BOTCH - "We are the Romans"

8 Οκτωβρίου, 2014 - 07:30

ΜΠΑΝΤΑ: BOTCH
ΑΛΜΠΟΥΜ: We Are the Romans
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Halo of Flies/Denovali Records
ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΙΣΚΟΥ:

Brian Cook - μπάσο
Dave Knudson – κιθάρα
Tim Latona – drums
Dave Verellen – φωνητικά

 

Το 1999 είναι μία χρονιά-σταθμός για ένα σωρό διαφορετικά πράγματα. Εκείνοι που περίμεναν την συντέλεια του κόσμου ή τον ηλεκτρονικό ιό της χιλιετίας και άλλοι που περίμεναν πώς και πώς την έλευση του νέου ευρωπαϊκού νομίσματος. Αυτό όμως που κανείς δεν περίμενε, ήταν η αναπάντεχη έλευση του “We are the Romans”, από μία σχεδόν άγνωστη τότε μπάντα, τους BOTCH. Ακόμα και τότε, δεν πιστεύω πως ήταν πολλοί αυτοί που θα πίστευαν πως αυτός ο δίσκος έμελλε να αλλάξει την πορεία του metal. Διότι κανείς δεν περίμενε πως θα υπήρχε δίσκος που επρόκειτο να απλοποιήσει τους πολύπλοκους αλγόριθμους και να υιοθετήσει το τραγανιστό του μπάσο του “Chaosphere” (1998) ή να ανασκευάσει την εκρηκτικότητα των COALESCE στο “Functioning on impatience” (1998) και να δανειστεί την παράνοια των CONVERGE του “When forever comes crashing” (1998). Κι όμως, έναν χρόνο μετά από αυτές τις δισκάρες βγήκε το “We are the Romans”, που έμελλε να προσθέσει στο metal την κατάληξη core.

Προτού προχωρήσουμε στα του δίσκου, καλό θα ήταν να γνωρίσουμε ποιοι είναι οι BOTCH. Πρόκειται για τους Brian Cook, Dave Knudson, Tim Latona και Dave Verellen, από την Tacoma της Washington, όπου το 1993 βρέθηκαν για πρώτη φορά μαζί και η πορεία τους κράτησε μέχρι το 2002. Ο Aaron Turner σίγουρα είδε κάτι παραπάνω σε αυτούς, όταν τους πρότεινε να κυκλοφορήσουν μέσω της Hydra Head τον πρώτο τους δίσκο, “American nervoso” (1998). Ένας δίσκος που ηχούσε, εξ ορισμού πιο ευθύς κι άγουρος, αλλά που σε καμία περίπτωση δεν υστερούσε σε ιδέες, οργή και τεχνική. Ουσιαστικά είναι ο δίσκος που πρόλαβε το “Calculating infinity” (1998) των THE DILLINGER ESCAPE PLAN και για αυτό οι τελευταίοι, παρότι έχουν προσφέρει τρομερούς δίσκους στη metalcore σκηνή, δε μπορούν να χαρακτηριστούν ως προπάτορες. Άλλωστε, με το “American nervoso”, οι BOTCH περιόδευσαν στην Αμερική, έχοντας ως support τους DEP. Από εκεί και πέρα, ακολούθησαν άλλα τέσσερα πολυγραφότατα χρόνια, μέχρι οι Tim Latona και Dave Knudson να φτάσουν στο σημείο να διαφωνούν για τη μουσική πορεία του επόμενου δίσκου τους. Μετά τη διάλυση, ο καθένας συνέχισε το δρόμο του, σε διόλου ευκαταφρόνητες μπάντες. Ο Knudson συνέχισε στους MINUS THE BEAR, ο Brian Cook έφτιαξε τους εξαιρετικούς THESE ARMS ARE SNAKES, ενώ το 2007 αντικατέστησε τον Colin DeKuiper στους θηριώδεις πλέον RUSSIAN CIRCLES. Τέλος, ο Dave Verellen δημιούργησε ένα folk σχήμα, τους ROY, πέρασε για λίγο από τους THESE ARMS ARE SNAKES, ενώ αργότερα είπε να θυμηθεί τα νιάτα του με τους NARROWS.

Αναγκαίο κακό η ονοματολογία. Μας δίνει να καταλάβουμε το μέγεθος αυτών των μονάδων, που συγκεντρωμένοι κάτω από το ίδιο όνομα, όχι απλά μεγαλούργησαν, αλλά κατάφεραν ακόμα να τους μνημονεύουν μέχρι σήμερα μπάντες όπως οι ARCHITECTS, BETWEEN THE BURIED AND ME, ΒRING ME THE HORIZON, EVERY TIME I DIE, KNUT, NORMA JEAN, UNDEROATH και πάει λέγοντας.

