IRON MAIDEN – “Nights of the dead, Legacy of the beast: Live at Mexico City” (Parlophone)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:30

Έχουμε και λέμε. Δεν υπάρχει covid-19, οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι και γεμίζουν τους δρόμους για να ψωνίσουν μιας και πλησιάζουν οι γιορτές των Χριστουγέννων. Πριν κάνα μήνα είχαμε ακούσει το νέο single των IRON MAIDEN και ετοιμαζόμασταν για το νέο τους δίσκο που θα κυκλοφορούσε σε λίγες μέρες! Τσακωμοί παντού, λογομαχίες στο όνομα των Θεών, κλασσικά εικονογραφημένα.

Τίποτα όμως από τα παραπάνω δεν έγινε με μοναδική εξαίρεση την τελευταία πρόταση. Ο λόγος που άρχισαν έστω και για λίγο οι κόντρες στο όνομα των Βρετανών, ήταν το πρώτο δείγμα που έδωσαν στη δημοσιότητα από το ολοκαίνουργιο τους ζωντανό δίσκο ονόματι “Nights of the dead, Legacy of the beast: Live at Mexico City”. Παραδοσιακά, δεν ακούω τίποτα από τους MAIDEN αν δεν φτάσει η ημερομηνία της επίσημης κυκλοφορίας του εκάστοτε δίσκου. Έτσι, σεβόμενος τον εαυτό μου, ακούω το συγκεκριμένο live εδώ και μία εβδομάδα.

Θαρρώ πως οι περισσότεροι που διαβάζετε αυτές τις γραμμές ήσασταν μαζί με μένα στη Μαλακάσα το καλοκαίρι του 2018 σε εκείνη την ονειρεμένη εμφάνιση των IRON MAIDEN. Βρίσκω απόλυτα λογικό να μας έρχονται μνήμες ακούγοντας την συγκεκριμένη κυκλοφορία. Και φυσικά οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες και πάντα θα υπάρχει το μαράζι «Γιατί δεν ηχογράφησαν την συγκεκριμένη εμφάνιση αφού τα διέλυσαν όλα». Το να ασχοληθώ με το καθαρά μουσικό κομμάτι το θεωρώ τουλάχιστον αστείο. Οι τύποι μετά από 2000 και βάλε συναυλίες βρίσκονται με κλειστά τα μάτια, είναι αψεγάδιαστοι, είναι ονείρωξη, είναι μία μηχανή που σε παρασέρνει και σε στέλνει να ανοίγεις φύλλα για μπακλαβά στο Aϊβαλί! Το set list είναι απλά ονειρεμένο, θεωρώ πως είναι σχεδόν ισάξιο με αυτό της “Ed Hunter tour” το 1999 αφού είναι γεμάτο ύμνους που δεν σε αφήνουν να πάρεις ανάσα ούτε δευτερόλεπτο. Πράγμα που σημαίνει ότι το ακούς ευχάριστα όποια στιγμή θέλεις!

Επισήμανση Νο1: Θα προτιμούσα η συγκεκριμένη κυκλοφορία να ήταν ΜΟΝΟ σε DVD/BluRay. Οι λόγοι προφανείς. 

Όλες αυτές τις μέρες διάβαζα για τον ήχο της συγκεκριμένης κυκλοφορίας. Ότι είναι κακός, ότι δεν είναι δυνατά οι κιθάρες, ότι δεν ακούγεται ο κόσμος και πάει λέγοντας. Καταλαβαίνω απόλυτα τον λόγο που ειπώθηκαν αυτές οι κουβέντες και τους κατανοώ. Εγώ, από τη μεριά που, ακούω τα όργανα σε σχεδόν πλήρη ισορροπία, χωρίς υπερβολές, χωρίς να καλύπτουν τον Dickinson, χωρίς να παίρνει ο ένας τον χώρο του άλλου με ότι αυτό συνεπάγεται.

Ο κόσμος όντως είναι πολύ πίσω. Ακούγεται σχεδόν ψεύτικος. Καμία συνοχή, μια ακατανόητη βαβούρα λες και έχουν πάρει ένα και μόνο σημείο από το κοινό και το έχουν κάνει copy – paste. Και δυστυχώς ακούγεται άσχημο. Το μόνο που μπορώ να υποθέσω, μιας και έχει ξανασυμβεί, είναι πως ο κόσμος υπερκάλυπτε το συγκρότημα με τις φωνές του και έτσι το συγκρότημα αποφάσισε να τον χαμηλώσει στην τελική μίξη του δίσκου. FOUL

Επισήμανση Νο2: Όποιος έχει την bootleg έκδοση του “Rock in Rio” μπορεί να ακούσει αυτό που ανέφερα παραπάνω. Σε σχεδόν ολόκληρο το CD ο κόσμος ήταν πάνω από την μπάντα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Dickinson να μπει στο στούντιο και να ξαναγράψει πολλά σημεία ώστε να μπορεί να ακουστεί. Φαντάζομαι το ίδιο έγινε και εδώ απλά η μπάντα αποφάσισε να χαμηλώσει το κοινό ώστε η απόδοση της μπάντας να μην πειραχτεί καθόλου και να είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΖΩΝΤΑΝΗ!

To τρίτο έχει να κάνει με την απόδοση του Bruce Dickinson. Κουρασμένος λένε. Κομπιάζει λένε. Γελάω. ΓΕΛΑΩ ΔΥΝΑΤΑ. Ετών 62. Έχοντας μόλις μία τριετία πίσω του από τότε που νίκησε τον καρκίνο. Χοροπηδάει σε όλη την διάρκεια της συναυλίας. Χάνει ανάσες; Ναι χάνει. Ε και λεβέντες μου, τι σημαίνει αυτό; Υπάρχουν στιγμές κατά τη διάρκεια του live που είναι απλά ανατριχιαστικός με την ΑΠΟΛΥΤΗ θεατρικότητα που τραγουδάει τους στίχους. Και επειδή εγώ δεν ακούω μόνο με τα αυτιά, κλείνω τα μάτια και φαντάζομαι τον Dickinson μπροστά μου να τραγουδάει. Και αυτό με φτιάχνει γιατί εγώ ξέρω τι είναι ικανός να κάνει και πως ήταν στο live στην Αθήνα. Ναι, εδώ «χωλαίνει» για να πάω με τα νερά σας και να μην έχετε κανένα παράπονο. Σας παραπέμπω 6 σειρές πάνω.

Επισήμανση Νο3 και τελευταία: Aν προσπαθείτε να βρείτε νόημα σε τούτη την κυκλοφορία δεν θα βρείτε εκτός αν είστε φανατικοί Maidonians και αυτό σας το υπογράφω. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αφορά μόνο τους οπαδούς της μπάντας που θέλουν να έχουν τα άπαντα! Επίσης και σε εκείνους τους πιτσιρικάδες που θα θελήσουν να το αγοράσουν για να έχουν και σε μορφή CD αυτό το οποίο έζησαν σε κάποια από τις συναυλίες τους. Προσωπικά, χάρηκα τη συγκεκριμένη κυκλοφορία πάρα πολύ όπως κάθε κυκλοφορία που φέρει το όνομα της αιώνιας αγάπης μου!

Ο καθένας είναι ικανός να βγάλει τα συμπεράσματά του, είτε θετικά, είτε αρνητικά. Ελευθερία του λόγου έχουμε και μπορεί να εκφραστεί με όποιον τρόπο θέλει. Το μόνο αρνητικό και είναι αρκετά μεγάλο, είναι η «παρουσία του κόσμου» που βρίσκεται σε ρόλο κομπάρσου ενώ θα έπρεπε να είναι ο πρωταγωνιστής. Τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση.

Υ.Γ. Αυτά τα δύο hi-hat και τα σκασίματα για το “Flight of Icarus” μοιάζουν με Παράδεισο κάθε φορά που τα ακούω! Μόνο φλογοβόλα!

ΥΓ.2  Η συγκεκριμένη συναυλία είναι από τις τελευταίες της παγκόσμιας περιοδείας του 2019. Μετά από 50 συναυλίες ο Dickinson «ακουγόταν κουρασμένος». Εδώ άλλοι και άλλοι δεν μπορούν να αντέξουν τρεις συναυλίες στη σειρά και «χάνουν τη φωνή τους» και ακόμα χειρότερα, ανεβαίνουν πάνω στη σκηνή για ένα και μόνο τραγούδι και το λένε χωρίς να πατάνε πουθενά.

ΥΓ.3 ΜΟΝΟ ΜAIDEN!

Ντίνος Γανίτης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

GOTTHARD – “Steve Lee: The eyes of a tiger” (Nuclear Blast)

25 Ιανουαρίου, 2021 - 03:00 Γιώργος Κουκουλάκης

Ο χαρισματικός τραγουδιστής που έκανε το όνομά του συνώνυμο με την χροιά των GOTTHARD σκοτώθηκε σε ένα τραγικό δυστύχημα ενώ ταξίδευε στις ΗΠΑ με μηχανή. Το γεγονός αυτό αμαύρωσε την πορεία των...

[περισσότερα]

DEATH ANGEL – “The Enigma years (1987-1990) (boxset) (Cherry Red Records)

25 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Σάκης Φράγκος

Ξεκινάμε με δεδομένο ότι γνωρίζουμε ποιοι είναι οι DEATH ANGEL. Bay Area thrash, α’ κατηγορίας, από μία παρέα από ξαδέρφια, Φιλιππινέζικης καταγωγής, που όταν ηχογράφησαν το θρυλικό ντεμπούτο τους, “...

[περισσότερα]

NEANDER – “Eremit” (Through Love Records)

25 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Θανάσης Μπόγρης

Κάτι παραπάνω από ενάμιση χρόνο από το όμορφο ντεμπούτο τους, οι Βερολινέζοι NEANDER επιστρέφουν δισκογραφικά με το δεύτερο album τους, το “Eremit”. Τα είχα γράψει και πριν κάμποσους μήνες για το...

[περισσότερα]

THE DEAD DAISIES – “Holy ground” (SPV/Steamhammer)

19 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Σάκης Νίκας

Οι THE DEAD DAISIES μου θυμίζουν αρκετά το πολύ πρώιμο concept που είχε ο drummer των SEARCHERS, Chris Curtis, όταν προσέγγισε τον επιχειρηματία Tony Edwards για μία ιδέα ενός συγκροτήματος όπου θα...

[περισσότερα]

NERVOSA – “Perpetual chaos” (Napalm Records)

19 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Θοδωρής Κλώνης

Η νέα χρονιά κάνει την είσοδο της δυναμικά στον χώρο του thrash metal. Το νέο, τέταρτο άλμπουμ των Βραζιλιάνων NERVOSA με τίτλο “Perpetual chaos” είναι ένας δίσκος που εγώ προσωπικά περίμενα με...

[περισσότερα]