We hear and we obey…MY ASS!

28 Φεβρουαρίου, 2014 - 11:30

kiss 75 004 lgΞέρετε... Είναι εύκολο για κάποιον να αραδιάζει μεγάλες κουβέντες και να προβαίνει σε βαρύγδουπες δηλώσεις αλλά όταν πρέπει αυτά τα λόγια να γίνουν πράξη, να πραγματοποείται μία...άτακτη υποχώρηση εφάμιλλη των δυνάμεων του Δράμαλη στα Δερβενάκια! Βέβαια, σε εμάς τους Έλληνες όλα αυτά είναι (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι) οικεία μιας και οι πολιτικοί μας από τη μεταπολίτευση και μετά είναι ιδανικοί ρήτορες και λαοπλάνοι που αρέσκονται στα «παχιά» λόγια χωρίς καμία διάθεση για μελλοντική υλοποίηση τους. Ο χώρος της μουσικής δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση κι έτσι έχουμε γίνει μάρτυρες παρόμοιων περιστατικών που είτε έμειναν στη σφαίρα του λόγου είτε όταν έγιναν πράξη δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με τα αρχικά...διαγγέλματα.

Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο αποτέλεσε το σχεδόν...φωσκολικό σήριαλ των KISS και της επικείμενης ένταξής τους στο Rock And Roll Hall Of Fame. Θυμίζουμε ότι οι KISS από το 1999 και μετά (πρώτη χρονιά κατά την οποία είχαν δικαίωμα ένταξης στον συγκεκριμένο θεσμό) δεν έπαψαν να επικρίνουν –δικαιολογημένα, πρέπει kiss3να πούμε- το ελιτίστικο προφίλ του Rock And Roll Hall Of Fame που επιδεικτικά αγνοούσε την προσφορά του συγκροτήματος στη μουσική αλλά και στην παγκόσμια κουλτούρα γενικότερα. Ο καιρός έχει γυρίσματα όμως και φέτος οι KISS θα μπουν στο Rock And Roll Hall Of Fame προς μεγάλη ικανοποίηση των οπαδών αλλά, μην κρυβόμαστε, και των ίδιων! Ως εδώ όλα καλά...μέχρι που οι υπεύθυνοι του θεσμού «απαίτησαν» να είναι παρούσα και να βραβευτεί η αρχική σύνθεση του συγκροτήματος, δηλαδή: οι Paul Stanley, Gene Simmons, Peter Criss, Ace Frehley. Αρχικά, οι εκατέρωθεν δηλώσεις των δύο στρατοπέδων (Stanley/Simmons vs Criss/Frehley) ήταν εγκάρδιες με τον Frehley να δηλώνει ότι θα είναι η ιδανική περίσταση για να ξαναβρεθούν όλοι μαζί και να παίξουν για τους οπαδούς και τον Stanley να τονίζει ότι χωρίς τον Ace και τον Peter οι KISS δεν θα ήταν αυτό που είναι.

Kiss-1976Κάπου εκεί όμως, ο αγαπητός κ. Stanley αρχίζει να τα γυρίζει, με αποτέλεσμα μέσα σε 3 μέρες να γκρεμιστεί κάθε διπλωματική γέφυρα και μαζί της τα όνειρα εκατομμυριών οπαδών της μπάντας που περίμεναν διακαώς να δουν επί σκηνής για μία ακόμη φορά τους original 4 (η τελευταία φορά ήταν στα τέλη του 2000). Με μία αποκρουστική έπαρση και αλαζονεία, ο ηγέτης των KISS αποκήρυξε ουσιαστικά την προσφορά των δύο αρχικών μελών και απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο να παίξει ξανά μαζί με τους Frehley & Criss. Την ίδια στιγμή υπογράμμισε ότι οι Tommy “έχω κλέψει κάθε riff αλλά και το make up του Ace” Thayer και Eric Singer είναι εδώ και χρόνια βασικά μέλη της μπάντας λες και δεν ξέρουν οι KISS fans ποια είναι η αλήθεια αλλά και η ουσία του πράγματος. Το αξιοπερίεργο είναι ότι ο πάντα λαλίστατος Gene Simmons δεν έχει κάνει ούτε μισή δήλωση για το συγκεκριμένο θέμα. Η κατάληξη ήταν να αποφασίσουν οι KISS να μην παίξουν καν εκείνη την ημέρα ενώ οι Frehley & Criss να δηλώνουν ότι δεν ξέρουν καν αν αξίζει να παραβρεθούν στην εκδήλωση...Μία, αν μη τι άλλο, προσβλητική και απαξιωτική για όλους τους οπαδούς εξέλιξη.

