A Day To Remember... 7/3 [Warrel Dane, Doogie White]

7 Μαρτίου, 2018 - 11:15

 

 

 

 

ΟΝΟΜΑ: Warrel G. Baker [Warrel Dane]
INSTRUMENT: Φωνητικά
ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 7 Μαρτίου 1961 [56]
ΗΜ/ΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ: 13 Δεκεμβρίου 2017
ΠΟΛΗ / ΧΩΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Seattle, Η.Π.Α.
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΙΞΕΙ: SANCTUARY, NEVERMORE
HIGHLIGHTS: Υπήρξε ένας από τους πιο παθιασμένους τραγουδιστές, σύμβολο για το heavy metal, κράτησε τη σημαία του είδους ψηλά σε μια δύσκολη περίοδο όπως αυτή των 90's και προερχόμενος μάλιστα από μια δύσκολη πόλη όπως το Seattle, που φημίστηκε για το grunge. Ξεχώρισε επίσης για τις στιχουργικές του ικανότητες, ενώ η φωνή του θα μείνει για πάντα στην ιστορία για τον απίστευτο λυρισμό και τη δραματικότητά της! 

ΕΧΕΙ ΠΕΙ: «Τη στιγμή που άκουσα τον Rob Halford, να τραγουδά το “Victim of changes”, άλλαξε η ζωή μου και αποφάσισα πως αυτό ήταν που ήθελα να κάνω στη ζωή μου.»

ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ: «Ο Warrel έπρεπε να πάρει κάποιες αποφάσεις ζωής γιατί είχε πρόβλημα με το αλκοόλ. Είχε πάθει ζημιά στο πάγκρεας και έπρεπε να κόψει το ποτό, πράγμα που έκανε. Έλαβε τη σωστή απόφαση και είναι πλέον ένα πιο υγιές άτομο. Λόγω αυτού έχασε πολύ βάρος και η φωνή του έγινε 110% καλύτερη. Έχει γίνει καλύτερος άνθρωπος, είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με τις επιλογές του και τον υποστηρίζουμε απόλυτα. Ουδέν κακό αμιγές καλού…», δήλωνε σχεδόν μια δεκαετία πριν ο Jeff Loomis, αν και η συνέχεια ήταν προφανώς διαφορετική. 

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Η Ελλάδα υπήρξε αγαπημένος προορισμός του καλλιτέχνη, ο οποίος αγαπήθηκε όσο λίγοι στη χώρα μας. Από το 1997 μέχρι το 2010, μας επισκέφθηκε επτά φορές με τους NEVERMORE. Νωρίτερα όμως, το 1990 είχε έρθει με τους SANCTUARY, κάτι που ξανάγινε τις χρονιές 2011 και 2015,ενώ είχαμε την τύχη να τον δούμε για τελευταία φορά μερικούς μήνες πριν το θάνατό του, τον περασμένο Ιούλιο. 

