FORTRESS UNDER SIEGE interview (Fotis Sotiropoulos)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 00:30

“Impenetrable fortress of metal”

 

Οι Έλληνες FORTRESS UNDER SIEGE (FUS) κυκλοφόρησαν πρόσφατα τον τρίτο full length δίσκο τους με τον τίτλο “Atlantis”, ύστερα από αρκετές μεταγραφές και μετακόμιση στη ROAR! Rock Of Angels Records. Η μπάντα και ειδικά ο μπροστάρης της Φώτης Σωτηρόπουλος μπορούν να υπερηφανεύονται για έναν δίσκο που αντιπροσωπεύει πλήρως την ελληνική heavy/power metal σκηνή. Το Rock hard συνομίλησε με τον ηγέτη των FUS για την ιστορία και εξέλιξη της μπάντας, την ελληνική σκηνή και το παρόν και μέλλον της μπάντας που διακρίνεται λαμπρό!

Οι FUS υπάρχουν από το 1994 και έχουν κυκλοφορήσει τους τρεις full length δίσκους τους την τελευταία δεκαετία. Τι μεσολάβησε νωρίτερα και εμπόδισε μια πιο ηχηρή δισκογραφική παρουσία;
Το συγκρότημα σταμάτησε να υφίσταται μετά την ρήξη μου με τον Γιάννη Νικολακόπουλο, ιδιοκτήτη της Metal Mad Music και μάνατζερ τού συγκροτήματος κάπου στο 1998. Είχε προηγηθεί η ρήξη μου με τον τότε τραγουδιστή τού σχήματος, Μιχάλη Σμέρο και η αποχώρησή του από τη μπάντα. Αυτοί ήταν δύο μεγάλοι κραδασμοί που όπως αποδείχτηκε, ήταν πολύ δύσκολο να απορροφηθούν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το συγκρότημα να μπει στον πάγο για περίπου δώδεκα χρόνια, παρόλη την επιτυχία που είχε σημειώσει το ομώνυμο ντεμπούτο EP λίγο νωρίτερα όπως και οι ζωντανές εμφανίσεις που ακολούθησαν. Όλα αυτά τελείωσαν οριστικά το 2010 με την καθολική επαναδραστηριοποίηση τού σχήματος.

Το “Atlantis” είναι πιστεύω ο πιο ώριμος και μεστός δίσκος των FUS μέχρι στιγμής. Πως κρίνεις εσύ το “Atlantis” σε σχέση με την υπόλοιπη δισκογραφία σας;
Ο κάθε δίσκος έχει τη δική του ιστορία. Έχει διαφορετική σύνθεση, διαφορετικό τραγουδιστή, διαφορετική αντιμετώπιση, διαφορετικούς παραγωγούς, με αποτέλεσμα να είναι αρκετά διαφορετικός από τον προηγούμενο. Σε μουσικό επίπεδο, το "Mortal flesh of love" είναι η πιο progressive δουλειά μας, το "Phoenix rising" είναι το πιο μελωδικό και λυρικό άλμπουμ, ενώ το "Atlantis" είναι ο πιο άμεσος και heavy δίσκος από όλους. Η μεγάλη και ουσιαστική διαφορά όμως τού "Atlantis" από όλες τις προηγούμενες κυκλοφορίες, είναι στην παραγωγή. Για πρώτη φορά επενδύσαμε χωρίς περιορισμούς στον ήχο και το αποτέλεσμα είναι σχεδόν ισάξιο των μεγάλων τού είδους.


Την παραγωγή του δίσκου ανέλαβε ο πολυπράγμων Fotis Bernardo. Τι προσδοκίες είχατε από τη συνεργασία και τι πιστεύεις πως προσέφερε συγκεκριμένα στο “Atlantis”;

Ο συνονόματός μου είναι εξαιρετικός μουσικός και ηχολήπτης. Αρκεί να αναφέρω ότι αρχικά σκοπεύαμε να γράψουμε μόνο τα τύμπανα εκεί, ενώ τη μίξη είχαμε προγραμματίσει να την κάνουμε στην Ιταλία. Στο τέλος, η μοναδική μουσική ευφυΐα του, η εμπειρία του και ο τρόπος του, μάς τον «επέβαλαν» ως παραγωγό όλου τού δίσκου, ενώ για το mastering μάς πρότεινε τον Γιώργο Νερατζή, έναν νέο και πολλά υποσχόμενο ηχολήπτη στην Ελλάδα, ο οποίος όμως έχει ήδη γράψει πολλά χιλιόμετρα μακριά στα Dugout studios της Σουηδίας και ονόματα όπως οι PAIN OF SALVATION, ABBATH, DARK FUNERAL, GUS G φέρουν την υπογραφή του.

