A Day To Remember... 30/10 [HELLOWEEN]

31 Οκτωβρίου, 2020 - 09:30

ΜΠΑΝΤΑ: HELLOWEEN

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “The dark ride”

ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000

ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Nuclear Blast Records

ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Roy Z και Charlie Bauerfeind

ΣΥΝΘΕΣΗ ΓΚΡΟΥΠ:

Andi Deris – φωνητικά

Michael Weikath- κιθάρα

Roland Grapow – κιθάρα

Uli Kusch – drums

Markus Grosskopf - μπάσο

 

Το “The dark ride” είναι το πραγματικό “Keeper of the seven keys part III”. Τόσο απλά, λιτά και όμορφα, για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους!

Στο millenium λοιπόν, οι αγαπημένοι Κολοκύθες, αποφάσισαν να βγάλουν ένα δίσκο-ορόσημο της καριέρας του, που συνάμα είναι και κομβικός και λόγω των αλλαγών στο lineup που τον ακολούθησαν. Για να γίνει αυτό όμως, τοποθετήθηκαν και τα πιόνια στη σωστή θέση, με πρώτη και καλύτερη κίνηση την πρόσληψη των Roy Z και Charlie Bauerfeind πίσω από την κονσόλα. Ειδικά ο πρώτος, ήταν και στα κορυφαία του εκείνη την εποχή, έχοντας ήδη βγάλει το “Ressurection” του HALFORD, μετά από τις απανωτές δισκάρες με τον Bruce Dickinson. Και η συμμετοχή των δύο αυτών τεράστιων ονομάτων του heavy ήχου, είχε ως αποτέλεσμα ένα άλμπουμ τόσο διαφορετικό ηχητικά, αλλά συγκλονιστικά υπέροχο τελικά.

To πρώτο άλμπουμ με το συγκεκριμένο lineup της μπάντας, το “Master of the rings”, επανέφερε το σχήμα στην ποιότητα, σε safe mode κατά μία έννοια, αλλά με γευστικότατο αποτέλεσμα. Το δεύτερο, το “Time of the oath”, είχε δείξει τις πιο “σκοτεινές” ας πούμε πτυχές της μπάντας. Το τρίτο, το “Better than raw”, είχε δείξει την πιο μοντέρνα προσέγγιση του σχήματος. Ε, το τέταρτο, το τελευταίο και το καλύτερο, το “The dark ride”, πήρε το “σκοτεινό”, πήρε το μοντέρνο, τα ένωσε, τα ανέβασε και ένα επίπεδο και μας κόλλησε στον τοίχο, τόσο όταν βγήκε, αλλά εξακολουθεί ακόμη και σήμερα, 20 πλέον χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Και ακούγεται πραγματικά σαν την ολοκλήρωση αυτού του μουσικού ταξιδιού, με την κατάκτηση της κορυφής ενός βουνού.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Andi Deris, ο άνθρωπος που έσωσε τους HELLOWEEN από την κατρακύλα και την πιθανότατη εξαφάνιση από τον χάρτη, έχει πάρει πάνω του, για ακόμη μία φορά, το μεγαλύτερο κομμάτι της σύνθεσης. Οι Uli Kusch και Roland Grapow, στον “τελευταίο χορό” τους με τη μπάντα, αφήνουν από δύο κομμάτια ο καθένας, ο Weikath άλλα δύο, αλλά ο δίσκος είναι Deris και φυσικά Roy Z, του οποίου η συμβολή είναι χαρακτηριστική και ευδιάκριτη. Δεν είναι τυχαίο, ότι τα δύο κομμάτια που είναι κλασικά power-άδικα (“All over the nations” και “Salvation”) είναι του Weikath. Και ασχέτως αν είναι και τα δύο μια χαρά, δεν είναι αυτά που έκαναν το δίσκο τόσο εκπληκτικό όσο είναι. Ένα ακόμα σημάδι του τότε (ειδικά) παρατεταμένου ντεφορμαρίσματος του καλλιτέχνη και του δικαιολογημένου “πάγκου” που έτρωγε για να παίξουν τα δυνατά χαρτιά. Και όταν ο Kusch σου γράφει ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΠΟΣ του δίσκου, το “The departed (Sun is going down)”, αλλά και τη μία από τις δύο χιτάρες του (και κομματάρα επίσης), το “Mr Torture”, όταν ο Grapow σου δίνει “Escalation 666” με αυτό το βαρύ και ασήκωτο riffing και τη dark-ίλα, αλλά και το εννιάλεπτο ομότιτλο ΕΠΟΣ και έχεις και τον Deris να σου γράφει “If I could fly” (Η ΧΙΤΑΡΑ), “Mirror mirror” (με την ωραία αρρωστημένη ατμόσφαιρά του), “I live for your pain” με το catchy όμορφο ρεφρέν, τη σοβαρή power-ίλα “We damn the night” που θα έπαιρνε θέση και στα “Keepers” σαν νοοτροπία, αλλά και το mid tempo, λυρικό και με φανταστικό ρεφρέν “Immortal”, δίνοντας τόσο καλά, αλλά και ταυτόχρονα διαφορετικά ηχοχρώματα στο δίσκο, ε δεν γίνεται να μην φας πάγκο. Αν κάναμε ένα worst to best για αυτό το άλμπουμ, προσωπικά, τα δύο κομμάτια του Weikath θα ήταν αυτά που θα ξεκινούσαν την αντίστροφη μέτρηση. Χωρίς, ξαναλέω, να σημαίνει ότι δεν μου αρέσουν. Απλά τα υπόλοιπα είναι ανώτερα. Άσε που ο Kusch έχει δώσει και το στίχο του άλμπουμ, το “Mr Torture sells pain to the housewives in Spain”. Έπρεπε να αναφερθεί, sorry!