Το μούδιασμα και το σοκ της είδησης του θανάτου του Warrel Dane, τρεις μήνες πριν, δεν έχει φύγει ακόμα. Είναι δύσκολο να χωνέψεις το γεγονός ότι σήμερα δε γράφουμε για τα 57 χρόνια αυτού του τρομερού τραγουδιστή.... 
Ξεχώρισε ως μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές και μορφές στον ευρύτερο χώρο του metal, τον οποίο και ξεκίνησε να υπηρετεί πιστά από πολύ νωρίς. Ύστερα από πέντε χρόνια μαθημάτων φωνητικής πάνω στην όπερα, έκανε τα πρώτα του βήματα με τους SERPENT’S KNIGHT, οι οποίοι διαλύθηκαν μετά την ηχογράφηση ενός demo, με τίτλο “Released from the crypt”. Το επόμενο βήμα του, ήταν η προσχώρησή του στους SANCTUARY, που κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους “Refuge denied” το 1987, σε παραγωγή Dave Mustaine, με τη φωνή του Warrel να προκαλεί εντύπωση για τις πολύ ψηλές νότες – τύπου Halford/King Diamond- που έπιανε. Σε αυτό υπήρχε και μια διασκευή στο “White rabbit” των JEFFERSON AIRPLANE που μαρτυρά την αγάπη του Dane για τις ανορθόδοξες διασκευές αλλά και τα 60’s. Η συνέχεια με τους SANCTUARY γινόταν όλο και καλύτερη, με τον Αμερικανό να βελτιώνεται όλο και περισσότερο ερμηνευτικά και να ξεχωρίζει επίσης για τους καταπληκτικούς στίχους του. Λόγω όμως μουσικών διαφορών η μπάντα θα διαλυθεί το 1991 και ο Warrel, παίρνοντας μαζί του τους συμπαίκτες του Jim Sheppard και Jeff Loomis, τους πείθει να συνεχίσουν στη metal κατεύθυνση που είχαν επιλέξει και ιδρύουν τους NEVERMORE. Μέσα απ’ το γκρουπ ο Dane,θα καταφέρει να ξεδιπλώσει το ταλέντο του σε όλο του το μεγαλείο. Κάνει τη φωνή του ό,τι θέλει και μέσα απ’ τις επτά full length κυκλοφορίες τους, αναδεικνεύεται ένας απ’ τους κορυφαίους και πιο ταλαντούχους σύγχρονους τραγουδιστές. Μάλιστα το ταλέντο του λίγο έλειψε να κοσμήσει και το κύκνειο άσμα του Chuck Schuldiner, “The fragile art of existence” των CONTROL DENIED. Το ταξίδι των NEVERMORE όμως, έλαβε τέλος το 2010 προς απογοήτευση όλων μας, μια και οι δρόμοι του ερμηνευτή με τον Jeff Loomis χώρισαν και όπως απέδειξε μοίρα το τέλος αυτό ήταν οριστικό και αμετάκλητο. Ο Dane συνέχισε με τους ανασχηματισμένους SANCTUARY που τον Οκτώβρη του 2014 κυκλοφόρησαν καινούριο άλμπουμ. Δισκογραφική συνέχεια δεν πρόλαβε να υπάρξει δυστυχώς. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο ερμηνευτής είχε αρχίσει να διανύει μια καθοδική τροχιά στη ζωή του, παρουσιάζοντας συχνά μια αρκετά αποκαρδιωτική εικόνα, σε πολλές live εμφανίσεις του με το συγκρότημα. Δυστυχώς, όπως φάνηκε δεν μπόρεσε να διώξει τους δαίμονες που τον κυνηγούσαν και κάπως έτσι, στις 13 Δεκεμβρίου του 2017, η αυλαία για εκείνον έπεσε οριστικά αφού η καρδιά του δεν άντεξε άλλο...

Sex, Drugs & Rock ‘n’ Roll: Κατά το παρελθόν, ο Dane αποτέλεσε το απόλυτο “party animal”, κάνοντας μεγάλες καταχρήσεις αλκοόλ. Για να καταλάβει κανείς την τότε κατάστασή του, αρκεί να διαβάσει τη δήλωση του: «Αν συνέχιζα να πίνω δε θα έμενε καθόλου βότκα για τις νεότερες μπάντες». Μετά από προσπάθεια, αφού ο αντίκτυπος των καταχρήσεων είχε ήδη τεράστιο αντίκτυπο στην υγεία του, (απέκτησε διαβήτη τύπου 2) κατάφερε για σχεδόν μια δεκαετία να αφήσει τους δαίμονες του μακριά, δείχνοντας περισσότερο ενδιαφέρον για τη φιλοσοφική πλευρά της ζωής και την μεγάλη του αγάπη, τη μουσική. Δυστυχώς όμως αυτοί επέστρεψαν, και αυτή τη φορά τον νίκησαν ολοκληρωτικά.... 