Το εξώφυλλο του δίσκου είναι εξαιρετικό ειδικά αφού προέρχεται από έναν αυθεντικό πίνακα του ζωγράφου Γιάννη Κουτρικά. Πες μας λίγο γι’ αυτό.
Το εξώφυλλο τού δίσκου είναι ένας ζωγραφικός πίνακας τού φίλου μου και συνεργάτη Γιάννη Κούτρικα, ενός από τούς πιο καταξιωμένους και σημαντικούς ζωγράφους της χώρας μας. Είδα τον πίνακα στο ατελιέ του και αμέσως σκέφτηκα ότι θα ήταν η τέλεια επιλογή να ντύσει την Ατλαντίδα μας, μιας και το θέμα των στίχων είναι αλληγορικό και παρομοιάζει τον μύθο της Ατλαντίδος με κάτι που αναζητάς  διακαώς και δε μπορείς ποτέ να φθάσεις, όπως συμβαίνει με κάποια μοιραία, σκοτεινή  και φιλήδονη γυναίκα όπως παρουσιάζεται στον εν λόγω πίνακα.

Έχουν περάσει αρκετοί τραγουδιστές από τις επάλξεις της μπάντας. Ο Τάσος Λάζαρης που, αρχικά έπαιζε κιθάρα, ακούγεται στο “Atlantis” και είναι απόλυτα ταιριαστός στο ρόλο. Πως προέκυψε η μεταγραφή του στα φωνητικά και είναι μόνιμη η παρουσία του πίσω απ’ το μικρόφωνο;
Η μεταγραφή ήταν αναγκαστική αφού τελικά δεν ευδοκίμησε η συνεργασία μας με τον προηγούμενο τραγουδιστή, Μιχάλη Λίβα και έτσι ο Λάζαρης είναι και επίσημα πλέον ο τραγουδιστής της μπάντας.


Η μεταγραφή του μάλιστα ήταν αρκετά επεισοδιακή αφού έγινε τη τελευταία στιγμή και αφού τα φωνητικά για το “Atlantis” είχαν ήδη ηχογραφηθεί σωστά;

Πολύ σωστά. Στην ηχογράφηση των φωνητικών τού προτελευταίου τραγουδιού αποφασίσαμε να λύσουμε την συνεργασία μας με τον Μιχάλη Λίβα και να επαναηχογραφήσουμε όλα τα φωνητικά με τον Τάσο. Χάσαμε έτσι χρόνο και χρήμα αλλά δεν μετανιώσαμε ούτε στιγμή για την επιλογή μας και το αποτέλεσμα νομίζω μάς δικαίωσε.

Στο τωρινό line-up συναντάμε μια ακόμα μεταγραφή, τον Θέμη Γουρλή των CELESTIAL ODE στη δεύτερη κιθάρα. Τι οδήγησε σ’ αυτή την απόφαση και με τι κριτήρια έγινε η συγκεκριμένη μεταγραφή;
Το κενό που άφησε πίσω του ο Τάσος έπρεπε να καλυφθεί αφού πια είχαμε αποφασίσει να έχουμε δύο κιθαρίστες στη μπάντα. Ο Θέμης μάς προτάθηκε από έναν κοινό μας φίλο. Στην αρχή είχα κάποιες αμφιβολίες εάν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στο απαιτητικό υλικό της μπάντας, ο ίδιος όμως με διέψευσε πανηγυρικά και είναι πλέον ο δεύτερος κιθαρίστας μας.

Ακούγοντας το πρώτο ομώνυμο EP των FUS από το μακρινό 1996, θα έλεγα πως ηχητικά και συνθετικά η μπάντα έπαιζε πιο κοντά σ’ αυτό που αποκαλούμε US metal. Κομμάτια όπως το “Soldier boy” είναι αρκετά πολύπλοκα, με εναλλαγές, έναν ήχο σχετικά τραχύ και πλήκτρα που προσθέτουν πολύ στο γενικότερο prog κλίμα. Από τότε μέχρι σήμερα, ο ήχος έχει λειάνει αρκετά και το ύφος είναι αρκετά πιο ευθύ και μεστό. Πως κρίνεις την εξέλιξη του ήχου και του ύφους των FUS από τότε μέχρι σήμερα;
Από τότε που γράφτηκαν εκείνα τα τραγούδια έχουν περάσει πάνω από 25 χρόνια, οπότε τίποτε δεν είναι πια το ίδιο. Ο Σμέρος που τραγουδούσε τότε είναι αρκετά διαφορετικός τραγουδιστής από τον Τάσο, είναι πιο λυρικός και μελωδικός ενώ ο Τάσος είναι πιο τραχύς και γκαζάτος. Επίσης ποτέ δεν προσπαθήσαμε επιτηδευμένα να έχουμε ένα συγκεκριμένο ύφος, ακούμε και επηρεαζόμαστε συνεχώς πανταχόθεν και αυτό μοιραία αποτυπώνεται στον ήχο μας.

