LONEWOLF - “Division Hades” (Massacre Records)

19 Οκτωβρίου, 2020 - 09:15

Συνεπείς με το δισκογραφικό τους ραντεβού που τους θέλει να κυκλοφορούν άλμπουμ  κάθε τρία χρόνια περίπου, οι ιδιαίτερα δημοφιλείς και αγαπητοί στη χώρα μας LONEWOLF, επανέρχονται με τη νέα τους δουλειά, με τίτλο “Division Hades”.  Η αλήθεια είναι ότι το προηγούμενο άλμπουμ τους, “Raised on metal” του 2017, με προβλημάτισε λιγάκι, καθώς το βρήκα απλά καλό σε σύγκριση με την υπόλοιπη δισκογραφία τους και μου δημιούργησε εύλογα ερωτηματικά σχετικά με την μετέπειτα πορεία τους.  Σε δηλώσεις του πάντως, ο  mastermind της μπάντας, Jens Borner, είχε τονίσει την ανάγκη της επιστροφής των LONEWOLF στις ρίζες τους και η επιστροφή του κιθαρίστα  Damien Capolongo (μέλος της μπάντας από το  “March into the arena” του 2001 μέχρι το “The dark crusade” του 2009), ήρθε να ενισχύσει τα λεγόμενά του. Πολλές φορές βέβαια, η απόσταση από τα λόγια μέχρι την πράξη είναι χαώδης και ανέμενα τη δέκατη δουλειά των Γάλλων φίλων μας με αδημονία.

Αρχικά, να πω εδώ ότι το “Division Hades” αποτελείται από 2 CDs. Στο πρώτο, θα βρούμε δέκα καινούργια κομμάτια, ενώ στο δεύτερο, υπάρχουν μερικές ευχάριστες εκπλήξεις. Πάμε όμως να τα δούμε όλα λίγο πιο αναλυτικά. Με ένα πρώτο άκουσμα, το “Division Hades” βγάζει αυτήν την έντονη RUNNING WILD αύρα. Άλλωστε οι LONEWOLF δεν έκρυψαν ποτέ την αδυναμία τους και την επιρροή που τους έχει ασκήσει ο καπετάν Rolf. Ο δίσκος έχει μία σκοτεινή ατμόσφαιρα, που θυμίζει έντονα το “March into the arena”, αλλά και το “Unholy paradise”, χωρίς ωστόσο να προσπαθεί να αναπαραγάγει τον ήχο τους. Και εδώ, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται το μυστικό της επιτυχίας του “Division Hades”. Προσεγγίζει το παρελθόν της μπάντας με τον ανάλογο σεβασμό, χωρίς να ακούγεται μία φτηνή αντιγραφή. Τα κομμάτια είναι στην πλειοψηφία τους up tempo, χωρίς αυτό να κουράζει, αν και θα ήθελα ένα δυο κομμάτια σε πιο χαμηλές ταχύτητες. Φυσικά, γούστα είναι αυτά και εντελώς υποκειμενικά. Όλος ο δίσκος είναι πραγματικά πολύ δυνατός, ωστόσο πιστεύω ότι υπάρχουν κάποια τραγούδια που χρήζουν ιδιαίτερης αναφοράς. Πρώτο και καλύτερο το συγκινητικό “Manilla shark”, αφιερωμένο στον Mark Shelton των MANILLA ROAD και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφέρω κάτι παραπάνω. Υπάρχει ακόμα το “Underground warriors”, αφιερωμένο στους οπαδούς του underground, με ένα riff που θυμίζει “Pile of skulls” και θα μπορούσε να είναι το δίδυμο αδερφάκι του μυθικού “Hellenic warriors”. Εξαιρετικό κομμάτι και το ομώνυμο, ρυθμικό και με στακάτο riff. To “Silent rage” θα μπορούσε να βρίσκεται σε οποιοδήποτε δίσκο της χρυσής εποχής των RUNNING WILD, ενώ το διαμαντάκι του δίσκου είναι το εννιάλεπτο έπος που τον κλείνει, με τίτλο “Drowned in black”, με μία μελαγχολική ατμόσφαιρα να το περιβάλλει.