Did you know that:

- Όταν η καθηγήτρια φωνητικών του άκουσε τον πρώτο του δίσκο με τους SANCTUARY, άρχισε να του φωνάζει τρελαμένη πως τραγουδώντας έτσι θα καταστρέψει τη φωνή του.

- Το 2008 κυκλοφόρησε και την πρώτη του σόλο δουλειά. Όπως έχει δηλώσει θα ήθελε πολύ να κάνει ένα προσωπικό δίσκο σε doom ύφος.

- Το ταλέντο του επεκτεινόταν και στην τέχνη της μαγειρικής καθώς ήταν πιστοποιημένος chef μαζί με τον Jim Sheppard και παρέα διατηρούσαν για χρόνια εστιατόριο στο Seattle. 

- Σε μια ακόμα μαύρη στιγμή συναυλιών στη χώρα μας, όταν οι NEVERMORE έπαιζαν με τους ICED EARTH, ένας Έλληνας οπαδός τον έφτυσε (εδώ έχουν φτύσει τον Steve Harris, στον Dane θα κολώναν;)
- Όπως φαίνεται, η διάλυση των SANCTUARY το 1992, ήταν αποτέλεσμα της άνθισης της grunge και της επακόλουθης απαξίωσης για το metal είδος. Λέγεται πως η δισκογραφική τους συγκεκριμένα, ζήτησε στο συγκρότημα να αλλάξει τη μουσική του σε grunge, κάτι που όμως δεν έγινε δεκτό. Ο ίδιος ο Dane έχει πει σχετικά: «Όταν έγιναν όλα ήταν λίγο περίεργα γιατί στο Seattle όλοι άκουγαν NIRVANA και PEARL JAM... όλες αυτές τις βλακείες. Αυτό σίγουρα είχε αντίκτυπο πάνω μας, γιατί τότε, όταν γινόντουσαν όλα αυτά, οι τύποι στις Grundge μπάντες, δεν γούσταραν τη metal. Όποιος έπαιζε metal ήταν στο περιθώριο. Καθόμουν σε ένα μπαρ και δούλευα, καθόμουν σε ένα τραπέζι και γνώρισα μια κοπέλα... την κέρασα ποτό και της μιλούσα. Είχα μακριά μαλλιά και με ρώτησε αν παίζω σε μπάντα και της είπα ότι παίζω. Με ρώτησε τι είδος μουσικής παίζουμε και όταν της είπα ότι παίζουμε heavy metal, με κοίταξε και είπε: “Μπορείς και το παραδέχεσαι αυτό;”… και γύρισα και της είπα να τσακιστεί να φύγει από το μπαρ (συγκεκριμένα είπε: “Get the fuck out of my bar bitch!”). Τότε όσοι ήταν στη σκηνή μισούσαν το heavy metal. Πραγματικά δεν είχαν κανένα σεβασμό για τους μουσικούς που έπαιζαν αυτή τη μουσική».
- Την περίοδο που ήταν εντελώς καθαρός και απήχε από οποιαδήποτε κατάχρηση, λίγο πριν από μια συναυλία στη Γερμανία το 2009, ο συμπαίκτης του Jim Sheppard, όντας τύφλα στο μεθύσι, έπεσε από ένα μπαλκόνι με αποτέλεσε να αναβληθεί η εμφάνιση των NEVERMORE. Η ειρωνία είναι πως ο Warrel Dane ενοχλημένος, του είχε κάνει ένα μεγάλο κήρυγμα σχετικά με τις σοβαρές επιπτώσεις του αλκοόλ... 