kiss1978Η δική μας θέση είναι η εξής: οι KISS βρίσκονται στο προσκήνιο εδώ και 41 χρόνια και δεν αργεί η στιγμή που θα κρεμάσουν τα εντυπωσιακά παπούτσια και τα φανταχτερά κοστούμια τους. Ο εγωισμός και η αμετροέπεια θα έπρεπε να παραχωρήσουν τη θέση τους στην ουσία που δεν είναι άλλη από την υστεροφημία του συγκροτήματος και την ικανοποίηση των KISS fans. Και μην αντιτάξει κάποιος ότι η υστεροφημία είναι εξασφαλισμένη... Εννοείται αυτό! Μιλάμε, για μία άλλου είδους υστεροφημία που δεν υπολογίζεται με νούμερα και πωλήσεις αλλά με ηθικούς και συνειδησιακούς όρους. Σίγουρα, οι Stanley & Simmons έδωσαν αρκετές ευκαιρίες στους Criss & Frehley… Όλοι το αναγνωρίζουν αυτό. Όμως τώρα είναι μία διαφορετική περίσταση και ο επικοινωνιακός χειρισμός της ήταν χείριστος. Οι δύο αγαπητοί Εβραίοι είναι εκείνοι που κράτησαν ζωντανό το όραμα των KISS. Καμία αντίρρηση ως προς αυτό. Όμως, τώρα, είναι μία ιδανική ευκαιρία να εξυψωθούν ακόμη περισσότερο στα μάτια των οπαδών, να βελτιώσουν την...τραυματισμένη δημόσια εικόνα τους αλλά κυρίως να αισθανθούν οι ίδιοι καλύτερα μέσα τους. Βρίσκονται στην έβδομη δεκαετία της ζωής τους και όλα αυτά είναι το λιγότερο παιδιάστικα!

Το 1998 ο Gene Simmons έλεγε «ακούμε και υπακούμε στους οπαδούς μας γιατί αυτοί είναι τα αφεντικά μας». Αγαπητέ Gene, κάνε πράξη τα λόγια σου, άκου τις απαιτητικές φωνές των οπαδών σου και πάρε πίσω την απόφαση σου...δεν είναι αργά! Αλλιώς, μπορείς να μετοικήσεις στη χώρα μας όπου όλα είναι μία πελώρια...φούσκα!

Σάκης Νίκας

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

Η αγαπημένη μου συναυλία (DREAM THEATER, 14/7/2000, Rockwave festival, Οικολογικό Πάρκο Λεωφ. Δημοκρατίας)

30 Ιουνίου, 2020 - 01:45 Φίλιππος Φίλης

Αν είναι να σας μιλήσω για τις καλύτερες μου συναυλίες, μάλλον θα έγραφα για τις περιπτώσεις όπου είχα τη τύχη να παρακολουθήσω ιστορικά συγκροτήματα ή καλλιτέχνες όπου όλα είχαν στηθεί με απόλυτο...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (METALLICA, 24/6/2010, Sonisphere Festival, Terra Vibe)

19 Ιουνίου, 2020 - 02:30 Γιάννης Σαββίδης

Το αφεντικό εμίλησε και μας έβαλε να μιλήσουμε για την αγαπημένη και καλύτερη συναυλία της ζωής μας. Για μαντέψτε ένα λεπτό, όσοι έχετε διαβάσει κείμενα μου στο παρελθόν, για ποια θα μπορούσα να...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (BLACK SABBATH, 25/6/2005, Rockwave Festival, Terra Vibe)

11 Ιουνίου, 2020 - 01:15 Θοδωρής Μηνιάτης

Είναι γεγονός ότι η χώρα μας έχει γίνει τα τελευταία 20 και κάτι χρόνια, μεγαλύτερος πόλος έλξης πολύ σημαντικών συναυλιακών γεγονότων και συγκροτημάτων, σε όλα τα είδη μουσικής. Η λίστα μεγάλη και...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (VENOM – Metal Invader Athens Open Air 06/09/1997, OAKA)

5 Ιουνίου, 2020 - 01:45 Θοδωρής Κλώνης

Είπαμε, η καραντίνα έχει κάνει τον Φράγκο να παραληρεί. Κληθηκαμε λοιπόν να γράψουμε λίγα πράγματα για την αγαπημένη μας συναυλία. Όχι την καλύτερη που έχουμε δει, την αγαπημένη μας.  Αν και για...

[περισσότερα]

Συναυλίες τη δεκαετία του '80 - Μια "διαφορετική" άποψη!!!

1 Ιουνίου, 2020 - 11:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

(Ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, γράφει ένα χιουμοριστικό κείμενο, σχετικά με το τι θα γινόταν με τις συναυλίες, αν υπήρχε κορονοϊός τη δεκαετία του ’80, στην Ελλάδα της «αλλαγής». Οποιαδήποτε...

[περισσότερα]