A Day To Remember... 18/10 [TAD MOROSE]

18 Οκτωβρίου, 2020 - 13:15

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Undead”- TAD MOROSE
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Century Media Records
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ulf Horbert, Per Ryberg
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Urban Breed - φωνητικά
Christer "Krunt" Andersson - κιθάρα
Daniel Olsson - κιθάρα/πλήκτρα
Anders Erik Modd - μπάσο
Peter Morén - τύμπανα

Οι TAD MOROSE θα μπορούσε κανείς αβίαστα να πει πως είναι μια μπάντα «Ιανός», με δύο «πρόσωπα», δύο «εαυτούς», δύο «προσωπικότητες». Από την μια ξεκίνησαν ως ένα σχήμα που υπηρετούσε σαφώς τον progressive ήχο με κάποιες power metal επιρροές, με δικό τους στυλ, χωρίς τάσεις βερμπαλιστικές και φλύαρες αλλά ποντάροντας σε μια καταπληκτική σκοτεινή ατμόσφαιρα. Αυτά στο “Sender of thoughts” αλλά κυρίως στο “Leaving the past behind”, ένα πραγματικό διαμαντάκι του prog χώρου και μέχρι να γίνει η πρώτη κίνηση - ματ, όταν την θέση του πολύ καλού Kristian Andrén πήρε ένα από τα πλέον αδικημένα «λαρύγγια» της Γηραιάς Ηπείρου, βάσει δυνατοτήτων, ο Urban Breed. Η έλευσή του οδήγησε την μπάντα να αλλάξει στυλ και να αφοσιωθεί στο power metal, με μια ταυτότητα και έναν ήχο που κοντράρει στα ίσα μεγάλους του είδους και θυμίζει την σχολή της απέναντι όχθης του Ατλαντικού. To εξαιρετικό (αλλά αδικημένο από την παραγωγή) “A mended rhyme” ήταν η προειδοποιητική βολή πριν την μεγάλη ομοβροντία. Η δεύτερη κίνηση που άλλαξε εντελώς πια το τοπίο, ήταν η έλευση του κιθαρίστα Daniel Olsson και η μεταπήδηση από την «τίμια» Black Mark στην κραταιά Century Media, δύο γεγονότα που συνέβαλαν τα μέγιστα ώστε η μπάντα να δώσει την καταπληκτική τριπλέτα "Undead" - “Matters of the dark” - “Modus Vivendi”.

Για το “Undead” λοιπόν η συζήτηση, «κουκιά μετρημένα» που λέει και η γνωστή ρήση. Δίσκος που ξεκινά με το ΕΠΟΣ “Servant of the bones” δεν γίνεται να είναι κάτι άλλο παρά αριστουργηματικός. Με power metal το οποίο «λατρεύει» τους CRIMSON GLORY, VICIOUS RUMORS και METAL CHURCH και με κρυμμένες σε ένα «δίχτυ παραλλαγής» τις Maiden-ικές μελωδίες του “The spectre within” των FATES WARNING, οι Σουηδοί διατυμπανίζουν πως το ευρωπαϊκό power metal δεν είναι μόνον οι, ως επί το πλείστον, καρικατούρες που γέμισαν την σκηνή «εμπνευσμένες» (γελάω βάσει του αποτελέσματος) απ’ τον Ritchie, τον Kai και τον Yngwie. Υπάρχει και μια «πτέρυγα» η οποία αποτελείται κυρίως από Σκανδιναβούς και που έχει άλλη θεώρηση επί των πραγμάτων. Σοβαρή, σκοτεινή… αμερικανική! Μακριά από δράκους, μάγους και αειπάρθενες πριγκίπισσες, λες και βλέπουμε cartoons στο Nickelodeon, οι στιχουργικές αναφορές των TAD MOROSE είναι γεμάτες λυρισμό, μεταφυσικές ανησυχίες και εσωτερικές αναζητήσεις. Οι κιθάρες έχουν υποστεί συνταρακτική αναβάθμιση και ο Urban Breed, με μια θεόρατη φωνή η οποία ενώνει τις αντίστοιχες των Mike Howe και Robert Lowe, είναι και τυπικά το “next big thing” στον χώρο. Το “Undead” δεν έχει ούτε μια μέτρια στιγμή και μάλιστα με κομμάτια σαν το ”Another time around”, το ”Lord on high” και το “The dead and his son” μνημονεύεται ως ένας από τους καλύτερους δίσκους ευρωπαϊκού power metal (και ουχί europower) όλων των εποχών. Νομίζω όμως πως κάπου εδώ, ο ηγέτης της μπάντας, Christer "Krunt" Andersson, μπορεί να μιλήσει πολύ καλύτερα από μένα για τον δίσκο, οπότε ο λόγος ας περάσει στον ίδιο.
Δημήτρης Τσέλλος


