A Day To Remember... 6/2 [Gary Moore, Axl Rose, Simon Phillips]

6 Φεβρουαρίου, 2018 - 12:00

 

 

 

 

ΟΝΟΜΑ: Robert William Gary Moore
INSTRUMENT: Κιθάρα, φωνητικά
ΗΜ/ΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ: 6 Φεβρουαρίου 2011
ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ: Καρδιακή προσβολή λόγω μεγάλης κατανάλωσης αλκοόλ.
ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 4 Απριλίου 1952 [58]
ΠΟΛΗ / ΧΩΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Belfast, Ιρλανδία
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΑΙΞΕΙ: THIN LIZZY, SKID ROW, COLLOSEUM II
HIGHLIGHTS: Τι να πρωτοαναφέρει κανείς; Το πόσες γενιές μεγάλωσαν με τη μουσική του; Τις τεράστιες κομματάρες που έγραψε στην καριέρα του; Τον ιδιαίτερο ήχο της κιθάρας του; Το πόσο επιδραστικός έχει υπάρξει για τόσους μουσικούς;
ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ:
- Kirk Hammett: «Ο Gary Moore είναι αναμφίβολα στην λίστα μου με τους πέντε κιθαρίστες που μ’ έχουν επηρεάσει περισσότερο, μαζί με τους Jimi Hendrix, Eddie Van Halen, Stevie Ray Vaughan και Michael Schenker. Η επιρροή του είναι τόσο ισχυρή σε βαθμό που το σημείο έναρξης του lick στο σόλο του “Master o Puppets” είναι μια παραλλαγή από ένα lick που ο Gary Moore έπαιζε πολύ. Θυμάμαι την πρώτη φορά που άκουσα ένα blues άλμπουμ του και πραγματικά με συνεπήρε τελείως – όχι μόνο το παίξιμο του αλλά και ο ήχος επίσης, ο τόνος του. Και θυμάμαι πως εμπνεύστηκα σε σημείο που έγραψα αρκετά riff βασισμένα στον ήχο και το συναίσθημα του. Και τα riff αυτά κατέληξαν στο “The Unforgiven” από το “Black album”.
ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Ευτυχώς προλάβαμε και τον είδαμε μία και μοναδική φορά το 2008 στο γήπεδο του Tae-Kwon-Do στην Αθήνα

Ο ήχος της κιθάρας του άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στο ροκ στερέωμα, επηρέασε αμέτρητους μουσικούς και αναμφίβολα αποτελεί μια πολύ σημαντική απώλεια. Είχε καταφέρει να βάλει το δικό του μελαγχολικό συναίσθημα στην κιθάρα του, ταξιδεύοντας μας όλους με τα ασύγκριτα blues του. Ο τεράστιος Ιρλανδός Gary Moore, έπιασε κιθάρα για πρώτη φορά στα οκτώ του χρόνια και δεν την άφησε ποτέ από τότε. Πάνω της δούλεψε το προσωπικό του στυλ, διαμορφωμένο από τις μεγάλες του επιρροές, τους Albert King, SHADOWS, BEATLES και βέβαια την ισχυρότερη απ’ όλες, τον άνθρωπο που στα πρώτα χρόνια της πορείας του, την εποχή που έπαιζε στο Δουβλίνο, αποτέλεσε τον μέντορα του, τον μεγάλο Peter Green. Η καριέρα του ξεκίνησε ουσιαστικά στα 70’s, περνώντας από μπάντες όπως οι SKID ROW και οι COLLOSEUM. Απέκτησε έτσι μια πρώτη φήμη στη μουσική βιομηχανία και ξεκίνησε να συνεργάζεται με τον Phil Lynott. Η θητεία του στους THIN LIZZY αποδείχθηκε βραχύβια και το φλογερό του παίξιμο υπάρχει σε λίγα κομμάτια τους. Η στιγμή τελικά να ξετυλίξει το φοβερό του ταλέντο και το μοναδικό του στυλ παιξίματος σε όλο του το εύρος, θα ερχόταν αμέσως μετά, με την έναρξη της προσωπικής του καριέρας, μέσω της οποίας μας χάρισε ορισμένες κορυφαίες στιγμές για το blues και το hard rock ιδίωμα, ειδικά κιόλας απ’ το 1978, που στο κόλπο μπήκε και ο Phil Lynott.

