AC/DC – “Power Up” (Columbia/Sony)

13 Νοεμβρίου, 2020 - 03:15

Δεν ξέρω αν είναι εύκολο ή δύσκολο να παρουσιάσει κανείς έναν καινούργιο δίσκο από ένα γκρουπ του βεληνεκούς των AC/DC. Αν θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής, τούτο εδώ το κείμενο, λοιπόν, θα μπορούσε να γράφει απλά το εξής: Οι AC/DC έβγαλαν τον 17ο δίσκο της καριέρας τους, έξι χρόνια μετά το “Rock or bust”, τον πρώτο τους χωρίς τον συνιδρυτή και ραχοκοκαλιά του σχήματος, Malcolm Young. Δεν καλύπτεστε; Χρειάζεται να διαβάσετε πολλά παραπάνω πράγματα;

Αν είναι κάτι που μου αρέσει στην μουσική που ακούω, είναι να είναι περιπετειώδης και τα συγκροτήματα να μη μένουν στάσιμα, να μην παίζουν τα ίδια. Αυτό ισχύει για ΟΛΑ τα άλλα γκρουπ ΕΚΤΟΣ από τους AC/DC (και τους MOTORHEAD μέχρι πριν λίγα χρόνια που δισκογραφούσαν). Από τους AC/DC, θέλω (ή μάλλον απαιτώ) να ακούω AC/DC. Καταλαβαινόμαστε, έτσι; Αυτό το ακούγομαι-απλό-αλλά-τράβα-παίξε-με-όπως-εγώ rock n’ roll που μόνο ο Angus Young και η παρέα του μπορούν να μας προσφέρουν σ’ αυτόν τον βαθμό. Μη μου πείτε πως όταν ακούσατε το “Shot in the dark”, το πρώτο δείγμα γραφής από το “Power up”, δεν είπατε κάτι του τύπου «Ναι, ρε γαμώτο» ή «Πως τα καταφέρνουν ακόμα τόσο καλά»;

Ο Angus βούτηξε σε παλιά κομμάτια που είχε γράψει με τον αδερφό του, Malcolm και μας τα πετάει στη μούρη, έτσι για να γουστάρουμε. Υπάρχει δηλαδή κάποιος που να του αρέσουν έστω κι επιδερμικά οι AC/DC και να μη νιώσει λίγο …“Thunderstruck”, με το εναρκτήριο “Realize”; Εγώ, δεν το συζητάω, πωρώθηκα τρομερά με το “Demon’s fire”, που ξεκινά λες και ακούς τον Neil Fallon των CLUTCH και συνεχίζει στο ύφος του “Safe in New York city”. Εκτός των άλλων, επειδή είναι πάρα πολύ μεγάλη η πιθανότητα να είναι το τελευταίο τους στούντιο άλμπουμ, ήθελα να ακούσω πως κλείνει και το “Code red”, έχει ένα διαβολεμένο “Back in black” feeling μέσα του, που μ’ έκανε να χαμογελάσω γλυκόπικρα. 

Μιλάμε για έναν δίσκο που δημιουργήθηκε ενώ ο Brian Johnson μόλις είχε καταφέρει να ξεπεράσει το πολύ σοβαρό πρόβλημα που είχε με την ακοή του (κι έφερε προσωρινό αντικαταστάτη του για αρκετές συναυλίες τον Axl Rose), ο Phil Rudd αντιμετώπιζε πολύ σοβαρά προβλήματα με το νόμο (και θα έλεγα ότι τη γλίτωσε φθηνά), ο Cliff Williams είχε κι αυτός προβλήματα υγείας και του ήταν αδύνατο να συνεχίζει να περιοδεύει, ο Malcolm Young είχε πεθάνει, όπως και ο τρίτος (ο μεγαλύτερος) αδερφός της οικογένειας Young, ο George, που ήταν παραγωγός σε πολλά άλμπουμ της πρώτης περιόδου του σχήματος. 

Όταν ένα συγκρότημα, αυτού του βεληνεκούς, φτάνει στο σημείο να μπαίνει στο στούντιο να ηχογραφήσει δίσκο κάτω από τέτοιες συνθήκες, λοιπόν, είναι απολύτως βέβαιο πως κάτι σημαντικό έχει να μας πει. Και η συνολική αίσθηση που μου αφήνει, είναι παρόμοια με του “Black ice”, ο οποίος ήταν ένας εξαιρετικός δίσκος, ιδιαίτερα αν συνυπολογίσει κανείς ότι οι AC/DC έχουν σχεδόν τα χρόνια μου. Το “Power up”, είναι AC/DC από την αρχή μέχρι το τέλος. Με ότι αγαπήσαμε σ’ αυτούς. Θέλετε κάτι παραπάνω;

8 / 10

Σάκης Φράγκος

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ETERNAL IDOL – “Renaissance” (Frontiers)

30 Δεκεμβρίου, 2020 - 03:00 Θοδωρής Μηνιάτης

Εν έτει 2020, δεν σας κρύβω ότι είμαι αρκετά επιφυλακτικός με όποιο album αναγράφει στο press release, τους όρους “European power metal/hard rock/melodic rock/melodic metal/female fronted metal”,...

[περισσότερα]

REVOLTING - “The shadow at the world's end” (Transcending Obscurity)

30 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:45 Γιάννης Σαββίδης

Όσοι αγαπάτε το Σουηδικό death metal, γνωρίζετε ένα τύπο με το όνομα Roger “Rogga” Johansson. Το λοιπόν, αυτός ο κύριος, έχει αποφασίσει να αναπνεύσει death metal για το υπόλοιπο της ζωής του, μια...

[περισσότερα]

PHASE REVERSE – “Phase IV: Genocide” (ROAR! Rock Of Angels Records)

30 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:45 Γιώργος Κουκουλάκης

Πώς θα κλείσετε το 2020; Μ’ ένα groovy δίσκο, από μια Ελληνική μπάντα διεθνών προδιαγραφών. Οι PHASE REVERSE κυκλοφορούν ένα άλμπουμ – οδοστρωτήρα που έρχεται για να ισοπεδώσει όλους τους αμφισβητίες...

[περισσότερα]

EXARSIS – “Sentenced to life” (MDD)

23 Δεκεμβρίου, 2020 - 03:00 Σάκης Φράγκος

Νέος δίσκος για τους Έλληνες thrashers, EXARSIS. Το συγκρότημα, έστω κι εκ του μακρόθεν, το ακολουθώ από τα πρώτα του βήματα και πάντα μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση οι ζωντανές τους εμφανίσεις, που...

[περισσότερα]

INSIDIOUS DISEASE - “After death” (Nuclear Blast)

23 Δεκεμβρίου, 2020 - 03:00 Γιάννης Σαββίδης

Το Νορβηγικό death metal αποτελεί μια από τις πιο υποτιμημένες σχολές του ιδιώματος. Όχι ότι έδωσε και πολύ κόσμο από πλευράς μπαντών, αλλά από πλευράς ποιότητας, δεν θα έπρεπε να θεωρείται αμελητέα...

[περισσότερα]