DARK QUARTERER - “Pompei” (Cruz Del Sur Music)

23 Νοεμβρίου, 2020 - 03:15

Οι Ιταλοί θεοί του progressive metal δεν χρειάζονται συστάσεις τόσο στους εμπεριστατωμένους γνώστες της σκηνής, όσο και στους οπαδούς του ευρύτερου επικού ήχου. Τούτο μάλιστα είναι και ένα πολύ ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό τους γνώρισμα, και το έχει συνειδητοποιήσει οποιοσδήποτε έχει βρεθεί έστω σε μια τους συναυλία και έχει παρατηρήσει την πολυσυλλεκτικότητα του κοινού. Προσωπικά, τους θαύμασα στο πιο πρόσφατο Up the Hammers, όπου έδωσαν μια εντελώς “out of the box” δίωρη παράσταση, η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μόνο ως «ένα εγκάρδιο δώρο από μουσικούς, για μουσικόφιλους» και τίποτα λιγότερο. Ήταν καταπληκτικό, το πώς μια μπάντα σαράντα σχεδόν ετών, ακουγόταν τόσο ακμαία και τόσο ανανεωμένη. Μοίρασαν «άποψη» και καλλιέπεια προς όλες τις κατευθύνσεις εκείνη την βραδιά, και έγραψαν το όνομά τους για μιαν ακόμη φορά στα «τεφτέρια» των μεγάλων εμφανίσεων επί σκηνής, όσον αφορά τα εγχώρια μεταλλικά τεκταινόμενα.

Η άψογη αισθητική τους είναι κάτι το οποίο ισχύει ακέραιο όμως και σε δισκογραφικό επίπεδο. Και δεν είναι μόνο οι δύο πρώτοι αριστουργηματικοί τους δίσκοι (“Dark Quarterer” και “The Etruscan prophecy”) που τους καθιέρωσαν στην συνείδηση των οπαδών του underground ως ένα από τα σημαντικότερα ονόματα του χώρου. Όλη τους η μέχρι τώρα δισκογραφική πορεία κυμαίνεται σε πολύ υψηλά επίπεδα. “War tears” (1993), “Violence” (2002), “Symbols” (2008) και “Ithaca” (2015), όλα τους άλμπουμ που συνθέτουν μαζί με τα δύο πρώτα προαναφερθέντα αριστουργήματα ένα πολύ δυνατό παλμαρέ. Αυτό το παλμαρέ φιλοδοξεί να ενισχύσει έτι περαιτέρω το “Pompei”.

Από τον τίτλο και το εξώφυλλο, καταλαβαίνει κανείς το τι πραγματεύεται η καινούργια δουλειά των DARK QUARTERER. Η έκρηξη του Βεζούβιου, το 79 μ.Χ, και η τεράστια, πολυθρύλητη καταστροφή που επέφερε, δεν είναι κάτι το πρωτόγνωρο για την metal μουσική. Έχει τραγουδηθεί στο παρελθόν και έχει δώσει αριστουργήματα, όπως το “The burning of Rome” των VIRGIN STEELE. Ήταν όμως τόσο συνταρακτικό ως γεγονός και έχει τόσες πτυχές, που ο οποιοσδήποτε ικανός μουσουργός θα μπορούσε να αντλήσει έμπνευση και να μεγαλουργήσει τραγουδώντας την καταστροφή αυτή. Η μουσική των Ιταλών θεωρείται ιδανική για να απλωθεί πάνω της ένα τέτοιο λιμπρέτο. Αυτό το τόσο ιδιαίτερο μείγμα επικού heavy/progressive metal και rock, γεμάτο 70’s επιρροές, είναι ιδανικό για να υποστηρίξει την βαρύτητα ενός τέτοιου concept. 