Μέσα από σχεδόν κάθε του άλμπουμ ως τις αρχές τις δεκαετίας του ’90, τουλάχιστον, ο Moore δεν έπαψε να κάνει εμφανές τόσο τις μοναδικές του συνθετικές του ικανότητες όσο και το αστείρευτο του ταλέντο του ως κιθαρίστας. Μετά από μια σειρά από rock δουλειές, επέστρεψε στα blues μέσα απ’ το “ Still Got the Blues” με συνεισφορές από τους Albert King, Albert Collins και George Harrison και κατάφερε να γνωρίσει την καθολική αποδοχή από άπαντες. Παραδόξως όμως στα μέσα των 90’s, αποφάσισε να εγκαταλείψει τον ήχο μέσα απ’ τον οποίο τον αγάπησαν οι οπαδοί του, επιλέγοντας να πειραματιστεί με μοντέρνα χορευτικά beat, προκαλώντας σύγχυση και απογοήτευση στον κόσμο του, κάτι που είχε ως επακόλουθο να μειωθούν σημαντικά οι πωλήσεις του. Όπως ήταν μάλλον αναμενόμενο, επέστρεψε ξανά στον δοκιμασμένο ήχο των blues, προχωρώντας σε τέσσερις κυκλοφορίες μέχρι το 2008. Προς μεγάλη θλίψη όλων όμως, εντελώς ξαφνικά και ανεπάντεχα, στις 6 Φεβρουαρίου του 2011, σε ηλικία 58 ετών, ο τεράστιος μουσικός πέθανε από καρδιακή προσβολή, λόγω κατανάλωσης μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ. Εκείνη την εποχή, βρισκόταν σε διακοπές στο Kempinski Hotel στην Estepona της Ισπανία, με μια φίλη του, η οποία κάλεσε σε βοήθεια τα ξημερώματα. Με αφορμή το θάνατό του, πολλοί μουσικοί, από διάφορα είδη, μίλησαν με κολακευτικά λόγια για το μεγάλο ταλέντο του Gary Moore.

Did you know that:

- Ως ανταπόδοση στον Peter Green, για τη συνεχή επιρροή που του άσκησε, κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ – αφιέρωμα σ’ αυτόν, με τίτλο “Blues for Greeny”, το 1995, που αποτελείται εξ’ ολοκλήρου από συνθέσεις του Green. Μάλιστα σ’ αυτό, ο Moore έπαιξε με μια κιθάρα Les Paul, που απέκτησε από τον Green όταν αποχώρησε από τους Fleetwood Mac.

- Στη συναυλία του 2008 στην Αθήνα, ένας ψυχάκιας οπαδός του στην πρώτη σειρά του φώναζε συνέχεια "The Loner...The Loner" για να τον ακούσει και να το παίξει. Κάποια στιγμή τα παίρνει κρανίο ο Moore και του απαντάει: "I'm the loner...fuck off"!

- Τον Ιανουάριο του 2005, συμμετείχε στο project “One Word”, με άλλους καταξιωμένους μουσικούς και ηχογράφησε το τραγούδι, “ Grief Never Grows Old”, συμβάλλοντας στην προσπάθεια ανακούφισης από το ασιατικό τσουνάμι του 2004.

- Σε όλη τη σταδιοδρομία του, ο Moore έχει αναγνωριστεί ως επιρροή για πολλούς σημαντικούς κιθαρίστες όπως οι: Vivian Campbell, Patrick Rondat, John Norum, Paul Gilbert, Gus G, Slash, Orianthi, Joe Bonamassa, Adrian Smith, Doug Aldrich, Zakk Wylde, Randy Rhoads, John Sykes και Kirk Hammett.

