GLACIER - “The Passing of Time” (No Remorse)

12 Οκτωβρίου, 2020 - 10:15

Περίεργη και ιδιαίτερη περίπτωση τα demos και τα EPs. Κάποια από αυτά έστρωσαν τον δρόμο για την επίτευξη του πρώτου και κυριότερου στόχου που θέτει ένας καλλιτέχνης στο μυαλό του, όταν ξεκινά την πορεία του, που δεν είναι άλλος από την ποιοτική δισκογραφία. Κάποια άλλα αποτέλεσαν ένα πρώτης τάξεως «έδεσμα» ώστε να κρατηθεί αμείωτη η «πείνα» των οπαδών, μεταξύ της κυκλοφορίας δύο δίσκων. Σε μιαν όμως ξεχωριστή κατηγορία, εντάσσονται τα “one off” θρυλικά/μυθικά demos και EPs, αυτά που απέκτησαν cult status και που στο τέλος άφησαν το δικό τους, τεράστιο «στίγμα» στον χώρο τους.

Τούτου λεχθέντος, ρίχνουμε την μπάλα στο γήπεδο των GLACIER και σε εκείνο το καταπληκτικό ομώνυμο ep του 1985. Καταπληκτικό όχι γιατί το λέω εγώ, αλλά γιατί είναι, έβαλε τους Αμερικανούς στο «κλειστό» εκείνο club των «αδικοχαμένων ηρώων». Στο «οπλοστάσιό» του τα “When heaven's at hand”, “Ready for battle”, “Devil in disguise”, “Speak no evil” (τα τρία τελευταία είχαν κυκλοφορήσει ήδη στο πρώτο demo του group, “Ready for battle”, έναν χρόνο πριν) και φυσικά το θεϊκό “Vendetta”, ένας από τους χαρακτηριστικότερους ύμνους του underground USPM. Η τρίτη τους προσπάθεια με τον απλό τίτλο “Demo tape” και τον θεό Tim Lachman των GARGOYLE στην φωνή ήταν εξίσου εντυπωσιακή, μα δυστυχώς όλα τελείωσαν το 1990, όταν η μπάντα επισήμως έπαψε να υφίσταται.

Έλα όμως που από κάτω το καζάνι σιγόβραζε… και αυτό είναι μόνον η αρχή. Ο Michael Podrybau, τραγουδιστής της μπάντας σε κομμάτια από τις δύο πρώτες της δουλειές, αφουγκράζεται την κατάσταση και δημιουργεί το tribute act των DEVIL IN DISGUISE, για μια και μόνο εμφάνιση στο Keep It True Festival του 2017. Η συνέχεια τον φέρνει αντάμα με ένα team εξαιρετικών νεαρών μουσικών, οι οποίοι και θα αποτελέσουν τελικά την τελική σύνθεση των αναγεννημένων power metallers: Mike Maselbas (κιθάρα), Marco Martell (κιθάρα, φωνή), Alex Barrios (μπάσο) και Adam Kopecky (τύμπανα). Με τούτο το line-up είδε το φως της δημοσιότητας το “The passing of time”, επιπροσθέτως όμως συμμετέχουν δύο από τα αυθεντικά μέλη της μπάντας, ο μπασίστας Tim Proctor και ο drummer Loren Bates, με special guest τον Phil Ell Ross, πρώην υπεύθυνο των χαμηλών συχνοτήτων για ένα «φεγγάρι» στους MANILLA ROAD.

Το παρθενικό λοιπόν full length των GLACIER, είναι αυτό που περιμέναμε όλοι όσοι είμαστε κάπως περισσότερο «ευαίσθητοι» με αυτό που ονομάζεται “USPM”. Όπως κάθε μα κάθε group αυτής της κατηγορίας που σέβεται τον εαυτό του, έτσι και εδώ κυριαρχεί το δίπολο JUDAS PRIEST/IRON MAIDEN, οι συνεχείς «κόντρες» στις κιθάρες θεωρούνται “must”, τα τραγούδια ποικίλλουν από ταχύτατα σε mid-tempo έπη (“Sands of time”, “Valor”) και οι ανατολίτικες αναφορές δηλώνουν για μιαν ακόμη φορά παρούσες (“The temple and the tomb”). Τα φωνητικά του Podrybau είναι πολύ καλά, κυμαινόμενα σε επίπεδα που μπορεί και ξέρει να χειρίζεται άψογα ενώ υπάρχουν και κάποια «πάρε-δώσε» με άλλες εξίσου αγαπημένες μπάντες του ευρύτερου US metal, power και μη. Πόσο χάρηκα επίσης με το ότι το “The passing of time” δεν κάνει πουθενά «κοιλιά», δεν αποπροσανατολίζει, δεν υπάρχουν fillers (όλα τα τραγούδια - με δύο από αυτά να ανήκουν στα 80s - είναι στο ίδιο επίπεδο) και η διάρκειά του είναι τόση, ώστε να μην κουράζει. Το λέω και το ξαναλέω, έχω καταντήσει ίσως παραπάνω από κουραστικός, αλλά το να ηχογραφείς 50+ λεπτά μουσικής στις μέρες μας, ισοδυναμεί με μάστιγα. Δεν έχουν όλοι το ίδιο ταλέντο, δεν έχουν όλοι την ίδια ταυτότητα ως καλλιτέχνες, στο κάτω-κάτω της γραφής ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να πήζουμε στα πολλαπλά μηνύματα και στην υπέρμετρη πληροφορία.