Χαμηλωμένο κούρδισμα, φωνητικά που δεν πάνε ψηλά, αλλά κρατάνε το γρέζι, την ερμηνεία και την ψυχή έναντι της ύπαρξης της τσιρίδας απλά για να υπάρχει, ενορχηστρώσεις, μία γενικότερη “σκοτεινή” και συνάμα θελκτική ατμόσφαιρα, τρομερά παιξίματα και πολλές, πάρα πολλές μελωδίες και ρεφρέν που έχουν μείνει στο μυαλό μου, σου, μας. Θέλεις περισσότερα για να θεωρείται ένας δίσκος ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ;

Δυστυχώς, όπως προανέφερα, το καλύτερο άλμπουμ αυτού του lineup των HELLOWEEN (με τα υπόλοιπα τρία να είναι ένα κλικ πίσω βασικά, αφού μιλάμε για ένα υπέροχο σερί τεσσάρων δίσκων που ήταν και διαφορετικοί μεταξύ τους), ήταν και το τελευταίο, αφού μετά την περιοδεία για την προώθησή του, οι Kusch και Grapow αποχώρησαν και δημιούργησαν τους MASTERPLAN. Για την ακρίβεια, απολύθηκαν από τους HELLOWEEN, αφού η ιστορία έχει δείξει, δυστυχώς, ότι ο “αρχηγός”, ο Weikath, δεν δέχεται κάποια πράγματα και δεν αντέχει πολλές ισχυρές προσωπικότητες γύρω του. To “Rabbit don't come easy” έδειξε το μεγάλο κενό που άφησαν τότε, αλλά ευτυχώς, ο Weikath ξαναβρήκε σωστούς παίκτες και έφερε τη μπάντα σε μία πολύ καλή κατάσταση, απλά χωρίς αυτήν την ποικιλομορφία που έδιναν οι Kusch και Grapow στο συνθετικό κομμάτι. Και αυτή η ποικιλία, η διαφορετική οπτική, έξω από το ξεκάθαρο power metal και το happy-Helloween, έκανε την τετράδα των δίσκων και ειδικά το “The dark ride” τόσο ξεχωριστά. Βέβαια, για να είμαστε και δίκαιοι, ούτε οι Kusch και Grapow τα πήγαν τέλεια έξω από τους HELLOWEEN, αφού ναι μεν, οι MASTERPLAN έδωσαν κάποιες πάρα πολύ καλές δουλειές, αλλά στην πορεία κάπου έσβησαν. Γιατί δεν αρκούν οι παίκτες, αλλά όλη η ομάδα. Και αυτή όλη η ομάδα στους HELLOWEEN τότε, λειτούργησε υποδειγματικά. Και προσωπικά μιλώντας, κρίνοντας από διάρκεια, πλήθος και ποιότητα δίσκων, αυτό ήταν το πληρέστερο lineup στην ιστορία του σχήματος. Προφανώς και το πρώτο lineup που έδωσε τα δύο “Keepers” και το “Walls of Jericho”, τρείς δίσκους-ευαγγέλια για το power metal, είναι στο πάνθεον. Αλλά και αυτοί οι HELLOWEEN, των τεσσάρων αυτών άλμπουμ, είναι δίπλα τους ή καλύτερα ένα σκαλί κάτω, λόγω ιστορίας και σημασίας των δίσκων του πρώτου lineup. Και το “The dark ride” είναι, να το ξαναπούμε, το πραγματικό “Keeper of the seven keys part III”. Δίσκος-κόσμημα στη δισκογραφία των Κολοκύθων και του Ευρωπαϊκού power metal γενικότερα.