 

 

 

 

ΟΝΟΜΑ: William Bruce Rose, Jr. [Axl Rose]
INSTRUMENT: Φωνητικά
ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 6 Φεβρουαρίου 1962 [56]
ΠΟΛΗ / ΧΩΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Indianna, Η.Π.Α.
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΙΞΕΙ: GUNS N’ ROSES, HOLLYWOOD ROSE
HIGHLIGHTS: Είναι ο ορισμός της ντίβας, του θρύλου του άπιαστου rock – star, υπεύθυνος σε μεγάλο βαθμό για όλη την πορεία των GUNS N’ ROSES, πράγμα που δίνει αξία στην μουσική πλευρά της «θρυλικότητάς» του. Ικανός συνθέτης, ξεχωριστής τραγουδιστής και φοβερό showman.
ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ:

- Kurt Cobain: «Ανέκαθεν υπήρχε ένας Axl, από την απαρχή του rock n’ roll. Το βρίσκω βαρετό. Ο μόνος λόγος που φαίνεται φρέσκο σ’ αυτόν, είναι επειδή συμβαίνει σ’ αυτόν, ενώ έχει μια τόσο μεγάλη εγωκεντρικότητα που πιστεύει ότι όλος ο κόσμος του χρωστάει κάτι…»

- Mick Wall (δημοσιογράφος, συγγραφέας βιογραφίας του Axl): «Οτιδήποτε κι αν έχετε ακούσει, δε φτάνει στο μέγεθος της πραγματικότητας. Ο Axl, είναι ο Michael Jackson του rock, κάτι όπως ο Elvis Presley στα τελευταία του. Δεν είναι ένας τρελός rock star, είναι ένα άνθρωπος με βαθιά προσωπικά, ψυχολογικά προβλήματα…»

- Dexter Holland (THE OFFSPRING): «Ο Axl έκλεψε τις κοτσίδες μου, οπότε κι εγώ έκλεψα το όνομα για το δίσκο του…» (δικαιολογώντας τον τίτλο “Chinese Democracy” που θα έδινε στο άλμπουμ που τελικά έγινε “Splinter”.)

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Δυο φορές έχει έρθει στην Αθήνα με τους GUNS N’ ROSES, το 1993 και το 2006.