 

 

 

ΟΝΟΜΑ: Douglas "Doogie" White
INSTRUMENT: Φωνητικά
ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 7 Μαρτίου 1960 [56]
ΠΟΛΗ / ΧΩΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Motherwell, Σκωτία
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Είναι παντρεμένος χωρίς παιδιά
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΙΞΕΙ: LA PAZ, MIDNIGHT BLUE, RAINBOW, CORNERSTONE, YNGWIE MALMSTEEN, WAMI
HIGHLIGHTS: Μονάχα το γεγονός ότι επιλέχθηκε απ' τον Blackmore να τραγουδήσει στους RAINBOW όπως και η μετέπειτα πορεία του, με τόσες σπουδαίες συνεργασίες, αποδεικνύουν την μεγάλη αξία του.

ΕΧΕΙ ΠΕΙ: «Πάντα ήθελα να γίνω κιθαρίστας αλλά υπήρχαν τόσο πολλοί καλοί κιθαρίστς κι εγώ έπαιζα χάλια! Έτσι κάποιος μου πρότεινε να τραγουδήσω κι αυτό έκανα! Αγόρασα μάλιστα, έναν ενισχυτή Marshall, ένα μικρόφωνο που παλιότερα ανήκε στον Graham Bonnet και άρχιζα να παίζω σε σχολικά συγκροτήματα.»

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Ήρθε για πρώτη φορά στη χώρα μας, στις 5 Δεκέμβρη του 2008, σε special εκδήλωση του RΟCK HARD. Μέχρι και την ημέρα του live είχε να μας το λέει για το πόσο πολιτισμένοι είναι οι Έλληνες και πόσο ωραίος λαός είμαστε. Η εικόνα αυτή κατέρρευσε στα μάτια του την ακριβώς επόμενη, με τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τις δυο εφιαλτικές βραδιές που ακολούθησαν. Βλέποντας τα όσα διαδραματίζονταν και προσπαθώντας να φτάσει στο αεροδρόμιο, κάτω από μια καλά οργανωμένη επιχείρηση αφού το ξενοδοχείο του ήταν στο κέντρο, έφτασε ν' ακούει Ελλάδα και να φεύγει τρέχοντας. Παρά τη συγκλονιστική εμπειρία που έζησε, ξαναβρέθηκε εδώ τον Απρίλιο του 2012, με τον Michael Schenker.

Ο Σκοτσέζος συνθέτης και ερμηνευτής, με χαμηλό πάντα προφίλ και μετρημένες κινήσεις, κατάφερε να κάνει όνομα με αργά και σταθερά βήματα στο χώρο της hard rock μουσικής και σήμερα τον σέβεται το σύνολο της παγκόσμιας σκηνής. Μεγάλος θαυμαστής των RAINBOW και DEEP PURPLE, ξεκίνησε από μικρά και άσημα συγκροτήματα όπως οι SACK TRICK και οι MIDNIGHT BLUE, χωρίς όμως μεγάλη δισκογραφία με αυτά αν εξαιρέσουμε ένα άλμπουμ με τους δεύτερους το 1990, το οποίο κυκλοφόρησε μόνο στην Ιαπωνία. Πηγαίνει σε συναυλίες των αγαπημένων του συγκροτημάτων και αφήνει κάποια στιγμή μια demo κασέτα του σε μια κυρία που συνοδεύει ένα διάσημο κιθαρίστα. Τα επόμενα χρόνια, εκτός από μικρή συμμετοχή σε μια περιοδεία με τους φίλους του PRAYING MANTIS, θα ξανακούσουμε γι’ αυτόν από τις φήμες που τον ήθελαν αντικαταστάτη του Bruce Dickinson στους IRON MAIDEN, οι οποίες τελικά όμως δεν ίσχυαν. Αυτό που ίσχυε απ’ την άλλη, είναι πως τον είχαν επιλέξει οι PINK CREAM για να πάρει τη θέση του Andy Deris, όταν αυτός πήγε στους HELLOWEEN. Ακριβώς την ίδια περίοδο ο Ritchie Blackmore είχε αφήσει στα κρύα του λουτρού τους DEEP PURPLE και έχοντας ένα γερό budget από τη δισκογραφική του εταιρεία θέλει να δραστηριοποιήσει ξανά τους αγαπημένους του RAINBOW. Η Candice Night, έχοντας ψάξει λίγο τα συρτάρια της, θα δώσει στον αγαπημένο της μια κασέτα ενός άγνωστου τραγουδιστή. Του προτείνει να την ακούσει και ο κιθαρίστας, τύπος που δε σκέφτεται και πολύ όταν κάτι του κάνει «κλικ», εντυπωσιάζεται και απορρίπτει οποιονδήποτε άλλο είχε στο μυαλό του. Το τηλέφωνο στο σπίτι του Doogie White χτυπά και όταν το σηκώνει μια φωνή του λέει πως είναι ο Ritchie Blackmore και τον θέλει στους RAINBOW. Αν και δυσκολεύεται να το πιστέψει, νομίζοντας πως πρόκειται για πλάκα, είναι γεγονός. Ο επόμενος τραγουδιστής των RAINBOW είχε βρεθεί και μοιραία ο David Readman ήταν αυτός που θα πήγαινε στους PINK CREAM 69!! Το “Strangers in us all” είναι ένα θαυμάσιο άλμπουμ που λάμπει στην κυριολεξία ο Doogie White και η τρομακτικά καλή δουλειά που έχει κάνει στα φωνητικά. Είναι ίσως ο μοναδικός τραγουδιστής στην ιστορία των RAINBOW που μπορεί να ερμηνεύσει θαυμάσια από το “Stargazer” μέχρι το “Street of dreams” χωρίς απολύτως καμία δυσκολία και με ακρίβεια.