«Έχουμε 18 Οκτωβρίου και το “Undead” κλείνει 20 χρόνια ζωής… 20 ολόκληρα χρόνια…δηλαδή…wow! Είναι τρομακτικό το πώς περνά ο καιρός τόσο γρήγορα. Μου φαίνεται σαν να έχουν περάσει πολύ λίγα χρόνια από τότε. Μου ζήτησαν ο Δημήτρης και το Rock Hard να γράψω κάποια πράγματα για εκείνες τις μέρες, να μοιραστώ μερικές αναμνήσεις και εννοείται δέχτηκα με χαρά. Λοιπόν… Καταρχάς να πω πως μπορεί να έχουν αλλάξει τόσα πολλά γύρω μας αλλά και σε μας τους ίδιους… μα υπάρχει ένα πράγμα το οποίο έχει μείνει ίδιο, η θέλησή μας να παίζουμε metal και να το κάνουμε αυτό με τον δικό μας τρόπο.

Θυμάμαι ήταν το 1998, όταν ο τότε πληκτράς μας Fredrik άφησε την μπάντα για να ακολουθήσει τις σπουδές του στον παιδαγωγικό κλάδο. Φυσικό ήταν εμείς να κοιτάξουμε να καλύψουμε άμεσα το κενό του. Πολύ γρήγορα όμως, καταλήξαμε στο ότι θέλαμε μια δεύτερη κιθάρα και όχι πλήκτρα. Το νέο υλικό πάνω στο οποίο δουλεύαμε τότε, ήταν πολύ λιγότερο progressive και ήταν βασισμένο πολύ περισσότερο στις μελωδίες της κιθάρας, οπότε θεωρήσαμε πως υπήρχε άπλετος χώρος για να δημιουργηθεί ένα κιθαριστικό δίδυμο. Έτσι, ήρθε στην μπάντα ο Daniel ο οποίος έμεινε μαζί μας ως και το “Modus Vivendi”. Τότε ήταν που αλλάξαμε προβάδικο και από το “Fort Roxx” πήγαμε στο “The Trash Club”. Το “Fort Roxx” ήταν ένα μικρό σπίτι με τέσσερα δωμάτια το οποίο μοιραζόμασταν και με άλλες μπάντες, όπως τους φίλους μας τους MORGANA LEFAY (σ.σ: Σαμοΐλη ακούς;). Το νέο μας «σπίτι» ήταν ένα παλαιό σχολικό συγκρότημα όπου εκεί είχαν δημιουργηθεί 12 studios για πρόβες, ένα για ηχογραφήσεις και ένα μικρό live venue. Όλες οι μπάντες από το “Fort Roxx” μετακινήθηκαν εκεί και έτσι το μέρος γέμισε! Σε κάποια φάση θυμάμαι υπήρχαν 16 μπάντες οι οποίες έκαναν ταυτόχρονα πρόβες και οι 12 από αυτές υπέγραψαν συμβόλαια με διεθνείς εταιρείες. Όχι και άσχημα για μια πόλη 13.000 κατοίκων σαν το Bollnäs! Το studio λεγόταν “Soundcreation” και πολλές από τα συγκροτήματά του ηχογράφησαν τα άλμπουμ τους εκεί. Και όχι μόνον αυτό… Υπήρξαν και πολλά από άλλες πόλεις που το επισκέπτονταν! Ωραίοι καιροί αλήθεια, γεμάτη έμπνευση!

Πάμε όμως πίσω στο άλμπουμ. Έχοντας λοιπόν φτιάξει τον δικό μας προσωπικό χώρο εκεί, είχαμε ήδη ετοιμάσει πέντε τραγούδια, περισσότερο για την πλάκα μας, ανεπίσημα, μην φανταστείς! Έστειλα όμως μια κόπια στην Century Media Records, μέσω ενός φίλου ο οποίος δούλευε εκεί και τους άρεσε πολύ! Έτσι, μας προσέφεραν συμβόλαιο και μάλιστα βιάζονταν πολύ να κυκλοφορήσουν το νέο άλμπουμ. Εμείς από την άλλη, νιώθαμε πως δεν ήμασταν τόσο έτοιμοι και έπρεπε να επιταχύνουμε τις ενέργειές μας ώστε να έχουμε έτοιμα όλα τα νέα τραγούδια για τον επερχόμενο δίσκο μας. Απ’ όσο θυμάμαι, ένα από τα αρχικά μας κομμάτια μπήκε στην CD-συλλογή ενός περιοδικού. Το να γράφεις ένα άλμπουμ τόσο γρήγορα είναι δίκοπο μαχαίρι. Από την μια όταν το ακούς πάντα θα βρίσκεις πράγματα που θα μπορούσες να κάνεις αλλιώς, αλλά απ’ την άλλη όλη αυτή η διαδικασία, σε βοηθά να μείνεις προσηλωμένος και να δουλέψεις πραγματικά σοβαρά, όχι να χαζεύεις από δω και από κει.