Αλλά γιατί το “We are the Romans” είναι ο δίσκος που βοήθησε στη δημιουργία αυτού του νέου μουσικού είδους; Πέραν από το γεγονός ότι παρουσιάζεται πολύ πιο ώριμο από τον προκάτοχό του, “American nervoso”, το “We are…” απαρτίζεται από περισσότερα υλικά, που ακόμα και σήμερα, φαντάζουν ετερόκλητα. Ξεφεύγοντας από τη μέγγενη του sludge ιδιώματος που κυριαρχούσε εκείνη την εποχή, τα μέλη των BOTCH στηρίχθηκαν στην άρτια τεχνική τους για να υποστηρίξουν τις πολύπλοκες noise/math συνθέσεις τους. Το εξαιρετικό σε αυτή τη διαπίστωση, είναι ότι αυτό που πετυχαίνουν να κάνουν χιλιάδες μπάντες του παρόντος, οι BOTCH το κάνουν σε ένα στρώμα σύνθεσης. Οι πολυεπίπεδες συνθέσεις του μέλλοντος από metalcore και technical deathcore συγκροτήματα, μοιάζουν σχεδόν αστείες μπροστά στη δύνη της κιθάρας του Dave Knudson. Και μιας και πιάσαμε τον Knudson, εκτός από τον χαλασμένο μετρονόμο που κρύβει μέσα του (οι αλλαγές που γίνονται στα κομμάτια “Mondrian was a liar” και “Transitions from persona to object”, απλά ξεπερνάνε το ανθρώπινο μυαλό), θα πρέπει να του χρεώσουμε και την αδρή μεταλλική χροιά με την οποία επέλεξε να ντύσει το “We are…”. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να συνεχίσω στα υπόλοιπα μέλη χωρίς να γίνω κουραστικός, αλλά το μπάσο του Cook (τόσο στην τεχνική όσο και στον όγκο), καθιστά αχρείαστη την ύπαρξη δεύτερης κιθάρας. Συνεχίζοντας στο δίσκο, εκεί προς το τέλος του συναντάμε τα “Man the ramparts” και “Drum and bass”. Ο δεύτερος τίτλος δηλώνει ξεκάθαρα το περιεχόμενο του κομματιού, ενώ το “Man the ramparts” είναι το μοναδικό τραγούδι του άλμπουμ που βρίσκεται δυο ταχύτητες κάτω από τα υπόλοιπα κομμάτια, με αποτέλεσμα να αποκαλύπτεται ένα τελείως διαφορετικό, πιο μυσταγωγικό, πρόσωπο της μπάντας.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι το άλμπουμ γράφτηκε μόλις μέσα σε μία εβδομάδα, με τον Matt Bayles να βοηθάει στην παραγωγή του. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα δίσκο που κυκλοφόρησε χωρίς να αποζητά την προσοχή κανενός, χωρίς να ενδιαφέρεται αν θα γίνει αρεστός στο ευρύ κοινό ή αν θα αποκτήσει την σημερινή του υστεροφημία. Με ελάχιστα μαγειρέματα στη μίξη του ήχου, οι BOTCH κατάφεραν με απλά υλικά να βρεθούν πολύ πιο μπροστά από μπάντες που χρειάστηκαν μήνες μέσα σε ένα στούντιο για να καινοτομήσουν.

Μετά τη διάλυσή τους, η Hydra Head κυκλοφόρησε το 2002 το “An anthology of dead ends”, με όσα κομμάτια είχαν γραφτεί στη μετά-“Romans” εποχή. Και τα… τρία (στην ουσία) άλμοπυμ, θα μπορούσαν να σταθούν ισάξια το ένα δίπλα στο άλλο, χωρίς να υπάρχει υπόνοια υποτίμησης ή υπερτίμησης του ενός έναντι του άλλου. Το “We are the Romans” ωστόσο, είναι ο δίσκος που θα δυσκολέψει λιγότερο έναν ξένο προς το είδος ακροατή, ενώ ταυτόχρονα θα του παρουσιάσει όλο το εύρος της μουσικής του συγκροτήματος.

Δισκογραφία:
1998 - American Nervoso
1999 - We Are the Romans

Νίκος Ζέρης

 

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

ΒΑΝΖΑΙ - “Duro y Potente”

3 Οκτωβρίου, 2018 - 15:30 Ντίνος Γανίτης

ΜΠΑΝΤΑ: BANZAI ΑΛΜΠΟΥΜ: “Duro y potente” ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1984 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: WEA ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Dave Holland ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΙΣΚΟΥ: José Antonio Manzano — φωνητικά  Salvador Domínguez — κιθάρες Tibu...

[περισσότερα]

MERCURY RISING - "Upon Deaf Ears"

30 Αυγούστου, 2018 - 12:45 Δημήτρης Τσέλλος

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Upon Deaf Ears” - MERCURY RISING ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Noise Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Mike Watson ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Gary Goldsmith - κιθάρες Hal Doliver - κιθάρες Clarence...

[περισσότερα]

OPPOSITE EARTH - "Headspace"

15 Ιουλίου, 2018 - 13:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

ΜΠΑΝΤΑ: OPPOSITE EARTH ΑΛΜΠΟΥΜ : “Headspace” ETOΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1997 ETAIΡΙΑ: Inside Out  ΣΥΝΘΕΣΗ:  Steven Vincent - φωνητικά Μbike Stanfield - μπάσο Joe Lopez - τύμπανα  Gary...

[περισσότερα]

MIND ODYSSEY - "Signs"

28 Μαίου, 2018 - 22:15 Φίλιππος Φίλης

ΜΠΑΝΤΑ: MIND ODYSSEY  ΑΛΜΠΟΥΜ: "Signs" ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999 ΕΤΑΙΡΙΑ: B. Mind Records ΣΥΝΘΕΣΗ Mario Le Mole - φωνητικά Victor Smolski - Κιθάρα Jan-Michael Keller - μπάσο Volker Schultz...

[περισσότερα]

HOUSE OF SPIRITS - "Psychosphere"

10 Μαίου, 2018 - 22:45 Σάκης Φράγκος

ΜΠΑΝΤΑ: HOUSE OF SPIRITS ΑΛΜΠΟΥΜ: “Psychosphere” ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1999 ΕΤΑΙΡΙΑ: Century Media ΣΥΝΘΕΣΗ: Martin Hirsch – μπάσο Jorg Michael – ντραμς Benjamin Schippritt – κιθάρες Olaf Bilic –...

[περισσότερα]