Αυτό δίνει την ευκαιρία στον Blackmore να επενδύσει σε ένα εξαιρετικό live set, που όμοιό του δεν έχουμε ξανακούσει. Ένα πραγματικό Blackmore – πανδαιμόνιο επί σκηνής, χάρη σε έναν τραγουδιστή που κάνει τον ιδιόρρυθμο κιθαρίστα να νιώθει απόλυτα ασφαλής και ικανοποιημένος με την απόδοσή του στα πάντα. Κάνουν μαζί δυο παγκόσμιες περιοδείες σε Αμερική, Ιαπωνία, Ευρώπη και Ν. Αμερική. Ο χαρακτήρας όμως του Blackmore, τον οδήγησε προς μονοπάτια της μεσαιωνικής μουσικής και η συνταγή των RAINBOW χάλασε για μια ακόμα φορά, παρά γο γεγονός πως είχαν γράψει τραγούδια για ακόμα ένα άλμπουμ. Από κει και πέρα οι δρόμοι για τον White είναι ανοιχτοί. Συμμετέχει σε πολλά project, tribute κλπ., τον καλούν συνεχώς ως guest και μαζί με τον Steen Morgensen από τους ROYAL HUNT, σχηματίζουν τους CORNERSTONE, μια μπάντα που θυμίζει έντονα RAINBOW. Μέχρι το 2007, κυκλοφόρησαν τέσσερα πολύ καλά άλμπουμ και ένα διπλό live CD. Παράλληλα, δέχεται πρόταση από τον Yngwie Malmsteen και εντάσσεται στο σχήμα του Σουηδού. Κάνουν μαζί τρεις παγκόσμιες περιοδείες και κυκλοφορούν δυο άλμπουμ. O White μένει με τον Malmsteen έξι ολόκληρα χρόνια. Μιλάμε για ήρωα, όχι αστεία! Παράλληλα δουλεύει και με τους EMPIRE. Το 2011, κυκλοφορεί την πρώτη του σόλο δουλειά και ένα χρόνο μετά ξεκινά τη συνεργασία του με τον Michael Schenker. Πιο πρόσφατος σταθμός του, οι WAMI, μια μπάντα στην οποία δουλεύει με τους Vinny Appice, Marco Mendoza και Iggy Gwadera, το ντεμπούτο των οποίων είδε το φως τo 2014. 

