που με ταξιδεύει στα θρυλικά 80’s… Χάνω την μπάλα με το επιβλητικό ριφ του “Need for speed” και αναπολώ τα χρόνια της παιδικής αθωότητας στο ανυπέρβλητο “Red star falling”… Αισθάνομαι αφάνταστα ταπεινός όταν θα πρέπει να περιγράψω με άψυχες λέξεις συνθέσεις όπως τα “I’ve got to rock (to stay alive)”, “Going nowhere fast”, “Ashes to ashes”… Και αφού επιβάλλεται να μαζέψω τα συντρίμμια (έστω και επί ματαίω) που άφησε πίσω του η ακρόαση των 9/10 του άλμπουμ, είναι η στιγμή που εμβρόντητος στέκομαι με θαυμασμό μπροστά στο έπος που ακούει στ’ όνομα “Atila the hun”... Κι όμως... Τα κουρέλια τραγουδούν ακόμα… Η μουσική των γέρικων σκυλιών ηχεί απολαυστική, σε μαγνητίζει εξ αρχής και αρνείται να συμβιβαστεί με τη σύγχρονη απαξίωση που προκαλούν στο ευρύ κοινό οι ήρωες των 80’s! Ο δε άνεμος που φυσάει, παραπέμπει με σαφήνεια και αφοπλιστική πειστικότητα στην προαναφερθείσα περίοδο που το heavy metal εξέφραζε με αποφασιστικότητα την αποστροφή του στη λεγόμενη rock δισκογραφία. Όσοι εξακολουθούν και αρνούνται να κάνουν κτήμα τους την ίδια την ιστορία της μουσικής μας, κατακρεουργώντας με την πρώτη ευκαιρία κάθε τι κλασικό, ίσως συνεχίσουν να στάζουν το δηλητήριο τους… Και ας γνωρίζουν τη βαρύτητα και τη δυναμική που διαθέτει το όνομα των SAXON... Ο Byford και οι συνοδοιπόροι του μας δίνουν να πιούμε από το γλυκό νέκταρ της ευτυχίας, του απέθαντου heavy metal, βροντοφωνάζοντας αυτό που η σιωπηλή μειοψηφία διατυμπανίζει εδώ και πολλά χρόνια! Την αναμφισβήτητη κυριαρχία, το ηγεμονικό τους βλέμμα, τα ιδανικά ενός αλλιώτικου κόσμου… Και σαν γνήσια τέκνα της Αγγλικής metal αυτοκρατορίας ανεμίζουν περήφανα τα φλάμπουρα της οριστικής επικράτησης! Συγκλονιστικό μέχρι τελευταίας νότας!!!
9 / 10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 27/11 [BEHEMOTH]

27 Νοεμβρίου, 2020 - 14:30 Θανάσης Μπόγρης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Thelema.6” – BEHEMOTH ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000 ΕΤΑΙΡΙΑ: Avantgarde Music ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Nergal ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Κιθάρα, φωνητικά – Nergal Κιθάρα – Havoc Τύμπανα – Inferno...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 26/11 [PSYCHOTIC WALTZ]

26 Νοεμβρίου, 2020 - 23:15 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “A social grace” – PSYCHOTIC WALTZ ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Rising Sun Productions/Sub Sonic Records ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Psychotic Waltz, Mike Harris, Rich Thompson ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 26/11 [MANOWAR]

26 Νοεμβρίου, 2020 - 18:45 Σάκης Νίκας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Battle hymns MMXI” – MANOWAR  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Magic Circle Music ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Joey DeMaio ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Eric Adams Μπάσο – Joey...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 23/1 [YNGWIE MALMSTEEN]

23 Νοεμβρίου, 2020 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Relentless” - Yngwie J. Malmsteen ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Rising Force Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Yngwie J. Malmsteen ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Yngwie J. Malmsteen - Κιθάρα, φωνητικά,...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 20/11 [CINDERELLA]

20 Νοεμβρίου, 2020 - 17:30 Κώστας Τσιρανίδης

ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “Heartbreak station”- CINDERELLA ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ΕΤΑΙΡΙΑ: Mercury/Vertigo ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: John Jansen & Tom Keifer ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά/ Κιθάρες – Tom Keifer...

[περισσότερα]