MR. BISON - “Seaward” (Subsound Records)

28 Οκτωβρίου, 2020 - 15:15

Αυτό που μου αρέσει με τους Mr. Bison είναι ότι δεν μένουν στάσιμοι. Εξελίσσονται σταθερά τόσο σε προσωπικό επίπεδο, εξαργυρώνοντας την εμπειρία που κατακτούν δίσκο με τον δίσκο, όσο και σε σχέση με το μουσικό γίγνεσθαι στο οποίο εντάσσονται. Έτσι λοιπόν, ξεκινώντας κάπως άγαρμπα με ένα άγουρο stoner στο “We’ll be Brief” (2012), συνέχισαν πιο επιθετικά στο “Asteroid” (2016) και έφτασαν στην κορυφή του δυναμικού τους εαυτού στο εξαιρετικό (και πιο ώριμο) “Holy Oak” (2018). Πιστοί λοιπόν στην ανά διετία επαφή τους με την δισκογραφική επικαιρότητα επιστρέφουν με ένα διαφορετικό πιο σαγηνευτικό ήχο.  

Προερχόμενοι από μία χώρα που δεν έχει να επιδείξει και πολλά στον heavy rock ήχο, οι MR. BISON περιπλανιούνται σχεδόν μόνοι τους στα μουσικά μονοπάτια της Ιταλίας, με μόνους συνοδοιπόρους τους fuzzers BLACK RAINBOWS, και το ήπιων τόνων side project αυτών, THE PLIGRIM. Το “Seaward” αντλεί την θεματολογία από την αρχαία μυθολογία, σύμφωνα με την οποία η Αφροδίτη καθώς αναδυόταν από τη Τυρρηνική θάλασσα ώστε να κατευθυνθεί προς την ενδοχώρα όπου κατοικούσε ο Έρωτας, στην προσπάθεια της να προσαρμόσει το κολιέ που της χάρισε ο Πάρης, αυτό έσπασε και τα 7 μαργαριτάρια που το αποτελούσαν έπεσαν στο πέλαγος, σχηματίζοντας τα νησιά της περιοχής. Έτσι λοιπόν στα 7 κομμάτια του δίσκου η μπάντα πελαγοδρομεί αφηγούμενη μυθικές ιστορίες για τις Σειρήνες, τον Οδυσσέα και άλλα, ενώ στην πραγματικότητα θα έπρεπε να είναι πάνω σε μια Chopper μηχανή και να διασχίζει την έρημο Mojave.  

Όχι εντάξει, οι MR. BISON δεν αποτελούν μια desert rock μπάντα. Ο ήχος τους έχει εξελιχθεί σε ένα κράμα που ενώνει τον ψυχεδελικό κόσμο των MY SLEEPING KARMA με τις prog rock δομές των ELDER. Αυτό το όχι και τόσο σπάνιο μέταλλο, heavy psych/prog rock περιεκτικότητας, αποκτά μια ιδιαιτερότητα καθώς το μουσικό τρίο παρουσιάζεται στο κοινό του χωρίς τον απαραίτητο όγκο του μπάσου να βάζει πλάτες στα πιο επιθετικά σημεία των κομματιών. Και άντε πες ότι το “Seaward” είναι ένας jam δίσκος, που η συνομιλία των κιθάρων είναι ο κανόνας, στις προηγούμενες κυκλοφορίες πως τα κατάφερναν;  

Όπως και να έχει, με κομμάτια όπως “I’m the Storm” και “Oudeis” θα έλεγα ότι η μπάντα πείθει τον μέσο ακροατή, που αν και μπουχτισμένος από τις τόσες αντίστοιχες κυκλοφορίες των τελευταίων ετών, θεωρώ ότι αξίζει να αφιερώσει μια ακρόαση σε αυτό το πόνημα. 

7 / 10 

Νίκος Ζέρης 

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ARRAYAN PATH - “The marble gates to Apeiron” (Pitch Black Records)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:30 Δημήτρης Τσέλλος

Πάντα, όταν έχεις να αξιολογήσεις κάποιον δίσκο, παίζουν πολλά πράγματα ρόλο. Το πόσο έχεις παρακολουθήσει την πορεία του συγκροτήματος, πόσο το γνωρίζεις, πόσο γνωρίζεις γενικότερα το ιδίωμα που...

[περισσότερα]

THE FLOWER KINGS – “Islands” (Insideout)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Φίλιππος Φίλης

Όσοι με «διαβάζετε» συχνά θα έχετε μάλλον καταλάβει πως οι προτιμήσεις μου κλείνουν προς το prog rock και πως έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στον βρετανικό ήχο και σε αντιπροσωπευτικές μπάντες όπως...

[περισσότερα]

SYNTHETIC - “Clepsydra: Time against infinity” (ROAR! Rock Of Angels Records)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Γιώργος Κουκουλάκης

Για μένα οι SYNTHETIC είναι μια ανακάλυψη, μια ευχάριστη έκπληξη σε μια χρονιά γεμάτη απογοητεύσεις και αρνητική διάθεση. Ο πυρήνας τους, βασισμένος σε δυο φίλους από την Θεσσαλονίκη, έχει...

[περισσότερα]

ACCUSER - “Accuser” (Metal Blade)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Θοδωρής Κλώνης

Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι να περιμένω όταν ο μέγας γκουρού Σάκης Φράγκος μου ανέθεσε το νέο άλμπουμ των ACCUSER για κριτική. Οι Γερμανοί thrashers βρίσκονται στο κουρμπέτι από το 1986 και όλα...

[περισσότερα]

WARRIOR SOUL - “Cocaine and other good stuff” (Livewire/ Cargo Records)

23 Νοεμβρίου, 2020 - 03:15 Γιάννης Παπαευθυμίου

Υπήρχε μια εποχή στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ΄90 που ο Κory Clarke “ξεστράβωνε” αρκετό κόσμο στο metal χώρο με τις διασκευές που επέλεγε στους δίσκους και στα singles του (JOY DIVISION, David...

[περισσότερα]