 

Did you know that:

- Μετά την πρώτη του επίσκεψη στην Ελλάδα, αγαπημένο του φαγητό έγιναν τα ντολμαδάκια!

- Το 1993, συζητιόταν έντονα πως ο White θ’ αποτελούσε τον αντικαταστάτη του Dickinson στους IRON MAIDEN. Όπως αποδείχθηκε τελικά με δηλώσεις του ίδιου, οι φήμες είχαν μια δόση αλήθειας, διότι έκανε όντως πρόβες με τους Βρετανούς αστέρες, αλλά όχι για να πάρει τη θέση του Bruce. Απλά βοηθούσε την μπάντα να έχει κάποιον στα φωνητικά, αφού του το είχαν ζητήσει οι ίδιοι, μέχρι ν’ αποφασίσουν ποιον θα έπαιρναν τελικά για μόνιμα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, πως ο Σκοτσέζος διατηρεί διατηρούσε και διατηρεί πολύ φιλικές σχέσεις τόσο με τον Janick Gers όσο και με τον ίδιο τον Dickinson.

- Το κλίμα μεταξύ White και Blackmore ήταν τόσο καλό που ο White, είναι ο μόνος τραγουδιστής ο οποίος, κατάφερνε να κάνει αυτός πλάκες και ο κιθαρίστας να τις δέχεται και να γελάει! Του έκρυβε τις κιθάρες επί σκηνής, του έλεγε αστεία, του χάλαγε με έξυπνες ατάκες τα σόλο, έκανε γκριμάτσες κλπ. Πράγματα που άλλοι ούτε καν θα είχαν τολμήσει να σκεφτούν!

- Ο πρώτος δίσκος που αγόρασε ήταν ένα tribute στους DEEP PURPLE με τίτλο “Funky junctions to DEEP PURPLE”.

 

Χαρά Νέτη 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember… 13/09 [KING DIAMOND]

13 Σεπτεμβρίου, 2018 - 20:30 Δημήτρης Μπούκης

ONOMA ALBUM: “Them” - KING DIAMOND ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1988 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Roadrunner ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: King Diamond, Kenneth Hister ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: King Diamond – φωνητικά, πλήκτρα Andy LaRocque –...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 13/09 [BON JOVI]

13 Σεπτεμβρίου, 2018 - 19:30 Γιώργος Κουκουλάκης

ΟΝΟΜΑ ALBUM: "New Jersey" – BON JOVI ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1988 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Mercury ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Bruce Fairbairn ΣΥΝΘΕΣΗ: Jon Bon Jovi - φωνητικά, κιθάρες Richie Sambora - κιθάρες,...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 13/09 [SUICIDAL TENDENCIES]

13 Σεπτεμβρίου, 2018 - 19:00 Σάκης Νίκας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “How will I laugh tomorrow when I can’t even smile today” – SUICIDAL TENDENCIES ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1988 ΕΤΑΙΡΙΑ: Epic ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Mark Dodson, SUICIDAL TENDENCIES ΣΥΝΘΕΣΗ...

[περισσότερα]

A Day To Remember… 12/09 [METALLICA]

12 Σεπτεμβρίου, 2018 - 20:15 Ντίνος Γανίτης

ΟΝΟΜΑ AΛΜΠΟΥM: “Death magnetic” – METALLICA ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2008 ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Rick Rubin EΤΑΙΡΕΙΑ: Warner Bros, Vertigo  ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – James Hetfield Κιθάρες...

[περισσότερα]

A day to remember… 09/09 – [ICED EARTH]

9 Σεπτεμβρίου, 2018 - 21:00 Δημήτρης Μπούκης

ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “The crucible of man: something wicked this way comes pt.2” – ICED EARTH ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2008 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: SPV ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Jim Morris, Jon Schaffer ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Matt Barlow –...

[περισσότερα]