Τα έξι τραγούδια του “Pompei”, όλα μεγαλόπρεπα, μεγαλεπήβολα, μεγαλόσχημα, με το μικρότερο να εκτείνεται στα 6:38, καταφέρνουν να αποδώσουν πλήρως τις προθέσεις, τις ικανότητες και εν τέλει την ίδια την ταυτότητα του group. Σε σχέση με το παρελθόν, οι DARK QUARTERER έχουν στην δεύτερη περίοδό τους περάσει τις WARLORD, MANILLA ROAD και CIRITH UNGOL ομοιότητες/αναφορές/επιρροές τους από ένα φίλτρο ίδιο με αυτό των πρώιμων FATES WARNING και έχουν πια γυαλίσει όσο πρέπει τον ήχο τους. Για την απόδοσή του καθενός, τι να πει κανείς… Ο Gianni Nepi στο μπάσο και στην φωνή, ο Francesco Sozzi στην κιθάρα, ο Paolo Ninci στα τύμπανα και ο Francesco Longhi στα πλήκτρα έχουν «χημεία» και αυτό βγαίνει προς τα έξω αβίαστα. Είναι βιρτουόζοι όσο λίγοι, μα δεν είναι posers και δεν κάνουν ανούσια επίδειξη, έτσι με αυτή τη νοοτροπία η τεχνοκρατική μουσική τους δεν είναι δύστροπη και δυσκολοχώνευτη. Συνεσταλμένοι, ταπεινοί, χαμηλών τόνων, αφήνουν από την μια την μουσική, και από την άλλη την μεγάλη τους κληρονομιά να μιλήσουν αντί για τους ιδίους. Μην ξεχνάμε πόσες αγαπημένες μας μπάντες τους έχουν ως σημείο αναφοράς, ναι;

Μετά από πλείστες ακροάσεις, μπορώ να ισχυριστώ με σιγουριά πως το “Pompei” είναι η καλύτερη δισκογραφική απόπειρα των DARK QUARTERER από το “The etruscan prophecy” μέχρι σήμερα, ξεπερνώντας και το εξαιρετικό “Ithaca”. Τα έπη των “Vesuvius”, “Welcome to the day of death” και “Gladiator” και οι progressive ελεγείες των “Panic”, “Plinius the elder” (πόσο «χάσιμο» το jazzy break του) και “Forever” θα περάσουν στην ιστορία της μπάντας με χρυσά γράμματα. Ελπίζω δε, έστω και τώρα, να υπάρξει περισσότερος κόσμος που να τους μάθει, και να εντρυφήσει στην δύσκολη αλλά συναρπαστική μουσική τους. Άλλωστε, και από ιστορικής και μόνο πλευράς να το δει κανείς, μιλάμε για έναν κολοσσό του μεσογειακού metal. Η πενταετής αναμονή άξιζε και με το παραπάνω, για έναν από τους artistic δίσκους της χρονιάς.

8,5 / 10

Δημήτρης Τσέλλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ETERNAL IDOL – “Renaissance” (Frontiers)

30 Δεκεμβρίου, 2020 - 03:00 Θοδωρής Μηνιάτης

Εν έτει 2020, δεν σας κρύβω ότι είμαι αρκετά επιφυλακτικός με όποιο album αναγράφει στο press release, τους όρους “European power metal/hard rock/melodic rock/melodic metal/female fronted metal”,...

[περισσότερα]

REVOLTING - “The shadow at the world's end” (Transcending Obscurity)

30 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:45 Γιάννης Σαββίδης

Όσοι αγαπάτε το Σουηδικό death metal, γνωρίζετε ένα τύπο με το όνομα Roger “Rogga” Johansson. Το λοιπόν, αυτός ο κύριος, έχει αποφασίσει να αναπνεύσει death metal για το υπόλοιπο της ζωής του, μια...

[περισσότερα]

PHASE REVERSE – “Phase IV: Genocide” (ROAR! Rock Of Angels Records)

30 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:45 Γιώργος Κουκουλάκης

Πώς θα κλείσετε το 2020; Μ’ ένα groovy δίσκο, από μια Ελληνική μπάντα διεθνών προδιαγραφών. Οι PHASE REVERSE κυκλοφορούν ένα άλμπουμ – οδοστρωτήρα που έρχεται για να ισοπεδώσει όλους τους αμφισβητίες...

[περισσότερα]

EXARSIS – “Sentenced to life” (MDD)

23 Δεκεμβρίου, 2020 - 03:00 Σάκης Φράγκος

Νέος δίσκος για τους Έλληνες thrashers, EXARSIS. Το συγκρότημα, έστω κι εκ του μακρόθεν, το ακολουθώ από τα πρώτα του βήματα και πάντα μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση οι ζωντανές τους εμφανίσεις, που...

[περισσότερα]

INSIDIOUS DISEASE - “After death” (Nuclear Blast)

23 Δεκεμβρίου, 2020 - 03:00 Γιάννης Σαββίδης

Το Νορβηγικό death metal αποτελεί μια από τις πιο υποτιμημένες σχολές του ιδιώματος. Όχι ότι έδωσε και πολύ κόσμο από πλευράς μπαντών, αλλά από πλευράς ποιότητας, δεν θα έπρεπε να θεωρείται αμελητέα...

[περισσότερα]