Όταν αναφέρεται κανείς στον Axl Rose, αναφέρεται σ’ ένα θρυλικό rock star, προσωπικότητα για πολλούς λατρεμένη και για άλλους μισητή, έναν απ’ τους ανθρώπους με τρομερή αυτοπεποίθηση, που κατάφερε να γίνει γνωστός στις βρωμο-γειτονιές της Sunset Strip, ενώ προσπαθούσε να χτίσει όνομα στη μουσική σκηνή του L.A. Η παιδική του ηλικία, σημαδεύτηκε από πολλά προβλήματα, με τον Rose να μεγαλώνει με την μητέρα και τον θετό του πατέρα που πίστευε ως τα 17 του πως ήταν ο βιολογικός του, μέσα σ’ ένα έντονο θρησκευτικό περιβάλλον, καταπιεστικό κατά τον ίδιο περιβάλλον, όπου έπρεπε να πηγαίνει αρκετές φορές την εβδομάδα στην εκκλησία. Όσο μεγάλωνε, η συμπεριφορά του γινόταν όλο και πιο παραβατική και είχε φτάσει να μπλέκει διαρκώς με την αστυνομία και να περνά χρόνο στη φυλακή με τις κατηγορίες της δημόσιας μέθης και της βιαιοπραγίας. Το 1982, όταν η αστυνομία τον απείλησε ότι θα του μαύριζε το ποινικό μητρώο ως συνήθης εγκληματίας, εκείνος τα μάζεψε και κατέληξε στην πόλη των Αγγέλων, το 1982, με την ελπίδα ότι θα μετουσιώσει το όνειρό του εκεί. Διαθέτοντας μεγάλη επιμονή, από το ξεκίνημα της αυτοσυντήρητης ζωής του, πέρασε από διάφορες προσωρινές δουλειές για βιοποριστικούς λόγους, ενώ παράλληλα ασχολούνταν με τη μουσική. Παρά τις δυσκολίες, κατάφερε να γίνει η κινητήρια δύναμη αρχικά των HOLYWOOD ROSE, που μετέπειτα ενώθηκαν με τους L.A. GUNS για να γεννηθούν οι GUNS N’ ROSES. Ένα χρόνο μετά, ήρθε το ιστορικό ντεμπούτο τους, “ Appetite for Destruction” και μαζί με την υπέρμετρη επιτυχία, ο Rose, έγινε συνώνυμο της μπάντας με την εγωκεντρική του εικόνα, κερδίζοντας πολλούς επαίνους. Εκτός από τα ερμηνευτικά του καθήκοντα, αναγνωρίστηκε και για τη συνθετική του συνεισφορά, τόσο στο ντεμπούτο όσο και στην συνέχεια του συγκροτήματος. Απ’ την άλλη, η υπεροπτική, διαταραγμένη προσωπικότητα του και η εγωπάθειά του, τον καθιέρωσαν ως τον πιο απρόβλεπτο άνθρωπο στη μουσική βιομηχανία. Συναυλίες των GUNS ακυρώθηκαν χωρίς ουσιαστικό λόγο, αλλού ξέσπασαν ταραχές όταν αυτός αποχωρούσε τσαντισμένος, ή καθυστερούσε για ώρες να εμφανιστεί στη σκηνή. Ο Axl Rose είναι τρανταχτό, ζωντανό παράδειγμα του ότι η διάνοια από την παραφροσύνη χωρίζονται από μια κλωστή. Από ένα σημείο και μετά το σχήμα, έγινε αποκλειστικά δική του υπόθεση, αφού εκείνος χειριζόταν την τύχη του. Οι προσωπικές του δυσκολίες, η απομάκρυνσή του από τα υπόλοιπα μέλη (και πρώην φίλους του), η έντονη αναφορά στον Τύπο, σε συνάρτηση με την τεράστια επιτυχία, πίεση και κούραση, οδήγησαν στην εσωστρεφή και δικτατορική του συμπεριφορά που τελικά διέλυσε και την μπάντα έτσι όπως την ξέραμε. Με το “The spaghetti incident?” το 1993, έμελλε να πέσει και η κουρτίνα. Τουλάχιστον μέχρι το 2004. Στο διάστημα που ακολούθησε ο ίδιος ο Axl άλλαξε μουσικά, επαγγελματικά και προσωπικά. Συνεχίζει να επιλέγει μουσικούς ταλαντούχους, αλλά μοιάζουν περισσότερο μισθοφόροι, παρά συνάδελφοι. Έτσι κι αλλιώς, κατάφερε να αποξενωθεί απ’ όλους τους φίλους και τους παλιούς του συναδέλφους. Απόδειξη αυτού, η άρνηση του το 2012 να παραβρεθεί στην τελετή για την εισαγωγή των GUNS N’ ROSES στο Rock and Roll Hall of Fame, ώστε να μην συναντηθεί με γνώριμες φιγούρες απ’ το παρελθόν. Κάτι που ως γνωστόν άλλαξε πέρσι όπου και αποδέχθηκε την πρόταση της reunion περιοδείες με τις ίδιες γνώριμές φιγούρες από το παρελθόν. Μια σημαντική ακόμα σελίδα στο βιογραφικό του, το 2016, όταν και έγινε αντικαταστάτης του Brian Johnson στους AC/DC, με τους οποίους ξεκίνησε παγκόσμια περιοδεία. 

