EVILDEAD - “United $tate$ of Anarchy” (Steamhammer)

9 Οκτωβρίου, 2020 - 10:45

EVILDEAD λοιπόν, η επιστροφή. Για τους πιο επιφανειακούς με το thrash metal ιδίωμα, το όνομα ίσως να είναι και άγνωστο. Για τους ούγκανους μερακλήδες, για τους προσκυνητές των Αγίων Τόπων του thrash metal, που ονομάστηκαν τυπικά San Francisco Bay Area, σημαίνουν πολλά παραπάνω. Τα δύο καταπληκτικά τους άλμπουμ, “Annihilation of civilization” (1989) και “The underworld” (1991), μπορεί να μην είδαν συνέχεια τη στιγμή που βγήκαν, αλλά ρίζωσαν στην καρδιά κάθε ψαγμένου thrasher, που αγάπησε τον Αμερικάνικο ήχο. Το reunion των κυρίων, το 2008, μέσα στην επιστροφή όλων των παλαιών της πρώτης δεκαετίας του 2000, αποδείχθηκε ατελέσφορο, πλην ενός single που κυκλοφόρησε το 2011, με τίτλο “Blasphemy divine”, ανοίγοντας την όρεξη για νέο υλικό. Το 2012, πάπαλα οι EVILDEAD και εκεί που λέμε ότι «εντάξει, αυτό ήταν, όποιος πρόλαβε τον Juan Garcia είδε», το 2016 πάρτους πίσω!

Φτάνουμε λοιπόν στο 2020, το καταραμένο αλλά πλουσιότατο μουσικά, όπου οι Αμερικανοί, γυρίζουν στα πράγματα και με τη βούλα. Ο δίσκος λέγεται “United $tate$ of anarchy” και θα κυκλοφορήσει από την ιστορικότατη Steamhammer, στις 30 Οκτωβρίου. Πιστοί όπως βλέπετε, τόσο στο κοινωνικοπολιτικό τους προβληματισμό, όσο και στην επιλογή ανθρώπου που θα ντύσει με εικόνες το μουσικό περιεχόμενο. Ναι, σωστά μαντέψατε. Edward J Repka. Ο thrasher που διαβάζει το κείμενο, κοιτάζει τη δισκοθήκη του και συνειδητοποιεί ότι ο κύριος αυτός, έντυσε με εικόνες μία ολόκληρη γενιά συγκροτημάτων. AGENT STEEL, MEGADETH, DEFIANCE, EVILDEAD, NUCLEAR ASSAULT, SOLSTICE, TOXIK, VIO-LENCE και τόσοι άλλο, εμπιστεύτηκαν το χάρισμά του, σε κάποια φάση της καριέρας τους!

Το “The descending”, που ήταν και το πρώτο κομμάτι που διέρρευσε από το δίσκο, όπως και το “Word of God”, θα μπορούσαν (και αυτό είναι βαριά κουβέντα που λέω) να είχαν βγει ΆΝΕΤΑ από το “Annihilation of civilization”! Ναι, προς τους παλαιούς, τόσο καλά είναι! Με τη μοντέρνα επικάλυψη τόσο της αισθητικής του “The underworld”, όσο και της ισορροπημένα old school παραγωγής του μέτρ του είδους, Bill Metoyer (ATROPHY, CRYPTIC SLAUGHTER, D.R.I., SLAYER έτσι, να αναφέρουμε ενδεικτικά κάποιους - είπατε κάτι;). Η επιρροή του δεύτερου δίσκου της μπάντας φαίνεται σε κομμάτια όπως το “Napoleon complex” (που αποτελεί δριμύ κατηγορώ προς την κυβέρνηση Trump, από τους στίχους που έπιασα με το αυτί), το αιμοβόρο “Blasphemy divine” και τα πιο ποικιλόμορφα “A.O.P. - war dance” και “Seed of doubt”, που κλείνουν το δίσκο με στυλ. 2 κομμάτια άνω των πέντε λεπτών έκαστο, με μερικά από τα πιο τεχνικά riffs του δίσκου, με θέματα – λεπίδες που κόβουν σβέρκους, με πολύ ωραίες αλλαγές, με αρπίσματα που προσθέτουν μία άλλη διάσταση στο υλικό και που εν ολίγοις φέρνουν στο μυαλό την ίδια μπάντα που το ‘91 έγραφε το τότε κύκνειο άσμα της.

