ROLLIN’ DICE – “Reroll” (Vinylstore)

12 Οκτωβρίου, 2020 - 10:00

Το ότι η χώρα μας, παράγει σπουδαία heavy rock σχήματα, φαντάζομαι ότι δεν περιμένατε εμένα να σας το πω. Οι ρυθμοί με τους οποίους παράγουμε ωραία σχήματα στο συγκεκριμένο είδος, θυμίζουν μυδράλιο και κάθε φορά απορώ με το γεγονός αυτό, αφού δεν είχαμε καμία παράδοση σ’ αυτό το είδος. Οι ROLLIN DICE, είχαν κάνει αισθητή την παρουσία τους με το ντεμπούτο τους, αλλά μετά την εμφάνισή τους στο Rockwave Festival μαζί με τους IRON MAIDEN και τους VOLBEAT (όπως μάθαμε και από τη συνέντευξη που μας έδωσαν, εξαιτίας σοβαρών προβλημάτων υγείας), χάθηκαν από το προσκήνιο.

Πλέον όμως, δείχνουν πιο δυνατοί από ποτέ. Το “Reroll”, είναι ο δίσκος που περιμέναμε για να διαπιστώσουμε ότι δεν είναι πυροτέχνημα και ότι αυτό το εντελώς 70s μουσικό τους παζλ, τους βγαίνει τόσο αβίαστα που φαίνεται η έμπνευση να τους περισσεύει. Blues rock, βουτηγμένο στην κυριολεξία στα 70s, ως επί το πλείστον σε μεσαίες και υψηλές ταχύτητες, ιδανικό για οδήγηση, με groove και ώθηση που είναι αδύνατον να μην σε κάνουν να κουνήσεις ρυθμικά το πόδι και το κεφάλι σου.

Στιβαρό rhythm section και μία φωνή από τον Αντώνη Καραθανασόπουλο που πραγματικά μοιάζει με πολλές και με καμία ταυτόχρονα. Μπορείτε να βάλετε ότι θέλετε στις επιρροές. Από τα 70s των DEEP PURPLE, τους LED ZEPPELIN, τους GRETA VAN FLEET, WOLFMOTHER, RIVAL SONS. Δεν έχουν πηδήξει στο βαγόνι του stoner rock, αλλά είναι πιο πολύ vintage, χωρίς ατελείωτους πειραματισμούς. Ο ήχος τους, κατά βάση είναι φαζαριστός, αλλά ακόμα και στο τελευταίο κομμάτι, το “Into the fire”, που διαρκεί πάνω από εννιά λεπτά, φροντίζουν και παίζουν αυτά ακριβώς που πρέπει, χωρίς να πλατειάζουν, χωρίς να κουράζουν.

Τα 38 λεπτά του “Reroll”, πέρασαν αρκετές, επαναλαμβανόμενες φορές από τα ηχεία μου, όχι επειδή έπρεπε, αλλά επειδή γούσταρα. Το CD ήδη βρίσκεται στο αυτοκίνητο και κάνει τις διαδρομές μου πιο άνετες. Επειδή όμως η δύναμη του γκρουπ είναι οι συναυλίες, θα περιμένω πως και πως το release party τους για να ακούσω τραγούδια όπως το αγαπημένο μου “Science fiction”.

8 / 10

Σάκης Φράγκος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ARRAYAN PATH - “The marble gates to Apeiron” (Pitch Black Records)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:30 Δημήτρης Τσέλλος

Πάντα, όταν έχεις να αξιολογήσεις κάποιον δίσκο, παίζουν πολλά πράγματα ρόλο. Το πόσο έχεις παρακολουθήσει την πορεία του συγκροτήματος, πόσο το γνωρίζεις, πόσο γνωρίζεις γενικότερα το ιδίωμα που...

[περισσότερα]

SYNTHETIC - “Clepsydra: Time against infinity” (ROAR! Rock Of Angels Records)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Γιώργος Κουκουλάκης

Για μένα οι SYNTHETIC είναι μια ανακάλυψη, μια ευχάριστη έκπληξη σε μια χρονιά γεμάτη απογοητεύσεις και αρνητική διάθεση. Ο πυρήνας τους, βασισμένος σε δυο φίλους από την Θεσσαλονίκη, έχει...

[περισσότερα]

THE FLOWER KINGS – “Islands” (Insideout)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Φίλιππος Φίλης

Όσοι με «διαβάζετε» συχνά θα έχετε μάλλον καταλάβει πως οι προτιμήσεις μου κλείνουν προς το prog rock και πως έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στον βρετανικό ήχο και σε αντιπροσωπευτικές μπάντες όπως...

[περισσότερα]

ACCUSER - “Accuser” (Metal Blade)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Θοδωρής Κλώνης

Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι να περιμένω όταν ο μέγας γκουρού Σάκης Φράγκος μου ανέθεσε το νέο άλμπουμ των ACCUSER για κριτική. Οι Γερμανοί thrashers βρίσκονται στο κουρμπέτι από το 1986 και όλα...

[περισσότερα]

DARK QUARTERER - “Pompei” (Cruz Del Sur Music)

23 Νοεμβρίου, 2020 - 03:15 Δημήτρης Τσέλλος

Οι Ιταλοί θεοί του progressive metal δεν χρειάζονται συστάσεις τόσο στους εμπεριστατωμένους γνώστες της σκηνής, όσο και στους οπαδούς του ευρύτερου επικού ήχου. Τούτο μάλιστα είναι και ένα πολύ...

[περισσότερα]