 

Did you know that:

  • Καλά τα λέμε εμείς για το “The dark ride” και πόσο δισκάρα είναι και πόσο το γουστάρουμε, όμως υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις και μάλιστα μέσα από τη μπάντα. Ο Markus Grosskopf είχε δηλώσει χρόνια μετά την κυκλοφορία του πως ναι μεν είναι ένα καλό άλμπουμ, αλλά του είχε σπάει τα νεύρα η δημιουργία του επειδή υπήρχαν πολλές φωνές που πρότειναν πράγματα και πως αυτά να γίνουν. Ρε Markus... ρε Markus... όλα αυτά για το "Deliver us from temptation";

  • Το εξώφυλλο της Ιαπωνικής έκδοσης του δίσκου (ναι, τότε που αυτές είχαν νόημα), έχει μία πρωτοτυπία, μία “πρώτη φορά”. Αντί για την κλασική κολοκύθα στο logo του σχήματος, το HELLOWEEN έχει γραφτεί εκεί κανονικά, με “o”

  • Το mastering του δίσκου είχε κάνει ο μακαρίτης George Marino, ένας από τους θρυλικότερους μαστεράδες της rock και metal μουσικής, με δουλειές σε αμέτρητα κορυφαία άλμπουμ σπουδαίων καλλιτεχνών, από DIO σε SEPULTURA, σε DREAM THEATER, σε TWISTED SISTER, σε WASP, σε ANNIHILATOR, σε ό,τι θέλετε! Roy Z, Charlie Bauerfeind, George Marino... και περιμένει κανείς το άλμπουμ να μην είναι τόσο καλό;;;
     

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 26/11 [MANOWAR]

26 Νοεμβρίου, 2020 - 18:45 Σάκης Νίκας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Battle hymns MMXI” – MANOWAR  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Magic Circle Music ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Joey DeMaio ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Eric Adams Μπάσο – Joey...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 23/1 [YNGWIE MALMSTEEN]

23 Νοεμβρίου, 2020 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Relentless” - Yngwie J. Malmsteen ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Rising Force Records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Yngwie J. Malmsteen ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Yngwie J. Malmsteen - Κιθάρα, φωνητικά,...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 20/11 [CINDERELLA]

20 Νοεμβρίου, 2020 - 17:30 Κώστας Τσιρανίδης

ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “Heartbreak station”- CINDERELLA ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ΕΤΑΙΡΙΑ: Mercury/Vertigo ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: John Jansen & Tom Keifer ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά/ Κιθάρες – Tom Keifer...

[περισσότερα]

FORTRESS UNDER SIEGE interview (Fotis Sotiropoulos)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 00:30 Φίλιππος Φίλης

“Impenetrable fortress of metal”   Οι Έλληνες FORTRESS UNDER SIEGE (FUS) κυκλοφόρησαν πρόσφατα τον τρίτο full length δίσκο τους με τον τίτλο “Atlantis”, ύστερα από αρκετές μεταγραφές και...

[περισσότερα]

A Day to Remember… 19/11 [SODOM]

19 Νοεμβρίου, 2020 - 16:30 Θοδωρής Κλώνης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “In war and pieces” – SODOM  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010  ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Steamhammer  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Waldemar Sorychta ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά, μπάσο – Tom...

[περισσότερα]