Δεύτερο μεγάλο προτέρημα του νέου δίσκου είναι το γεγονός πως τα κομμάτια σου μένουν με την πρώτη ακρόαση. Και αν δεν σου μείνουν σε μεγάλο ποσοστό, θα σου μείνει τουλάχιστον η βασική τους μελωδία στην κιθάρα, ένα refrain, κάτι τέλος πάντων που από μόνο του θα σε ωθήσει να περάσεις σε δεύτερες και τρίτες ακροάσεις. Δεν είναι «δύσκολος», «στριφνός» και «περίεργος» δίσκος το «Πέρασμα». Δεν απαιτεί προσήλωση, αποκλεισμό κάθε άλλου εξωτερικού παράγοντα ή μεγάλη γνώση από πλευράς ακροατή για να εκτιμηθεί. Μπορείς να τον βάλεις να παίζει, να κάνεις τις δουλειές του σπιτιού και να πιάσεις τον εαυτό σου να σιγοτραγουδά σε πολύ μικρό χρόνο. Και ειλικρινά, με τόσες κυκλοφορίες που μας βομβαρδίζουν καθημερινά, με τόση intellectual κουλτούρα η οποία και καλά περνά για άποψη και που πολλές φορές καταντά όχι απλά κουραστική αλλά ΤΡΑΓΙΚΗ, τέτοιοι δίσκοι είναι μικρές οάσεις.

Δεν ξέρω αν το “The passing of time” μείνει κλασσικό μετά από χρόνια. Δεν με απασχολεί, και ίσως δεν απασχολεί και τους ιδίους τους δημιουργούς του. Οι καιροί άλλωστε έχουν τόσο αλλάξει, που όλα περνούν από δίπλα μας τόσο γρήγορα και έτσι χάνουμε πολλές «στιγμές» τις οποίες άλλοτε, στις προ internet εποχές, θα αξιολογούσαμε ίσως διαφορετικά. Είναι όμως ένας ΥΠΕΡΟΧΟΣ δίσκος γνήσιου αμερικανικού power metal, τον οποίον η μπάντα μας χρωστούσε. Μακάρι όλοι όσοι επέστρεψαν ή θα επιστρέψουν μετά από πολυετή ανυπαρξία, να το έκαναν με αυτόν τον τρόπο.

 

8/10

Δημήτρης Τσέλλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ARRAYAN PATH - “The marble gates to Apeiron” (Pitch Black Records)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:30 Δημήτρης Τσέλλος

Πάντα, όταν έχεις να αξιολογήσεις κάποιον δίσκο, παίζουν πολλά πράγματα ρόλο. Το πόσο έχεις παρακολουθήσει την πορεία του συγκροτήματος, πόσο το γνωρίζεις, πόσο γνωρίζεις γενικότερα το ιδίωμα που...

[περισσότερα]

THE FLOWER KINGS – “Islands” (Insideout)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Φίλιππος Φίλης

Όσοι με «διαβάζετε» συχνά θα έχετε μάλλον καταλάβει πως οι προτιμήσεις μου κλείνουν προς το prog rock και πως έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στον βρετανικό ήχο και σε αντιπροσωπευτικές μπάντες όπως...

[περισσότερα]

SYNTHETIC - “Clepsydra: Time against infinity” (ROAR! Rock Of Angels Records)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Γιώργος Κουκουλάκης

Για μένα οι SYNTHETIC είναι μια ανακάλυψη, μια ευχάριστη έκπληξη σε μια χρονιά γεμάτη απογοητεύσεις και αρνητική διάθεση. Ο πυρήνας τους, βασισμένος σε δυο φίλους από την Θεσσαλονίκη, έχει...

[περισσότερα]

ACCUSER - “Accuser” (Metal Blade)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Θοδωρής Κλώνης

Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι να περιμένω όταν ο μέγας γκουρού Σάκης Φράγκος μου ανέθεσε το νέο άλμπουμ των ACCUSER για κριτική. Οι Γερμανοί thrashers βρίσκονται στο κουρμπέτι από το 1986 και όλα...

[περισσότερα]

DARK QUARTERER - “Pompei” (Cruz Del Sur Music)

23 Νοεμβρίου, 2020 - 03:15 Δημήτρης Τσέλλος

Οι Ιταλοί θεοί του progressive metal δεν χρειάζονται συστάσεις τόσο στους εμπεριστατωμένους γνώστες της σκηνής, όσο και στους οπαδούς του ευρύτερου επικού ήχου. Τούτο μάλιστα είναι και ένα πολύ...

[περισσότερα]