Η μπάντα δημιουργήθηκε σε μια δεκαετία στην Ελλάδα όπου ακούγονταν συγκροτήματα όπως οι MARAUDER, PHANTOM LORD, POWER CREW που εκπροσωπούν τον ευρύτερο heavy/power metal ήχο. Πώς βλέπεις την ελληνική σκηνή τότε και σήμερα και ποιος ο ρόλος θα έλεγες των FUS, ιστορικά μιλώντας, στην ελληνική heavy metal σκηνή;  
Οι FUS ουσιαστικά είναι η μετεξέλιξη των GLADIATORS που υπήρχαν από το 1987 και διαλύθηκαν το 1990, δίνοντας την σκυτάλη στη νέα μπάντα. Το 1991 ήδη προβάραμε τα τραγούδια που κυκλοφόρησαν το 1996 στο EP, απλά δεν είχαμε αλλάξει ακόμα το όνομά μας. Όταν κυκλοφόρησε το ντεμπούτο EP μας, δεν υπήρχε κάποια σημαντική κυκλοφορία στον δικό μας ήχο από ελληνικό σχήμα που να έχει τα φόντα να κάνει τη διαφορά. Ήταν όλες βουτηγμένες μέσα στη μίζερη ελληνική πραγματικότητα της εποχής εκείνης. Η κυκλοφορία τού EP τάραξε τα νερά εντελώς. Ο δίσκος πουλούσε συνεχώς, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, προλάβαμε και κάναμε τρεις κοπές πριν διαλυθούμε άδοξα ενώ είχαμε νέες παραγγελίες και προετοιμάζαμε νέα κοπή, οι συναυλίες μας γέμιζαν τα clubs. Κι όλα αυτά χωρίς καμία βοήθεια. Ήμασταν μία τελείως άγνωστη μπάντα, με μία πολύ μικρή ανεξάρτητη ελληνική εταιρία, χωρίς να έχουμε παίξει ζωντανά, χωρίς καμία προώθηση, χωρίς καν ολοκληρωμένη κυκλοφορία. Πολλοί θεωρούν αυτήν την κυκλοφορία σαν τον ακρογωνιαίο λίθο της ελληνικής power-prog metal σκηνής και ίσως δεν έχουν άδικο. Από τότε βέβαια έχουν γίνει πολλά. για να φθάσουμε στο σήμερα που έχουμε μία πολύ δυνατή power-prog metal σκηνή με μπάντες που δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τις αντίστοιχες τού εξωτερικού.


Το 2015 οι FUS επελέγησαν ως βασικό support για τη συναυλία των ACCEPT στην Ελλάδα. Πες μας λίγο γι αυτή την εμπειρία και κατά πόσο σας τόνωσε το ηθικό και προώθησε σ’ ένα ευρύτερο κοινό.

Ήταν η πρώτη μας εμφάνιση σε ένα τόσο ευρύ κοινό. Είχαμε καλό ήχο και παίξαμε πολύ καλά και ο κόσμος νομίζω είχε ανταποκριθεί πολύ ζεστά. Αυτές οι συναυλίες είναι πολύ σημαντικές από όλες τις απόψεις, τόσο ψυχολογικά όσο και ουσιαστικά. Όμως από μόνες τους δεν αρκούν αν το υλικό σου δεν είναι ικανό να τις υποστηρίξει. Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξουν ανάλογες ευκαιρίες μελλοντικά.

Έχετε βρει νέα στέγη στην ROAR! Rock Of Angels Records. Πως σας έχει βοηθήσει η μεταγραφή; Σίγουρα είναι συναρπαστικό να «συγκατοικείς» με νέα συγκροτήματα που εκπροσωπούν την ελληνική σκηνή σήμερα.  
Ήταν μία συμφωνία που προέκυψε στο παρά πέντε και ήταν σχεδόν όπως τη θέλαμε. Έχοντας στις αποσκευές σου μία τόσο καλή παγκόσμια διανομή όπως αυτή της ROAR, όλα μπορούν να συμβούν, ακόμα και στις δύσκολες εποχές που διανύουμε. Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι η ROAR είναι μία εταιρία που θα πρωταγωνιστήσει στα μουσικά μεταλλικά πράγματα, κάτι που ήδη φαίνεται ξεκάθαρα. Χαιρόμαστε που είμαστε κι εμείς ένα μικρό κομμάτι της ολοένα αυξανόμενης μεταλλικής της οικογένειας.