Sex, Drugs & Rock ‘n’ Roll: Τρία συνθετικά με τελείως διαφορετικές επιδράσεις στη ζωή του Axl Rose. Αν και ποτέ δεν έφερε τη φήμη του γυναικά, ο κοκκινομάλλης τραγουδιστής, παντρεύτηκε βιαστικά, αν και μετά από χρόνια μιας αμφιταλαντευόμενης σχέσης με την Erin Everly, που τελικά διαλύθηκε λίγους μήνες μετά το γάμο. Ακολούθησαν διάφορες γυναίκες, με την Stephanie Seymour πιο σημαντική, αφού εκτός από τη μακροχρόνια σχέση, το διάσημο μοντέλο πρωταγωνίστησε σε δυο βίντεο. Τα “November rain” και “Don’t Cry” θα έκαναν επιτυχία, αλλά η συμμετοχή της σίγουρα βοήθησε στην εμπορικότητά τους. Το δεύτερο συνθετικό, είναι πιο ενδιαφέρον. Η πορεία των ναρκωτικών και η επιρροή τους στο Axl, ήταν αντίστροφη απ’ ότι των περισσότερων συναδέλφων του ακόμα και μέσα στο συγκρότημα. Αν και στη νεανική και ατίθαση ζωή τους στο Hollywood, ταίριαζε γάντι, ο τραγουδιστής αποσύρθηκε νωρίς και πριν το συγκρότημα εκτοξευθεί. Στην πορεία όμως πολλά ειπώθηκαν για την αποστροφή του χαρισματικού frontman και τις εσωστρεφικές του τάσεις. Η χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων ίσως να έπαιξε το ρόλο της.

Did you know that:

- Όταν το συγκρότημα κυκλοφόρησε το “G N' R Lies”, το 1988, είχε κατηγορηθεί ως ρατσιστής και ομοφοβικός, με βάση τους στίχους του στο “ One in a Million”.

- Νωρίς στη ζωή του, ο καλλιτέχνης είχε διαγνωστεί με μανιοκατάθλιψη αλλά αρνήθηκε να πάρει φάρμακα, αφού πιστεύει στην ομοιοπαθητική και στις αναδρομές στις προηγούμενες ζωές, που όπως έχει δηλώσει τον βοήθησαν να επαναφέρει μνήμες σεξουαλικής κακοποίησης από τον πατέρα του, όταν ήταν δύο ετών.

 

 

 

 

ΟΝΟΜΑ: Simon Peter Phillips
INSTRUMENT: Τύμπανα
ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 6 Φεβρουαρίου 1957 [61]
ΠΟΛΗ / ΧΩΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Λονδίνο, Αγγλία
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Είναι παντρεμένος
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΙΞΕΙ: TOTO
HIGHLIGHTS: Οι αμέτρητες συνεργασίες που έχει κάνει στα χρόνια της καριέρας του, καταφέρνοντας τα εξίσου περίφημα με όποιο είδος κι αναμείχθηκε.
ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Με τους TOTO το 2006, βρέθηκε για πρώτη φορά σε ελληνική σκηνή.

Η σημαντική αυτή μορφή των τυμπάνων που ονομάζεται Simon Phillips, μόλις από τα δώδεκα χρόνια του, έπαιζε επαγγελματικά, στην μπάντα του πατέρα του, τους DIXIELAND. Μετά από τέσσερα χρόνια, το δόθηκε η ευκαιρία να παίξει στο μιούζικαλ “Jesus Christ Superstar”. Έγινε σύντομα περιζήτητος session μουσικός και το 1992 κυκλοφόρησε δύο εκπαιδευτικά βίντεο με κάποιες από τις καλύτερες στιγμές της δουλειάς του. Ο Phillips, βρέθηκε από νωρίς σε εξέχουσα θέση ως ντράμερ, συμμετέχοντας το 1976, στο LP “801 Live” με τους Phil Manzanera και Brian Eno. Συνέχισε παίζοντας με ονόματα από ποικίλα μουσικά είδη, συμπεριλαμβανομένων των: Big Jim Sullivan, Pete Townshend, Big Country, Toto, Steve Lukather and Los Lobotomys, Jeff Beck, Whitesnake, Jack Bruce, Brian Eno, Duncan Browne, Toyah, Mike Oldfield, Jon Anderson, Trevor Rabin, Gary Moore, 10cc, Mick Jagger, Ph.D., Joe Satriani, Russ Ballard, Mike Rutherford, Phil Manzanera, John Wetton, flamenco guitarist Juan Martin, Asia, Stanley Clarke, Jimmy Earl, Derek Sherinian, Nik Kershaw, Gordon Giltrap, Camel και Jordan Rudess. Επιπλέον, υπήρξε ντράμερ των THE WHO, στην περιοδεία τους το 1989 στην Αμερική και εμφανίστηκε σε σόλο ηχογραφήσεις των μελών της μπάντας, Roger Daltrey και Pete Townshend, ενώ συμμετείχε στο “Sin after sin” των Judas Priest και στο ντεμπούτο του Michael Schenker.

