RAINBOW – “Live in Boston 1981” (Cleopatra Records)

20 Μαίου, 2016 - 12:15

Οι fans των RAINBOW δεν θα πρέπει να έχουν παράπονο αφού τα τελευταία χρόνια έχουν δει το φως της ημέρας αρκετά live shows που παρέμεναν ακυκλοφόρητα τουλάχιστον σε επίσημη μορφή. Επιπλέον, η πρόσφατη επαναδραστηριοποίηση –έστω και για τρεις μονάχα συναυλίες- του Ritchie Blackmore αναθέρμανε το ενδιαφέρον των οπαδών και μας έδωσε ξανά το δικαίωμα να ελπίζουμε για μία επιστροφή του σπουδαίου κιθαρίστα στο rock αν και κάτι τέτοιο φαντάζει μάλλον απίθανο.

Το 1981 ο Blackmore ήξερε πολύ καλά τι ήθελε και είχε οριοθετήσει τις προτεραιότητές του δύο χρόνια νωρίτερα. Ο στόχος ήταν η ανάδειξη του συγκροτήματος στην Αμερική και η κατάκτηση των charts του Billboard. Η συναυλία στη Βοστώνη αποτυπώνει μία μπάντα διψασμένη για επιτυχία με το νεοπροσληφθέντα Joe Lynn Turner να είναι εκπληκτικός στα κομμάτια που ερμηνεύει από το “Difficult to cure” και το “Down to earth”. Ειδικά, οι εκτελέσεις του “Spotlight kid” και του “Can’t happen here” είναι απίστευτες με τη λευκή Stratocaster του Blackmore να βγάζει φωτιές ενώ τα απόλυτα highlights για μένα προσωπικά είναι τα “Love’s no friend” και “Lost in Hollywood” τα οποία απογειώνονται με τον Turner στα φωνητικά (όχι ότι με τον Bonnet ήταν άσχημα, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ). Μακάρι να μπορούσα να πω, βέβαια, το ίδιο για τις αντίστοιχες εκτελέσεις του “Man on the silver mountain” και “Long live rock n’ roll” που ωχριούν σε σύγκριση με τις live αποδόσεις τους την περίοδο 1975-1978. Η αναπόφευκτη παρουσία του “Smoke on the water” στο τέλος του CD κλείνει με τον καλύτερο τρόπο το “Live in Boston 1981” αφήνοντάς μας τις καλύτερες εντυπώσεις και την «ανάγκη» να ξανακούσουμε στα καπάκια το άλμπουμ.

Συνολικά, θα λέγαμε ότι ήταν μία ζωντανή κυκλοφορία που έλειπε από τη δισκοθήκη μας καθώς η “Difficult to cure Tour” δεν είναι και από τις πλέον προβεβλημένες. Να κλείσουμε λέγοντας ότι όλοι οι συλλέκτες εκεί έξω καλά θα κάνουν να τσεκάρουν και τις διάφορες βινυαλιακές εκδόσεις (σε ποικίλα χρώματα).

8,5 / 10

Σάκης Νίκας

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ARRAYAN PATH - “The marble gates to Apeiron” (Pitch Black Records)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:30 Δημήτρης Τσέλλος

Πάντα, όταν έχεις να αξιολογήσεις κάποιον δίσκο, παίζουν πολλά πράγματα ρόλο. Το πόσο έχεις παρακολουθήσει την πορεία του συγκροτήματος, πόσο το γνωρίζεις, πόσο γνωρίζεις γενικότερα το ιδίωμα που...

[περισσότερα]

SYNTHETIC - “Clepsydra: Time against infinity” (ROAR! Rock Of Angels Records)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Γιώργος Κουκουλάκης

Για μένα οι SYNTHETIC είναι μια ανακάλυψη, μια ευχάριστη έκπληξη σε μια χρονιά γεμάτη απογοητεύσεις και αρνητική διάθεση. Ο πυρήνας τους, βασισμένος σε δυο φίλους από την Θεσσαλονίκη, έχει...

[περισσότερα]

THE FLOWER KINGS – “Islands” (Insideout)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Φίλιππος Φίλης

Όσοι με «διαβάζετε» συχνά θα έχετε μάλλον καταλάβει πως οι προτιμήσεις μου κλείνουν προς το prog rock και πως έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στον βρετανικό ήχο και σε αντιπροσωπευτικές μπάντες όπως...

[περισσότερα]

ACCUSER - “Accuser” (Metal Blade)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Θοδωρής Κλώνης

Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι να περιμένω όταν ο μέγας γκουρού Σάκης Φράγκος μου ανέθεσε το νέο άλμπουμ των ACCUSER για κριτική. Οι Γερμανοί thrashers βρίσκονται στο κουρμπέτι από το 1986 και όλα...

[περισσότερα]

DARK QUARTERER - “Pompei” (Cruz Del Sur Music)

23 Νοεμβρίου, 2020 - 03:15 Δημήτρης Τσέλλος

Οι Ιταλοί θεοί του progressive metal δεν χρειάζονται συστάσεις τόσο στους εμπεριστατωμένους γνώστες της σκηνής, όσο και στους οπαδούς του ευρύτερου επικού ήχου. Τούτο μάλιστα είναι και ένα πολύ...

[περισσότερα]