Το δε “Greenhouse”, μου έφερε τις εικόνες του βίντεο του “Annihilation of civilization” στο μυαλό, με τα τόσο επίκαιρα μηνύματα για το περιβάλλον και τις επιπτώσεις των συμπεριφορών μας επάνω του. Κάτι που σε κάνει να αναρωτιέσαι κιόλας το πόσο βλαμμένο είναι το ανθρώπινο είδος, που 30 χρόνια μετά, τα πράγματα έχουν γίνει έτσι και χειρότερα. Κλείνουμε την παρένθεση και εστιάζουμε στα του δίσκου. Στο ίδιο μοτίβο και το mid-tempo mosh-fest, που ακούει στο όνομα “Without a cause”, που είναι ατόφιο thrash με τα όλα του, για να γυρνάει όπως πρέπει ο κύκλος και να βουτάει κόσμος από τη σκηνή. Μία πολύ, μα πολύ ενδιαφέρουσα πινελιά μας περιμένει λίγο μετά τη μέση του δίσκου. Η jazzy εισαγωγή του “No difference”. Στην αρχή, αναρωτιόμουν μήπως αυτό που μου έστειλαν ήταν ανακατεμένο με τίποτε jazz ομορφιές κατά λάθος. Βλέποντας μετά το πως μπήκε το riff ωστόσο, όλα μπήκαν στη θέση τους. Όμορφη και άκρως τολμηρή πινελιά. Σαν αυτή την blues περαντζάδα που έκαναν στη μέση του “Butt fucked” οι NUCLEAR ASSAULT κάποτε. Δοσμένη με χιούμορ και πάνω από όλα με γούστο.

35 άκρως ευχάριστα, πωρωτικά και πλούσια μουσικά λεπτά, αρκούν για να επαναφέρουν με πολύ ωραίο τρόπο τους EVILDEAD στο προσκήνιο, μετά από 29 ολόκληρα χρόνια. Το “United $tate$ of anarchy”, αποτελεί μία ειλικρινή κατάθεση old school thrash metal ψυχής, από εκπροσώπους-στρατιώτες του είδους. Οι ίδιοι μπορούν να περηφανεύονται ότι έβγαλαν ένα υλικό που παίρνει τα καλύτερα στοιχεία και των 2 προηγούμενων δίσκων τους και τα παρουσιάζει μέσα από τη ματιά των σημερινών EVILDEAD. Η δε στιχουργία, φερμένη στο σήμερα, αιχμηρή και εύστοχη. Σειρά τώρα, των VIO-LENCE, των ATROPHY ή των DARK ANGEL… λέω εγώ τώρα…

 

8/10

Γιάννης Σαββίδης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

SODOM – “Genesis XIX” (SPV / Steamhammer) (ομαδική κριτική)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Rockhard

Οι Γερμανοί thrashers, SODOM, τέσσερα χρόνια μετά την προηγούμενη δισκογραφική τους προσπάθεια, ως τετράδα πλέον, με τον Frank Blackfire στην κιθάρα μετά από πάρα πολλά χρόνια, επιστρέφουν με το “...

[περισσότερα]

DREAM THEATER – “Distant Memories – Live in London” (Inside Out)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 15:00 Σάκης Φράγκος

Υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω που γνωρίζει πόσο βλαμμένος είμαι με τους DREAM THEATER. Από την άλλη όμως, δεν έχω διστάσει να τους κριτικάρω και μάλιστα έντονα σε σχέση με διάφορες κινήσεις τους που...

[περισσότερα]

BLACK FATE – “Ithaca” (Rockshots Records)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Σάκης Φράγκος

…ή αλλιώς «έτσι γ@@@ει η Λάρισα». «Τσκ τσκ», θα πείτε. «Μαζέψτε τη γλώσσα σας κύριε Φράγκο». Κι εγώ θα απαντήσω: «έχετε ακούσει το “Ithaca” των BLACK FATE; Αν όχι, έχετε το δικαίωμα να παραμείνετε...

[περισσότερα]

BLACK SABBATH – “Vol. 4 (Redux)” (Magnetic Eye Records)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Γιάννης Παπαευθυμίου

Η Αμερικάνικη εταιρία έχει κάνει και άλλες “αναβιώσεις” κάποιων σπουδαίων δίσκων του παρελθόντος, και πλέον στην σειρά ακολουθεί στη θρυλικό τέταρτο album των αρχιερέων του heavy metal από το...

[περισσότερα]

SOULBURN - “Noa's D'ark” (Century Media)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:00 Γιάννης Σαββίδης

Η Ολλανδική σκηνή φέτος, τα πάει πραγματικά καλά, και αυτό μόνο καλό είναι. Σε μια χρονιά που το λιγότερο καλό είναι το νέο GOD DETHRONED (καλός δίσκος, μη λέμε ότι θέλουμε), το τελευταίο THANATOS...

[περισσότερα]