Το Soundcreation ήταν δέκα μέτρα μακριά από το προβάδικό μας, γεγονός που έκανε πολύ εύκολη όλη την διαδικασία σύνθεσης και ηχογράφησης. Τα τραγούδια ενός δίσκου πάντα είναι αποτέλεσμα της ομαδικής δουλειάς της μπάντας, αλλά κάποια προέρχονται και από μερικές αστείες ή χαζές, φαινομενικά, ιδέες. Όταν είχε έρθει ο Urban με την μελωδία του “Corporate masters” παιγμένη στα πλήκτρα, ήταν τόσο “cheesy” που όλοι και ο ίδιος τελικά, βάλαμε τα γέλια! Ξέραμε όμως πως διαφορετικά παιγμένη θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα, και έτσι την κρατήσαμε. Παράξενη ιστορία έχει το ομώνυμο κομμάτι. Θυμάμαι μας πίεζαν πολύ τα deadlines, έπρεπε να μπούμε στο studio και δεν είχαμε ακόμη βρει κάτι ώστε να γράψουμε πάνω σε αυτό. Τότε κάποιος πετάχτηκε και μου είπε για πλάκα «παίξε κάτι απλό και άσχημο». Πήρα λοιπόν την κιθάρα και έπαιξα το riff. Τα γέλια ήταν τόσο έντονα, παρόλα ταύτα όμως ακολούθησαν και οι υπόλοιποι και το τραγούδι ετοιμάστηκε σε μόλις μισή ώρα! Αυτό που σου έλεγα για το δίκοπο μαχαίρι, είδες; Γι’ αυτό μου αρέσει, με ιντριγκάρει να είμαι σε μια μπάντα… Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, είναι πως κάποιες φορές ένα κομμάτι θέλει μιαν αιωνιότητα να ολοκληρωθεί, και κάποιες άλλες είναι έτοιμο σχεδόν από μόνο του! 

Το “Undead” σηματοδότησε μια καινούργια εποχή για τους TAD MOROSE, με τραγούδια περισσότερο «ευθεία», πιο άμεσα και ήταν το πρώτο από τρία άλμπουμ που μας χάρισαν πολλές και ωραίες στιγμές και μέσω των οποίων δουλέψαμε όσο πιο σωστά γινόταν και ακριβώς όπως έπρεπε. Γι’ αυτό, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εσάς που ήσασταν εκεί και μας βοηθήσατε να το πετύχουμε αυτό! Όσο για την Ελλάδα… γαμώτο, μου έχει λείψει! Είστε καταπληκτικοί όλοι! Σας χαιρετώ από μια γκρίζα, σκοτεινή, κρύα και υγρή Σουηδία. Εις το επανιδείν και μην ξεχνάτε να παίζετε τούτο το άλμπουμ πάντα δυνατά!»
Christer “Krunt” Andersson

Σημείωση: η φωτογραφία της μπάντας είναι μετά από συναυλία για την περιοδεία του δίσκου και δημοσιεύεται με την άδειά της.

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 23/1 [YNGWIE MALMSTEEN]

23 Νοεμβρίου, 2020 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Relentless” - Yngwie J. Malmsteen ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Rising Force Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Yngwie J. Malmsteen ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Yngwie J. Malmsteen - Κιθάρα, φωνητικά,...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 20/11 [CINDERELLA]

20 Νοεμβρίου, 2020 - 17:30 Κώστας Τσιρανίδης

ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “Heartbreak station”- CINDERELLA ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ΕΤΑΙΡΙΑ: Mercury/Vertigo ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: John Jansen & Tom Keifer ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά/ Κιθάρες – Tom Keifer...

[περισσότερα]

FORTRESS UNDER SIEGE interview (Fotis Sotiropoulos)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 00:30 Φίλιππος Φίλης

“Impenetrable fortress of metal”   Οι Έλληνες FORTRESS UNDER SIEGE (FUS) κυκλοφόρησαν πρόσφατα τον τρίτο full length δίσκο τους με τον τίτλο “Atlantis”, ύστερα από αρκετές μεταγραφές και...

[περισσότερα]

A Day to Remember… 19/11 [SODOM]

19 Νοεμβρίου, 2020 - 16:30 Θοδωρής Κλώνης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “In war and pieces” – SODOM  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010  ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Steamhammer  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Waldemar Sorychta ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά, μπάσο – Tom...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 19/11 [SUICIDAL ANGELS]

19 Νοεμβρίου, 2020 - 16:00 Γιάννης Σαββίδης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Dead again” - SUICIDAL ANGELS  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: NoiseArt Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Δημήτρης Λιαπάκης ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά, κιθάρες - Νίκος Μελισσουργός...

[περισσότερα]