Στο δεύτερο CD που συνοδεύει το δίσκο, οι LONEWOLF αποφασίζουν να κάνουν ένα δωράκι στους οπαδούς τους. Και τι δωράκι είναι αυτό! Εδώ λοιπόν θα βρείτε επανηχογραφήσεις κάποιων παλιών κομματιών τους, αλλά όχι όποια και όποια. Έχουμε λοιπόν τα “The dark throne” και “Witch hunter”  από το demo “Dark throne” του 1992, τα “ The call”, “Into the battle we ride”, “Sorcery” και “The forgotten valley of Hades” από το demo “The calling” του 1993, τα “Towards  the light” και “Forgotten shadows” από το “March into the arena” και τα “1789” και  “Erik the Red” από το “Unholy paradise”. Οφείλω να σταθώ λίγο στα κομμάτια των demos, καθώς πολύς κόσμος θα έρθει σε επαφή μαζί τους για πρώτη φορά. Είναι  πρωτόγονα και με απλή δομή, αλλά πανέμορφα και τόσο πωρωτικά, που  είναι απορίας άξιο γιατί δεν μπήκαν σε κάποια επίσημη κυκλοφορία της μπάντας. Ειλικρινά τα απόλαυσα και θεωρώ ότι το συγκεκριμένο CD είναι ό,τι καλύτερο μπορούσαν να κάνουν οι LONEWOLF για να συνοδεύσουν τα νέα τους τραγούδια.

Η στιβαρή παραγωγή που προσδίδει τον απαραίτητο όγκο στο δίσκο, είναι ευθύνη του David Vogt, που ίσως τον γνωρίζετε καλύτερα ως Charles Greywolf, κιθαρίστα και μπασίστα των POWERWOLF.

Προσωπική μου εκτίμηση, είναι πως το “Division Hades” είναι ό,τι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει οι LONEWOLF από το “The dark crusade” και έπειτα. Ένας πολύ αξιόλογος δίσκος, που σηματοδοτεί την επιστροφή της μπάντας στις ρίζες της. Ο στόχος επετεύχθη και ελπίζουμε πλέον σε μια ανάλογη συνέχεια.

 

8.5/10

Θοδωρής Κλώνης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

SODOM – “Genesis XIX” (SPV / Steamhammer) (ομαδική κριτική)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Rockhard

Οι Γερμανοί thrashers, SODOM, τέσσερα χρόνια μετά την προηγούμενη δισκογραφική τους προσπάθεια, ως τετράδα πλέον, με τον Frank Blackfire στην κιθάρα μετά από πάρα πολλά χρόνια, επιστρέφουν με το “...

[περισσότερα]

DREAM THEATER – “Distant Memories – Live in London” (Inside Out)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 15:00 Σάκης Φράγκος

Υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω που γνωρίζει πόσο βλαμμένος είμαι με τους DREAM THEATER. Από την άλλη όμως, δεν έχω διστάσει να τους κριτικάρω και μάλιστα έντονα σε σχέση με διάφορες κινήσεις τους που...

[περισσότερα]

BLACK FATE – “Ithaca” (Rockshots Records)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Σάκης Φράγκος

…ή αλλιώς «έτσι γ@@@ει η Λάρισα». «Τσκ τσκ», θα πείτε. «Μαζέψτε τη γλώσσα σας κύριε Φράγκο». Κι εγώ θα απαντήσω: «έχετε ακούσει το “Ithaca” των BLACK FATE; Αν όχι, έχετε το δικαίωμα να παραμείνετε...

[περισσότερα]

BLACK SABBATH – “Vol. 4 (Redux)” (Magnetic Eye Records)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Γιάννης Παπαευθυμίου

Η Αμερικάνικη εταιρία έχει κάνει και άλλες “αναβιώσεις” κάποιων σπουδαίων δίσκων του παρελθόντος, και πλέον στην σειρά ακολουθεί στη θρυλικό τέταρτο album των αρχιερέων του heavy metal από το...

[περισσότερα]

SOULBURN - “Noa's D'ark” (Century Media)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:00 Γιάννης Σαββίδης

Η Ολλανδική σκηνή φέτος, τα πάει πραγματικά καλά, και αυτό μόνο καλό είναι. Σε μια χρονιά που το λιγότερο καλό είναι το νέο GOD DETHRONED (καλός δίσκος, μη λέμε ότι θέλουμε), το τελευταίο THANATOS...

[περισσότερα]