Δεν γίνεται να μη ρωτήσω πως τα βγάζει πέρα η μπάντα εν μέσω μιας πανδημίας. Κυκλοφορήσατε το δίσκο σας σε μια δύσκολη εποχή για όσους βιοπορίζονται από τη μουσική, για συναυλίες και περιοδείες. Πως βλέπετε τη κατάσταση σήμερα για μπάντες, μουσικούς και καλλιτέχνες εν γένει;
Τα συγκροτήματα που βιοπορίζουν όλα τα μέλη τους από τη μουσική σήμερα είναι ελάχιστα. Μιλάμε μόνο για τα πολύ μεγάλα σχήματα. Από τα υπόλοιπα γνωστά σχήματα, υπάρχει ο ηγέτης της μπάντας που ζει από τη μουσική του, παίρνοντας και όλα τα ρίσκα βεβαίως, με τα υπόλοιπα μέλη να έχουν κάποια έσοδα από τη μπάντα και να πρέπει να εργάζονται για τα προς το ζην. Αυτό μέχρι σήμερα, γιατί χωρίς ζωντανές εμφανίσεις δεν επιβιώνει κανένα επαγγελματικό συγκρότημα για πολύ. Οπότε ας ελπίσουμε αυτός ο εφιάλτης να τελειώσει σύντομα γιατί δεν ξέρω αν θα υπάρχει μουσική βιομηχανία σε λίγο καιρό. Όσο για εμάς, κανείς μας δεν βιοπορίζεται από τη μπάντα, έχουμε όλοι τις προσωπικές μας δουλειές, απλά προσπαθούμε να κατορθώσουμε να κάνουμε το συγκρότημα αυτάρκες, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να το χρηματοδοτούμε εμείς.

Έχετε κάνει σχέδια για το μέλλον όταν όλη αυτή η μπόρα έχει περάσει;
Θέλουμε να ηχογραφήσουμε τα τύμπανα τού νέου δίσκου στις αρχές τού καλοκαιριού, έτσι ώστε να μπορέσουμε να έχουμε την επόμενη κυκλοφορία κάπου μέσα στο 2022. Θα παίξουμε ζωντανά όσο περισσότερο μπορέσουμε και σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη. Το θέλουμε πάρα πολύ και με την πρώτη ευκαιρία θα το κάνουμε πράξη.

Φίλιππος Φίλης

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

A Day To Remember... 08/11 [MOTORHEAD]

8 Νοεμβρίου, 2020 - 12:00 Θοδωρής Μηνιάτης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Ace Of Spades” – MOTORHEAD ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1980 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Bronze Records   ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Vic "Chairman" Maile  ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:  Φωνητικά/Μπάσο – Ian Fraser...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 08/11 [ATHEIST]

8 Νοεμβρίου, 2020 - 10:15 Άγγελος Κατσούρας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Jupiter” - ATHEIST ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2010 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Season Of Mist ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Jason Suecof ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Kelly Shaefer Κιθάρες – Chris Baker Κιθάρες, μπάσο –...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 06/11 [SCORPIONS]

6 Νοεμβρίου, 2020 - 10:00 Σάκης Νίκας

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Crazy world” – SCORPIONS ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Mercury  ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Keith Olsen ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά – Klaus Meine Κιθάρα – Rudolf Schenker...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 06/11 [KREATOR]

6 Νοεμβρίου, 2020 - 10:00 Γιάννης Σαββίδης

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Coma of souls” - KREATOR  ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1990 ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Noise records ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Randy Burns ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Φωνητικά, κιθάρες – Milland “Mille” Petrozza Κιθάρες –...

[περισσότερα]

A Day To Remember... 31/10 [PAIN OF SALVATION]

31 Οκτωβρίου, 2020 - 20:45 Σάκης Φράγκος

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “The perfect element, part I” ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2000 ΕΤΑΙΡΙΑ: Inside Out ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Daniel Gildenlöw, Anders "Theo" Theander, Pain of Salvation ΣΥΝΘΕΣΗ ΓΚΡΟΥΠ: Daniel...

[περισσότερα]