Και η λίστα με τις συνεργασίες του τελειωμό δεν έχει, αφού ο Βρετανός, έχει ακόμη συμμετάσχει ως ντράμερ και παραγωγός σε πέντε σόλο δουλειές του Derek Sherinian και έχει αναλάβει την παραγωγή δύο άλμπουμ του Mike Oldfield. Το 1992, κλήθηκε να πάρει τη θέση του αποθανόντος Jeff Porcaro στους TOTO για την τρέχουσα περιοδεία τους. Αμέσως μετά το πέρας αυτής, του ζητήθηκε να γίνει μόνιμο μέλος της σύνθεσής τους. Ο Simon, θεωρείται πως ήταν ο «τεχνικός γκουρού» της μπάντας, αφού ανέλαβε τα μηχανικά καθήκοντα για τις κυκλοφορίες των άλμπουμ του 2002 και 2006, καθώς και άλλων δύο, live. Το 2006, ο ντράμερ κυκλοφόρησε ένα DVD, με το jazz σχήμα του, Vantage Point και τρία χρόνια μετά, μαζί με τους Philippe Saisse και Pino Palladino, σχημάτισαν ένα ορχηστρικό jazz/funk rock τρίο, τους Phillips Saisse Palladino ή PSP, κάνοντας περιοδείες στην Ευρώπη μέχρι το 2010.

 

Χαρά Νέτη 
Κείμενο Axl Rose με τη συμβολή του Γιώργου Κουκουλάκη

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

A Day to Remember... 5/10 [RHAPSODY]

5 Οκτωβρίου, 2018 - 13:00 Ντίνος Γανίτης

  ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Symphony of enchanted lands” – RHAPSODY ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1998 ΕΤΑΙΡΙΑ: Limb Music ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Sascha Paeth and Miro ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά - Fabio Leone...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 30/09 [TRIVIUM]

30 Σεπτεμβρίου, 2018 - 20:00 Θανάσης Μπόγρης

ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Shogun” – TRIVIUM ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2008 ΕΤΑΙΡΙΑ: Roadrunner Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Nick Raskulinecz ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά, κιθάρες - Matt Heafy Κιθάρες - Corey Beaulieu...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 28/09 [ENSLAVED]

29 Σεπτεμβρίου, 2018 - 19:15 Θανάσης Μπόγρης

ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Vertebrae” – ENSLAVED ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2008 ΕΤΑΙΡΙΑ: Indie Recordings ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Grutle Kjellson, Ivar Bjørnson, Herbrand Larsen ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά, μπάσο - Grutle...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 26/09 [BLACK SABBATH]

28 Σεπτεμβρίου, 2018 - 02:00 Θάνος Κολοκυθάς

ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Never Say Die!” – BLACK SABBATH ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:  1978 ΕΤΑΙΡΙΑ:  Vertigo ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ:  Tony Iommi (Black Sabbath) ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Κιθάρα  – Tony Iommi Φωνητικά...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 28/09 [HAMMERFALL]

28 Σεπτεμβρίου, 2018 - 01:45 Σάκης Νίκας

ΟΝΟΜΑ ALBUM: “Legacy of kings” - HAMMERFALL ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1998 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Nuclear Blast ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Fredrik Nordstrom & Oscar Dronjak ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Joacim Cans – φωνητικά...

[περισσότερα]